Atos 18
Gandja na Mbɨa (MDM) vs NTLH
1 Pɨpɨta-a, Polo ayie bhʉ́ gʉdhʉ na Atene, anɨ atsia atapa bhʉ́ gʉdhʉ na Kolito.
1 Depois disso, Paulo saiu de Atenas e foi para a cidade de Corinto.
2 Oo, anɨ abhaka maYuda bini, a adʉ ’lɨ anɨ me Akuila, kpála na ndu doto na Pote. Ngaanɨ-e, anɨ ayie nanɨ bhʉ́ Itali, bhʉ́ dabɨlɨ bini ne wala e Pilisila, anga ’ngbé ngámá Kolode aha nanɨ lɨ́lɨ me ndʉ omaYuda hana ze bhʉ́ Loma maze. Abhomʉ-o, Polo atsia anʉ nabhaka uo.
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, que era da província do Ponto. Fazia pouco tempo que ele tinha chegado da Itália com Priscila, a sua esposa. Eles tinham saído de lá porque o imperador Cláudio havia mandado que todos os judeus fossem embora de Roma. Paulo foi visitá-los
3 Anɨ adʉ la lɨe amene ngua kulu bini ne uo (u adʉ abho etɨ ɨnde u aɨ e me ’tɨ ngbangbalɨ), anɨ adʉ nadʉ agba uo, u atsia adʉ amene kulu bhʉ́ dabɨlɨ bini.
3 e acabou ficando ali para trabalhar com eles, porque a profissão de Paulo e a deles era a mesma, isto é, fazer barracas.
4 Polo adʉ nasuno eli gba Ebhe-e bhʉ́ ndʉ ’kpɨ́ naguo gba omaYuda hana bhʉ́ etɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje-o . Anɨ atsia adʉ di namene ne kpéke me omaYuda di ne oGiliki zɨba ’li nɨ.
4 E todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os não judeus.
5 Lɨ Sila ne uo ne Timoté ayie lɨe bhʉ́ ndu doto na Makedonia, u atsia akolo bhʉ́ gʉdhʉ na Kolito. Polo aha nedhɨnga gba e hana ngʉ́ nakpokpo Bádha Ngali gba Ebhe-e pɨ okpála. Anɨ adʉ asuno pɨ omaYuda me Yesu ne Masɨya .
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da província da Macedônia, Paulo começou a dar todo o seu tempo para anunciar a mensagem. Ele afirmava aos judeus que Jesus é o Messias .
6 Engʉ́ bini, omaYuda adʉ ayayala, u atsia adʉ di nasobho Ebhe. Abhomʉ-o, anɨ apulu doto lɨ bongo gba e, anɨ atsia apa pɨ uo me: «A ayo me ngʉte gba yi-e, tuko pɨ́ ’ndjɨ yi. A ko matá naama ’ngʉ́ de. Nayie pɨ mbɨa ɨnde-e, ma anʉ́ ɨbili agba ogandji okpála .»
6 Mas alguns deles ficaram contra Paulo e o xingaram. Então, em sinal de protesto, ele sacudiu o pó das suas roupas e disse: — Se vocês se perderem, os culpados serão vocês mesmos. A responsabilidade não será minha. De agora em diante vou anunciar a mensagem aos não judeus.
7 Abhomʉ-o, Polo ayie oo, anɨ atsia anʉ agba kpála bini ɨnde lɨ ’lɨ e adʉ me Tito Djusitusi. Kpála ango-o adʉ kpála nadhɵgɵ Ebhe. Kʉtɨ gba anɨ-e adʉ de etɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje-o.
7 Então ele saiu de lá e foi morar na casa de um homem chamado Tício Justo, um não judeu que adorava a Deus. A casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Kilisipisi, ngámá na etɨ nadje lɨ́lɨ-e, abhuka Ebhe di ne piga gba e libhomu. Okpála bhelé na gʉdhʉ na Kolito adje Polo lɨe, u abhuka, u atsia asia di batisimo.
8 Crispo, que era o chefe da sinagoga, também creu no Senhor Jesus, e todas as pessoas da sua casa também creram. Muitas pessoas da cidade de Corinto ouviram a mensagem, creram e foram batizadas.
9 Ekpɨ́ bini sukpe-e, Ebhe apa pɨ Polo bhʉ́ ehe maka loto me: «Mo odjé tsʉlʉ de. Engʉ́ bini, dʉ bha nagama ’ngʉ́, mo ondjíli má bulu de.
