Atos 22

Gandja na Mbɨa (MDM) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 «Odyɨ ma, di ne ondaise ma, yi dje engʉ́ ɨnde ma adji apa e pɨ yi mbɨa ɨnde-e ndjɨndjɨ, amba yi mbɨla me ma mene ’ngʉ́ bhomʉ-o de.»
1 "Irmãos e pais, ouçam agora a minha defesa".
2 Lɨ u adje lɨe me anɨ ngagama ’ngʉ́ pɨ o bhʉ́ eli gba omaYuda-a, u atsia andjili la matá má bulu! Polo atsia apa me:
2 Quando ouviram que lhes falava em aramaico, ficaram em absoluto silêncio. Então Paulo disse:
3 «Ngama-a, ma ne maYuda. U azu ma bhʉ́ gʉdhʉ na Talasɨ, bhʉ́ ndu doto na Silisia. Ma abhele bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema ɨnde. Mʉsuno gba ma Gamaliele asuno nambɨla lɨ́lɨ gba onguo ogbi nɨ́-e mʉma ndjɨndjɨ. Ma aha nanɨ lɨma pɨ Ebhe ne bua ma bini maka ndʉ yi hana yi ngamemene lɨe nakɨ ko.
3 "Sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade. Fui instruído rigorosamente por Gamaliel na lei de nossos antepassados, sendo tão zeloso por Deus quanto qualquer de vocês hoje.
4 Ma adʉ ato mbolo lɨ okpála ɨnde adʉ akpata kpadjɨ gba Ngámá-o, ma atsia adʉ agɨlɨ nabhili uo. Ma azʉmʉ obhosɨ di ne olɨsɨ, ma atsia amba uo bhʉ́ tɨkpʉ.
4 Persegui os seguidores deste Caminho até a morte, prendendo tanto homens como mulheres e lançando-os na prisão,
5 Bhele kpála gba odimandɵ gba Ebhe di ne obhelesɨ okpála mbɨla ndjɨndjɨ me ma ngapa e kʉkʉlʉ ’ngʉ́. U aha belegʉ obalʉa mʉma ngʉbula me ma nʉ ne di pɨ ondaise nɨ́ ɨnde bhʉ́ gʉdhʉ na Damasɨ. Ma anʉ oo me ma holo omabhuka ɨnde oo, ma gbigbite uo ne gbɨndjɨlɨ, amba ma mba uo bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema ngʉbula me u mene uo sisiti.»
5 como o podem testemunhar o sumo sacerdote e todo o Conselho, de quem cheguei a obter cartas para seus irmãos em Damasco e fui até lá, a fim de trazer essas pessoas a Jerusalém como prisioneiras, para serem punidas.
6 «Abhomʉ-o, ma adʉ lɨe lɨ kpadjɨ-e, masɨkpe de nakolo bhʉ́ gʉdhʉ na Damasɨ de tulukpe-e, kolo me-e, zɨ ’kpɨ́ na kpekpeke ayie abhʉ́lá, a ago asa ma ngbalina.
6 "Por volta do meio-dia, eu me aproximava de Damasco, quando de repente uma forte luz vinda do céu brilhou ao meu redor.
7 Ma agʉ i ma kuto má gbwʉe! Ma atsia adje eli bini ɨnde apa mʉma me: ‹Saulo, Saulo, mʉ ngato mbolo lɨ ma ngʉ́ nɨ?›
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: ‘Saulo, Saulo! por que você está me perseguindo? ’
8 Abhomʉ-o, ma atsia agie me: ‹A ko mʉ da, Ngámá?› Anɨ atsia agie mʉma me: ‹A ko ma Yesu, kpála na kʉtɨ na Nadjaleta, ɨnde mʉ ngato mbolo lɨe ko.›
8 Então perguntei: Quem és tu, Senhor? E ele respondeu: ‘Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue’.
9 Okpála ɨnde adʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne ma-a, au zɨ ’kpɨ́ ango-o. Engʉ́ bini, u dje ’li kpála ɨnde adʉ agama ’ngʉ́ mʉma-a de.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Abhomʉ-o, ma atsia ayi matá me: ‹Ngámá, a ayo la me ma mene pɨ?› Ngámá agie mʉma me: ‹Yie bhʉ́lá, nʉ bhʉ́ gʉdhʉ na Damasɨ. Oo, u apá pɨ mʉ ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde lɨ Ebhe akʉnda me mʉ mene e ko.›
10 "Assim perguntei: Que devo fazer, Senhor? Disse o Senhor: ‘Levante-se, entre em Damasco, onde lhe será dito o que você deve fazer’.
