Atos 9

Gandja na Mbɨa (MDM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, Saulo adʉ nagɨlɨ omʉkpata gba Ngámá Yesu ngʉ́ nabhili uo. Ekpɨ́ koko anɨ anʉ nabhaka bhele kpála gba odimandɵ gba Ebhe-o .
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 Anɨ anʉ nayo balʉa me nɨ nʉ ne di ngʉ́ nalɨ bhʉ́ otɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje ɨnde bhʉ́ gʉdhʉ na Damasɨ. Nɨ nʉ oo, amba ɨ dʉ me nɨ nde abhaka okpála ɨnde ngakpata ’ngʉ́ gba Yesu-o, obhosɨ di ne olɨsɨ, nɨ de holo uo, amba nɨ nʉ ne uo bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Nedhɨnga anɨ adʉ anʉ lɨe, anɨ akolo lɨe de Damasɨ masɨkpe-e, má gala kolo me-e, zɨ ’kpɨ́ bini ayie abhʉ́lá, a ago asa ngo anɨ ngbalina.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Anɨ atsokodho atɨ kuto má ngbi! Anɨ atsia adje eli bini apa pɨ anɨ me: «Saulo, Saulo, mʉ ngato mbolo lɨ ma ngʉ́ nɨ?»
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Abhomʉ-o, Saulo atsia ayi me: «Ngámá, a ko mʉ da?» Eli atsia akoto matá pɨ anɨ me: «A ko ma Yesu, mʉ ngato mbolo e lɨ ma.
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 La-a, yie bhʉ́lá yiyie, amba mʉ nʉ bhʉ́ gʉdhʉ. Engʉ́ ɨnde ayo me mʉ mene e-e, u apá pɨ mʉ oo ko.»
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Okpála ɨnde adʉ anʉ ne anɨ bhʉ́ dabɨlɨ bini-e alʉlʉ. Bhʉ́ ’bhɵ uo akpina má ndje ka tsʉlʉ. U adʉ adje eli, engʉ́ bini, u dʉ au kpála ɨnde adʉ agama ’ngʉ́-o de.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Abhomʉ-o, Saulo ayie bhʉ́lá, anɨ abhulu djila e, engʉ́ bini, anɨ u la ’kpɨ́ de. U atsia aholo ’kpa anɨ ngʉ́ nanʉ ne anɨ bhʉ́ Damasɨ.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Oo, anɨ amene ngbolo ’kpɨ́ bata. Anɨ u ’kpɨ́ de, anɨ zʉ ’he de, anɨ ndjɨ la di ehe nandjɨ mandjɨ de.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Mʉkpata bini adʉ bhʉ́ Damasɨ oo, a adʉ ’lɨ anɨ me Ananɨa. Ngámá aɨ anɨ bhʉ́ ehe maka loto me: «Ananɨa!» Ananɨa atsia abhuka me: «Ma ɨɨ, Ngámá!»
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Abhomʉ-o, Ngámá atsia apa pɨ anɨ me: «Mbɨa ɨnde-e, a ayo me mʉ nʉ lɨ kpadjɨ ɨnde u aɨ e me Ngbili kpadjɨ bhʉ́ ’tɨ gba kpála bini ɨnde u aɨ e me Yuda. Yi Saulo, kpála na gʉdhʉ na Talasɨ. Lɨ nedhɨnga ɨnde-e, anɨ ngayo Ebhe.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Anɨ atsia au bhʉ́ ’he maka loto kpála bini, ɨnde ’lɨ e me Ananɨa, alɨ bhʉ́ ’tɨ nganda nɨ. Kpála ango-o atsia ao ’kpa e pɨ́ ’ndjɨ anɨ ngʉ́ napa me anɨ u matá ’kpɨ́.»
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Ananɨa atsia agie me: «Ngámá, okpála bhelé apa ’ngʉ́ mʉma pɨndjɨ bhoko bhomʉ. Ma mbɨla la di ndʉ siti ’ngʉ́ hana ɨnde anɨ amene e lɨ kʉte okpála na bububu gba mʉ bhʉ́ Yelusalema-o.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Ongbengbe odimandɵ aha la di kpadjɨ pɨ anɨ me anɨ go ei ngʉ́ naholo ndʉ okpála hana ɨnde ngabhuka mʉ-o.»
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Engʉ́ bini, Ngámá apa pɨ anɨ me: «Nʉnʉ, anga bhoko bhomʉ-o, ma abhʉ anɨ ngʉ́ kulu gba ma-o. Anɨ anʉ́ nakpokpo engʉ́ gba ma-a pɨ opiga ɨnde ɨ mbɨla ma de, pɨ ongbengbe ongámásɨ gba uo, di ne pɨ omaƗsalaele.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Ma asúno pɨ anɨ, ngama makpe, ndʉ lɨkabhu hana ɨnde a ayo me anɨ zʉ e kabula ’lɨ ma-o.»
