João 11
Gandja na Mbɨa (MDM) vs NVI
1 Kpála bini ɨnde adʉ ’lɨ e me Ladjalo, asɨ kuo. Anɨ adʉ nadʉ bhʉ́ Betanɨa, kʉtɨ lɨ Malɨa ne ndai e Malata adʉ nadʉ bhʉ́ e-o.
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 Malɨa ne ɵlɵ ɨnde atuko nanɨ mʉngotsi lɨ ’dhʉ Ngámá, anɨ atsia akuo ne sundjo e-o. Ladjalo ɨnde adʉ ne kuo-o, nanɨ ne ndai anɨ.
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 Ondaise anɨ na olɨsɨlɨsɨ bhisi bhomʉ-o, atima kpála ngʉ́ napa pɨ Yesu me: «Ngámá, alɨ kpála mo okʉkʉnda e ne kuo.»
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Lɨ Yesu adje engʉ́ bhomʉ-o lɨe, anɨ atsia apa me: «Kuo bhomʉ-o ngʉbula nabhɵlɵ anɨ mabhɵlɵ ade. Engʉ́ bini, a ngʉbula naha sangu pɨ Ebhe. A ko la di ngʉbula me ngama, Ndɨlɨ gba Ebhe-e, ma sia sangu bhʉ́bhʉ́.»
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Yesu adʉ ne mʉkʉnda pɨ Malata, ne ndai e na ɵɵlɵ, di ne Ladjalo naali.
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 La-a, anɨ adje lɨe me alɨ Ladjalo ne kuo-o, anɨ amene matá ’kpɨ́ bhisi lɨ bɨlɨ abhaka me anɨ nde lɨ e-o.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Pɨpɨta-a, anɨ apa pɨ omʉkpata gba e me: «Nɨ́ gie matá lɨnɨ́ bhʉ́ ndu doto na Yudaya.»
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 Omʉkpata-a apa pɨ anɨ me: «Mʉsuno, a mene nga ’kpɨ́ bhelé de, omaYuda adʉ nako agɨlɨ nabhɵlɵ mʉ ne teme oo. Mo odji matá bha oo?»
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Yesu agie pɨ uo me: «Ngbɨkpɨ ne saa ndjɨkpa ne ká bhisi. A mo-o adɨ? Ɨ dʉ me kpála nde ngadhʉkʉ ne ngbɨkpɨ-e, anɨ dó ’dhʉ e de. Padhá de, anga anɨ ngau zɨ ’kpɨ́ na doto ɨnde-e ndjɨndjɨ.
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Engʉ́ bini, ɨ dʉ la me kpála nde ngadhʉkʉ sukpe-e, anɨ dó ’dhʉ e. Padhá de, anga anɨ lɨ zɨ ’kpɨ́ ade.»
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 Pɨta lɨ Yesu apa ’ngʉ́ bhomʉ-o lɨe, anɨ atsia apa pɨ uo me: «Ladjalo, olia nɨ́-e, anɨ ala. Engʉ́ bini, ma adji, amba ma zʉkʉ anɨ.»
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 Abhomʉ-o, omʉkpata gba anɨ-e atsia apa pɨ anɨ me: «Ngámá, ɨ dʉ me anɨ nde tɨla-a, anɨ dʉ́ bhʉ́ mʉkobho.»
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 A na paká me Yesu adʉ apa me Ladjalo akpi. Engʉ́ bini, omʉkpata-a adʉ abhundja naao me anɨ akpo ’ngʉ́ pɨndjɨ ela ɨnde lɨ okpála alala e-o.
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ uo mbámbá me: «Ladjalo akpi.
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 Ma ne djalɨ pɨ yi anga ma dʉ nako oo de, amba yi bhuka ma. Engʉ́ bini, nɨ́ nʉ nabhaka anɨ!»
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Abhomʉ-o, Tʉma (ɨnde u agisila ’lɨ e me Bhuko-o), apa pɨ omʉkpata koko me: «Nganɨ́-e, nɨ́ nʉ di oo, ngʉbula me nɨ́ mu ne Mʉsuno bhʉ́ dabɨlɨ bini.»
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Lɨ Yesu akolo lɨe, anɨ abhaka me u azɨ Ladjalo azɨ, a nde ane nga ’kpɨ́ badha.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 Kʉtɨ na Betanɨa dʉ nanɨ de gʉdhʉ na Yelusalema masɨkpe de kilometele bata.
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 A abhaka me omaYuda bhelé nde ago oo ngʉ́ nateteke Malata ne Malɨa ka lɨ ndai uo na bhobhoko-o akpi lɨe ko.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Lɨ Malata adje lɨe me Yesu akolo de kʉtɨ masɨkpe-e, anɨ anʉ akɵ lɨe ne anɨ lɨ kpadjɨ. Engʉ́ bini, Malɨa adʉ naae akʉtɨ.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Abhomʉ-o, Malata atsia apa pɨ Yesu me: «Ngámá, mʉ dʉ́ nako sɨ-e, ndai ma de kpi de.
