Atos 25

Gandja na Mbɨa (MDM) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Lɨ ngámá Fesitusɨ akolo lɨe bhʉ́ ndu doto ango-o, pɨta ’kpɨ́ bata-a, anɨ ayie bhʉ́ gʉdhʉ na Sedjale, anɨ atsia anʉ bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema.
1 Entrando, pois, Festo na província, subiu dali a três dias de Cesaréia a Jerusalém.
2 Ongbengbe odimandɵ , di ne ongámásɨ gba omaYuda-a , ago kala anɨ. U atsia ato siti ’ngʉ́ ne ’lɨ Polo pɨ anɨ. U akikiliki lɨo pɨ anɨ me,
2 E o sumo sacerdote e os principais dos judeus compareceram perante ele contra Paulo, e lhe rogaram,
3 anɨ zɨba pɨ o me o nʉ ne Polo bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema. U adje lɨo me, lɨ o kolo lɨ kpadjɨ-e, o de bhɵlɵ anɨ.
3 Pedindo como favor contra ele que o fizesse vir a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Engʉ́ bini, ngámá Fesitusɨ agie pɨ uo me: «Bɨlɨ na tɨkpʉ gba Polo-o, a ko Sedjale. La-a, ngama makpe-e, ma adji bhadi oo mbɨa ɨnde.»
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava guardado em Cesaréia, e que ele brevemente partiria para lá.
5 Anɨ atsia apa matá me: «A ayo me ongbengbe okpála gba yi-e nʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne ma. Ɨ dʉ me kpála bhomʉ-o nde amene siti ’ngʉ́-o, u de kpokpo oo ko.»
5 Os que, pois, disse, dentre vós, têm poder, desçam comigo e, se neste homem houver algum crime, acusem-no.
6 Ngámá Fesitusɨ amene agba uo ekpɨ́ nayie bhʉ́ madjɨna masɨkpe de nakolo bhʉ́ ndjɨkpa. Pɨpɨta-a, anɨ atsia agie lɨe bhʉ́ gʉdhʉ na Sedjale. Lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, anɨ atsia anʉ lɨ bɨlɨ nakodho ’ngʉ́-o. Abhomʉ-o, anɨ atsia aha lɨ́lɨ me u go ne Polo.
6 E, havendo-se demorado entre eles mais de dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, assentando-se no tribunal, mandou que trouxessem Paulo.
7 Lɨ Polo ago lɨe, omaYuda ɨnde ayie bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema-a, asa lɨo dengo anɨ. Abhomʉ-o, u aholo apa osisiti ’ngʉ́ na ngbengbengbe lɨ anɨ bhelé bhelé. La-a, u dʉ ambɨla nakpokpo ta ongʉ́ ango-o de, anga a adʉ eu.
7 E, chegando ele, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra Paulo muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Abhomʉ-o, Polo atsia aholo nakpokpo ’ngʉ́ gba e me: «Ma mene siti ’ngʉ́ bini de. Ma gʉmʉ lɨ́lɨ gba omaYuda-a de. Ma siti ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda-a de. Ma mene la di siti ’ngʉ́ lɨ ’ngbé ngámá Kaisala de.»
8 Mas ele, em sua defesa, disse: Eu não pequei em coisa alguma contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Ngámá Fesitusɨ adʉ amene me omaYuda u nɨ ndjɨndjɨ. Kaka-a, anɨ atsia ayi Polo me: «Mo kʉnda nanʉ bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema, ngʉbula me u kodho ’ngʉ́ gba mʉ-o kala ma oo?»
9 Todavia Festo, querendo comprazer aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres tu subir a Jerusalém, e ser lá perante mim julgado acerca destas coisas?
10 Engʉ́ bini, Polo agie me: «Ma alʉ e bhʉ́ ndende gba ’ngbé ngámá Kaisala-o. A ayo me u kodho ’ngʉ́ gba ma-a bha sɨ. Ma mene siti ’ngʉ́ lɨ omaYuda belegʉ de bini. Ngamʉ makpe-e, mo ombɨla ’ngʉ́ tété ndjɨndjɨ.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde convém que seja julgado; não fiz agravo algum aos judeus, como tu muito bem sabes.