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Abhomʉ-o, Ananɨa anʉ, anɨ alɨ bhʉ́ ’tɨ oo, anɨ abhaka Saulo, anɨ ao ’kpa e pɨ́ anɨ. Anɨ atsia apa me: «Ndai ma Saulo, Ngámá atima ma ngae. A ko Yesu ɨnde akoto lɨ mʉ lɨ kpadjɨ nedhɨnga mo odʉ nago lɨe-o. Anɨ atima ma, ngʉbula me mʉ u matá ’kpɨ́, amba mʉ bedhe di ne Bu Bhobua .»
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Kolo má gala me-e, ehe maka kʉdhʉ ’he ayie bhʉ́ djila Saulo, abala kuto. Anɨ atsia aholo nau matá ’kpɨ́. Abhomʉ-o, anɨ ayie bhʉ́lá, anɨ atsia asia batisimo.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Pɨpɨta-a, anɨ azʉ ’he, anɨ atsia asia angu.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Kolo má gala me-e, anɨ aholo nakpokpo pɨ omaYuda bhʉ́ oetɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje me Yesu ne Ndɨlɨ gba Ebhe.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Ndʉ okpála hana ɨnde adʉ nadje anɨ-e adʉ angamba naali. U adʉ nayi me: «A ɨnde-e bhʉlʉ nato mbolo lɨ okpála ɨnde ngabhuka Yesu abhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema dɨ? Anɨ go nako e ngʉ́ naholo uo, di ne nanʉ ne uo pɨ ongbengbe odimandɵ gba Ebhe dɨ?»
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Engʉ́ bini, Saulo adʉ akolo ne angu bhʉ́ nasuno. Anɨ adʉ asuno mbámbá pɨ omaYuda na Damasɨ me Yesu ne Masɨya . Kaka-a, u dʉ nambɨla matá engʉ́ ɨnde u agíe e pɨ anɨ-e de.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Pɨta ekpɨ́ bhelé, omaYuda adje lɨo me o bhɵlɵ Saulo.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Engʉ́ bini, Saulo ambɨla siti mabhundja gba uo-o. U atsia adʉ di nalila obhotɨ na gʉdhʉ-o sukpe ne ngbɨkpɨ ngʉbula nato anɨ, amba o bhɵlɵ anɨ.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Sukpe bini-e, ngaanɨ ne omʉkpata gba e, u anʉ lɨ malilisa na aga na gʉdhʉ-o. U ato anɨ bhʉ́ kíli, u atsia akɵ anɨ ne di kuto akilidjo.U akɵ Polo lɨ malilisa akilidjo bhʉ́ kíli|alt="On a fait descendre Paul a travers la fenetre dans un panier" src="CN01937b.TIF" size="col" ref="9:25"
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Lɨ Saulo akolo lɨe bhʉ́ Yelusalema-a, anɨ adʉ nale nagbite lɨe lɨ omʉkpata, engʉ́ bini, ndʉ uo hana adʉ nadje tsʉlʉ. Padhá de, anga u dʉ nabhuka de me a ko ndjʉ kʉkʉlʉ mʉkpata-a de.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 La-a, Balanabasɨ anʉ aha Saulo, anɨ atsia anʉ ne anɨ pɨ obhʉlʉ titima gba Yesu-o . Oo, Balanabasɨ akpokpo pɨ uo maka lɨ Saulo au Ngámá Yesu lɨe lɨ kpadjɨ, di ne maka lɨ Ngámá agama ’ngʉ́ lɨe pɨ anɨ-o. Anɨ atsia akpokpo di maka lɨ Saulo dʉ nasuno ’ngʉ́ lɨe ne tsʉlʉ de ne ’lɨ Yesu bhʉ́ Damasɨ-o.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Abhomʉ-o, obhʉlʉ titima atsia azɨba Saulo. Nayie lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, Saulo dʉ matá nao ká obhʉlʉ titima-a de. U adʉ adhʉkʉ bhʉ́ Yelusalema bhʉ́ dabɨlɨ bini. Anɨ tsia dʉ nasuno ne ’lɨ Yesu ne tsʉlʉ de.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Anɨ adʉ di nasuno pɨ omaYuda ɨnde adʉ nadi eli na giliki-o, anɨ atsia adʉ namene kpekebhɵ ne uo. Engʉ́ bini, ngauo-o, u adʉ agɨlɨ nabhɵlɵ anɨ.