Atos 28
Gandja na Mbɨa (MDM) vs ARIB
1 Pɨta ya akobho lɨe, ya atsia adje me a ’lɨ kpɵmɵ ango-o me Malete.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Okpála na kpɵmɵ ango-o asia ya ndjɨndjɨ. Lɨ ebha aholo adhɨ lɨe, zini aholo amene ya. Abhomʉ-o, u akpo djua má tu tu tu! Ya atsia ago adʉlʉ ndʉ ya hana dede.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Polo akuo i ’wa, anɨ abu bhʉ́ djua. Engʉ́ la bini, mbʉma akoto bhʉ́bhʉ́ ka wowo djua, anɨ atsia adhedhe lɨ ’kpa anɨ.Kpʉlʉ adhedhe lɨ ’kpa Polo|alt="Le serpent s'attache sur la main de Paul (Pierre est pordu par un serpent)" src="WA03996b.tif" size="col" ref="28:3"
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 Lɨ okpála na kpɵmɵ ango-o au lɨe me kpʉlʉ adhedhe lɨ ’kpa anɨ mo-o, u atsia apa sʉnda o me: «Kpála ɨnde-e bha ndjʉ ne bhʉlʉ nabhɵlɵ kpála kʉkʉlʉ. Padhá de, anga belegʉ anɨ akobho lɨe bhʉ́ ’ngu-o, Ebhe ɨnde ’lɨ e me ngbili ’ngʉ́ zɨba de me anɨ dʉ bhʉ́ mʉkobho-o de.»
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Engʉ́ bini, Polo adyɨkɨ ’kpa e, kpʉlʉ-o atsia atɨ bhʉ́ djua, ehe bini mene anɨ de.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 La-a, u adʉ adjeke me ’kpa anɨ adji asíka di ne me anɨ atɨ́ kuto ne nakpi ka e bini. U adjeke ngengele, u au la lɨe me ehe bini mene anɨ de-e, u adji mabhundja gba o-o. U atsia apa me: «A ko ebhe!»
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 Ngámá na kpɵmɵ ɨnde adʉ ’lɨ e me Pubiliusɨ adʉ ne kʉtɨ gba e na ngbéngbé de bɨlɨ ango-o. Anɨ asia ya ndjɨndjɨ, ya atsia asɨ agba anɨ ekpɨ́ bata.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 Bhʉ́ nedhɨnga bhomʉ-o, ’dyɨ Pubiliusɨ adʉ ne kuo pɨ́ mako. Anɨ adʉ ne bandjɨ, anɨ atsia adʉ di agie ngʉte. Abhomʉ-o, Polo anʉ natsia anɨ. Anɨ ayo Ebhe pɨ anɨ. Anɨ ao ’kpa e pɨ́ ’ndjɨ anɨ. Anɨ atsia akobho anɨ.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Pɨpɨta-a, okpála koko ɨnde adʉ ne kuo bhʉ́ kpɵmɵ bhomʉ-o, ago di nabhaka anɨ, anɨ atsia akobho uo.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 U adhɵgɵ ya naali. Nedhɨnga nayie ka ya oo, u aha ndʉ ’he hana ɨnde a tɨ ne ya ngʉbula kpadjɨ-e pɨ ya.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 Pɨta epe bata-a, ya aʉ bhʉ́ ’ngbé zabʉ na Alekɨdjandɨlɨ. A adʉ ’lɨ ’lɨ me «Diosikulese.» Nedhɨnga na zini ane nanɨ ’ngbé zabʉ ango-o bhʉ́ kpɵmɵ oo.
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Ya akolo lɨe bhʉ́ gʉdhʉ na Silakusɨ, ya asɨ oo ekpɨ́ bata.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 Ya ayie oo, ya aholo nakpangba ngo ’ngu, ya atsia akolo bhʉ́ gʉdhʉ na Ledjɨo. Lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, anvi ayie ne lɨ pápá na yoyoko, aholo nape. Abhomʉ-o, pɨta ’kpɨ́ bhisi-e, ya atsia akolo bhʉ́ gʉdhʉ na Pudjole.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 Bhʉ́ gʉdhʉ ango-o, ya abhaka ondaise ya omabhuka oo. U atsia ayo ka ya me ya dʉ mbo ne o ngʉbula poso bini. Abhomʉ-o, ya atsia anʉ bhʉ́ gʉdhʉ na Loma .
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Ondaise ya na gʉdhʉ na Loma adje me ya akolo. Kaka-a, u ago akolo bhʉ́ gʉdhʉ ɨnde ’lɨ e me Daposo na Apiusɨ, di ne bhende ’lɨ e me Oetɨ Bata, ngʉ́ nakɵ lɨo ne ya. Lɨ Polo au uo lɨe, anɨ agie heni pɨ Ebhe, anɨ atsia asia kpéke bua.
