Atos 28

Gandja na Mbɨa (MDM) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Pɨta ya akobho lɨe, ya atsia adje me a ’lɨ kpɵmɵ ango-o me Malete.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Okpála na kpɵmɵ ango-o asia ya ndjɨndjɨ. Lɨ ebha aholo adhɨ lɨe, zini aholo amene ya. Abhomʉ-o, u akpo djua má tu tu tu! Ya atsia ago adʉlʉ ndʉ ya hana dede.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Polo akuo i ’wa, anɨ abu bhʉ́ djua. Engʉ́ la bini, mbʉma akoto bhʉ́bhʉ́ ka wowo djua, anɨ atsia adhedhe lɨ ’kpa anɨ.Kpʉlʉ adhedhe lɨ ’kpa Polo|alt="Le serpent s'attache sur la main de Paul (Pierre est pordu par un serpent)" src="WA03996b.tif" size="col" ref="28:3"
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Lɨ okpála na kpɵmɵ ango-o au lɨe me kpʉlʉ adhedhe lɨ ’kpa anɨ mo-o, u atsia apa sʉnda o me: «Kpála ɨnde-e bha ndjʉ ne bhʉlʉ nabhɵlɵ kpála kʉkʉlʉ. Padhá de, anga belegʉ anɨ akobho lɨe bhʉ́ ’ngu-o, Ebhe ɨnde ’lɨ e me ngbili ’ngʉ́ zɨba de me anɨ dʉ bhʉ́ mʉkobho-o de.»
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Engʉ́ bini, Polo adyɨkɨ ’kpa e, kpʉlʉ-o atsia atɨ bhʉ́ djua, ehe bini mene anɨ de.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 La-a, u adʉ adjeke me ’kpa anɨ adji asíka di ne me anɨ atɨ́ kuto ne nakpi ka e bini. U adjeke ngengele, u au la lɨe me ehe bini mene anɨ de-e, u adji mabhundja gba o-o. U atsia apa me: «A ko ebhe!»
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Ngámá na kpɵmɵ ɨnde adʉ ’lɨ e me Pubiliusɨ adʉ ne kʉtɨ gba e na ngbéngbé de bɨlɨ ango-o. Anɨ asia ya ndjɨndjɨ, ya atsia asɨ agba anɨ ekpɨ́ bata.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Bhʉ́ nedhɨnga bhomʉ-o, ’dyɨ Pubiliusɨ adʉ ne kuo pɨ́ mako. Anɨ adʉ ne bandjɨ, anɨ atsia adʉ di agie ngʉte. Abhomʉ-o, Polo anʉ natsia anɨ. Anɨ ayo Ebhe pɨ anɨ. Anɨ ao ’kpa e pɨ́ ’ndjɨ anɨ. Anɨ atsia akobho anɨ.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Pɨpɨta-a, okpála koko ɨnde adʉ ne kuo bhʉ́ kpɵmɵ bhomʉ-o, ago di nabhaka anɨ, anɨ atsia akobho uo.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 U adhɵgɵ ya naali. Nedhɨnga nayie ka ya oo, u aha ndʉ ’he hana ɨnde a tɨ ne ya ngʉbula kpadjɨ-e pɨ ya.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Pɨta epe bata-a, ya aʉ bhʉ́ ’ngbé zabʉ na Alekɨdjandɨlɨ. A adʉ ’lɨ ’lɨ me «Diosikulese.» Nedhɨnga na zini ane nanɨ ’ngbé zabʉ ango-o bhʉ́ kpɵmɵ oo.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Ya akolo lɨe bhʉ́ gʉdhʉ na Silakusɨ, ya asɨ oo ekpɨ́ bata.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Ya ayie oo, ya aholo nakpangba ngo ’ngu, ya atsia akolo bhʉ́ gʉdhʉ na Ledjɨo. Lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, anvi ayie ne lɨ pápá na yoyoko, aholo nape. Abhomʉ-o, pɨta ’kpɨ́ bhisi-e, ya atsia akolo bhʉ́ gʉdhʉ na Pudjole.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Bhʉ́ gʉdhʉ ango-o, ya abhaka ondaise ya omabhuka oo. U atsia ayo ka ya me ya dʉ mbo ne o ngʉbula poso bini. Abhomʉ-o, ya atsia anʉ bhʉ́ gʉdhʉ na Loma .
