Atos 18

Gandja na Mbɨa (MDM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pɨpɨta-a, Polo ayie bhʉ́ gʉdhʉ na Atene, anɨ atsia atapa bhʉ́ gʉdhʉ na Kolito.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 Oo, anɨ abhaka maYuda bini, a adʉ ’lɨ anɨ me Akuila, kpála na ndu doto na Pote. Ngaanɨ-e, anɨ ayie nanɨ bhʉ́ Itali, bhʉ́ dabɨlɨ bini ne wala e Pilisila, anga ’ngbé ngámá Kolode aha nanɨ lɨ́lɨ me ndʉ omaYuda hana ze bhʉ́ Loma maze. Abhomʉ-o, Polo atsia anʉ nabhaka uo.
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 Anɨ adʉ la lɨe amene ngua kulu bini ne uo (u adʉ abho etɨ ɨnde u aɨ e me ’tɨ ngbangbalɨ), anɨ adʉ nadʉ agba uo, u atsia adʉ amene kulu bhʉ́ dabɨlɨ bini.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Polo adʉ nasuno eli gba Ebhe-e bhʉ́ ndʉ ’kpɨ́ naguo gba omaYuda hana bhʉ́ etɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje-o . Anɨ atsia adʉ di namene ne kpéke me omaYuda di ne oGiliki zɨba ’li nɨ.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Lɨ Sila ne uo ne Timoté ayie lɨe bhʉ́ ndu doto na Makedonia, u atsia akolo bhʉ́ gʉdhʉ na Kolito. Polo aha nedhɨnga gba e hana ngʉ́ nakpokpo Bádha Ngali gba Ebhe-e pɨ okpála. Anɨ adʉ asuno pɨ omaYuda me Yesu ne Masɨya .
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Engʉ́ bini, omaYuda adʉ ayayala, u atsia adʉ di nasobho Ebhe. Abhomʉ-o, anɨ apulu doto lɨ bongo gba e, anɨ atsia apa pɨ uo me: «A ayo me ngʉte gba yi-e, tuko pɨ́ ’ndjɨ yi. A ko matá naama ’ngʉ́ de. Nayie pɨ mbɨa ɨnde-e, ma anʉ́ ɨbili agba ogandji okpála .»
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Abhomʉ-o, Polo ayie oo, anɨ atsia anʉ agba kpála bini ɨnde lɨ ’lɨ e adʉ me Tito Djusitusi. Kpála ango-o adʉ kpála nadhɵgɵ Ebhe. Kʉtɨ gba anɨ-e adʉ de etɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje-o.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Kilisipisi, ngámá na etɨ nadje lɨ́lɨ-e, abhuka Ebhe di ne piga gba e libhomu. Okpála bhelé na gʉdhʉ na Kolito adje Polo lɨe, u abhuka, u atsia asia di batisimo.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Ekpɨ́ bini sukpe-e, Ebhe apa pɨ Polo bhʉ́ ehe maka loto me: «Mo odjé tsʉlʉ de. Engʉ́ bini, dʉ bha nagama ’ngʉ́, mo ondjíli má bulu de.
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 Padhá de, anga ma bhʉ́ dabɨlɨ bini ne mʉ. Kpála bini bú ’kpa e lɨ mʉ ngʉ́ namene mʉ sisiti de, anga okpála gba ma bhʉ́ gʉdhʉ ɨnde-e bhelé.»
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Abhomʉ-o, Polo asɨ bhʉ́ gʉdhʉ na Kolito oo kalanga bini ne epe madhɨa. Anɨ adʉ asuno eli gba Ebhe-e pɨ ndʉ okpála hana.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Bhʉ́ nedhɨnga ɨnde lɨ okpála na Loma ao Galio lɨe ngámá na ndu doto na Akai-e, omaYuda adje lɨo bhʉ́ dabɨlɨ bini me o mene Polo sisiti. Abhomʉ-o, u atsia agbe anɨ kala okpála nakodho ’ngʉ́.
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 Do uo de me: «Kpála ɨnde ngagɨlɨ nagbele okpála ngʉ́ nadhɵgɵ Ebhe lɨ kpadjɨ bhende lɨ lɨ́lɨ zɨba e de.»
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Lɨ Polo di me gama ’ngʉ́ lɨe, Galio atsia apa pɨ omaYuda me: «Ngayi omaYuda-a, ɨ dʉ́ ɨgɨnɨ me kpála ɨnde-e bhɵ́lɵ kpála, anɨ méne di engʉ́ na sisiti naali-e, ma de adje yi ndjɨndjɨ.
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 La-a, ɨ nde lɨe me yi nde ngamene kpekebhɵ pɨndjɨ oeli ne oɨlɨ di ne lɨ́lɨ gba yi makpe-e, atsia bha-a yi! Ma akʉnda naama nakodho ’ngʉ́ lɨ ngua ’ngʉ́ bhomʉ-o de!»
