Atos 9
Gandja na Mbɨa (MDM) vs NVT
1 Lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, Saulo adʉ nagɨlɨ omʉkpata gba Ngámá Yesu ngʉ́ nabhili uo. Ekpɨ́ koko anɨ anʉ nabhaka bhele kpála gba odimandɵ gba Ebhe-o .
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 Anɨ anʉ nayo balʉa me nɨ nʉ ne di ngʉ́ nalɨ bhʉ́ otɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje ɨnde bhʉ́ gʉdhʉ na Damasɨ. Nɨ nʉ oo, amba ɨ dʉ me nɨ nde abhaka okpála ɨnde ngakpata ’ngʉ́ gba Yesu-o, obhosɨ di ne olɨsɨ, nɨ de holo uo, amba nɨ nʉ ne uo bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema.
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Nedhɨnga anɨ adʉ anʉ lɨe, anɨ akolo lɨe de Damasɨ masɨkpe-e, má gala kolo me-e, zɨ ’kpɨ́ bini ayie abhʉ́lá, a ago asa ngo anɨ ngbalina.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Anɨ atsokodho atɨ kuto má ngbi! Anɨ atsia adje eli bini apa pɨ anɨ me: «Saulo, Saulo, mʉ ngato mbolo lɨ ma ngʉ́ nɨ?»
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Abhomʉ-o, Saulo atsia ayi me: «Ngámá, a ko mʉ da?» Eli atsia akoto matá pɨ anɨ me: «A ko ma Yesu, mʉ ngato mbolo e lɨ ma.
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 La-a, yie bhʉ́lá yiyie, amba mʉ nʉ bhʉ́ gʉdhʉ. Engʉ́ ɨnde ayo me mʉ mene e-e, u apá pɨ mʉ oo ko.»
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Okpála ɨnde adʉ anʉ ne anɨ bhʉ́ dabɨlɨ bini-e alʉlʉ. Bhʉ́ ’bhɵ uo akpina má ndje ka tsʉlʉ. U adʉ adje eli, engʉ́ bini, u dʉ au kpála ɨnde adʉ agama ’ngʉ́-o de.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Abhomʉ-o, Saulo ayie bhʉ́lá, anɨ abhulu djila e, engʉ́ bini, anɨ u la ’kpɨ́ de. U atsia aholo ’kpa anɨ ngʉ́ nanʉ ne anɨ bhʉ́ Damasɨ.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Oo, anɨ amene ngbolo ’kpɨ́ bata. Anɨ u ’kpɨ́ de, anɨ zʉ ’he de, anɨ ndjɨ la di ehe nandjɨ mandjɨ de.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Mʉkpata bini adʉ bhʉ́ Damasɨ oo, a adʉ ’lɨ anɨ me Ananɨa. Ngámá aɨ anɨ bhʉ́ ehe maka loto me: «Ananɨa!» Ananɨa atsia abhuka me: «Ma ɨɨ, Ngámá!»
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Abhomʉ-o, Ngámá atsia apa pɨ anɨ me: «Mbɨa ɨnde-e, a ayo me mʉ nʉ lɨ kpadjɨ ɨnde u aɨ e me Ngbili kpadjɨ bhʉ́ ’tɨ gba kpála bini ɨnde u aɨ e me Yuda. Yi Saulo, kpála na gʉdhʉ na Talasɨ. Lɨ nedhɨnga ɨnde-e, anɨ ngayo Ebhe.
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 Anɨ atsia au bhʉ́ ’he maka loto kpála bini, ɨnde ’lɨ e me Ananɨa, alɨ bhʉ́ ’tɨ nganda nɨ. Kpála ango-o atsia ao ’kpa e pɨ́ ’ndjɨ anɨ ngʉ́ napa me anɨ u matá ’kpɨ́.»
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Ananɨa atsia agie me: «Ngámá, okpála bhelé apa ’ngʉ́ mʉma pɨndjɨ bhoko bhomʉ. Ma mbɨla la di ndʉ siti ’ngʉ́ hana ɨnde anɨ amene e lɨ kʉte okpála na bububu gba mʉ bhʉ́ Yelusalema-o.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 Ongbengbe odimandɵ aha la di kpadjɨ pɨ anɨ me anɨ go ei ngʉ́ naholo ndʉ okpála hana ɨnde ngabhuka mʉ-o.»
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Engʉ́ bini, Ngámá apa pɨ anɨ me: «Nʉnʉ, anga bhoko bhomʉ-o, ma abhʉ anɨ ngʉ́ kulu gba ma-o. Anɨ anʉ́ nakpokpo engʉ́ gba ma-a pɨ opiga ɨnde ɨ mbɨla ma de, pɨ ongbengbe ongámásɨ gba uo, di ne pɨ omaƗsalaele.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Ma asúno pɨ anɨ, ngama makpe, ndʉ lɨkabhu hana ɨnde a ayo me anɨ zʉ e kabula ’lɨ ma-o.»