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Engʉ́ bini, ma ambɨla me belegʉ mbɨa ɨnde-e, Ebhe tɨ da naha ndʉ ’he hana ɨnde mo oyó e ka anɨ-e pɨ mʉ.»
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Yesu apa pɨ anɨ me: «Ndai mʉ azúku mazuku.»
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 Malata agie pɨ anɨ me: «Ma ambɨla me anɨ azúku lɨ ’kpɨ́ lɨ okpála ɨnde amu-o, azúku lɨe lɨ sokpɨ́-o.»
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Yesu apa pɨ anɨ me: «Kpála nazuku okpála-a, a ko ma. Kpála naha la di mʉkobho pɨ okpála-a, a ko ma. Kpála ɨnde abhuka ma-a, abana anɨ kpi, anɨ kóbho.
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 La di-e, kpála ne kpála ɨnde bhʉ́ mʉkobho, ɨnde abhuka la di ma-a, anɨ kpí dʉdʉma de. Mo obhuka mo-o?»
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 Malata agie me: «A moko, Ngámá, ma abhuka me mʉ ne Masɨya , Ndɨlɨ gba Ebhe. Kpála ɨnde a ayo me anɨ go pɨ́la doto ko.»
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 Pɨta anɨ apa ’ngʉ́ bhomʉ-o lɨe, Malata anʉ aɨ ndai e Malɨa. Do anɨ pɨ anɨ bhʉ́ tʉpele me: «Mʉsuno aoo. Anɨ ngaɨ mʉ.»
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 Lɨ Malɨa adje lɨe mo-o, anɨ ayie kolo bhʉ́lá má kɨa! Anɨ atsia anʉ abhaka Yesu.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 A adʉ me Yesu nde kolo nga bhʉ́ kʉtɨ na Betanɨa de. Engʉ́ bini, anɨ adʉ ngabha lɨ bɨlɨ ɨnde lɨ Malata anʉ akɵ lɨe ne anɨ lɨ e ko.
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Lɨ omaYuda ɨnde adʉ abhʉ́ ’tɨ ngʉ́ nateteke Malɨa au lɨe me anɨ ayie bhʉ́lá ne nakoto kilidjo bhʉ́ holo-o, u atsia akpata anɨ. Padhá de, anga u adʉ abhundja naao me anɨ adji aku ’gba apɨ́ lata.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Malɨa akolo lɨ bɨlɨ lɨ Yesu adʉ lɨ e-o. Anɨ au Yesu lɨe, anɨ atɨ bhʉ́ li ’dhʉ anɨ. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Ngámá, mʉ dʉ́ nako sɨ-e, ndai ma de kpi de.»
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 Yesu au me anɨ ngaku ’gba di ne okpála ɨnde ago ne anɨ bhʉ́ dabɨlɨ bini-o. Anɨ asia lɨkabhu naali lɨ bua e. Mabhundja gba anɨ-e atsia angbɨngɨ di.
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 Abhomʉ-o, anɨ atsia ayi uo me: «Yi azɨ anɨ su?» U agie pɨ anɨ me: «Ngámá, gogo, amba mʉ u.»
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Yesu aku ’gba.
35 Jesus chorou.
36 Abhomʉ-o, omaYuda atsia apa me: «Yi u maka anɨ akʉnda nako anɨ lɨe ko!»
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Engʉ́ bini, okpála koko bhʉ́ ká uo atsia apa me: «Ngaanɨ ɨnde abhulu nako djila kpála ɨnde ɨ u kpɨ́ de-e, anɨ tɨ da nako namene de me Ladjalo akpí de-e dɨ?»
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 Abhomʉ-o, Yesu asia matá lɨkabhu naali lɨ bua e. Anɨ anʉ abhʉ́ lata. A adʉ nanɨ lata ɨnde u adjɨ e bhʉ́ teme. U ani nanɨ bhɵbhɵ ne teme na ngbéngbé.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa me: «Yi e teme-o.» Malata, ndai kpála ɨnde akpi-e, apa pɨ anɨ me: «Ngámá, se anɨ aholo napu aholo. Padhá de, anga anɨ amene nga satɵ ’kpɨ́ badha.»
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Yesu agie pɨ anɨ me: «Ma pa ɨgɨnɨ pɨ mʉ de me, ɨ dʉ me mʉ nde abhuka ma-a, mʉ ú sangu gba Ebhe-e dɨ?»
