João 11

Gandja na Mbɨa (MDM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kpála bini ɨnde adʉ ’lɨ e me Ladjalo, asɨ kuo. Anɨ adʉ nadʉ bhʉ́ Betanɨa, kʉtɨ lɨ Malɨa ne ndai e Malata adʉ nadʉ bhʉ́ e-o.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Malɨa ne ɵlɵ ɨnde atuko nanɨ mʉngotsi lɨ ’dhʉ Ngámá, anɨ atsia akuo ne sundjo e-o. Ladjalo ɨnde adʉ ne kuo-o, nanɨ ne ndai anɨ.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ondaise anɨ na olɨsɨlɨsɨ bhisi bhomʉ-o, atima kpála ngʉ́ napa pɨ Yesu me: «Ngámá, alɨ kpála mo okʉkʉnda e ne kuo.»
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Lɨ Yesu adje engʉ́ bhomʉ-o lɨe, anɨ atsia apa me: «Kuo bhomʉ-o ngʉbula nabhɵlɵ anɨ mabhɵlɵ ade. Engʉ́ bini, a ngʉbula naha sangu pɨ Ebhe. A ko la di ngʉbula me ngama, Ndɨlɨ gba Ebhe-e, ma sia sangu bhʉ́bhʉ́.»
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Yesu adʉ ne mʉkʉnda pɨ Malata, ne ndai e na ɵɵlɵ, di ne Ladjalo naali.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 La-a, anɨ adje lɨe me alɨ Ladjalo ne kuo-o, anɨ amene matá ’kpɨ́ bhisi lɨ bɨlɨ abhaka me anɨ nde lɨ e-o.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Pɨpɨta-a, anɨ apa pɨ omʉkpata gba e me: «Nɨ́ gie matá lɨnɨ́ bhʉ́ ndu doto na Yudaya.»
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Omʉkpata-a apa pɨ anɨ me: «Mʉsuno, a mene nga ’kpɨ́ bhelé de, omaYuda adʉ nako agɨlɨ nabhɵlɵ mʉ ne teme oo. Mo odji matá bha oo?»
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Yesu agie pɨ uo me: «Ngbɨkpɨ ne saa ndjɨkpa ne ká bhisi. A mo-o adɨ? Ɨ dʉ me kpála nde ngadhʉkʉ ne ngbɨkpɨ-e, anɨ dó ’dhʉ e de. Padhá de, anga anɨ ngau zɨ ’kpɨ́ na doto ɨnde-e ndjɨndjɨ.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Engʉ́ bini, ɨ dʉ la me kpála nde ngadhʉkʉ sukpe-e, anɨ dó ’dhʉ e. Padhá de, anga anɨ lɨ zɨ ’kpɨ́ ade.»
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Pɨta lɨ Yesu apa ’ngʉ́ bhomʉ-o lɨe, anɨ atsia apa pɨ uo me: «Ladjalo, olia nɨ́-e, anɨ ala. Engʉ́ bini, ma adji, amba ma zʉkʉ anɨ.»
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Abhomʉ-o, omʉkpata gba anɨ-e atsia apa pɨ anɨ me: «Ngámá, ɨ dʉ me anɨ nde tɨla-a, anɨ dʉ́ bhʉ́ mʉkobho.»
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 A na paká me Yesu adʉ apa me Ladjalo akpi. Engʉ́ bini, omʉkpata-a adʉ abhundja naao me anɨ akpo ’ngʉ́ pɨndjɨ ela ɨnde lɨ okpála alala e-o.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ uo mbámbá me: «Ladjalo akpi.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Ma ne djalɨ pɨ yi anga ma dʉ nako oo de, amba yi bhuka ma. Engʉ́ bini, nɨ́ nʉ nabhaka anɨ!»
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Abhomʉ-o, Tʉma (ɨnde u agisila ’lɨ e me Bhuko-o), apa pɨ omʉkpata koko me: «Nganɨ́-e, nɨ́ nʉ di oo, ngʉbula me nɨ́ mu ne Mʉsuno bhʉ́ dabɨlɨ bini.»
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Lɨ Yesu akolo lɨe, anɨ abhaka me u azɨ Ladjalo azɨ, a nde ane nga ’kpɨ́ badha.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Kʉtɨ na Betanɨa dʉ nanɨ de gʉdhʉ na Yelusalema masɨkpe de kilometele bata.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 A abhaka me omaYuda bhelé nde ago oo ngʉ́ nateteke Malata ne Malɨa ka lɨ ndai uo na bhobhoko-o akpi lɨe ko.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Lɨ Malata adje lɨe me Yesu akolo de kʉtɨ masɨkpe-e, anɨ anʉ akɵ lɨe ne anɨ lɨ kpadjɨ. Engʉ́ bini, Malɨa adʉ naae akʉtɨ.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Abhomʉ-o, Malata atsia apa pɨ Yesu me: «Ngámá, mʉ dʉ́ nako sɨ-e, ndai ma de kpi de.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Engʉ́ bini, ma ambɨla me belegʉ mbɨa ɨnde-e, Ebhe tɨ da naha ndʉ ’he hana ɨnde mo oyó e ka anɨ-e pɨ mʉ.»