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Abhomʉ-o, Ananɨa anʉ, anɨ alɨ bhʉ́ ’tɨ oo, anɨ abhaka Saulo, anɨ ao ’kpa e pɨ́ anɨ. Anɨ atsia apa me: «Ndai ma Saulo, Ngámá atima ma ngae. A ko Yesu ɨnde akoto lɨ mʉ lɨ kpadjɨ nedhɨnga mo odʉ nago lɨe-o. Anɨ atima ma, ngʉbula me mʉ u matá ’kpɨ́, amba mʉ bedhe di ne Bu Bhobua .»
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Kolo má gala me-e, ehe maka kʉdhʉ ’he ayie bhʉ́ djila Saulo, abala kuto. Anɨ atsia aholo nau matá ’kpɨ́. Abhomʉ-o, anɨ ayie bhʉ́lá, anɨ atsia asia batisimo.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Pɨpɨta-a, anɨ azʉ ’he, anɨ atsia asia angu.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Kolo má gala me-e, anɨ aholo nakpokpo pɨ omaYuda bhʉ́ oetɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje me Yesu ne Ndɨlɨ gba Ebhe.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Ndʉ okpála hana ɨnde adʉ nadje anɨ-e adʉ angamba naali. U adʉ nayi me: «A ɨnde-e bhʉlʉ nato mbolo lɨ okpála ɨnde ngabhuka Yesu abhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema dɨ? Anɨ go nako e ngʉ́ naholo uo, di ne nanʉ ne uo pɨ ongbengbe odimandɵ gba Ebhe dɨ?»
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Engʉ́ bini, Saulo adʉ akolo ne angu bhʉ́ nasuno. Anɨ adʉ asuno mbámbá pɨ omaYuda na Damasɨ me Yesu ne Masɨya . Kaka-a, u dʉ nambɨla matá engʉ́ ɨnde u agíe e pɨ anɨ-e de.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 Pɨta ekpɨ́ bhelé, omaYuda adje lɨo me o bhɵlɵ Saulo.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 Engʉ́ bini, Saulo ambɨla siti mabhundja gba uo-o. U atsia adʉ di nalila obhotɨ na gʉdhʉ-o sukpe ne ngbɨkpɨ ngʉbula nato anɨ, amba o bhɵlɵ anɨ.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 Sukpe bini-e, ngaanɨ ne omʉkpata gba e, u anʉ lɨ malilisa na aga na gʉdhʉ-o. U ato anɨ bhʉ́ kíli, u atsia akɵ anɨ ne di kuto akilidjo.U akɵ Polo lɨ malilisa akilidjo bhʉ́ kíli|alt="On a fait descendre Paul a travers la fenetre dans un panier" src="CN01937b.TIF" size="col" ref="9:25"
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Lɨ Saulo akolo lɨe bhʉ́ Yelusalema-a, anɨ adʉ nale nagbite lɨe lɨ omʉkpata, engʉ́ bini, ndʉ uo hana adʉ nadje tsʉlʉ. Padhá de, anga u dʉ nabhuka de me a ko ndjʉ kʉkʉlʉ mʉkpata-a de.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 La-a, Balanabasɨ anʉ aha Saulo, anɨ atsia anʉ ne anɨ pɨ obhʉlʉ titima gba Yesu-o . Oo, Balanabasɨ akpokpo pɨ uo maka lɨ Saulo au Ngámá Yesu lɨe lɨ kpadjɨ, di ne maka lɨ Ngámá agama ’ngʉ́ lɨe pɨ anɨ-o. Anɨ atsia akpokpo di maka lɨ Saulo dʉ nasuno ’ngʉ́ lɨe ne tsʉlʉ de ne ’lɨ Yesu bhʉ́ Damasɨ-o.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Abhomʉ-o, obhʉlʉ titima atsia azɨba Saulo. Nayie lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, Saulo dʉ matá nao ká obhʉlʉ titima-a de. U adʉ adhʉkʉ bhʉ́ Yelusalema bhʉ́ dabɨlɨ bini. Anɨ tsia dʉ nasuno ne ’lɨ Yesu ne tsʉlʉ de.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Anɨ adʉ di nasuno pɨ omaYuda ɨnde adʉ nadi eli na giliki-o, anɨ atsia adʉ namene kpekebhɵ ne uo. Engʉ́ bini, ngauo-o, u adʉ agɨlɨ nabhɵlɵ anɨ.