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Ondaise ya na gʉdhʉ na Loma adje me ya akolo. Kaka-a, u ago akolo bhʉ́ gʉdhʉ ɨnde ’lɨ e me Daposo na Apiusɨ, di ne bhende ’lɨ e me Oetɨ Bata, ngʉ́ nakɵ lɨo ne ya. Lɨ Polo au uo lɨe, anɨ agie heni pɨ Ebhe, anɨ atsia asia kpéke bua.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Abhomʉ-o, ya akolo bhʉ́ gʉdhʉ na Loma. U aha dabɨlɨ pɨ Polo kpi bhʉ́ dabɨlɨ bini ne sʉdha ɨnde adʉ atsia ’kpɨ́ lɨ anɨ-o.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Abhomʉ-o, pɨta ekpɨ́ bata-a, Polo aɨ ongámásɨ gba omaYuda ɨnde ngadʉlʉ bhʉ́ gʉdhʉ na Loma-a agba e. U apo bhʉ́la o lɨe, anɨ atsia apa pɨ uo me: «Ondaise ma, ma mene okpála na kʉtɨ gba nɨ́-e sisiti de. Ma siti la di dasʉndʉ gba onguo ogbi nɨ́-e de. Abana mo-o, u aholo ma bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema, u atsia apʉ ma pɨ okpála na gʉdhʉ na Loma.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 U ayiyi ma lɨ ongʉ́. Engʉ́ bini, u u ma ne engʉ́ bini ɨnde u tɨ da nabhɵlɵ ma ka e de. Kaka-a, u adʉ akʉnda me o tse ’kpa lɨ ma.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 La lɨ omaYuda ayala lɨe, ma atsia au ndjɨndjɨ me ’ngbé ngámá Kaisala kodho ’ngʉ́ gba ma-a ngae. Engʉ́ la bini, ma dʉ akʉnda nao ’ngʉ́ pɨ́ okpála na kʉtɨ gba ma-a de.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Kaka-a, ma akʉnda nako me ma u yi, amba nɨ́ gama la di ’ngʉ́ ne yi. Padhá de, anga u agbite ma ne gbɨndjɨlɨ ɨnde-e kabula kpála ɨnde lɨ omaƗsalaele nde ne ’to o me Ebhe atíma e-o.»
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 U agie pɨ anɨ me: «Ya sia balʉa bini nayie bhʉ́ ndu doto na Yudaya ɨnde akpokpo ’ngʉ́ pɨndjɨ ’ngʉ́ gba mʉ-o de. Sʉka ondaise ya bini yie oo go ei de ne engʉ́ gba mʉ, di go kpokpo ’ngʉ́ na sisiti lɨ kʉte mʉ de.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Engʉ́ bini, ya akʉnda me kpokpo nga bha ngamʉ makpe, engʉ́ ɨnde mʉ ngabhundja e ko. Padhá de, anga ya ambɨla me ne ndʉ bɨlɨ hana, okpála ngapa ’ngʉ́ sisiti lɨ libi okpála gba mʉ-o.»
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Abhomʉ-o, omaYuda ao matá ekpɨ́ bini ngʉ́ nakɵ lɨo ne Polo. Lɨ ’kpɨ́ ango-o, u ago bhelé naali lɨ bɨlɨ ɨnde anɨ adʉ asɨ lɨe ko. Nayie kɵkpɨ́ nakolo tagolo-o, Polo adʉ akpokpo ’ngʉ́ pɨ uo pɨndjɨ Naʉ gba Ebhe-o . Anɨ adʉ amene ne kpéke me u zɨba Yesu. Bhʉ́ nakpokpo ’ngʉ́ ango-o, anɨ adʉ atanga pɨ uo lɨ́lɨ gba Moidje di ne obhuku gba opolofeta .
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Okpála koko azɨba engʉ́ ɨnde anɨ akpokpo e-o. Engʉ́ bini, okoko tsia bhuka de.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Abhomʉ-o, u agbo bhʉsʉ o me u nde dje lɨo sʉnda o de. Polo atsia apa bha pɨ uo me: «Engʉ́ nanɨ ɨnde lɨ Bu Bhobua apa e bhʉ́ ’li polofeta Ɨsaya pɨ onguo ogbi yi-e, a ko kʉkʉlʉ ’ngʉ́!
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 Anɨ apa nanɨ me:
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Padhá de, anga bua uo akolo maka teme.
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Do Polo matá me: «Yi mbɨla me, Ebhe atima ngali na mʉkobho gba e pɨ ogandji okpála . Ngauo di-e, u adjé madje.» [
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 Lɨ u adje engʉ́ ɨnde lɨ Polo apa e lɨe, omaYuda atsambala me u nde ngamene kpekebhɵ sʉnda o kpekpeke.]
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Abhomʉ-o, Polo asɨ kalanga bhisi libhomu bhʉ́ etɨ ɨnde anɨ adʉ nadʉ bhʉ́ e me anɨ nde ngaha pɨ bhʉbhʉlʉ-o falanga ko. Oo, anɨ atsia adʉ asia ndʉ okpála hana ɨnde adʉ ago atsia anɨ-o.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Anɨ adʉ akpokpo ngali Naʉ gba Ebhe, di ne nasuno ne angu hana engʉ́ gba Ngámá Yesu Kilisito-o . Ehe bini ni kpadjɨ pɨ anɨ de.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.