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Abhomʉ-o, u ae teme-o. Yesu atsia ’kpɨ́ ne bhʉ́lá, anɨ atsia apa me: «’Dyɨ ma, ma ngagie heni pɨ mʉ, anga mo odje ma.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Ma ambɨla ndjɨndjɨ me mʉ ngadje ma ndʉ ’kpɨ́ hana. Ma ngapapa mo-o ka okpála ɨnde asa lɨo dengo ma ɨnde, amba u bhuka me, mo otima ma ngamʉ.»
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Anɨ apa ’ngʉ́ bhomʉ-o lɨe, anɨ asʉla kpekpeke me: «Ladjalo, koto ei!»
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Ladjalo akoto. Anɨ akoto me ’dhʉ anɨ, di ne ’kpa anɨ nde agbigbite lɨe ne opapala bongo . Bhʉ́la anɨ nde agbite la di lɨe ne bongo. Yesu atsia apa pɨ uo me: «Yi bhulu anɨ, amba yi o anɨ, anɨ tapa.»Yesu azuku Ladjalo|alt="Jésus rescissita Lazar" src="WA03869b.tif" size="col" ref="11:44"
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Abhomʉ-o, omaYuda bhelé bhʉ́ ká okpála ɨnde ago gba Malɨa au engʉ́ ɨnde lɨ Yesu amene e-o. U atsia abhuka Yesu.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Engʉ́ bini, okoko bhʉ́ ká uo anʉ abhaka omʉFalisai . U akpokpo ’ngʉ́ ɨnde lɨ Yesu amene e pɨ uo.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 Abhomʉ-o, ongbengbe odimandɵ gba Ebhe , di ne omʉFalisai apo bhʉ́la o bhʉ́ ’ngbé bula. U atsia apa me: «Kpála ɨnde-e ngamene ongamba ’ngʉ́ bhelé. Nɨ́ améne sɨ pɨ?
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 Ɨ dʉ me nɨ́ nde ao me anɨ dʉ bha anʉ ne di ne kalanʉ me-e, ndʉ okpála hana bhúka anɨ. Pɨpɨta-a, okpála na gʉdhʉ na Loma kólo ne angu. U bhɵ́lɵ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba nɨ́-o. U tsia bhɵ́lɵ la di kʉtɨ gba nɨ́-o!»
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 Kpála bini adʉ bhʉ́ ká uo. A adʉ ’lɨ anɨ me Kaifa. Anɨ adʉ bhele kpála gba odimandɵ bhʉ́ kalanga bhomʉ-o ngae. Anɨ apa pɨ uo me: «Ngayi-e, yi mbɨla ’ngʉ́ de!
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 Yi mbɨla de me a pɨ yi ndjɨndjɨ me kpála bini kpi pɨ ndʉ okpála hana, amba kʉtɨ libhomu akpí de-e dɨ?»
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 La-a, anɨ dʉ apa ’ngʉ́ bhomʉ-o bhʉ́ ngʉ e de. Engʉ́ bini, a adʉ la lɨe me anɨ nde ne bhele kpála gba odimandɵ bhʉ́ kalanga bhomʉ-o ngae-e, anɨ atsia apa ’ngʉ́ maka polofeta me: «A ayo me Yesu kpi ngʉbula kʉtɨ gba omaYuda-o.
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 Anɨ kpi bha bini ngʉbula omaYuda de. Engʉ́ bini, anɨ kpi ngʉbula me nɨ po bhʉ́la ongɨsɨ gba Ebhe ɨnde atsambala ne bɨlɨ ngangá-a bhʉ́ piga bini.»
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Nayie lɨ ’kpɨ́ bhomʉ-o, ongámásɨ gba omaYuda atsia adje lɨo me o bhɵlɵ Yesu.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Kaka-a, Yesu dʉ matá adholo mbámbá bhʉ́ ká omaYuda de. Anɨ atapa bhʉ́ gʉdhʉ na Efalaime, bhʉ́ ndu doto ɨnde de egʉ-o. Abhomʉ-o, anɨ atsia adʉ ne omʉkpata gba e oo.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 Pasɨka gba omaYuda akolo masɨkpe. Kaka-a, okpála bhelé na kʉtɨ ango-o atsia anʉ bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema ngʉbula me o vʉlʉ lɨo, amba o dʉ pɨ Ebhe bubu kala anokomɨa-o .
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Abhomʉ-o, u adʉ agɨlɨ Yesu. U alʉlʉ bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda-o. U atsia adʉ ayi lɨo sʉnda o me: «Yi abhundja pɨ? Anɨ agó bha ndjʉ bhʉ́ anokomɨa ɨnde-e mago? Ne me, anɨ gó-o de?»
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 Ongbengbe odimandɵ gba Ebhe, di ne omʉFalisai aha nanɨ lɨ́lɨ me: «Ɨ dʉ me kpála nde ambɨla bɨlɨ ɨnde lɨ Yesu nde lɨe-e, anɨ de pa, amba u nʉ holo anɨ.»
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.