Atos 21

Gandja na Mbɨa (MDM) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Pɨta ya agbo bhʉsʉ ya ne uo lɨe, ya aha ’ngbé zabʉ, ya anʉ bhʉ́ kpɵmɵ na Kosɨ. Lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, ya akolo bhʉ́ kpɵmɵ na Lodosɨ. Ya ayie lɨe oo, ya atsia anʉ akolo bhʉ́ gʉdhʉ na Patala.
1 Depois de nos separarmos deles, embarcamos e navegamos diretamente para Cós. No dia seguinte fomos para Rodes, e dali até Pátara.
2 Oo, ya abhaka me ’ngbé zabʉ bini nde adji bhʉ́ ndu doto na Fenisia. Abhomʉ-o, ya aʉ bhʉ́bhʉ́, ya atsia atapa.
2 Encontrando um navio que ia fazer a travessia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Ya akolo lɨe lɨngo kpɵmɵ na Sipele-e, ya nde ɨbili ngauu hana-a, ya ao káká ne lɨ pápá na galɨ ngʉ́ nanʉ lɨ pápá na ndu doto na Silia. Ya akolo bhʉ́ gʉdhʉ na Tile, lɨ bɨlɨ ɨnde a ayo lɨe me u pandja ’he bhʉ́ ’ngbé zabʉ-o.
3 Depois de avistarmos Chipre e seguirmos rumo sul, navegamos para a Síria. Desembarcamos em Tiro, onde o nosso navio deveria deixar sua carga.
4 Ya abhaka la omabhuka lɨe oo, ya amene ne uo poso bini. Abhomʉ-o, Bu Bhobua atsia apa pɨ uo me, u pa pɨ Polo me anɨ anʉ́ bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema de.
4 Encontrando os discípulos dali, ficamos com eles sete dias. Eles, pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Engʉ́ bini, lɨ ekpɨ́ gba ya ale lɨe, ya atsia agbida. Ndʉ uo hana, ne olɨsɨ di ne ongɨsɨ gba o-o, anʉ nao ya. Ya akoto bhʉ́ gʉdhʉ-o. Ya akolo lɨngo ’ngbé ’ngu, ya atʉtʉ lɨpʉkʉ ya kuto, ya atsia ayo Ebhe.
5 Mas quando terminou o nosso tempo ali, partimos e continuamos nossa viagem. Todos os discípulos, com suas mulheres e filhos, nos acompanharam até fora da cidade, e ali na praia nos ajoelhamos e oramos.
6 Kala me ya agbo bhʉsʉ ya ne uo-o, ya aholo ’kpa uo. Ya anʉ aʉ bhʉ́ ’ngbé zabʉ-o. Abhomʉ-o, u atsia agie lɨo agba o.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 Ya ayie bhʉ́ gʉdhʉ na Tile, ya akodho ’ngbé ’ngu-o, ya atsia akolo bhʉ́ gʉdhʉ na Potolemaisɨ. Ya akolo lɨe oo, ya aholo ’kpa ondaise ya, ya atsia adʉ ne uo ekpɨ́ bini.
7 Demos prosseguimento à nossa viagem partindo de Tiro, e aportamos em Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, ya aholo ne enʉ́, ya atsia akolo bhʉ́ gʉdhʉ na Sedjale. Oo, ya alɨ bhʉ́ ’tɨ gba Filipo, mʉsuno na Bádha Ngali gba Ebhe, sʉka okpála mananɨka nanɨ ɨnde u abhʉ o bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema ko. Ya atsia adʉ agba anɨ.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e ficamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete.
9 A adʉ nanɨ ka anɨ ne ongɨsɨ na olɨsɨlɨsɨ badha ɨnde ɨ mbɨla nga nanɨ engʉ́ na obhosɨ de. U adʉ nanɨ akpokpo ’li Ebhe pɨ okpála.
9 Ele tinha quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 Ya adʉ oo ngʉbula ekpɨ́ bhelé. Lɨ nedhɨnga ango-o, polofeta Agabusɨ ayie bhʉ́ ndu doto na Yudaya atsia ago oo.
10 Depois de passarmos ali vários dias, desceu da Judéia um profeta chamado Ágabo.
11 Anɨ ago abhaka ya. Anɨ abhulu ekpʉ́ na ludu Polo. Anɨ agbigbite ’kpa e di ne ’dhʉ e ne di. Do anɨ de me: «Bu Bhobua apa me: ‹Bhʉlʉ ekpʉ́ ɨnde-e, bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema-a, omaYuda agbígbite bhadi anɨ moko, u tsia pʉ́ anɨ pɨ ogandji okpála .›»
11 Vindo ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e, amarrando as suas próprias mãos e pés, disse: "Assim diz o Espírito Santo: ‘Desta maneira os judeus amarrarão o dono deste cinto em Jerusalém e o entregarão aos gentios’ ".
