Atos 21

Gandja na Mbɨa (MDM) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Pɨta ya agbo bhʉsʉ ya ne uo lɨe, ya aha ’ngbé zabʉ, ya anʉ bhʉ́ kpɵmɵ na Kosɨ. Lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, ya akolo bhʉ́ kpɵmɵ na Lodosɨ. Ya ayie lɨe oo, ya atsia anʉ akolo bhʉ́ gʉdhʉ na Patala.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito e chegamos a Cós e, no dia seguinte, a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Oo, ya abhaka me ’ngbé zabʉ bini nde adji bhʉ́ ndu doto na Fenisia. Abhomʉ-o, ya aʉ bhʉ́bhʉ́, ya atsia atapa.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Ya akolo lɨe lɨngo kpɵmɵ na Sipele-e, ya nde ɨbili ngauu hana-a, ya ao káká ne lɨ pápá na galɨ ngʉ́ nanʉ lɨ pápá na ndu doto na Silia. Ya akolo bhʉ́ gʉdhʉ na Tile, lɨ bɨlɨ ɨnde a ayo lɨe me u pandja ’he bhʉ́ ’ngbé zabʉ-o.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Ya abhaka la omabhuka lɨe oo, ya amene ne uo poso bini. Abhomʉ-o, Bu Bhobua atsia apa pɨ uo me, u pa pɨ Polo me anɨ anʉ́ bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema de.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles, pelo Espírito, diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Engʉ́ bini, lɨ ekpɨ́ gba ya ale lɨe, ya atsia agbida. Ndʉ uo hana, ne olɨsɨ di ne ongɨsɨ gba o-o, anʉ nao ya. Ya akoto bhʉ́ gʉdhʉ-o. Ya akolo lɨngo ’ngbé ’ngu, ya atʉtʉ lɨpʉkʉ ya kuto, ya atsia ayo Ebhe.
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, cada um com sua mulher e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 Kala me ya agbo bhʉsʉ ya ne uo-o, ya aholo ’kpa uo. Ya anʉ aʉ bhʉ́ ’ngbé zabʉ-o. Abhomʉ-o, u atsia agie lɨo agba o.
6 E, saudando-nos uns aos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para casa.
7 Ya ayie bhʉ́ gʉdhʉ na Tile, ya akodho ’ngbé ’ngu-o, ya atsia akolo bhʉ́ gʉdhʉ na Potolemaisɨ. Ya akolo lɨe oo, ya aholo ’kpa ondaise ya, ya atsia adʉ ne uo ekpɨ́ bini.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, ya aholo ne enʉ́, ya atsia akolo bhʉ́ gʉdhʉ na Sedjale. Oo, ya alɨ bhʉ́ ’tɨ gba Filipo, mʉsuno na Bádha Ngali gba Ebhe, sʉka okpála mananɨka nanɨ ɨnde u abhʉ o bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema ko. Ya atsia adʉ agba anɨ.
8 No dia seguinte, partindo dali Paulo e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesareia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 A adʉ nanɨ ka anɨ ne ongɨsɨ na olɨsɨlɨsɨ badha ɨnde ɨ mbɨla nga nanɨ engʉ́ na obhosɨ de. U adʉ nanɨ akpokpo ’li Ebhe pɨ okpála.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Ya adʉ oo ngʉbula ekpɨ́ bhelé. Lɨ nedhɨnga ango-o, polofeta Agabusɨ ayie bhʉ́ ndu doto na Yudaya atsia ago oo.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judeia um profeta, por nome Ágabo;
11 Anɨ ago abhaka ya. Anɨ abhulu ekpʉ́ na ludu Polo. Anɨ agbigbite ’kpa e di ne ’dhʉ e ne di. Do anɨ de me: «Bu Bhobua apa me: ‹Bhʉlʉ ekpʉ́ ɨnde-e, bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema-a, omaYuda agbígbite bhadi anɨ moko, u tsia pʉ́ anɨ pɨ ogandji okpála .›»
11 e, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus, em Jerusalém, o varão de quem é esta cinta e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Ya adje engʉ́ bhomʉ-o lɨe, ngaya, di ne omabhuka na gʉdhʉ na Sedjale-e, ya akikiliki lɨya pɨ Polo me anɨ anʉ́ bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema de.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos- lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Engʉ́ bini, Polo atsia agie me: «Yi ngamene bhomʉ-o nɨ? Yi ngaku ’gbá, di ne nangbɨngɨ bua ma lɨe mo-o! Ma bha bini bedhe ade ngʉbula me u mbɨmbɨ ma ne ekpʉ, engʉ́ bini, ma bedhe ngʉbula me ma kpi bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema ngʉbula ’lɨ Ngámá Yesu.»
