João 11
Gandja na Mbɨa (MDM) vs BKJ
1 Kpála bini ɨnde adʉ ’lɨ e me Ladjalo, asɨ kuo. Anɨ adʉ nadʉ bhʉ́ Betanɨa, kʉtɨ lɨ Malɨa ne ndai e Malata adʉ nadʉ bhʉ́ e-o.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Malɨa ne ɵlɵ ɨnde atuko nanɨ mʉngotsi lɨ ’dhʉ Ngámá, anɨ atsia akuo ne sundjo e-o. Ladjalo ɨnde adʉ ne kuo-o, nanɨ ne ndai anɨ.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Ondaise anɨ na olɨsɨlɨsɨ bhisi bhomʉ-o, atima kpála ngʉ́ napa pɨ Yesu me: «Ngámá, alɨ kpála mo okʉkʉnda e ne kuo.»
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Lɨ Yesu adje engʉ́ bhomʉ-o lɨe, anɨ atsia apa me: «Kuo bhomʉ-o ngʉbula nabhɵlɵ anɨ mabhɵlɵ ade. Engʉ́ bini, a ngʉbula naha sangu pɨ Ebhe. A ko la di ngʉbula me ngama, Ndɨlɨ gba Ebhe-e, ma sia sangu bhʉ́bhʉ́.»
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesu adʉ ne mʉkʉnda pɨ Malata, ne ndai e na ɵɵlɵ, di ne Ladjalo naali.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 La-a, anɨ adje lɨe me alɨ Ladjalo ne kuo-o, anɨ amene matá ’kpɨ́ bhisi lɨ bɨlɨ abhaka me anɨ nde lɨ e-o.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Pɨpɨta-a, anɨ apa pɨ omʉkpata gba e me: «Nɨ́ gie matá lɨnɨ́ bhʉ́ ndu doto na Yudaya.»
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Omʉkpata-a apa pɨ anɨ me: «Mʉsuno, a mene nga ’kpɨ́ bhelé de, omaYuda adʉ nako agɨlɨ nabhɵlɵ mʉ ne teme oo. Mo odji matá bha oo?»
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Yesu agie pɨ uo me: «Ngbɨkpɨ ne saa ndjɨkpa ne ká bhisi. A mo-o adɨ? Ɨ dʉ me kpála nde ngadhʉkʉ ne ngbɨkpɨ-e, anɨ dó ’dhʉ e de. Padhá de, anga anɨ ngau zɨ ’kpɨ́ na doto ɨnde-e ndjɨndjɨ.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Engʉ́ bini, ɨ dʉ la me kpála nde ngadhʉkʉ sukpe-e, anɨ dó ’dhʉ e. Padhá de, anga anɨ lɨ zɨ ’kpɨ́ ade.»
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Pɨta lɨ Yesu apa ’ngʉ́ bhomʉ-o lɨe, anɨ atsia apa pɨ uo me: «Ladjalo, olia nɨ́-e, anɨ ala. Engʉ́ bini, ma adji, amba ma zʉkʉ anɨ.»
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Abhomʉ-o, omʉkpata gba anɨ-e atsia apa pɨ anɨ me: «Ngámá, ɨ dʉ me anɨ nde tɨla-a, anɨ dʉ́ bhʉ́ mʉkobho.»
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 A na paká me Yesu adʉ apa me Ladjalo akpi. Engʉ́ bini, omʉkpata-a adʉ abhundja naao me anɨ akpo ’ngʉ́ pɨndjɨ ela ɨnde lɨ okpála alala e-o.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ uo mbámbá me: «Ladjalo akpi.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Ma ne djalɨ pɨ yi anga ma dʉ nako oo de, amba yi bhuka ma. Engʉ́ bini, nɨ́ nʉ nabhaka anɨ!»
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Abhomʉ-o, Tʉma (ɨnde u agisila ’lɨ e me Bhuko-o), apa pɨ omʉkpata koko me: «Nganɨ́-e, nɨ́ nʉ di oo, ngʉbula me nɨ́ mu ne Mʉsuno bhʉ́ dabɨlɨ bini.»
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Lɨ Yesu akolo lɨe, anɨ abhaka me u azɨ Ladjalo azɨ, a nde ane nga ’kpɨ́ badha.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Kʉtɨ na Betanɨa dʉ nanɨ de gʉdhʉ na Yelusalema masɨkpe de kilometele bata.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 A abhaka me omaYuda bhelé nde ago oo ngʉ́ nateteke Malata ne Malɨa ka lɨ ndai uo na bhobhoko-o akpi lɨe ko.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Lɨ Malata adje lɨe me Yesu akolo de kʉtɨ masɨkpe-e, anɨ anʉ akɵ lɨe ne anɨ lɨ kpadjɨ. Engʉ́ bini, Malɨa adʉ naae akʉtɨ.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Abhomʉ-o, Malata atsia apa pɨ Yesu me: «Ngámá, mʉ dʉ́ nako sɨ-e, ndai ma de kpi de.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Engʉ́ bini, ma ambɨla me belegʉ mbɨa ɨnde-e, Ebhe tɨ da naha ndʉ ’he hana ɨnde mo oyó e ka anɨ-e pɨ mʉ.»
