Atos 17
Gandja na Mbɨa (MDM) vs NVI
1 Lɨ Polo ne Sila agulu gʉdhʉ na Afipolisi ne Apolonia lɨe, u atsia akolo bhʉ́ gʉdhʉ na Tesalonike. A bhomʉ-o bɨlɨ ɨnde lɨ omaYuda adʉ ne etɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje lɨe ko.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga judaica.
2 Polo amene maka anɨ amemene lɨe-o. Anɨ adʉ anʉ abhaka uo bhʉ́ ’tɨ nadje lɨ́lɨ-e ngʉbula poso bata bhʉ́ ’kpɨ́ naguo gba omaYuda-o . Anɨ atsia adʉ amene kpekebhɵ ne uo pɨndjɨ Bhuku gba Ebhe-o .
2 Segundo o seu costume, Paulo foi à sinagoga e por três sábados discutiu com eles com base nas Escrituras,
3 Anɨ adʉ abhulu tata pɨ uo mbámbá, di ne nasuno pɨ uo me bhuku apa me a ayo me Kilisito zʉ lɨkabhu, amba anɨ zuku. Anɨ adʉ apa pɨ uo me: «Yesu ɨnde ma ngakpokpo ’ngʉ́ gba e pɨ yi-e, a ko Kilisito ngae.»
3 explicando e provando que o Cristo deveria sofrer e ressuscitar dentre os mortos. E dizia: "Este Jesus que lhes proclamo é o Cristo".
4 Okpála koko bhʉ́ ká uo abhuka, u atsia akpata Polo ne Sila. OGiliki bhelé, ɨnde adʉ adhɵgɵ Ebhe-e, amene bhadi moko bhʉ́ dabɨlɨ bini ne bhiti olɨsɨ ɨnde adʉ ne tɨa naali-o.
4 Alguns dos judeus foram persuadidos e se uniram a Paulo e Silas, bem como muitos gregos tementes a Deus, e não poucas mulheres de alta posição.
5 Engʉ́ bini, omaYuda abɨ ’gʉ́ naali. U abha okpála koko na sisiti ɨnde adʉ adjakadha lɨ okpadjɨ, u apɵkɵbhɵ bhʉ́la uo. U agbe tolo bhʉ́ ká okpála, u atsia ato mbedhembedhe bhʉ́ ’ndjɨ okpála bhʉ́ gʉdhʉ. U anʉ nagɨlɨ Polo ne Sila bhʉ́ ’tɨ gba Djasone ngʉbula me o gbe uo kala okpála na kʉtɨ bhomʉ-o.
5 Mas os judeus ficaram com inveja. Reuniram alguns homens perversos dentre os desocupados e, com a multidão, iniciaram um tumulto na cidade. Invadiram a casa de Jasom, em busca de Paulo e Silas, a fim de trazê-los para o meio da multidão.
6 U bhaka la uo lɨe de-e, u aha Djasone di ne omabhuka koko, u atsia anʉ ne uo kala ongámásɨ. U aholo asʉsʉla me: «Okpála ɨnde angbɨngɨ ’ndjɨ okpála pɨ́la doto libhomu. Mbɨa ɨnde-e, u akolo ɨbili sɨ!
6 Contudo, não os achando, arrastaram Jasom e alguns outros irmãos para diante dos oficiais da cidade, gritando: "Esses homens que têm causado alvoroço por todo o mundo, agora chegaram aqui,
7 Djasone asia uo agba e! Ndʉ uo hana ngayala namene lɨ́lɨ gba ’ngbé ngámá Kaisala . U ngapa me ngámá koko uu! A ’lɨ anɨ me Yesu.»
7 e Jasom os recebeu em sua casa. Todos eles estão agindo contra os decretos de César, dizendo que existe um outro rei, chamado Jesus".
8 Lɨ bhiti okpála di ne ongámásɨ na kʉtɨ ango-o adje eli ango-o lɨe, bua uo atsia ake.
8 Ouvindo isso, a multidão e os oficiais da cidade ficaram agitados.
9 Pɨta lɨ Djasone di ne okpála koko akakala lɨo lɨe ka uo, u atsia atse ’kpa lɨ uo.
9 Então receberam de Jasom e dos outros a fiança estipulada e os soltaram.
10 A akolo lɨe sukpe-e, omabhuka anʉ ao bha kolo Polo ne Sila bhʉ́ Beloya má gala! U akolo lɨe oo, u atsia alɨ bhʉ́ ’tɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje-o.
10 Logo que anoiteceu, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Chegando ali, eles foram à sinagoga judaica.
11 Okpála ango-o adʉ ne bádha bua nane okpála na Tesalonike. U asia eli gba Ebhe-e ne gʉgʉmʉ naali. Ndʉ ’kpɨ́ hana, u adʉ atsia ’kpɨ́ bhʉ́ Bhuku gba Ebhe ngʉ́ nambɨla me ongʉ́ ango-o, a ko ’ngʉ́ na paká.
