Atos 21

Gandja na Mbɨa (MDM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pɨta ya agbo bhʉsʉ ya ne uo lɨe, ya aha ’ngbé zabʉ, ya anʉ bhʉ́ kpɵmɵ na Kosɨ. Lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, ya akolo bhʉ́ kpɵmɵ na Lodosɨ. Ya ayie lɨe oo, ya atsia anʉ akolo bhʉ́ gʉdhʉ na Patala.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Oo, ya abhaka me ’ngbé zabʉ bini nde adji bhʉ́ ndu doto na Fenisia. Abhomʉ-o, ya aʉ bhʉ́bhʉ́, ya atsia atapa.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Ya akolo lɨe lɨngo kpɵmɵ na Sipele-e, ya nde ɨbili ngauu hana-a, ya ao káká ne lɨ pápá na galɨ ngʉ́ nanʉ lɨ pápá na ndu doto na Silia. Ya akolo bhʉ́ gʉdhʉ na Tile, lɨ bɨlɨ ɨnde a ayo lɨe me u pandja ’he bhʉ́ ’ngbé zabʉ-o.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Ya abhaka la omabhuka lɨe oo, ya amene ne uo poso bini. Abhomʉ-o, Bu Bhobua atsia apa pɨ uo me, u pa pɨ Polo me anɨ anʉ́ bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema de.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Engʉ́ bini, lɨ ekpɨ́ gba ya ale lɨe, ya atsia agbida. Ndʉ uo hana, ne olɨsɨ di ne ongɨsɨ gba o-o, anʉ nao ya. Ya akoto bhʉ́ gʉdhʉ-o. Ya akolo lɨngo ’ngbé ’ngu, ya atʉtʉ lɨpʉkʉ ya kuto, ya atsia ayo Ebhe.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Kala me ya agbo bhʉsʉ ya ne uo-o, ya aholo ’kpa uo. Ya anʉ aʉ bhʉ́ ’ngbé zabʉ-o. Abhomʉ-o, u atsia agie lɨo agba o.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Ya ayie bhʉ́ gʉdhʉ na Tile, ya akodho ’ngbé ’ngu-o, ya atsia akolo bhʉ́ gʉdhʉ na Potolemaisɨ. Ya akolo lɨe oo, ya aholo ’kpa ondaise ya, ya atsia adʉ ne uo ekpɨ́ bini.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, ya aholo ne enʉ́, ya atsia akolo bhʉ́ gʉdhʉ na Sedjale. Oo, ya alɨ bhʉ́ ’tɨ gba Filipo, mʉsuno na Bádha Ngali gba Ebhe, sʉka okpála mananɨka nanɨ ɨnde u abhʉ o bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema ko. Ya atsia adʉ agba anɨ.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 A adʉ nanɨ ka anɨ ne ongɨsɨ na olɨsɨlɨsɨ badha ɨnde ɨ mbɨla nga nanɨ engʉ́ na obhosɨ de. U adʉ nanɨ akpokpo ’li Ebhe pɨ okpála.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Ya adʉ oo ngʉbula ekpɨ́ bhelé. Lɨ nedhɨnga ango-o, polofeta Agabusɨ ayie bhʉ́ ndu doto na Yudaya atsia ago oo.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Anɨ ago abhaka ya. Anɨ abhulu ekpʉ́ na ludu Polo. Anɨ agbigbite ’kpa e di ne ’dhʉ e ne di. Do anɨ de me: «Bu Bhobua apa me: ‹Bhʉlʉ ekpʉ́ ɨnde-e, bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema-a, omaYuda agbígbite bhadi anɨ moko, u tsia pʉ́ anɨ pɨ ogandji okpála .›»
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Ya adje engʉ́ bhomʉ-o lɨe, ngaya, di ne omabhuka na gʉdhʉ na Sedjale-e, ya akikiliki lɨya pɨ Polo me anɨ anʉ́ bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema de.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Engʉ́ bini, Polo atsia agie me: «Yi ngamene bhomʉ-o nɨ? Yi ngaku ’gbá, di ne nangbɨngɨ bua ma lɨe mo-o! Ma bha bini bedhe ade ngʉbula me u mbɨmbɨ ma ne ekpʉ, engʉ́ bini, ma bedhe ngʉbula me ma kpi bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema ngʉbula ’lɨ Ngámá Yesu.»