12 Ya adje engʉ́ bhomʉ-o lɨe, ngaya, di ne omabhuka na gʉdhʉ na Sedjale-e, ya akikiliki lɨya pɨ Polo me anɨ anʉ́ bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema de.
12 Quando ouvimos isso, nós e o povo dali rogamos a Paulo que não subisse para Jerusalém.
13 Engʉ́ bini, Polo atsia agie me: «Yi ngamene bhomʉ-o nɨ? Yi ngaku ’gbá, di ne nangbɨngɨ bua ma lɨe mo-o! Ma bha bini bedhe ade ngʉbula me u mbɨmbɨ ma ne ekpʉ, engʉ́ bini, ma bedhe ngʉbula me ma kpi bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema ngʉbula ’lɨ Ngámá Yesu.»
13 Então Paulo respondeu: "Por que vocês estão chorando e partindo o meu coração? Estou pronto não apenas para ser amarrado, mas também para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus".
14 Ya ale la nadji mabhundja gba anɨ-e lɨe pima-a, ya tsia zɨ kekele tété de. Ya apa bha ɨbili me: «A ayo me Ngámá mene maka anɨ akʉnda lɨe ko!»
14 Como não pudemos dissuadi-lo, desistimos e dissemos: "Seja feita a vontade do Senhor".
15 Pɨta ekpɨ́ ya amene e lɨ bɨlɨ bhomʉ-o, ya aleke lɨya. Abhomʉ-o, ya atsia agbida bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema.
15 Depois disso, preparamo-nos e subimos para Jerusalém.
16 Omʉkpata koko na gʉdhʉ na Sedjale anʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne ya. U anʉ ao ya gba kpála bini ɨnde a ayo me ya adʉ gba e-o. A adʉ ’lɨ anɨ me Menaso, kpála na kpɵmɵ na Sipele, sʉka omʉkpata na kalanʉ ko.
16 Alguns dos discípulos de Cesaréia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, onde devíamos ficar. Ele era natural de Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Ya akolo lɨe bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema-a, omabhuka asia ya ne djalɨ.
17 Quando chegamos em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, Polo anʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne ya agba Djakɨ. Oo, ndʉ obhelesɨ okpála hana na Dadjua gba Ebhe-e, atsia apɵkɵbhɵ bhʉ́la o.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros estavam presentes.
19 Polo aholo ’kpa uo. Abhomʉ-o, anɨ atsia akpokpo ndʉ ’ngʉ́ hana bini ne bini maka lɨ Ebhe adʉ amemene lɨe bhʉ́ kulu gba anɨ bhʉ́ ká ogandji okpála ko.
19 Paulo os saudou e relatou minuciosamente o que Deus havia feito entre os gentios por meio do seu ministério.
20 Lɨ u adje lɨe-e, u atsia adhɵgɵ Ebhe. Pɨpɨta-a, u atsia apa pɨ anɨ me: «Ndai ya, mʉ ngauu! A ko omaYuda kɵtɵ ne kɵtɵ ɨnde abhuka Ebhe, ndʉ uo hana agbite lɨo lɨ lɨ́lɨ.
20 Ouvindo isso, eles louvaram a Deus e disseram a Paulo: "Veja, irmão, quantos milhares de judeus creram, e todos eles são zelosos da lei.
21 La-a, u adje lɨ ’ngʉ́ gba mʉ-o me, mʉ ngasuno pɨ ndʉ omaYuda hana ɨnde ngadʉlʉ bhʉ́ ká ogandji okpála me, a ayo me u o nakpata lɨ́lɨ gba Moidje-o . U adje di me mo opa di pɨ uo me, u o nato ongɨsɨ gba o-o bhʉ́ gandja, amba u o di nakpata dasʉndʉ gba omaYuda-o.
21 Eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a se afastarem de Moisés, dizendo-lhes que não circuncidem seus filhos nem vivam de acordo com os nossos costumes.
22 A ayo me ya mene pɨ? A na paká me, u adjé madje me mo okolo sɨ.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou;
23 Mene bhende ya apá e pɨ mʉ ko. A ka ya sɨ ne obhosɨ badha ɨnde asili ndjinga me, o aha lɨo pɨ Ebhe.
23 portanto, faça o que lhe dizemos. Estão conosco quatro homens que fizeram um voto.
