Atos 25
Gandja na Mbɨa (MDM) vs NVT
1 Lɨ ngámá Fesitusɨ akolo lɨe bhʉ́ ndu doto ango-o, pɨta ’kpɨ́ bata-a, anɨ ayie bhʉ́ gʉdhʉ na Sedjale, anɨ atsia anʉ bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Ongbengbe odimandɵ , di ne ongámásɨ gba omaYuda-a , ago kala anɨ. U atsia ato siti ’ngʉ́ ne ’lɨ Polo pɨ anɨ. U akikiliki lɨo pɨ anɨ me,
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 anɨ zɨba pɨ o me o nʉ ne Polo bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema. U adje lɨo me, lɨ o kolo lɨ kpadjɨ-e, o de bhɵlɵ anɨ.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Engʉ́ bini, ngámá Fesitusɨ agie pɨ uo me: «Bɨlɨ na tɨkpʉ gba Polo-o, a ko Sedjale. La-a, ngama makpe-e, ma adji bhadi oo mbɨa ɨnde.»
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Anɨ atsia apa matá me: «A ayo me ongbengbe okpála gba yi-e nʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne ma. Ɨ dʉ me kpála bhomʉ-o nde amene siti ’ngʉ́-o, u de kpokpo oo ko.»
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Ngámá Fesitusɨ amene agba uo ekpɨ́ nayie bhʉ́ madjɨna masɨkpe de nakolo bhʉ́ ndjɨkpa. Pɨpɨta-a, anɨ atsia agie lɨe bhʉ́ gʉdhʉ na Sedjale. Lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, anɨ atsia anʉ lɨ bɨlɨ nakodho ’ngʉ́-o. Abhomʉ-o, anɨ atsia aha lɨ́lɨ me u go ne Polo.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Lɨ Polo ago lɨe, omaYuda ɨnde ayie bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema-a, asa lɨo dengo anɨ. Abhomʉ-o, u aholo apa osisiti ’ngʉ́ na ngbengbengbe lɨ anɨ bhelé bhelé. La-a, u dʉ ambɨla nakpokpo ta ongʉ́ ango-o de, anga a adʉ eu.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Abhomʉ-o, Polo atsia aholo nakpokpo ’ngʉ́ gba e me: «Ma mene siti ’ngʉ́ bini de. Ma gʉmʉ lɨ́lɨ gba omaYuda-a de. Ma siti ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda-a de. Ma mene la di siti ’ngʉ́ lɨ ’ngbé ngámá Kaisala de.»
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Ngámá Fesitusɨ adʉ amene me omaYuda u nɨ ndjɨndjɨ. Kaka-a, anɨ atsia ayi Polo me: «Mo kʉnda nanʉ bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema, ngʉbula me u kodho ’ngʉ́ gba mʉ-o kala ma oo?»
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Engʉ́ bini, Polo agie me: «Ma alʉ e bhʉ́ ndende gba ’ngbé ngámá Kaisala-o. A ayo me u kodho ’ngʉ́ gba ma-a bha sɨ. Ma mene siti ’ngʉ́ lɨ omaYuda belegʉ de bini. Ngamʉ makpe-e, mo ombɨla ’ngʉ́ tété ndjɨndjɨ.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Ɨ dʉ me ma nde atʉ ’ngʉ́, ɨ dʉ di me ma nde amene siti ’ngʉ́ ɨnde ayo me u bhɵlɵ ma ka e-e, ma yala nakpi de. Engʉ́ bini, ɨ dʉ la me, kʉkʉlʉ ’ngʉ́ nde bhʉ́ ká ongʉ́ ɨnde u ngapa e lɨ ma ade-e, kpála bini tɨ da natse ’kpa lɨ ma pɨ uo de. Ma ayo me ’ngbé ngámá Kaisala kodho bha ’ngʉ́ gba ma-a ngae.»
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Abhomʉ-o, pɨta lɨ ngámá Fesitusɨ agama ’ngʉ́ ne obhelesɨ okpála gba e lɨe, anɨ atsia apa me: «Mo oyo lɨe me ’ngbé ngámá Kaisala kodho bha ’ngʉ́ gba mʉ-o ngae, mo onʉ́ agba anɨ.»