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Ya ale la nadji mabhundja gba anɨ-e lɨe pima-a, ya tsia zɨ kekele tété de. Ya apa bha ɨbili me: «A ayo me Ngámá mene maka anɨ akʉnda lɨe ko!»
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Pɨta ekpɨ́ ya amene e lɨ bɨlɨ bhomʉ-o, ya aleke lɨya. Abhomʉ-o, ya atsia agbida bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Omʉkpata koko na gʉdhʉ na Sedjale anʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne ya. U anʉ ao ya gba kpála bini ɨnde a ayo me ya adʉ gba e-o. A adʉ ’lɨ anɨ me Menaso, kpála na kpɵmɵ na Sipele, sʉka omʉkpata na kalanʉ ko.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Ya akolo lɨe bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema-a, omabhuka asia ya ne djalɨ.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, Polo anʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne ya agba Djakɨ. Oo, ndʉ obhelesɨ okpála hana na Dadjua gba Ebhe-e, atsia apɵkɵbhɵ bhʉ́la o.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Polo aholo ’kpa uo. Abhomʉ-o, anɨ atsia akpokpo ndʉ ’ngʉ́ hana bini ne bini maka lɨ Ebhe adʉ amemene lɨe bhʉ́ kulu gba anɨ bhʉ́ ká ogandji okpála ko.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Lɨ u adje lɨe-e, u atsia adhɵgɵ Ebhe. Pɨpɨta-a, u atsia apa pɨ anɨ me: «Ndai ya, mʉ ngauu! A ko omaYuda kɵtɵ ne kɵtɵ ɨnde abhuka Ebhe, ndʉ uo hana agbite lɨo lɨ lɨ́lɨ.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 La-a, u adje lɨ ’ngʉ́ gba mʉ-o me, mʉ ngasuno pɨ ndʉ omaYuda hana ɨnde ngadʉlʉ bhʉ́ ká ogandji okpála me, a ayo me u o nakpata lɨ́lɨ gba Moidje-o . U adje di me mo opa di pɨ uo me, u o nato ongɨsɨ gba o-o bhʉ́ gandja, amba u o di nakpata dasʉndʉ gba omaYuda-o.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 A ayo me ya mene pɨ? A na paká me, u adjé madje me mo okolo sɨ.
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Mene bhende ya apá e pɨ mʉ ko. A ka ya sɨ ne obhosɨ badha ɨnde asili ndjinga me, o aha lɨo pɨ Ebhe.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Ha uo, yi nʉ ne uo, yi vʉlʉ lɨyi ngʉbula me yi kolo bubu kala Ebhe, amba mʉ ha tɨa ngʉbula me u ka ’ndjɨ uo. Abhomʉ-o, lɨ ndʉ okpála hana tsia mbɨ́la me engʉ́ ɨnde u apa e lɨ mʉ-o, a ko kʉkʉlʉ ’ngʉ́ de. Engʉ́ bini ngamʉ di-e, mʉ ngakpata lɨ́lɨ gba Moidje ko.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 La pɨ ogandji okpála ɨnde abhuka-a, ya aye pɨ uo lɨ́lɨ gba ya-o: u o nazʉ so ’nʉ ɨnde u abhɵlɵ e pɨ oebhe na eu-o mao. U o nazʉ ngʉte di ne so ’nʉ ɨnde akpi ne ngʉte bhʉ́ e hana, amba u o nakʉnda olɨsɨ di ne obhosɨ ngangá mao.»
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Abhomʉ-o, lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, Polo abha obhosɨ ango-o, anɨ anʉ avʉlʉ lɨe ne uo bhʉ́ dabɨlɨ bini ngʉbula me o kolo bubu kala Ebhe. Pɨpɨta-a, anɨ alɨ bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda, anɨ atsia ao ekpɨ́ ɨnde lɨ mavʉlʉ ango-o andjía lɨe, u tsia bhɵ́lɵ enʉ pɨ Ebhe ngʉbula ndʉ uo hana bini ne bini.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 A akolo lɨe masɨkpe de me oekpɨ́ mananɨka-a ndjia, omaYuda koko na ndu doto na Adjia au Polo bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda. Abhomʉ-o, u ato siti ’ngʉ́ bhʉ́ ’ndjɨ ndʉ okpála hana. U atsia aholo anɨ.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 U adʉ asʉsʉla me: «Ngayi omaƗsalaele-e, yi go teteke ya! Yi tsia nga kpála ɨnde ngasuno ne ndʉ bɨlɨ hana pɨ ndʉ okpála hana me, u yala omaƗsalaele, u yala lɨ́lɨ gba Moidje, di ne ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda-o. Anɨ amba belegʉ oGiliki bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe. Abhomʉ-o, anɨ atsia asiti di bɨlɨ na bubu ango-o.»