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Lɨ ondaise Saulo, omabhuka adje lɨe, u anʉ nao Saulo bhʉ́ Sedjale. Oo, u atsia atima anɨ bhʉ́ Talasɨ.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Abhomʉ-o, omabhuka bhʉ́ ndu doto na Yudaya, bhʉ́ ndu doto na Galilaya, di ne bhʉ́ ndu doto na Samalɨa libhomu adʉ bhʉ́ guo ’ngʉ́ . U adʉ akolo kpekpeke bhʉ́ nabhuka. U adʉ amanga Ngámá mamanga. U atsia adʉ nabe ndʉ o, ka angu gba Bu Bhobua.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Piele adʉ napʉ ne ndʉ bɨlɨ hana. Abhomʉ-o, ekpɨ́ bini, anɨ anʉ natsia omabhuka ɨnde adʉ bhʉ́ gʉdhʉ na Lida-o.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 Oo-o, anɨ abhaka bhoko bini, a adʉ ’lɨ anɨ me Ene. Sʉnda kalanga madjɨna, anɨ adʉ me anɨ nde asɨ kuto pɨ́ kalagba gba e-o. Padhá de, anga adʉ nanɨ dʉkuto.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Lɨ Piele au anɨ lɨe, anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Ene, Yesu Kilisito akobho mʉ mbɨa ɨnde akobho! Yie bhʉ́lá, amba mʉ leke dabɨlɨ gba mʉ-o, ngamʉ makpe.» Kolo má gala me-e, Ene ayie bhʉ́lá.
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Ndʉ okpála hana na Lida, di ne egʉ na Salona au lɨe mo-o, u adji bua o, u atsia abhuka Ngámá
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, mʉkpata bini na ɵɵlɵ adʉ nanɨ bhʉ́ gʉdhʉ na Djope, a adʉ ’lɨ anɨ me Tabita (bhʉ́ eli gba oGiliki-e me «Dolokasɨ», a akʉnda napa me «gbelende»). Anɨ adʉ amene obabadha ’ngʉ́, anɨ atsia adʉ ateteke di obhʉlʉ ndɨbhɨlɨ ndʉ ’kpɨ́ hana.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Ekpɨ́ bini, anɨ asɨ kuo, anɨ atsia akpi. U avʉlʉ kʉte kuo anɨ, u atsia ao bhʉ́ tɨna ’tɨ bini abhʉ́lá.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Gʉdhʉ na Lida masɨkpe de gʉdhʉ na Djope. Kaka-a, lɨ omʉkpata adje lɨe me Piele bhʉ́ Lida-a, u atsia atima okpála bhisi ngʉ́ napa pɨ anɨ me: «Kikiliako, ya ayo ka mʉ me go nga gba ya ei má gala!»
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Piele ayie bhʉ́lá kolo má gala, anɨ atsia anʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne okpála ɨnde u atima o-o. Anɨ akolo lɨe oo-o, u anʉ nao anɨ bhʉ́ tɨna ’tɨ ɨnde abhʉ́lá-o. Ndʉ oɵkɵsɨ hana na gʉdhʉ ango-o ago de Piele me u nde ngaku ’gbá. U adʉ asuno obongo na mbulu, di ne okoti ɨnde lɨ Tabita adʉ amene e nedhɨnga anɨ adʉ lɨe bhʉ́ mʉkobho-o pɨ anɨ.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Piele apandja ndʉ okpála hana kilidjo, anɨ akikita lɨpʉkʉ e kuto, anɨ atsia ayo Ebhe. Pɨpɨta-a, anɨ adji bhʉ́la e ne apɨ́ kuo-o, anɨ atsia apa me: «Tabita, yie bhʉ́lá!» Abhomʉ-o, Tabita aʉ djila e. Lɨ anɨ au Piele lɨe, anɨ atsia adʉ madʉ.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Piele aholo ’kpa anɨ, anɨ atsia ae anɨ bhʉ́lá. Pɨpɨta-a, Piele aɨ omabhuka koko di ne oɵkɵsɨ na olɨsɨlɨsɨ, anɨ atsia asuno anɨ pɨ uo me anɨ nde ʉʉ.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Ndʉ okpála hana na Djope adje engʉ́ ɨnde akodho ’kpɨ́-o. Abhomʉ-o, okpála bhelé atsia abhuka Ngámá.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Piele amene bhʉ́ Djope ekpɨ́ bhelé. Anɨ adʉ nadʉ gba kpála bini ɨnde lɨ ’lɨ e adʉ me Simo. Kpála ango-o adʉ namene kulu na kó ’nʉ.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.