Atos 25
Gandja na Mbɨa (MDM) vs NAA
1 Lɨ ngámá Fesitusɨ akolo lɨe bhʉ́ ndu doto ango-o, pɨta ’kpɨ́ bata-a, anɨ ayie bhʉ́ gʉdhʉ na Sedjale, anɨ atsia anʉ bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Ongbengbe odimandɵ , di ne ongámásɨ gba omaYuda-a , ago kala anɨ. U atsia ato siti ’ngʉ́ ne ’lɨ Polo pɨ anɨ. U akikiliki lɨo pɨ anɨ me,
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 anɨ zɨba pɨ o me o nʉ ne Polo bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema. U adje lɨo me, lɨ o kolo lɨ kpadjɨ-e, o de bhɵlɵ anɨ.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Engʉ́ bini, ngámá Fesitusɨ agie pɨ uo me: «Bɨlɨ na tɨkpʉ gba Polo-o, a ko Sedjale. La-a, ngama makpe-e, ma adji bhadi oo mbɨa ɨnde.»
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Anɨ atsia apa matá me: «A ayo me ongbengbe okpála gba yi-e nʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne ma. Ɨ dʉ me kpála bhomʉ-o nde amene siti ’ngʉ́-o, u de kpokpo oo ko.»
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Ngámá Fesitusɨ amene agba uo ekpɨ́ nayie bhʉ́ madjɨna masɨkpe de nakolo bhʉ́ ndjɨkpa. Pɨpɨta-a, anɨ atsia agie lɨe bhʉ́ gʉdhʉ na Sedjale. Lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, anɨ atsia anʉ lɨ bɨlɨ nakodho ’ngʉ́-o. Abhomʉ-o, anɨ atsia aha lɨ́lɨ me u go ne Polo.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Lɨ Polo ago lɨe, omaYuda ɨnde ayie bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema-a, asa lɨo dengo anɨ. Abhomʉ-o, u aholo apa osisiti ’ngʉ́ na ngbengbengbe lɨ anɨ bhelé bhelé. La-a, u dʉ ambɨla nakpokpo ta ongʉ́ ango-o de, anga a adʉ eu.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Abhomʉ-o, Polo atsia aholo nakpokpo ’ngʉ́ gba e me: «Ma mene siti ’ngʉ́ bini de. Ma gʉmʉ lɨ́lɨ gba omaYuda-a de. Ma siti ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda-a de. Ma mene la di siti ’ngʉ́ lɨ ’ngbé ngámá Kaisala de.»
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Ngámá Fesitusɨ adʉ amene me omaYuda u nɨ ndjɨndjɨ. Kaka-a, anɨ atsia ayi Polo me: «Mo kʉnda nanʉ bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema, ngʉbula me u kodho ’ngʉ́ gba mʉ-o kala ma oo?»
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Engʉ́ bini, Polo agie me: «Ma alʉ e bhʉ́ ndende gba ’ngbé ngámá Kaisala-o. A ayo me u kodho ’ngʉ́ gba ma-a bha sɨ. Ma mene siti ’ngʉ́ lɨ omaYuda belegʉ de bini. Ngamʉ makpe-e, mo ombɨla ’ngʉ́ tété ndjɨndjɨ.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Ɨ dʉ me ma nde atʉ ’ngʉ́, ɨ dʉ di me ma nde amene siti ’ngʉ́ ɨnde ayo me u bhɵlɵ ma ka e-e, ma yala nakpi de. Engʉ́ bini, ɨ dʉ la me, kʉkʉlʉ ’ngʉ́ nde bhʉ́ ká ongʉ́ ɨnde u ngapa e lɨ ma ade-e, kpála bini tɨ da natse ’kpa lɨ ma pɨ uo de. Ma ayo me ’ngbé ngámá Kaisala kodho bha ’ngʉ́ gba ma-a ngae.»
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Abhomʉ-o, pɨta lɨ ngámá Fesitusɨ agama ’ngʉ́ ne obhelesɨ okpála gba e lɨe, anɨ atsia apa me: «Mo oyo lɨe me ’ngbé ngámá Kaisala kodho bha ’ngʉ́ gba mʉ-o ngae, mo onʉ́ agba anɨ.»