11 Ɨ dʉ me ma nde atʉ ’ngʉ́, ɨ dʉ di me ma nde amene siti ’ngʉ́ ɨnde ayo me u bhɵlɵ ma ka e-e, ma yala nakpi de. Engʉ́ bini, ɨ dʉ la me, kʉkʉlʉ ’ngʉ́ nde bhʉ́ ká ongʉ́ ɨnde u ngapa e lɨ ma ade-e, kpála bini tɨ da natse ’kpa lɨ ma pɨ uo de. Ma ayo me ’ngbé ngámá Kaisala kodho bha ’ngʉ́ gba ma-a ngae.»
11 Se fiz algum agravo, ou cometi alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas, se nada há das coisas de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Abhomʉ-o, pɨta lɨ ngámá Fesitusɨ agama ’ngʉ́ ne obhelesɨ okpála gba e lɨe, anɨ atsia apa me: «Mo oyo lɨe me ’ngbé ngámá Kaisala kodho bha ’ngʉ́ gba mʉ-o ngae, mo onʉ́ agba anɨ.»
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César? para César irás.
13 Pɨta mbo oekpɨ́, ’ngbé ngámá Agilipa ne ndai e na ɵɵlɵ Belenise, akolo bhʉ́ gʉdhʉ na Sedjale. U anʉ natsia ngámá Fesitusɨ.
13 E, passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia, a saudar Festo.
14 U asɨ oo mbo ekpɨ́ bhelé. Abhomʉ-o, ngámá Fesitusɨ atsia akpokpo ’ngʉ́ gba Polo pɨ ’ngbé ngámá Agilipa me: «Kpála bini bhʉ́ tɨkpʉ sɨ, ngámá Felikisi ao nanɨ ka anɨ ngae.
14 E, como ali ficassem muitos dias, Festo contou ao rei os negócios de Paulo, dizendo: Um certo homem foi deixado por Félix aqui preso,
15 Ma anʉ nako lɨe bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema-a, ongbengbe odimandɵ gba Ebhe di ne obhelesɨ okpála gba omaYuda-a, ato siti ’ngʉ́ ne ’lɨ anɨ mʉma. U atsia apa mʉma me, ma o ’ngʉ́ pɨ́ anɨ.
15 Por cujo respeito os principais dos sacerdotes e os anciãos dos judeus, estando eu em Jerusalém, compareceram perante mim, pedindo sentença contra ele.
16 Ma agie pɨ uo me: ‹Agba ya okpála na Loma-a , kala me u o ’ngʉ́ pɨ́ kpála-a, ayo me u dʉlʉ ngaɨza kala ongámásɨ ne okpála ɨnde agbe anɨ kala uo-o bhʉ́ dabɨlɨ bini. Anɨ kpokpo ’ngʉ́ gba e ngʉ́ nagbegbe lɨe bhʉ́ ’ngʉ́ ango-o ko.›
16 Aos quais respondi não ser costume dos romanos entregar algum homem à morte, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores, e possa defender-se da acusação.
17 Ya atsia ago sɨ ne uo bhʉ́ dabɨlɨ bini. Ma djeke de, lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, ma aha lɨ́lɨ me u go ne kpála ango-o kala ma lɨ bɨlɨ nakodho ’ngʉ́-o.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, no dia seguinte, sem fazer dilação alguma, assentado no tribunal, mandei que trouxessem o homem.
18 Okpála ɨnde ato siti ’ngʉ́ lɨ anɨ pɨ ongámásɨ-e ago. Engʉ́ bini, ma u siti ’ngʉ́ ɨnde u asʉngʉla anɨ pɨ ongámásɨ ngʉ́ e maka bhende ma adʉ abhundja e de.
18 Acerca do qual, estando presentes os acusadores, nenhuma coisa apontaram daquelas que eu suspeitava.
19 La-a, u adʉ amene kpekebhɵ pɨndjɨ ’ngʉ́ na Ebhe gba o di ne pɨndjɨ ’ngʉ́ gba kpála bini ɨnde ’lɨ e me Yesu. Padhá de, anga kpála ango-o akpi, engʉ́ bini, Polo la ngapa me anɨ ʉʉ.