9 Certa noite Paulo teve uma visão, e nela o Senhor disse:
10 Padhá de, anga ma bhʉ́ dabɨlɨ bini ne mʉ. Kpála bini bú ’kpa e lɨ mʉ ngʉ́ namene mʉ sisiti de, anga okpála gba ma bhʉ́ gʉdhʉ ɨnde-e bhelé.»
10 porque eu estou com você. Ninguém poderá lhe fazer nenhum mal, pois muitas pessoas desta cidade são minhas.
11 Abhomʉ-o, Polo asɨ bhʉ́ gʉdhʉ na Kolito oo kalanga bini ne epe madhɨa. Anɨ adʉ asuno eli gba Ebhe-e pɨ ndʉ okpála hana.
11 E Paulo ficou ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus àquela gente.
12 Bhʉ́ nedhɨnga ɨnde lɨ okpála na Loma ao Galio lɨe ngámá na ndu doto na Akai-e, omaYuda adje lɨo bhʉ́ dabɨlɨ bini me o mene Polo sisiti. Abhomʉ-o, u atsia agbe anɨ kala okpála nakodho ’ngʉ́.
12 Quando Gálio se tornou o governador da província da Acaia, os judeus se juntaram contra Paulo. Eles o agarraram, o levaram ao tribunal
13 Do uo de me: «Kpála ɨnde ngagɨlɨ nagbele okpála ngʉ́ nadhɵgɵ Ebhe lɨ kpadjɨ bhende lɨ lɨ́lɨ zɨba e de.»
13 e disseram ao Governador: — Este homem está querendo convencer o povo a adorar a Deus de um modo que é contra a nossa
14 Lɨ Polo di me gama ’ngʉ́ lɨe, Galio atsia apa pɨ omaYuda me: «Ngayi omaYuda-a, ɨ dʉ́ ɨgɨnɨ me kpála ɨnde-e bhɵ́lɵ kpála, anɨ méne di engʉ́ na sisiti naali-e, ma de adje yi ndjɨndjɨ.
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Judeus, se isso fosse alguma falta grave ou um grande crime, seria justo que eu tivesse paciência para escutá-los.
15 La-a, ɨ nde lɨe me yi nde ngamene kpekebhɵ pɨndjɨ oeli ne oɨlɨ di ne lɨ́lɨ gba yi makpe-e, atsia bha-a yi! Ma akʉnda naama nakodho ’ngʉ́ lɨ ngua ’ngʉ́ bhomʉ-o de!»
15 Mas, como é só uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam vocês mesmos. Eu não vou ser juiz nesses assuntos.
16 Anɨ atsambala uo lɨ bɨlɨ nakodho ’ngʉ́-o.
16 Em seguida os expulsou do tribunal.
17 Abhomʉ-o, ndʉ uo hana aholo Sosetene, ngámá na etɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje, u atsia aholo nabhɨ anɨ bhʉ́ mbadhasʉ lɨ bɨlɨ nakodho ’ngʉ́-o. Engʉ́ bini, Galio adʉ bha au ’ngʉ́ ango-o bhʉ́ djila e padhá.
17 Então eles agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o surraram diante do tribunal. Porém Gálio não se importou com isso.
18 Polo adʉ matá mbo ngengele bhʉ́ gʉdhʉ na Kolito. Pɨpɨta-a, anɨ ao ká omabhuka , anɨ aʉ bhʉ́ zabʉ, anɨ atsia atapa bhʉ́ ndu doto na Silia bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Pilisila di ne Akuila. Kala me anɨ ʉ bhʉ́ zabʉ-o, u aka ngaɨza ’ndjɨ anɨ bhʉ́ gʉdhʉ na Sekele, anga anɨ asili nanɨ ndjinga me nɨ aha lɨnɨ pɨ Ebhe.
18 Paulo ficou muitos dias com os cristãos em Corinto. Depois se despediu deles e embarcou num navio para a província da Síria, junto com Priscila e o seu marido Áquila. Antes de embarcar em Cencreia, ele rapou a cabeça como sinal de que havia cumprido uma promessa que tinha feito a Deus.
19 U akolo bhʉ́ gʉdhʉ na Efeso. Oo, Polo ao ká Pilisila ne Akuila. Anɨ alɨ bhʉ́ ’tɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje, anɨ atsia adʉ akpokpo ’ngʉ́ ne omaYuda.