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Yesu apa pɨ anɨ me: «Ndai mʉ azúku mazuku.»
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Malata agie pɨ anɨ me: «Ma ambɨla me anɨ azúku lɨ ’kpɨ́ lɨ okpála ɨnde amu-o, azúku lɨe lɨ sokpɨ́-o.»
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Yesu apa pɨ anɨ me: «Kpála nazuku okpála-a, a ko ma. Kpála naha la di mʉkobho pɨ okpála-a, a ko ma. Kpála ɨnde abhuka ma-a, abana anɨ kpi, anɨ kóbho.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 La di-e, kpála ne kpála ɨnde bhʉ́ mʉkobho, ɨnde abhuka la di ma-a, anɨ kpí dʉdʉma de. Mo obhuka mo-o?»
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Malata agie me: «A moko, Ngámá, ma abhuka me mʉ ne Masɨya , Ndɨlɨ gba Ebhe. Kpála ɨnde a ayo me anɨ go pɨ́la doto ko.»
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Pɨta anɨ apa ’ngʉ́ bhomʉ-o lɨe, Malata anʉ aɨ ndai e Malɨa. Do anɨ pɨ anɨ bhʉ́ tʉpele me: «Mʉsuno aoo. Anɨ ngaɨ mʉ.»
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Lɨ Malɨa adje lɨe mo-o, anɨ ayie kolo bhʉ́lá má kɨa! Anɨ atsia anʉ abhaka Yesu.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 A adʉ me Yesu nde kolo nga bhʉ́ kʉtɨ na Betanɨa de. Engʉ́ bini, anɨ adʉ ngabha lɨ bɨlɨ ɨnde lɨ Malata anʉ akɵ lɨe ne anɨ lɨ e ko.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Lɨ omaYuda ɨnde adʉ abhʉ́ ’tɨ ngʉ́ nateteke Malɨa au lɨe me anɨ ayie bhʉ́lá ne nakoto kilidjo bhʉ́ holo-o, u atsia akpata anɨ. Padhá de, anga u adʉ abhundja naao me anɨ adji aku ’gba apɨ́ lata.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Malɨa akolo lɨ bɨlɨ lɨ Yesu adʉ lɨ e-o. Anɨ au Yesu lɨe, anɨ atɨ bhʉ́ li ’dhʉ anɨ. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Ngámá, mʉ dʉ́ nako sɨ-e, ndai ma de kpi de.»
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yesu au me anɨ ngaku ’gba di ne okpála ɨnde ago ne anɨ bhʉ́ dabɨlɨ bini-o. Anɨ asia lɨkabhu naali lɨ bua e. Mabhundja gba anɨ-e atsia angbɨngɨ di.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Abhomʉ-o, anɨ atsia ayi uo me: «Yi azɨ anɨ su?» U agie pɨ anɨ me: «Ngámá, gogo, amba mʉ u.»
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Yesu aku ’gba.
35 Jesus chorou.
36 Abhomʉ-o, omaYuda atsia apa me: «Yi u maka anɨ akʉnda nako anɨ lɨe ko!»
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Engʉ́ bini, okpála koko bhʉ́ ká uo atsia apa me: «Ngaanɨ ɨnde abhulu nako djila kpála ɨnde ɨ u kpɨ́ de-e, anɨ tɨ da nako namene de me Ladjalo akpí de-e dɨ?»
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Abhomʉ-o, Yesu asia matá lɨkabhu naali lɨ bua e. Anɨ anʉ abhʉ́ lata. A adʉ nanɨ lata ɨnde u adjɨ e bhʉ́ teme. U ani nanɨ bhɵbhɵ ne teme na ngbéngbé.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa me: «Yi e teme-o.» Malata, ndai kpála ɨnde akpi-e, apa pɨ anɨ me: «Ngámá, se anɨ aholo napu aholo. Padhá de, anga anɨ amene nga satɵ ’kpɨ́ badha.»
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Yesu agie pɨ anɨ me: «Ma pa ɨgɨnɨ pɨ mʉ de me, ɨ dʉ me mʉ nde abhuka ma-a, mʉ ú sangu gba Ebhe-e dɨ?»