19 Tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua superstição, e de um tal Jesus, morto, que Paulo afirmava viver.
20 Mʉma-a, ma mbɨla ’ngʉ́ ma akódho e lɨ ngua ’ngʉ́ bhomʉ-o de. Kaka-a, ma ayi Polo atɨgala anɨ zɨ́ba nanʉ bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema, amba u kodho ’ngʉ́ gba anɨ-e oo.
20 E, estando eu perplexo acerca da inquirição desta causa, disse se queria ir a Jerusalém, e lá ser julgado acerca destas coisas.
21 Engʉ́ bini, Polo ayo me ’ngbé ngámá na gʉdhʉ na Loma kodho bha engʉ́ gba nɨ-e ngae. Abhomʉ-o, ma atsia aha lɨ́lɨ me u lila anɨ bhʉ́ tɨkpʉ akolo lɨ ’kpɨ́ ma atíma anɨ lɨe pɨ ’ngbé ngámá Kaisala ko.»
21 E, apelando Paulo para que fosse reservado ao conhecimento de Augusto, mandei que o guardassem até que o envie a César.
22 ’Ngbé ngámá Agilipa atsia apa pɨ ngámá Fesitusɨ me: «Ngama di-e, ma akʉnda nga di me ma dje kpála ango-o.» Ngámá Fesitusɨ atsia agie pɨ anɨ me: «Mo odjé anɨ mambi.»
22 Então Agripa disse a Festo: Bem quisera eu também ouvir esse homem. E ele disse: Amanhã o ouvirás.
23 Abhomʉ-o, lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, ’ngbé ngámá Agilipa ne Belenise ago bhʉ́ asasaua ne bhiti okpála. U alɨ bhʉ́ ’tɨ nakodho ’ngʉ́ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne ongámásɨ gba osʉdha di ne ongbengbe okpála na gʉdhʉ-o. Ngámá Fesitusɨ atsia aha lɨ́lɨ me u go ne Polo.
23 E, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os tribunos e homens principais da cidade, sendo trazido Paulo por mandado de Festo.
24 Pɨpɨta-a, ngámá Fesitusɨ atsia apa me: «’Ngbé ngámá Agilipa di ne ndʉ yi okpála hana ɨnde bhʉ́ dabɨlɨ bini ne ya sɨ-e, yi tsia nga kpála ɨnde. Ndʉ omaYuda hana ago akpokpo ’ngʉ́ gba anɨ-e mʉma. U abhaka ma bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema, u atsia ago belegʉ ei ne nasʉsʉla me: ‹A ayo me u bhɵlɵ anɨ!›
24 E Festo disse: Rei Agripa, e todos os senhores que estais presentes conosco; aqui vedes um homem de quem toda a multidão dos judeus me tem falado, tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convém que viva mais.
25 Mʉma-a, ma u siti ’ngʉ́ ɨnde ayo me u bhɵlɵ anɨ ka e de. La-a, anɨ ayo lɨe me ’ngbé ngámá na Loma kodho bha ’ngʉ́ gba nɨ-e ngae, ma atsia azɨba me ma tima anɨ pɨ anɨ.
25 Mas, achando eu que nenhuma coisa digna de morte fizera, e apelando ele mesmo também para Augusto, tenho determinado enviar-lho.
26 Ma mbɨla engʉ́ ɨnde ma tɨ da naye e pɨ ’ngbé ngámá lɨ engʉ́ gba anɨ-e de. Kaka-a, ma agbe anɨ kala yi, la ndjʉ makpe kala mʉ, ’ngbé ngámá Agilipa. Yi anɨ, amba ma sia engʉ́ ɨnde ma ayé e ko.
26 Do qual não tenho coisa alguma certa que escreva ao meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de interrogado, tenha alguma coisa que escrever.
27 Padhá de, anga a ko mʉma engʉ́ na ngɨngɨ me, ma tima kpála na tɨkpʉ pɨ ’ngbé ngámá Kaisala me, ma nde suno ta ’ngʉ́ ɨnde u aholo anɨ ngʉ́ e pɨ anɨ de ko.»
27 Porque me parece contra a razão enviar um preso, e não notificar contra ele as acusações.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.