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Ya ale la nadji mabhundja gba anɨ-e lɨe pima-a, ya tsia zɨ kekele tété de. Ya apa bha ɨbili me: «A ayo me Ngámá mene maka anɨ akʉnda lɨe ko!»
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Pɨta ekpɨ́ ya amene e lɨ bɨlɨ bhomʉ-o, ya aleke lɨya. Abhomʉ-o, ya atsia agbida bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema.
15 Depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Omʉkpata koko na gʉdhʉ na Sedjale anʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne ya. U anʉ ao ya gba kpála bini ɨnde a ayo me ya adʉ gba e-o. A adʉ ’lɨ anɨ me Menaso, kpála na kpɵmɵ na Sipele, sʉka omʉkpata na kalanʉ ko.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesareia, levando consigo um certo Mnasom, natural de Chipre, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Ya akolo lɨe bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema-a, omabhuka asia ya ne djalɨ.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, Polo anʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne ya agba Djakɨ. Oo, ndʉ obhelesɨ okpála hana na Dadjua gba Ebhe-e, atsia apɵkɵbhɵ bhʉ́la o.
18 No dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 Polo aholo ’kpa uo. Abhomʉ-o, anɨ atsia akpokpo ndʉ ’ngʉ́ hana bini ne bini maka lɨ Ebhe adʉ amemene lɨe bhʉ́ kulu gba anɨ bhʉ́ ká ogandji okpála ko.
19 E, havendo-os saudado, contou- lhes minuciosamente o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Lɨ u adje lɨe-e, u atsia adhɵgɵ Ebhe. Pɨpɨta-a, u atsia apa pɨ anɨ me: «Ndai ya, mʉ ngauu! A ko omaYuda kɵtɵ ne kɵtɵ ɨnde abhuka Ebhe, ndʉ uo hana agbite lɨo lɨ lɨ́lɨ.
20 E, ouvindo- o eles, glorificaram ao Senhor e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que creem, e todos são zelosos da lei.
21 La-a, u adje lɨ ’ngʉ́ gba mʉ-o me, mʉ ngasuno pɨ ndʉ omaYuda hana ɨnde ngadʉlʉ bhʉ́ ká ogandji okpála me, a ayo me u o nakpata lɨ́lɨ gba Moidje-o . U adje di me mo opa di pɨ uo me, u o nato ongɨsɨ gba o-o bhʉ́ gandja, amba u o di nakpata dasʉndʉ gba omaYuda-o.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 A ayo me ya mene pɨ? A na paká me, u adjé madje me mo okolo sɨ.
22 Que faremos, pois? Em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Mene bhende ya apá e pɨ mʉ ko. A ka ya sɨ ne obhosɨ badha ɨnde asili ndjinga me, o aha lɨo pɨ Ebhe.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: temos quatro varões que fizeram voto.
24 Ha uo, yi nʉ ne uo, yi vʉlʉ lɨyi ngʉbula me yi kolo bubu kala Ebhe, amba mʉ ha tɨa ngʉbula me u ka ’ndjɨ uo. Abhomʉ-o, lɨ ndʉ okpála hana tsia mbɨ́la me engʉ́ ɨnde u apa e lɨ mʉ-o, a ko kʉkʉlʉ ’ngʉ́ de. Engʉ́ bini ngamʉ di-e, mʉ ngakpata lɨ́lɨ gba Moidje ko.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 La pɨ ogandji okpála ɨnde abhuka-a, ya aye pɨ uo lɨ́lɨ gba ya-o: u o nazʉ so ’nʉ ɨnde u abhɵlɵ e pɨ oebhe na eu-o mao. U o nazʉ ngʉte di ne so ’nʉ ɨnde akpi ne ngʉte bhʉ́ e hana, amba u o nakʉnda olɨsɨ di ne obhosɨ ngangá mao.»
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito e achado por bem que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado, e da prostituição.
26 Abhomʉ-o, lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, Polo abha obhosɨ ango-o, anɨ anʉ avʉlʉ lɨe ne uo bhʉ́ dabɨlɨ bini ngʉbula me o kolo bubu kala Ebhe. Pɨpɨta-a, anɨ alɨ bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda, anɨ atsia ao ekpɨ́ ɨnde lɨ mavʉlʉ ango-o andjía lɨe, u tsia bhɵ́lɵ enʉ pɨ Ebhe ngʉbula ndʉ uo hana bini ne bini.
26 Então, Paulo, tomando consigo aqueles varões, entrou, no dia seguinte, no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer em favor de cada um deles a oferta.
27 A akolo lɨe masɨkpe de me oekpɨ́ mananɨka-a ndjia, omaYuda koko na ndu doto na Adjia au Polo bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda. Abhomʉ-o, u ato siti ’ngʉ́ bhʉ́ ’ndjɨ ndʉ okpála hana. U atsia aholo anɨ.