11 La-a, ma dʉ au ’kpɨ́ ka kpéke zɨ ’kpɨ́ bhomʉ-o lɨe de-e, okpála ɨnde adʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne ma-a, aholo ’kpa ma, u atsia anʉ ne ma bhʉ́ gʉdhʉ na Damasɨ.
11 Os que estavam comigo me levaram pela mão até Damasco, porque o resplendor da luz me deixara cego.
12 Kpála bini adʉ nanɨ oo, a adʉ ’lɨ anɨ me Ananɨa. Anɨ adʉ akpe Ebhe, anɨ atsia adʉ di akpata lɨ́lɨ gba nɨ́-e ndjɨndjɨ. Ndʉ omaYuda hana na gʉdhʉ na Damasɨ adʉ apa ’ngʉ́ gba anɨ-e ndjɨndjɨ.
12 "Um homem chamado Ananias, piedoso segundo a lei e muito respeitado por todos os judeus que ali viviam,
13 Anɨ ago natsia ma. Anɨ akolo lɨe de ma-a, anɨ atsia apa mʉma me: ‹Ndai ma Saulo, u matá ’kpɨ́ uu!› Bha lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, djila ma abhulu, ma atsia au anɨ.
13 veio ver-me e, pondo-se junto a mim, disse: ‘Irmão Saulo, recupere a visão’. Naquele mesmo instante pude vê-lo.
14 Abhomʉ-o, anɨ atsia apa mʉma me: ‹Ebhe gba onguo ogbi nɨ́ abhʉ nanɨ mʉ didili ngʉbula me mʉ mbɨla engʉ́ ɨnde anɨ akʉnda e-o. Anɨ abhʉ mʉ ngʉbula me mʉ mbɨla Kpála ɨnde ngbingbili-o, amba mʉ dje di ’li anɨ makpe.
14 "Então ele disse: ‘O Deus dos nossos antepassados o escolheu para conhecer a sua vontade, ver o Justo e ouvir as palavras de sua boca.
15 Padhá de, anga pɨ anɨ-e, mo odʉ́ akpokpo ongʉ́ gba anɨ bhende mo ou e, di ne bhende mo odje e pɨ ndʉ okpála hana.
15 Você será testemunha dele a todos os homens, daquilo que viu e ouviu.
16 Mbɨa ɨnde-e, mʉ matá ngadjeke nɨ? Yie bhʉ́lá, sia batisimo, mʉ yo Ebhe, amba anɨ e siti ’ngʉ́ gba mʉ ko.›
16 E agora, que está esperando? Levante-se, seja batizado e lave os seus pecados, invocando o nome dele’.
17 Abhomʉ-o, ma agie lɨma bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema. Ekpɨ́ bini, ma adʉ ayo Ebhe bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda, ma atsia au engʉ́ maka loto.
17 "Quando voltei a Jerusalém, estando eu a orar no templo, caí em êxtase e
18 Ma au Ngámá, anɨ atsia apa mʉma me: ‹Yaka! Koto bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema má gala, anga okpála na gʉdhʉ ɨnde-e, u zɨ́ba engʉ́ gba ma ɨnde mo opá e pɨ uo-o de.›
18 vi o Senhor que me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém imediatamente, pois não aceitarão seu testemunho a meu respeito’.
19 Abhomʉ-o, ma atsia apa me: ‹Ngámá, u mbɨla hana me ma adʉ nako nanʉ bhʉ́ otɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje , ma adʉ aholo okpála ɨnde abhuka mʉ-o. Ma adʉ amba uo bhʉ́ tɨkpʉ, ma atsia adʉ di abhɨ uo ne fimbo.
19 "Eu respondi: Senhor, estes homens sabem que eu ia de uma sinagoga a outra, a fim de prender e açoitar os que crêem em ti.
20 Nedhɨnga u adʉ abhɵlɵ Etieni, kpála nakpokpo Bádha Ngali gba mʉ-o lɨe, ma adʉ di oo. Ma azɨba okpála ɨnde adʉ abhɵlɵ anɨ-o. Ma atsia adʉ alila obongo gba uo-o.›
20 E quando foi derramado o sangue de tua testemunha Estêvão, eu estava lá, dando minha aprovação e cuidando das roupas dos que o matavam.
21 Abhomʉ-o, Ngámá atsia apa mʉma me: ‹Nʉnʉ, anga ma atíma mʉ tsutsu agba ogandji okpála .›»
21 "Então o Senhor me disse: ‘Vá, eu o enviarei para longe, aos gentios’ ".