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Yesu apa pɨ anɨ me: «Ndai mʉ azúku mazuku.»
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Malata agie pɨ anɨ me: «Ma ambɨla me anɨ azúku lɨ ’kpɨ́ lɨ okpála ɨnde amu-o, azúku lɨe lɨ sokpɨ́-o.»
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yesu apa pɨ anɨ me: «Kpála nazuku okpála-a, a ko ma. Kpála naha la di mʉkobho pɨ okpála-a, a ko ma. Kpála ɨnde abhuka ma-a, abana anɨ kpi, anɨ kóbho.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 La di-e, kpála ne kpála ɨnde bhʉ́ mʉkobho, ɨnde abhuka la di ma-a, anɨ kpí dʉdʉma de. Mo obhuka mo-o?»
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Malata agie me: «A moko, Ngámá, ma abhuka me mʉ ne Masɨya , Ndɨlɨ gba Ebhe. Kpála ɨnde a ayo me anɨ go pɨ́la doto ko.»
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Pɨta anɨ apa ’ngʉ́ bhomʉ-o lɨe, Malata anʉ aɨ ndai e Malɨa. Do anɨ pɨ anɨ bhʉ́ tʉpele me: «Mʉsuno aoo. Anɨ ngaɨ mʉ.»
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Lɨ Malɨa adje lɨe mo-o, anɨ ayie kolo bhʉ́lá má kɨa! Anɨ atsia anʉ abhaka Yesu.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 A adʉ me Yesu nde kolo nga bhʉ́ kʉtɨ na Betanɨa de. Engʉ́ bini, anɨ adʉ ngabha lɨ bɨlɨ ɨnde lɨ Malata anʉ akɵ lɨe ne anɨ lɨ e ko.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Lɨ omaYuda ɨnde adʉ abhʉ́ ’tɨ ngʉ́ nateteke Malɨa au lɨe me anɨ ayie bhʉ́lá ne nakoto kilidjo bhʉ́ holo-o, u atsia akpata anɨ. Padhá de, anga u adʉ abhundja naao me anɨ adji aku ’gba apɨ́ lata.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Malɨa akolo lɨ bɨlɨ lɨ Yesu adʉ lɨ e-o. Anɨ au Yesu lɨe, anɨ atɨ bhʉ́ li ’dhʉ anɨ. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Ngámá, mʉ dʉ́ nako sɨ-e, ndai ma de kpi de.»
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yesu au me anɨ ngaku ’gba di ne okpála ɨnde ago ne anɨ bhʉ́ dabɨlɨ bini-o. Anɨ asia lɨkabhu naali lɨ bua e. Mabhundja gba anɨ-e atsia angbɨngɨ di.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Abhomʉ-o, anɨ atsia ayi uo me: «Yi azɨ anɨ su?» U agie pɨ anɨ me: «Ngámá, gogo, amba mʉ u.»
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Yesu aku ’gba.
35 Jesus chorou.
36 Abhomʉ-o, omaYuda atsia apa me: «Yi u maka anɨ akʉnda nako anɨ lɨe ko!»
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Engʉ́ bini, okpála koko bhʉ́ ká uo atsia apa me: «Ngaanɨ ɨnde abhulu nako djila kpála ɨnde ɨ u kpɨ́ de-e, anɨ tɨ da nako namene de me Ladjalo akpí de-e dɨ?»
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Abhomʉ-o, Yesu asia matá lɨkabhu naali lɨ bua e. Anɨ anʉ abhʉ́ lata. A adʉ nanɨ lata ɨnde u adjɨ e bhʉ́ teme. U ani nanɨ bhɵbhɵ ne teme na ngbéngbé.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa me: «Yi e teme-o.» Malata, ndai kpála ɨnde akpi-e, apa pɨ anɨ me: «Ngámá, se anɨ aholo napu aholo. Padhá de, anga anɨ amene nga satɵ ’kpɨ́ badha.»
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Yesu agie pɨ anɨ me: «Ma pa ɨgɨnɨ pɨ mʉ de me, ɨ dʉ me mʉ nde abhuka ma-a, mʉ ú sangu gba Ebhe-e dɨ?»