27 Quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 U adʉ asʉsʉla me: «Ngayi omaƗsalaele-e, yi go teteke ya! Yi tsia nga kpála ɨnde ngasuno ne ndʉ bɨlɨ hana pɨ ndʉ okpála hana me, u yala omaƗsalaele, u yala lɨ́lɨ gba Moidje, di ne ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda-o. Anɨ amba belegʉ oGiliki bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe. Abhomʉ-o, anɨ atsia asiti di bɨlɨ na bubu ango-o.»
28 clamando: Varões israelitas, acudi! Este é o homem que por todas as partes ensina a todos, contra o povo, e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos e profanou este santo lugar.
29 (U adʉ apa mo-o, anga kalanʉ-o, u au Tolofime, kpála na gʉdhʉ na Efeso, bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Polo abhʉ́ gʉdhʉ. Kaka-a, u adʉ abhundja me Polo ato anɨ bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda.)
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo, de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 U aholo amene tolo bhʉ́ gʉdhʉ libhomu. Abhomʉ-o, okpála ayie ne ndʉ bɨlɨ hana, u ago apɵkɵbhɵ bhʉ́la o. U aholo Polo, u agbele anɨ akilidjo, u atsia anini kolo obhotɨ na ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda-o.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando de Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Lɨ u adʉ agɨlɨ nabhɵlɵ Polo lɨe, ngali ango-o atsia akolo lɨ ’ngbé ngámá gba osʉdha na gʉdhʉ na Loma me okpála bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema libhomu ngazɨ tolo.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão.
32 Kolo má gala me-e, anɨ abha ongámásɨ gba osʉdha di ne osʉdha, anɨ anʉ ne uo lɨ bɨlɨ lɨ okpála adʉ azɨ tolo lɨe-o. U au ’ngbé ngámá di ne osʉdha-a lɨe, u atsia ao nabhɨ Polo.
32 Este, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Abhomʉ-o, ’ngbé ngámá-a adyudyo lɨe de Polo. Anɨ me u holo anɨ, anɨ atsia aha lɨ́lɨ me u gbigbite anɨ ne gbɨndjɨlɨ bhisi. Pɨpɨta-a, anɨ ayi me: «A ko naae da, anɨ amene la di nɨ?»
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu, e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Bhʉ́ ká bhiti okpála bhomʉ-o, okpála adʉ asʉsʉla ne engʉ́ ngangá, u dje lɨo de. Lɨ tolo adʉ lɨe naali-e, ’ngbé ngámá-a tsia dje ta ’ngʉ́ ango-o de. Abhomʉ-o, anɨ atsia aha lɨ́lɨ me u nʉ ne Polo bhʉ́ ’tɨ ɨnde lɨ osʉdha nalila gʉdhʉ adʉ lɨe ko.
34 E, na multidão, uns clamavam de uma maneira; outros, de outra; mas, como nada podia saber ao certo por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 Anɨ akolo lɨe lɨ ngba ’tɨ-e, osʉdha atsia abɨ anɨ ka lɨ bhiti okpála bhomʉ-o adʉ amene anɨ lɨe sisiti-o.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão,
36 Padhá de, anga ndʉ uo hana adʉ akpata anɨ. U atsia adʉ atʉ ue me u bhɵlɵ anɨ.
36 porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Nedhɨnga u adʉ akʉnda nato Polo lɨe abhʉ́ ’tɨ-e, Polo apa pɨ ’ngbé ngámá-a me: «Mʉ tɨ da nazɨba uu me ma pa mbo engʉ́ pɨ mʉ?» ’Ngbé ngámá-a atsia ayi anɨ me: «Mʉ mbɨla eli gba oGiliki-e hana?
37 E, quando iam introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 A ko ndi mʉ dɨ maEdjipeto ɨnde ato kpéke ’ndjɨ bhʉ́ okpála sʉnda ’kpɨ́ ɨnde-e? Anɨ atsia anʉ di ne okpála kɵtɵ badha bhʉ́ ’gʉ-o?»
38 Não és tu, porventura, aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 Abhomʉ-o, Polo agie me: «Ngama-a, ma ne maYuda. U azu ma bhʉ́ gʉdhʉ na Talasɨ bhʉ́ ndu doto na Silisia. Ma ne kpála na gʉdhʉ na padhá padhá ade. Kikiliako, ha kpadjɨ mʉma, ma gama ’ngʉ́ pɨ okpála.»
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade, eu sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 ’Ngbé ngámá-a atsia azɨba pɨ anɨ. Abhomʉ-o, Polo alʉ lɨ ngba ’tɨ-o, anɨ amene ’kpa e me nɨ akʉnda nagama ’ngʉ́ pɨ okpála. Ndʉ okpála hana andjili má bulu! Abhomʉ-o, Polo aholo nagama ’ngʉ́ pɨ uo bhʉ́ eli gba omaYuda me:
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.