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 (U adʉ apa mo-o, anga kalanʉ-o, u au Tolofime, kpála na gʉdhʉ na Efeso, bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Polo abhʉ́ gʉdhʉ. Kaka-a, u adʉ abhundja me Polo ato anɨ bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda.)
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 U aholo amene tolo bhʉ́ gʉdhʉ libhomu. Abhomʉ-o, okpála ayie ne ndʉ bɨlɨ hana, u ago apɵkɵbhɵ bhʉ́la o. U aholo Polo, u agbele anɨ akilidjo, u atsia anini kolo obhotɨ na ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda-o.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Lɨ u adʉ agɨlɨ nabhɵlɵ Polo lɨe, ngali ango-o atsia akolo lɨ ’ngbé ngámá gba osʉdha na gʉdhʉ na Loma me okpála bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema libhomu ngazɨ tolo.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Kolo má gala me-e, anɨ abha ongámásɨ gba osʉdha di ne osʉdha, anɨ anʉ ne uo lɨ bɨlɨ lɨ okpála adʉ azɨ tolo lɨe-o. U au ’ngbé ngámá di ne osʉdha-a lɨe, u atsia ao nabhɨ Polo.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Abhomʉ-o, ’ngbé ngámá-a adyudyo lɨe de Polo. Anɨ me u holo anɨ, anɨ atsia aha lɨ́lɨ me u gbigbite anɨ ne gbɨndjɨlɨ bhisi. Pɨpɨta-a, anɨ ayi me: «A ko naae da, anɨ amene la di nɨ?»
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Bhʉ́ ká bhiti okpála bhomʉ-o, okpála adʉ asʉsʉla ne engʉ́ ngangá, u dje lɨo de. Lɨ tolo adʉ lɨe naali-e, ’ngbé ngámá-a tsia dje ta ’ngʉ́ ango-o de. Abhomʉ-o, anɨ atsia aha lɨ́lɨ me u nʉ ne Polo bhʉ́ ’tɨ ɨnde lɨ osʉdha nalila gʉdhʉ adʉ lɨe ko.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Anɨ akolo lɨe lɨ ngba ’tɨ-e, osʉdha atsia abɨ anɨ ka lɨ bhiti okpála bhomʉ-o adʉ amene anɨ lɨe sisiti-o.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Padhá de, anga ndʉ uo hana adʉ akpata anɨ. U atsia adʉ atʉ ue me u bhɵlɵ anɨ.
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Nedhɨnga u adʉ akʉnda nato Polo lɨe abhʉ́ ’tɨ-e, Polo apa pɨ ’ngbé ngámá-a me: «Mʉ tɨ da nazɨba uu me ma pa mbo engʉ́ pɨ mʉ?» ’Ngbé ngámá-a atsia ayi anɨ me: «Mʉ mbɨla eli gba oGiliki-e hana?
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 A ko ndi mʉ dɨ maEdjipeto ɨnde ato kpéke ’ndjɨ bhʉ́ okpála sʉnda ’kpɨ́ ɨnde-e? Anɨ atsia anʉ di ne okpála kɵtɵ badha bhʉ́ ’gʉ-o?»
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Abhomʉ-o, Polo agie me: «Ngama-a, ma ne maYuda. U azu ma bhʉ́ gʉdhʉ na Talasɨ bhʉ́ ndu doto na Silisia. Ma ne kpála na gʉdhʉ na padhá padhá ade. Kikiliako, ha kpadjɨ mʉma, ma gama ’ngʉ́ pɨ okpála.»
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 ’Ngbé ngámá-a atsia azɨba pɨ anɨ. Abhomʉ-o, Polo alʉ lɨ ngba ’tɨ-o, anɨ amene ’kpa e me nɨ akʉnda nagama ’ngʉ́ pɨ okpála. Ndʉ okpála hana andjili má bulu! Abhomʉ-o, Polo aholo nagama ’ngʉ́ pɨ uo bhʉ́ eli gba omaYuda me:
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.