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Abhomʉ-o, u ae teme-o. Yesu atsia ’kpɨ́ ne bhʉ́lá, anɨ atsia apa me: «’Dyɨ ma, ma ngagie heni pɨ mʉ, anga mo odje ma.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Ma ambɨla ndjɨndjɨ me mʉ ngadje ma ndʉ ’kpɨ́ hana. Ma ngapapa mo-o ka okpála ɨnde asa lɨo dengo ma ɨnde, amba u bhuka me, mo otima ma ngamʉ.»
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Anɨ apa ’ngʉ́ bhomʉ-o lɨe, anɨ asʉla kpekpeke me: «Ladjalo, koto ei!»
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ladjalo akoto. Anɨ akoto me ’dhʉ anɨ, di ne ’kpa anɨ nde agbigbite lɨe ne opapala bongo . Bhʉ́la anɨ nde agbite la di lɨe ne bongo. Yesu atsia apa pɨ uo me: «Yi bhulu anɨ, amba yi o anɨ, anɨ tapa.»Yesu azuku Ladjalo|alt="Jésus rescissita Lazar" src="WA03869b.tif" size="col" ref="11:44"
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Abhomʉ-o, omaYuda bhelé bhʉ́ ká okpála ɨnde ago gba Malɨa au engʉ́ ɨnde lɨ Yesu amene e-o. U atsia abhuka Yesu.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Engʉ́ bini, okoko bhʉ́ ká uo anʉ abhaka omʉFalisai . U akpokpo ’ngʉ́ ɨnde lɨ Yesu amene e pɨ uo.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Abhomʉ-o, ongbengbe odimandɵ gba Ebhe , di ne omʉFalisai apo bhʉ́la o bhʉ́ ’ngbé bula. U atsia apa me: «Kpála ɨnde-e ngamene ongamba ’ngʉ́ bhelé. Nɨ́ améne sɨ pɨ?
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Ɨ dʉ me nɨ́ nde ao me anɨ dʉ bha anʉ ne di ne kalanʉ me-e, ndʉ okpála hana bhúka anɨ. Pɨpɨta-a, okpála na gʉdhʉ na Loma kólo ne angu. U bhɵ́lɵ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba nɨ́-o. U tsia bhɵ́lɵ la di kʉtɨ gba nɨ́-o!»
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Kpála bini adʉ bhʉ́ ká uo. A adʉ ’lɨ anɨ me Kaifa. Anɨ adʉ bhele kpála gba odimandɵ bhʉ́ kalanga bhomʉ-o ngae. Anɨ apa pɨ uo me: «Ngayi-e, yi mbɨla ’ngʉ́ de!
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Yi mbɨla de me a pɨ yi ndjɨndjɨ me kpála bini kpi pɨ ndʉ okpála hana, amba kʉtɨ libhomu akpí de-e dɨ?»
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 La-a, anɨ dʉ apa ’ngʉ́ bhomʉ-o bhʉ́ ngʉ e de. Engʉ́ bini, a adʉ la lɨe me anɨ nde ne bhele kpála gba odimandɵ bhʉ́ kalanga bhomʉ-o ngae-e, anɨ atsia apa ’ngʉ́ maka polofeta me: «A ayo me Yesu kpi ngʉbula kʉtɨ gba omaYuda-o.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Anɨ kpi bha bini ngʉbula omaYuda de. Engʉ́ bini, anɨ kpi ngʉbula me nɨ po bhʉ́la ongɨsɨ gba Ebhe ɨnde atsambala ne bɨlɨ ngangá-a bhʉ́ piga bini.»
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Nayie lɨ ’kpɨ́ bhomʉ-o, ongámásɨ gba omaYuda atsia adje lɨo me o bhɵlɵ Yesu.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Kaka-a, Yesu dʉ matá adholo mbámbá bhʉ́ ká omaYuda de. Anɨ atapa bhʉ́ gʉdhʉ na Efalaime, bhʉ́ ndu doto ɨnde de egʉ-o. Abhomʉ-o, anɨ atsia adʉ ne omʉkpata gba e oo.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Pasɨka gba omaYuda akolo masɨkpe. Kaka-a, okpála bhelé na kʉtɨ ango-o atsia anʉ bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema ngʉbula me o vʉlʉ lɨo, amba o dʉ pɨ Ebhe bubu kala anokomɨa-o .
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Abhomʉ-o, u adʉ agɨlɨ Yesu. U alʉlʉ bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda-o. U atsia adʉ ayi lɨo sʉnda o me: «Yi abhundja pɨ? Anɨ agó bha ndjʉ bhʉ́ anokomɨa ɨnde-e mago? Ne me, anɨ gó-o de?»
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ongbengbe odimandɵ gba Ebhe, di ne omʉFalisai aha nanɨ lɨ́lɨ me: «Ɨ dʉ me kpála nde ambɨla bɨlɨ ɨnde lɨ Yesu nde lɨe-e, anɨ de pa, amba u nʉ holo anɨ.»
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.