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Pɨta mbo oekpɨ́, ’ngbé ngámá Agilipa ne ndai e na ɵɵlɵ Belenise, akolo bhʉ́ gʉdhʉ na Sedjale. U anʉ natsia ngámá Fesitusɨ.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 U asɨ oo mbo ekpɨ́ bhelé. Abhomʉ-o, ngámá Fesitusɨ atsia akpokpo ’ngʉ́ gba Polo pɨ ’ngbé ngámá Agilipa me: «Kpála bini bhʉ́ tɨkpʉ sɨ, ngámá Felikisi ao nanɨ ka anɨ ngae.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Ma anʉ nako lɨe bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema-a, ongbengbe odimandɵ gba Ebhe di ne obhelesɨ okpála gba omaYuda-a, ato siti ’ngʉ́ ne ’lɨ anɨ mʉma. U atsia apa mʉma me, ma o ’ngʉ́ pɨ́ anɨ.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Ma agie pɨ uo me: ‹Agba ya okpála na Loma-a , kala me u o ’ngʉ́ pɨ́ kpála-a, ayo me u dʉlʉ ngaɨza kala ongámásɨ ne okpála ɨnde agbe anɨ kala uo-o bhʉ́ dabɨlɨ bini. Anɨ kpokpo ’ngʉ́ gba e ngʉ́ nagbegbe lɨe bhʉ́ ’ngʉ́ ango-o ko.›
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Ya atsia ago sɨ ne uo bhʉ́ dabɨlɨ bini. Ma djeke de, lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, ma aha lɨ́lɨ me u go ne kpála ango-o kala ma lɨ bɨlɨ nakodho ’ngʉ́-o.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Okpála ɨnde ato siti ’ngʉ́ lɨ anɨ pɨ ongámásɨ-e ago. Engʉ́ bini, ma u siti ’ngʉ́ ɨnde u asʉngʉla anɨ pɨ ongámásɨ ngʉ́ e maka bhende ma adʉ abhundja e de.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 La-a, u adʉ amene kpekebhɵ pɨndjɨ ’ngʉ́ na Ebhe gba o di ne pɨndjɨ ’ngʉ́ gba kpála bini ɨnde ’lɨ e me Yesu. Padhá de, anga kpála ango-o akpi, engʉ́ bini, Polo la ngapa me anɨ ʉʉ.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Mʉma-a, ma mbɨla ’ngʉ́ ma akódho e lɨ ngua ’ngʉ́ bhomʉ-o de. Kaka-a, ma ayi Polo atɨgala anɨ zɨ́ba nanʉ bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema, amba u kodho ’ngʉ́ gba anɨ-e oo.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Engʉ́ bini, Polo ayo me ’ngbé ngámá na gʉdhʉ na Loma kodho bha engʉ́ gba nɨ-e ngae. Abhomʉ-o, ma atsia aha lɨ́lɨ me u lila anɨ bhʉ́ tɨkpʉ akolo lɨ ’kpɨ́ ma atíma anɨ lɨe pɨ ’ngbé ngámá Kaisala ko.»
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 ’Ngbé ngámá Agilipa atsia apa pɨ ngámá Fesitusɨ me: «Ngama di-e, ma akʉnda nga di me ma dje kpála ango-o.» Ngámá Fesitusɨ atsia agie pɨ anɨ me: «Mo odjé anɨ mambi.»
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Abhomʉ-o, lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, ’ngbé ngámá Agilipa ne Belenise ago bhʉ́ asasaua ne bhiti okpála. U alɨ bhʉ́ ’tɨ nakodho ’ngʉ́ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne ongámásɨ gba osʉdha di ne ongbengbe okpála na gʉdhʉ-o. Ngámá Fesitusɨ atsia aha lɨ́lɨ me u go ne Polo.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Pɨpɨta-a, ngámá Fesitusɨ atsia apa me: «’Ngbé ngámá Agilipa di ne ndʉ yi okpála hana ɨnde bhʉ́ dabɨlɨ bini ne ya sɨ-e, yi tsia nga kpála ɨnde. Ndʉ omaYuda hana ago akpokpo ’ngʉ́ gba anɨ-e mʉma. U abhaka ma bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema, u atsia ago belegʉ ei ne nasʉsʉla me: ‹A ayo me u bhɵlɵ anɨ!›
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Mʉma-a, ma u siti ’ngʉ́ ɨnde ayo me u bhɵlɵ anɨ ka e de. La-a, anɨ ayo lɨe me ’ngbé ngámá na Loma kodho bha ’ngʉ́ gba nɨ-e ngae, ma atsia azɨba me ma tima anɨ pɨ anɨ.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Ma mbɨla engʉ́ ɨnde ma tɨ da naye e pɨ ’ngbé ngámá lɨ engʉ́ gba anɨ-e de. Kaka-a, ma agbe anɨ kala yi, la ndjʉ makpe kala mʉ, ’ngbé ngámá Agilipa. Yi anɨ, amba ma sia engʉ́ ɨnde ma ayé e ko.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Padhá de, anga a ko mʉma engʉ́ na ngɨngɨ me, ma tima kpála na tɨkpʉ pɨ ’ngbé ngámá Kaisala me, ma nde suno ta ’ngʉ́ ɨnde u aholo anɨ ngʉ́ e pɨ anɨ de ko.»
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.