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 Abhomʉ-o, ya akolo bhʉ́ gʉdhʉ na Loma. U aha dabɨlɨ pɨ Polo kpi bhʉ́ dabɨlɨ bini ne sʉdha ɨnde adʉ atsia ’kpɨ́ lɨ anɨ-o.
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 Abhomʉ-o, pɨta ekpɨ́ bata-a, Polo aɨ ongámásɨ gba omaYuda ɨnde ngadʉlʉ bhʉ́ gʉdhʉ na Loma-a agba e. U apo bhʉ́la o lɨe, anɨ atsia apa pɨ uo me: «Ondaise ma, ma mene okpála na kʉtɨ gba nɨ́-e sisiti de. Ma siti la di dasʉndʉ gba onguo ogbi nɨ́-e de. Abana mo-o, u aholo ma bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema, u atsia apʉ ma pɨ okpála na gʉdhʉ na Loma.
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 U ayiyi ma lɨ ongʉ́. Engʉ́ bini, u u ma ne engʉ́ bini ɨnde u tɨ da nabhɵlɵ ma ka e de. Kaka-a, u adʉ akʉnda me o tse ’kpa lɨ ma.
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 La lɨ omaYuda ayala lɨe, ma atsia au ndjɨndjɨ me ’ngbé ngámá Kaisala kodho ’ngʉ́ gba ma-a ngae. Engʉ́ la bini, ma dʉ akʉnda nao ’ngʉ́ pɨ́ okpála na kʉtɨ gba ma-a de.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 Kaka-a, ma akʉnda nako me ma u yi, amba nɨ́ gama la di ’ngʉ́ ne yi. Padhá de, anga u agbite ma ne gbɨndjɨlɨ ɨnde-e kabula kpála ɨnde lɨ omaƗsalaele nde ne ’to o me Ebhe atíma e-o.»
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 U agie pɨ anɨ me: «Ya sia balʉa bini nayie bhʉ́ ndu doto na Yudaya ɨnde akpokpo ’ngʉ́ pɨndjɨ ’ngʉ́ gba mʉ-o de. Sʉka ondaise ya bini yie oo go ei de ne engʉ́ gba mʉ, di go kpokpo ’ngʉ́ na sisiti lɨ kʉte mʉ de.
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 Engʉ́ bini, ya akʉnda me kpokpo nga bha ngamʉ makpe, engʉ́ ɨnde mʉ ngabhundja e ko. Padhá de, anga ya ambɨla me ne ndʉ bɨlɨ hana, okpála ngapa ’ngʉ́ sisiti lɨ libi okpála gba mʉ-o.»
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 Abhomʉ-o, omaYuda ao matá ekpɨ́ bini ngʉ́ nakɵ lɨo ne Polo. Lɨ ’kpɨ́ ango-o, u ago bhelé naali lɨ bɨlɨ ɨnde anɨ adʉ asɨ lɨe ko. Nayie kɵkpɨ́ nakolo tagolo-o, Polo adʉ akpokpo ’ngʉ́ pɨ uo pɨndjɨ Naʉ gba Ebhe-o . Anɨ adʉ amene ne kpéke me u zɨba Yesu. Bhʉ́ nakpokpo ’ngʉ́ ango-o, anɨ adʉ atanga pɨ uo lɨ́lɨ gba Moidje di ne obhuku gba opolofeta .
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Okpála koko azɨba engʉ́ ɨnde anɨ akpokpo e-o. Engʉ́ bini, okoko tsia bhuka de.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 Abhomʉ-o, u agbo bhʉsʉ o me u nde dje lɨo sʉnda o de. Polo atsia apa bha pɨ uo me: «Engʉ́ nanɨ ɨnde lɨ Bu Bhobua apa e bhʉ́ ’li polofeta Ɨsaya pɨ onguo ogbi yi-e, a ko kʉkʉlʉ ’ngʉ́!
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 Anɨ apa nanɨ me:
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Padhá de, anga bua uo akolo maka teme.
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 Do Polo matá me: «Yi mbɨla me, Ebhe atima ngali na mʉkobho gba e pɨ ogandji okpála . Ngauo di-e, u adjé madje.» [
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 Lɨ u adje engʉ́ ɨnde lɨ Polo apa e lɨe, omaYuda atsambala me u nde ngamene kpekebhɵ sʉnda o kpekpeke.]
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 Abhomʉ-o, Polo asɨ kalanga bhisi libhomu bhʉ́ etɨ ɨnde anɨ adʉ nadʉ bhʉ́ e me anɨ nde ngaha pɨ bhʉbhʉlʉ-o falanga ko. Oo, anɨ atsia adʉ asia ndʉ okpála hana ɨnde adʉ ago atsia anɨ-o.
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 Anɨ adʉ akpokpo ngali Naʉ gba Ebhe, di ne nasuno ne angu hana engʉ́ gba Ngámá Yesu Kilisito-o . Ehe bini ni kpadjɨ pɨ anɨ de.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.