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Lɨ ondaise Saulo, omabhuka adje lɨe, u anʉ nao Saulo bhʉ́ Sedjale. Oo, u atsia atima anɨ bhʉ́ Talasɨ.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Abhomʉ-o, omabhuka bhʉ́ ndu doto na Yudaya, bhʉ́ ndu doto na Galilaya, di ne bhʉ́ ndu doto na Samalɨa libhomu adʉ bhʉ́ guo ’ngʉ́ . U adʉ akolo kpekpeke bhʉ́ nabhuka. U adʉ amanga Ngámá mamanga. U atsia adʉ nabe ndʉ o, ka angu gba Bu Bhobua.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Piele adʉ napʉ ne ndʉ bɨlɨ hana. Abhomʉ-o, ekpɨ́ bini, anɨ anʉ natsia omabhuka ɨnde adʉ bhʉ́ gʉdhʉ na Lida-o.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Oo-o, anɨ abhaka bhoko bini, a adʉ ’lɨ anɨ me Ene. Sʉnda kalanga madjɨna, anɨ adʉ me anɨ nde asɨ kuto pɨ́ kalagba gba e-o. Padhá de, anga adʉ nanɨ dʉkuto.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Lɨ Piele au anɨ lɨe, anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Ene, Yesu Kilisito akobho mʉ mbɨa ɨnde akobho! Yie bhʉ́lá, amba mʉ leke dabɨlɨ gba mʉ-o, ngamʉ makpe.» Kolo má gala me-e, Ene ayie bhʉ́lá.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Ndʉ okpála hana na Lida, di ne egʉ na Salona au lɨe mo-o, u adji bua o, u atsia abhuka Ngámá
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, mʉkpata bini na ɵɵlɵ adʉ nanɨ bhʉ́ gʉdhʉ na Djope, a adʉ ’lɨ anɨ me Tabita (bhʉ́ eli gba oGiliki-e me «Dolokasɨ», a akʉnda napa me «gbelende»). Anɨ adʉ amene obabadha ’ngʉ́, anɨ atsia adʉ ateteke di obhʉlʉ ndɨbhɨlɨ ndʉ ’kpɨ́ hana.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Ekpɨ́ bini, anɨ asɨ kuo, anɨ atsia akpi. U avʉlʉ kʉte kuo anɨ, u atsia ao bhʉ́ tɨna ’tɨ bini abhʉ́lá.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Gʉdhʉ na Lida masɨkpe de gʉdhʉ na Djope. Kaka-a, lɨ omʉkpata adje lɨe me Piele bhʉ́ Lida-a, u atsia atima okpála bhisi ngʉ́ napa pɨ anɨ me: «Kikiliako, ya ayo ka mʉ me go nga gba ya ei má gala!»
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Piele ayie bhʉ́lá kolo má gala, anɨ atsia anʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne okpála ɨnde u atima o-o. Anɨ akolo lɨe oo-o, u anʉ nao anɨ bhʉ́ tɨna ’tɨ ɨnde abhʉ́lá-o. Ndʉ oɵkɵsɨ hana na gʉdhʉ ango-o ago de Piele me u nde ngaku ’gbá. U adʉ asuno obongo na mbulu, di ne okoti ɨnde lɨ Tabita adʉ amene e nedhɨnga anɨ adʉ lɨe bhʉ́ mʉkobho-o pɨ anɨ.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Piele apandja ndʉ okpála hana kilidjo, anɨ akikita lɨpʉkʉ e kuto, anɨ atsia ayo Ebhe. Pɨpɨta-a, anɨ adji bhʉ́la e ne apɨ́ kuo-o, anɨ atsia apa me: «Tabita, yie bhʉ́lá!» Abhomʉ-o, Tabita aʉ djila e. Lɨ anɨ au Piele lɨe, anɨ atsia adʉ madʉ.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Piele aholo ’kpa anɨ, anɨ atsia ae anɨ bhʉ́lá. Pɨpɨta-a, Piele aɨ omabhuka koko di ne oɵkɵsɨ na olɨsɨlɨsɨ, anɨ atsia asuno anɨ pɨ uo me anɨ nde ʉʉ.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Ndʉ okpála hana na Djope adje engʉ́ ɨnde akodho ’kpɨ́-o. Abhomʉ-o, okpála bhelé atsia abhuka Ngámá.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Piele amene bhʉ́ Djope ekpɨ́ bhelé. Anɨ adʉ nadʉ gba kpála bini ɨnde lɨ ’lɨ e adʉ me Simo. Kpála ango-o adʉ namene kulu na kó ’nʉ.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.