24 Ha uo, yi nʉ ne uo, yi vʉlʉ lɨyi ngʉbula me yi kolo bubu kala Ebhe, amba mʉ ha tɨa ngʉbula me u ka ’ndjɨ uo. Abhomʉ-o, lɨ ndʉ okpála hana tsia mbɨ́la me engʉ́ ɨnde u apa e lɨ mʉ-o, a ko kʉkʉlʉ ’ngʉ́ de. Engʉ́ bini ngamʉ di-e, mʉ ngakpata lɨ́lɨ gba Moidje ko.
24 Participe com esses homens dos rituais de purificação e pague as despesas deles, para que rapem a cabeça. Então todos saberão que não é verdade o que falam de você, mas que você continua vivendo em obediência à lei.
25 La pɨ ogandji okpála ɨnde abhuka-a, ya aye pɨ uo lɨ́lɨ gba ya-o: u o nazʉ so ’nʉ ɨnde u abhɵlɵ e pɨ oebhe na eu-o mao. U o nazʉ ngʉte di ne so ’nʉ ɨnde akpi ne ngʉte bhʉ́ e hana, amba u o nakʉnda olɨsɨ di ne obhosɨ ngangá mao.»
25 Quanto aos gentios convertidos, já lhes escrevemos a nossa decisão de que eles devem abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual".
26 Abhomʉ-o, lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, Polo abha obhosɨ ango-o, anɨ anʉ avʉlʉ lɨe ne uo bhʉ́ dabɨlɨ bini ngʉbula me o kolo bubu kala Ebhe. Pɨpɨta-a, anɨ alɨ bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda, anɨ atsia ao ekpɨ́ ɨnde lɨ mavʉlʉ ango-o andjía lɨe, u tsia bhɵ́lɵ enʉ pɨ Ebhe ngʉbula ndʉ uo hana bini ne bini.
26 No dia seguinte Paulo tomou aqueles homens e purificou-se juntamente com eles. Depois foi ao templo para declarar o prazo do cumprimento dos dias da purificação e da oferta que seria feita individualmente em favor deles.
27 A akolo lɨe masɨkpe de me oekpɨ́ mananɨka-a ndjia, omaYuda koko na ndu doto na Adjia au Polo bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda. Abhomʉ-o, u ato siti ’ngʉ́ bhʉ́ ’ndjɨ ndʉ okpála hana. U atsia aholo anɨ.
27 Quando já estavam para terminar os sete dias, alguns judeus da Província da Ásia, vendo Paulo no templo, agitaram toda a multidão e o agarraram,
28 U adʉ asʉsʉla me: «Ngayi omaƗsalaele-e, yi go teteke ya! Yi tsia nga kpála ɨnde ngasuno ne ndʉ bɨlɨ hana pɨ ndʉ okpála hana me, u yala omaƗsalaele, u yala lɨ́lɨ gba Moidje, di ne ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda-o. Anɨ amba belegʉ oGiliki bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe. Abhomʉ-o, anɨ atsia asiti di bɨlɨ na bubu ango-o.»
28 gritando: "Israelitas, ajudem-nos! Este é o homem que ensina a todos em toda parte contra o nosso povo, contra a nossa lei e contra este lugar. Além disso, ele fez entrar gregos no templo e profanou este santo lugar".
29 (U adʉ apa mo-o, anga kalanʉ-o, u au Tolofime, kpála na gʉdhʉ na Efeso, bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Polo abhʉ́ gʉdhʉ. Kaka-a, u adʉ abhundja me Polo ato anɨ bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda.)
29 Anteriormente eles haviam visto o efésio Trófimo na cidade com Paulo e julgaram que Paulo o tinha introduzido no templo.
30 U aholo amene tolo bhʉ́ gʉdhʉ libhomu. Abhomʉ-o, okpála ayie ne ndʉ bɨlɨ hana, u ago apɵkɵbhɵ bhʉ́la o. U aholo Polo, u agbele anɨ akilidjo, u atsia anini kolo obhotɨ na ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda-o.
30 Toda a cidade ficou alvoroçada, e juntou-se uma multidão. Agarrando Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Lɨ u adʉ agɨlɨ nabhɵlɵ Polo lɨe, ngali ango-o atsia akolo lɨ ’ngbé ngámá gba osʉdha na gʉdhʉ na Loma me okpála bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema libhomu ngazɨ tolo.