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Abhomʉ-o, u ae teme-o. Yesu atsia ’kpɨ́ ne bhʉ́lá, anɨ atsia apa me: «’Dyɨ ma, ma ngagie heni pɨ mʉ, anga mo odje ma.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Ma ambɨla ndjɨndjɨ me mʉ ngadje ma ndʉ ’kpɨ́ hana. Ma ngapapa mo-o ka okpála ɨnde asa lɨo dengo ma ɨnde, amba u bhuka me, mo otima ma ngamʉ.»
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Anɨ apa ’ngʉ́ bhomʉ-o lɨe, anɨ asʉla kpekpeke me: «Ladjalo, koto ei!»
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Ladjalo akoto. Anɨ akoto me ’dhʉ anɨ, di ne ’kpa anɨ nde agbigbite lɨe ne opapala bongo . Bhʉ́la anɨ nde agbite la di lɨe ne bongo. Yesu atsia apa pɨ uo me: «Yi bhulu anɨ, amba yi o anɨ, anɨ tapa.»Yesu azuku Ladjalo|alt="Jésus rescissita Lazar" src="WA03869b.tif" size="col" ref="11:44"
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Abhomʉ-o, omaYuda bhelé bhʉ́ ká okpála ɨnde ago gba Malɨa au engʉ́ ɨnde lɨ Yesu amene e-o. U atsia abhuka Yesu.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Engʉ́ bini, okoko bhʉ́ ká uo anʉ abhaka omʉFalisai . U akpokpo ’ngʉ́ ɨnde lɨ Yesu amene e pɨ uo.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Abhomʉ-o, ongbengbe odimandɵ gba Ebhe , di ne omʉFalisai apo bhʉ́la o bhʉ́ ’ngbé bula. U atsia apa me: «Kpála ɨnde-e ngamene ongamba ’ngʉ́ bhelé. Nɨ́ améne sɨ pɨ?
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Ɨ dʉ me nɨ́ nde ao me anɨ dʉ bha anʉ ne di ne kalanʉ me-e, ndʉ okpála hana bhúka anɨ. Pɨpɨta-a, okpála na gʉdhʉ na Loma kólo ne angu. U bhɵ́lɵ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba nɨ́-o. U tsia bhɵ́lɵ la di kʉtɨ gba nɨ́-o!»
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Kpála bini adʉ bhʉ́ ká uo. A adʉ ’lɨ anɨ me Kaifa. Anɨ adʉ bhele kpála gba odimandɵ bhʉ́ kalanga bhomʉ-o ngae. Anɨ apa pɨ uo me: «Ngayi-e, yi mbɨla ’ngʉ́ de!
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Yi mbɨla de me a pɨ yi ndjɨndjɨ me kpála bini kpi pɨ ndʉ okpála hana, amba kʉtɨ libhomu akpí de-e dɨ?»
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 La-a, anɨ dʉ apa ’ngʉ́ bhomʉ-o bhʉ́ ngʉ e de. Engʉ́ bini, a adʉ la lɨe me anɨ nde ne bhele kpála gba odimandɵ bhʉ́ kalanga bhomʉ-o ngae-e, anɨ atsia apa ’ngʉ́ maka polofeta me: «A ayo me Yesu kpi ngʉbula kʉtɨ gba omaYuda-o.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Anɨ kpi bha bini ngʉbula omaYuda de. Engʉ́ bini, anɨ kpi ngʉbula me nɨ po bhʉ́la ongɨsɨ gba Ebhe ɨnde atsambala ne bɨlɨ ngangá-a bhʉ́ piga bini.»
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Nayie lɨ ’kpɨ́ bhomʉ-o, ongámásɨ gba omaYuda atsia adje lɨo me o bhɵlɵ Yesu.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Kaka-a, Yesu dʉ matá adholo mbámbá bhʉ́ ká omaYuda de. Anɨ atapa bhʉ́ gʉdhʉ na Efalaime, bhʉ́ ndu doto ɨnde de egʉ-o. Abhomʉ-o, anɨ atsia adʉ ne omʉkpata gba e oo.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Pasɨka gba omaYuda akolo masɨkpe. Kaka-a, okpála bhelé na kʉtɨ ango-o atsia anʉ bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema ngʉbula me o vʉlʉ lɨo, amba o dʉ pɨ Ebhe bubu kala anokomɨa-o .
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Abhomʉ-o, u adʉ agɨlɨ Yesu. U alʉlʉ bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda-o. U atsia adʉ ayi lɨo sʉnda o me: «Yi abhundja pɨ? Anɨ agó bha ndjʉ bhʉ́ anokomɨa ɨnde-e mago? Ne me, anɨ gó-o de?»
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ongbengbe odimandɵ gba Ebhe, di ne omʉFalisai aha nanɨ lɨ́lɨ me: «Ɨ dʉ me kpála nde ambɨla bɨlɨ ɨnde lɨ Yesu nde lɨe-e, anɨ de pa, amba u nʉ holo anɨ.»
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.