22 Bhiti okpála bhomʉ-o adʉ nga bha nadje anɨ akolo lɨ engʉ́ ɨnde anɨ apa e bhomʉ-o. Abhomʉ-o, u atsia aholo asʉsʉla me: «Yi bhɵlɵ kpála bhomʉ-o mabhɵlɵ! Anɨ tɨ da nadʉ pɨ́la doto de!»
22 A multidão ouvia Paulo até que ele disse isso. Então todos levantaram a voz e gritaram: "Tira esse homem da face da terra! Ele não merece viver! "
23 U adʉ asʉsʉla kpekpeke. U adʉ ape obongo gba o, u atsia adʉ abala ndju doto ne abhʉ́lá.
23 Estando eles gritando, tirando suas capas e lançando poeira para o ar,
24 Abhomʉ-o, ’ngbé ngámá gba osʉdha aha lɨ́lɨ me u to Polo abhʉ́ ’tɨ gba osʉdha. Anɨ atsia apa me u bhɨ anɨ ne fimbo, amba anɨ pa ta ’ngʉ́ ɨnde lɨ okpála ngasʉsʉla lɨe me u mene anɨ sisiti-o.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza e fosse açoitado e interrogado, para saber por que o povo gritava daquela forma contra ele.
25 Lɨ u agbigbite anɨ lɨe ne ekpʉ́ ngʉbula nabhɨ anɨ ne fimbo-o, abhomʉ-o, anɨ atsia apa pɨ ngámá gba osʉdha ɨnde adʉ oo me: «A ayo bha ndjʉ uu me, yi bhɨ ndɨlɨ na kʉtɨ na Loma ne fimbo me, u nde kodho nga ’ngʉ́ gba anɨ-e dɨ?»
25 Enquanto o amarravam a fim de açoitá-lo, Paulo disse ao centurião que ali estava: "Vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido condenado? "
26 Lɨ ngámá bhomʉ-o adje engʉ́ lɨ Polo ayi e lɨe, anɨ atsia anʉ abhaka ’ngbé ngámá gba osʉdha-o. Anɨ atsia ayi anɨ me: «Mo oméne pɨ, anga kpála bhomʉ-o, a ko ndɨlɨ na kʉtɨ na Loma!»
26 Ao ouvir isso, o centurião foi prevenir o comandante: "Que vais fazer? Este homem é cidadão romano".
27 ’Ngbé ngámá-a ago abhaka Polo, anɨ atsia ayi anɨ me: «Pa nga mʉma, mʉ ne ndɨlɨ na kʉtɨ na Loma na paká?» Polo atsia agie pɨ anɨ me: «Heni, a na paká.»
27 O comandante dirigiu-se a Paulo e perguntou: "Diga-me, você é cidadão romano? " Ele respondeu: "Sim, sou".
28 Abhomʉ-o, ’ngbé ngámá-a atsia apa me: «Ma aha nanɨ tɨa bhelé ngʉbula me ma kolo kpála na kʉtɨ na Loma.» Polo atsia apa naae me: «Ngama-a, u azu ma kpála na kʉtɨ na Loma.»
28 Então o comandante disse: "Eu precisei pagar um elevado preço por minha cidadania". Respondeu Paulo: "Eu a tenho por direito de nascimento".
29 Kolo má gala me-e, okpála ɨnde ɨ di me bhɨ anɨ ngʉbula me anɨ gama ’ngʉ́-o, u atsia atsambala de anɨ. Abhomʉ-o, ’ngbé ngámá gba osʉdha-a aholo adje tsʉlʉ, lɨ anɨ ambɨla lɨe me nɨ aha lɨ́lɨ nganɨ me u gbigbite ndɨlɨ na kʉtɨ na Loma-o.
29 Os que iam interrogá-lo retiraram-se imediatamente. O próprio comandante ficou alarmado, ao saber que havia prendido um cidadão romano.
30 Abhomʉ-o, ’ngbé ngámá gba osʉdha-a adʉ akʉnda me, nɨ mbɨla kʉkʉlʉ ta ’ngʉ́ ɨnde lɨ omaYuda asʉngʉla Polo lɨe pɨ ongámásɨ-o. Kaka-a, lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, anɨ aha lɨ́lɨ me u bhubhulu Polo, di me ongbengbe odimandɵ gba Ebhe , di ne Libi okpála natsia ’kpɨ́ lɨ ’ngʉ́ gba omaYuda pɵkɵbhɵ bhʉ́la o. Pɨpɨta-a, anɨ ago ne Polo, anɨ atsia ao anɨ kala uo.
30 No dia seguinte, visto que o comandante queria descobrir exatamente por que Paulo estava sendo acusado pelos judeus, libertou-o e ordenou que se reunissem os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio. Então, trazendo Paulo, apresentou-o a eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.