31 Tentando eles matá-lo, chegaram notícias ao comandante das tropas romanas de que toda a cidade de Jerusalém estava em tumulto.
32 Kolo má gala me-e, anɨ abha ongámásɨ gba osʉdha di ne osʉdha, anɨ anʉ ne uo lɨ bɨlɨ lɨ okpála adʉ azɨ tolo lɨe-o. U au ’ngbé ngámá di ne osʉdha-a lɨe, u atsia ao nabhɨ Polo.
32 Ele reuniu imediatamente alguns oficiais e soldados, e com eles correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os seus soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Abhomʉ-o, ’ngbé ngámá-a adyudyo lɨe de Polo. Anɨ me u holo anɨ, anɨ atsia aha lɨ́lɨ me u gbigbite anɨ ne gbɨndjɨlɨ bhisi. Pɨpɨta-a, anɨ ayi me: «A ko naae da, anɨ amene la di nɨ?»
33 O comandante chegou, prendeu-o e ordenou que ele fosse amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era ele e o que tinha feito.
34 Bhʉ́ ká bhiti okpála bhomʉ-o, okpála adʉ asʉsʉla ne engʉ́ ngangá, u dje lɨo de. Lɨ tolo adʉ lɨe naali-e, ’ngbé ngámá-a tsia dje ta ’ngʉ́ ango-o de. Abhomʉ-o, anɨ atsia aha lɨ́lɨ me u nʉ ne Polo bhʉ́ ’tɨ ɨnde lɨ osʉdha nalila gʉdhʉ adʉ lɨe ko.
34 Alguns da multidão gritavam uma coisa, outros gritavam outra; não conseguindo saber ao certo o que havia acontecido, por causa do tumulto, o comandante ordenou que Paulo fosse levado para a fortaleza.
35 Anɨ akolo lɨe lɨ ngba ’tɨ-e, osʉdha atsia abɨ anɨ ka lɨ bhiti okpála bhomʉ-o adʉ amene anɨ lɨe sisiti-o.
35 Quando chegou às escadas, a violência do povo era tão grande que ele precisou ser carregado pelos soldados.
36 Padhá de, anga ndʉ uo hana adʉ akpata anɨ. U atsia adʉ atʉ ue me u bhɵlɵ anɨ.
36 A multidão que o seguia continuava gritando: "Acaba com ele! "
37 Nedhɨnga u adʉ akʉnda nato Polo lɨe abhʉ́ ’tɨ-e, Polo apa pɨ ’ngbé ngámá-a me: «Mʉ tɨ da nazɨba uu me ma pa mbo engʉ́ pɨ mʉ?» ’Ngbé ngámá-a atsia ayi anɨ me: «Mʉ mbɨla eli gba oGiliki-e hana?
37 Quando os soldados estavam para introduzir Paulo na fortaleza, ele perguntou ao comandante: "Posso dizer-te algo? " "Você fala grego? ", perguntou ele.
38 A ko ndi mʉ dɨ maEdjipeto ɨnde ato kpéke ’ndjɨ bhʉ́ okpála sʉnda ’kpɨ́ ɨnde-e? Anɨ atsia anʉ di ne okpála kɵtɵ badha bhʉ́ ’gʉ-o?»
38 "Não é você o egípcio que iniciou uma revolta e há algum tempo levou quatro mil assassinos para o deserto? "
39 Abhomʉ-o, Polo agie me: «Ngama-a, ma ne maYuda. U azu ma bhʉ́ gʉdhʉ na Talasɨ bhʉ́ ndu doto na Silisia. Ma ne kpála na gʉdhʉ na padhá padhá ade. Kikiliako, ha kpadjɨ mʉma, ma gama ’ngʉ́ pɨ okpála.»
39 Paulo respondeu: "Sou judeu, cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Permite-me falar ao povo".
40 ’Ngbé ngámá-a atsia azɨba pɨ anɨ. Abhomʉ-o, Polo alʉ lɨ ngba ’tɨ-o, anɨ amene ’kpa e me nɨ akʉnda nagama ’ngʉ́ pɨ okpála. Ndʉ okpála hana andjili má bulu! Abhomʉ-o, Polo aholo nagama ’ngʉ́ pɨ uo bhʉ́ eli gba omaYuda me:
40 Tendo recebido permissão do comandante, Paulo levantou-se na escadaria e fez sinal à multidão. Quando todos fizeram silêncio, dirigiu-se a eles em aramaico:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.