19 Eles chegaram à cidade de Éfeso, e Priscila e Áquila ficaram ali. Paulo entrou na sinagoga e falou com os judeus.
20 La-a, u ayo ka anɨ lɨe me o dʉ nga matá mbo ne anɨ ngengele-e, anɨ atsia ayala.
20 Então lhe pediram que ficasse com eles mais tempo, porém ele não quis.
21 Engʉ́ bini, nedhɨnga ɨnde anɨ adʉ ae ne enʉ́ lɨe, anɨ atsia apa me: «Ɨ dʉ me Ebhe nde akʉnda-a, ma agó matá agba yi mago.» Anɨ aʉ bhʉ́ zabʉ. Anɨ ayie bhʉ́ gʉdhʉ na Efeso,
21 E, quando foi embora, disse: — Eu voltarei, se Deus quiser. Então Paulo embarcou e partiu de Éfeso.
22 anɨ atsia atapa bhʉ́ gʉdhʉ na Sedjale. Oo, anɨ aʉ bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema ngʉ́ nabhana lɨe pɨ omabhuka. Pɨpɨta-a, anɨ atsia akɵ bhʉ́ gʉdhʉ na Atiokia.
22 Quando desembarcou em Cesareia, foi logo para Jerusalém. Ali ele fez uma curta visita à igreja e depois seguiu para Antioquia da Síria. A terceira viagem missionária de Paulo
23 Anɨ abhue oo mbo ekpɨ́ bedɨ, abhomʉ-o, anɨ atsia atapa. Anɨ agulu ndu doto na Galatia ne ndu doto na Filidjia me anɨ nde ngato masi bhʉ́ omabhuka.Enʉ́ na bata gba Polo|alt="Paul's third journey" src="Paul 3.pdf" size="span" copy="Put anywhere between 18:23 and 21:17" ref="18:23 – 21:17"
23 Depois de ficar algum tempo em Antioquia, ele foi embora. Atravessou a província da Galácia e o distrito da Frígia, indo de um lugar para outro e animando todos os cristãos.
24 MaYuda bini akolo bhʉ́ gʉdhʉ na Efeso, a adʉ ’lɨ anɨ me Apolosɨ, kpála na gʉdhʉ na Alekɨdjandɨlɨ. Anɨ mbɨla nanɨ nagama ’ngʉ́ ndjɨndjɨ. Anɨ mbɨla di nanɨ Bhuku gba Ebhe-e ndjɨndjɨ.
24 Um judeu chamado Apolo, nascido na cidade de Alexandria, havia chegado a Éfeso. Ele falava muito bem e tinha um conhecimento profundo das Escrituras Sagradas .
25 U asuno nanɨ kpadjɨ gba Ngámá pɨ anɨ ndjɨndjɨ. Anɨ adʉ ne bua na masi, anɨ atsia adʉ akpokpo di ne nasuno engʉ́ pɨndjɨ Yesu ngbingbili. Engʉ́ bini, anɨ ambɨla bha nanɨ naae batisimo gba Djaa-o .
25 Era também instruído no Caminho do Senhor , falava com grande entusiasmo, e o seu ensinamento a respeito de Jesus era correto; porém conhecia somente o batismo de João.
26 Abhomʉ-o, anɨ aholo nakpokpo ’ngʉ́ ango-o bhʉ́ ’tɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje. Anɨ dʉ ne tsʉlʉ de. Lɨ Pilisila ne Akuila adje engʉ́ anɨ apa e lɨe, u aha anɨ, u anʉ ne anɨ. U atsia asuno kpadjɨ gba Ebhe-e pɨ anɨ ndjɨndjɨ.
26 Ele começou a falar com coragem na sinagoga . Priscila e o seu marido Áquila o ouviram falar; então o levaram para a casa deles e lhe explicaram melhor o Caminho de Deus.
27 Pɨpɨta-a, Apolosɨ adʉ akʉnda nanʉ bhʉ́ ndu doto na Akai. Abhomʉ-o, omabhuka ato masi bhʉ́ anɨ, u atsia aye balʉa pɨ omabhuka na ndu doto ango-o me, u sia anɨ ndjɨndjɨ. Anɨ akolo lɨe oo, anɨ ateteke okpála ɨnde abhuka ka bádha bhʉ́ ’bu gba Ebhe-e ndjɨndjɨ naali.
27 Quando Apolo resolveu ir para a província da Acaia, os cristãos de Éfeso o animaram e escreveram cartas para os irmãos de lá, pedindo que o recebessem bem. Chegando lá, ele ajudou muito aqueles que, pela graça de Deus, haviam crido.
28 Padhá de, anga anɨ adʉ asuno mbámbá ne angu hana bhʉ́ ká djila ndʉ okpála hana me omaYuda lɨ ngbili kpadjɨ ade. Anɨ atsia adʉ apana pɨ uo bhʉ́ Bhuku gba Ebhe-e me Yesu ne Masɨya.
28 Pois Apolo, com argumentos fortes, derrotava os judeus nas discussões públicas, provando pelas Escrituras Sagradas que Jesus é o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.