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Pɨta mbo oekpɨ́, ’ngbé ngámá Agilipa ne ndai e na ɵɵlɵ Belenise, akolo bhʉ́ gʉdhʉ na Sedjale. U anʉ natsia ngámá Fesitusɨ.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 U asɨ oo mbo ekpɨ́ bhelé. Abhomʉ-o, ngámá Fesitusɨ atsia akpokpo ’ngʉ́ gba Polo pɨ ’ngbé ngámá Agilipa me: «Kpála bini bhʉ́ tɨkpʉ sɨ, ngámá Felikisi ao nanɨ ka anɨ ngae.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Ma anʉ nako lɨe bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema-a, ongbengbe odimandɵ gba Ebhe di ne obhelesɨ okpála gba omaYuda-a, ato siti ’ngʉ́ ne ’lɨ anɨ mʉma. U atsia apa mʉma me, ma o ’ngʉ́ pɨ́ anɨ.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 Ma agie pɨ uo me: ‹Agba ya okpála na Loma-a , kala me u o ’ngʉ́ pɨ́ kpála-a, ayo me u dʉlʉ ngaɨza kala ongámásɨ ne okpála ɨnde agbe anɨ kala uo-o bhʉ́ dabɨlɨ bini. Anɨ kpokpo ’ngʉ́ gba e ngʉ́ nagbegbe lɨe bhʉ́ ’ngʉ́ ango-o ko.›
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Ya atsia ago sɨ ne uo bhʉ́ dabɨlɨ bini. Ma djeke de, lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, ma aha lɨ́lɨ me u go ne kpála ango-o kala ma lɨ bɨlɨ nakodho ’ngʉ́-o.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Okpála ɨnde ato siti ’ngʉ́ lɨ anɨ pɨ ongámásɨ-e ago. Engʉ́ bini, ma u siti ’ngʉ́ ɨnde u asʉngʉla anɨ pɨ ongámásɨ ngʉ́ e maka bhende ma adʉ abhundja e de.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 La-a, u adʉ amene kpekebhɵ pɨndjɨ ’ngʉ́ na Ebhe gba o di ne pɨndjɨ ’ngʉ́ gba kpála bini ɨnde ’lɨ e me Yesu. Padhá de, anga kpála ango-o akpi, engʉ́ bini, Polo la ngapa me anɨ ʉʉ.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Mʉma-a, ma mbɨla ’ngʉ́ ma akódho e lɨ ngua ’ngʉ́ bhomʉ-o de. Kaka-a, ma ayi Polo atɨgala anɨ zɨ́ba nanʉ bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema, amba u kodho ’ngʉ́ gba anɨ-e oo.
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Engʉ́ bini, Polo ayo me ’ngbé ngámá na gʉdhʉ na Loma kodho bha engʉ́ gba nɨ-e ngae. Abhomʉ-o, ma atsia aha lɨ́lɨ me u lila anɨ bhʉ́ tɨkpʉ akolo lɨ ’kpɨ́ ma atíma anɨ lɨe pɨ ’ngbé ngámá Kaisala ko.»
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 ’Ngbé ngámá Agilipa atsia apa pɨ ngámá Fesitusɨ me: «Ngama di-e, ma akʉnda nga di me ma dje kpála ango-o.» Ngámá Fesitusɨ atsia agie pɨ anɨ me: «Mo odjé anɨ mambi.»
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Abhomʉ-o, lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, ’ngbé ngámá Agilipa ne Belenise ago bhʉ́ asasaua ne bhiti okpála. U alɨ bhʉ́ ’tɨ nakodho ’ngʉ́ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne ongámásɨ gba osʉdha di ne ongbengbe okpála na gʉdhʉ-o. Ngámá Fesitusɨ atsia aha lɨ́lɨ me u go ne Polo.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Pɨpɨta-a, ngámá Fesitusɨ atsia apa me: «’Ngbé ngámá Agilipa di ne ndʉ yi okpála hana ɨnde bhʉ́ dabɨlɨ bini ne ya sɨ-e, yi tsia nga kpála ɨnde. Ndʉ omaYuda hana ago akpokpo ’ngʉ́ gba anɨ-e mʉma. U abhaka ma bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema, u atsia ago belegʉ ei ne nasʉsʉla me: ‹A ayo me u bhɵlɵ anɨ!›
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Mʉma-a, ma u siti ’ngʉ́ ɨnde ayo me u bhɵlɵ anɨ ka e de. La-a, anɨ ayo lɨe me ’ngbé ngámá na Loma kodho bha ’ngʉ́ gba nɨ-e ngae, ma atsia azɨba me ma tima anɨ pɨ anɨ.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Ma mbɨla engʉ́ ɨnde ma tɨ da naye e pɨ ’ngbé ngámá lɨ engʉ́ gba anɨ-e de. Kaka-a, ma agbe anɨ kala yi, la ndjʉ makpe kala mʉ, ’ngbé ngámá Agilipa. Yi anɨ, amba ma sia engʉ́ ɨnde ma ayé e ko.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Padhá de, anga a ko mʉma engʉ́ na ngɨngɨ me, ma tima kpála na tɨkpʉ pɨ ’ngbé ngámá Kaisala me, ma nde suno ta ’ngʉ́ ɨnde u aholo anɨ ngʉ́ e pɨ anɨ de ko.»
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.