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Anɨ atsambala uo lɨ bɨlɨ nakodho ’ngʉ́-o.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Abhomʉ-o, ndʉ uo hana aholo Sosetene, ngámá na etɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje, u atsia aholo nabhɨ anɨ bhʉ́ mbadhasʉ lɨ bɨlɨ nakodho ’ngʉ́-o. Engʉ́ bini, Galio adʉ bha au ’ngʉ́ ango-o bhʉ́ djila e padhá.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Polo adʉ matá mbo ngengele bhʉ́ gʉdhʉ na Kolito. Pɨpɨta-a, anɨ ao ká omabhuka , anɨ aʉ bhʉ́ zabʉ, anɨ atsia atapa bhʉ́ ndu doto na Silia bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Pilisila di ne Akuila. Kala me anɨ ʉ bhʉ́ zabʉ-o, u aka ngaɨza ’ndjɨ anɨ bhʉ́ gʉdhʉ na Sekele, anga anɨ asili nanɨ ndjinga me nɨ aha lɨnɨ pɨ Ebhe.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 U akolo bhʉ́ gʉdhʉ na Efeso. Oo, Polo ao ká Pilisila ne Akuila. Anɨ alɨ bhʉ́ ’tɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje, anɨ atsia adʉ akpokpo ’ngʉ́ ne omaYuda.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 La-a, u ayo ka anɨ lɨe me o dʉ nga matá mbo ne anɨ ngengele-e, anɨ atsia ayala.
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 Engʉ́ bini, nedhɨnga ɨnde anɨ adʉ ae ne enʉ́ lɨe, anɨ atsia apa me: «Ɨ dʉ me Ebhe nde akʉnda-a, ma agó matá agba yi mago.» Anɨ aʉ bhʉ́ zabʉ. Anɨ ayie bhʉ́ gʉdhʉ na Efeso,
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 anɨ atsia atapa bhʉ́ gʉdhʉ na Sedjale. Oo, anɨ aʉ bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema ngʉ́ nabhana lɨe pɨ omabhuka. Pɨpɨta-a, anɨ atsia akɵ bhʉ́ gʉdhʉ na Atiokia.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 Anɨ abhue oo mbo ekpɨ́ bedɨ, abhomʉ-o, anɨ atsia atapa. Anɨ agulu ndu doto na Galatia ne ndu doto na Filidjia me anɨ nde ngato masi bhʉ́ omabhuka.Enʉ́ na bata gba Polo|alt="Paul's third journey" src="Paul 3.pdf" size="span" copy="Put anywhere between 18:23 and 21:17" ref="18:23 – 21:17"
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 MaYuda bini akolo bhʉ́ gʉdhʉ na Efeso, a adʉ ’lɨ anɨ me Apolosɨ, kpála na gʉdhʉ na Alekɨdjandɨlɨ. Anɨ mbɨla nanɨ nagama ’ngʉ́ ndjɨndjɨ. Anɨ mbɨla di nanɨ Bhuku gba Ebhe-e ndjɨndjɨ.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 U asuno nanɨ kpadjɨ gba Ngámá pɨ anɨ ndjɨndjɨ. Anɨ adʉ ne bua na masi, anɨ atsia adʉ akpokpo di ne nasuno engʉ́ pɨndjɨ Yesu ngbingbili. Engʉ́ bini, anɨ ambɨla bha nanɨ naae batisimo gba Djaa-o .
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Abhomʉ-o, anɨ aholo nakpokpo ’ngʉ́ ango-o bhʉ́ ’tɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje. Anɨ dʉ ne tsʉlʉ de. Lɨ Pilisila ne Akuila adje engʉ́ anɨ apa e lɨe, u aha anɨ, u anʉ ne anɨ. U atsia asuno kpadjɨ gba Ebhe-e pɨ anɨ ndjɨndjɨ.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Pɨpɨta-a, Apolosɨ adʉ akʉnda nanʉ bhʉ́ ndu doto na Akai. Abhomʉ-o, omabhuka ato masi bhʉ́ anɨ, u atsia aye balʉa pɨ omabhuka na ndu doto ango-o me, u sia anɨ ndjɨndjɨ. Anɨ akolo lɨe oo, anɨ ateteke okpála ɨnde abhuka ka bádha bhʉ́ ’bu gba Ebhe-e ndjɨndjɨ naali.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 Padhá de, anga anɨ adʉ asuno mbámbá ne angu hana bhʉ́ ká djila ndʉ okpála hana me omaYuda lɨ ngbili kpadjɨ ade. Anɨ atsia adʉ apana pɨ uo bhʉ́ Bhuku gba Ebhe-e me Yesu ne Masɨya.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.