11 Os bereanos eram mais nobres do que os tessalonicenses, pois receberam a mensagem com grande interesse, examinando todos os dias as Escrituras, para ver se tudo era assim mesmo.
12 Abhomʉ-o, okpála bhelé bhʉ́ ká uo atsia abhuka. Olɨsɨ na Giliki ɨnde adʉ ne tɨa naali-e abhuka. Bhiti obhosɨ ɨnde adʉ oo atsia abhuka di.
12 E creram muitos dentre os judeus, bem como dentre os gregos, um bom número de mulheres de elevada posição e não poucos homens.
13 Engʉ́ bini, lɨ omaYuda na Tesalonike adje lɨe me Polo ngakpokpo eli gba Ebhe-e di bhʉ́ Beloya-a, u atsia ago di oo. U ato mbedhembedhe bhʉ́ ká okpála bhomʉ-o, u atsia angbɨngɨ di ’ndjɨ uo.
13 Quando os judeus de Tessalônica ficaram sabendo que Paulo estava pregando a palavra de Deus em Beréia, dirigiram-se também para lá, agitando e alvoroçando as multidões.
14 Abhomʉ-o, omabhuka anʉ bha kolo ao Polo me anɨ nʉ alɨ ngo ’ngbé ’ngu. Engʉ́ bini, Sila ne Timoté atsia atigala naao abhʉ́ Beloya.
14 Imediatamente os irmãos enviaram Paulo para o litoral, mas Silas e Timóteo permaneceram em Beréia.
15 Obhende anʉ nao Polo-o, u akolo ne anɨ bhʉ́ gʉdhʉ na Atene. Pɨpɨta-a, u adʉ agie lɨo lɨe, Polo atsia atima eli me Sila ne Timoté kpata nɨ má gala! U atsia agbida.
15 Os homens que foram com Paulo o levaram até Atenas, partindo depois com instruções para que Silas e Timóteo se juntassem a ele, tão logo fosse possível.
16 Bhʉ́ nedhɨnga lɨ Polo adʉ adjeke Sila ne Timoté lɨe bhʉ́ Atene-e, anɨ au me gʉdhʉ ango-o abedhe ne oebhe na eu bedhe. Kaka-a, bua anɨ adʉ ne lɨkabhu naali.
16 Enquanto esperava por eles em Atenas, Paulo ficou profundamente indignado ao ver que a cidade estava cheia de ídolos.
17 Abhomʉ-o, anɨ adʉ amene kpekebhɵ ne omaYuda di ne okpála koko ɨnde adʉ adhɵgɵ Ebhe bhʉ́ ’tɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje-o. Ndʉ ’kpɨ́ hana, anɨ adʉ amene bhadi moko ne okpála ɨnde anɨ adʉ akɵ lɨe ne o oo.
17 Por isso, discutia na sinagoga com judeus e com gregos tementes a Deus, bem como na praça principal, todos os dias, com aqueles que por ali se encontravam.
18 Okpála na ɨmbɨlangʉ koko oEpikulo ne oSatʉa adʉ di agama ’ngʉ́ ne anɨ. Okoko adʉ ayi me: «Bhʉlʉ agɵlɵ ɨnde-e ngapa-e pɨ?» Lɨ okpála koko adje Polo ngakpokpo ’ngʉ́ pɨndjɨ Yesu di ne nazuku ka anɨ-e lɨe, u atsia adʉ apa me: «A amana mʉgɨto me anɨ ngasuno bhomʉ-o oebhe na gandji gandji.»
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos começaram a discutir com ele. Alguns perguntavam: "O que está tentando dizer esse tagarela? " Outros diziam: "Parece que ele está anunciando deuses estrangeiros", pois Paulo estava pregando as boas novas a respeito de Jesus e da ressurreição.
19 Abhomʉ-o, u aholo anɨ, u anʉ ne anɨ kala okpála ɨnde adʉ atsia ’kpɨ́ lɨ ’ngʉ́ na gʉdhʉ na Atene-o. U adʉ aɨ uo me Alɨopadje. U atsia apa pɨ anɨ me: «Ya tɨ da nambɨla engʉ́ na mbɨa ɨnde mʉ ngasuno e uu?
19 Então o levaram a uma reunião do Areópago, onde lhe perguntaram: "Podemos saber que novo ensino é esse que você está anunciando?
20 Ya akʉnda nambɨla tata-o. Padhá de, anga mʉ ngandala ’dje ya ne ndʉ ’ngʉ́ na gandji gandji.»
20 Você está nos apresentando algumas idéias estranhas, e queremos saber o que elas significam".
21 (Ndʉ okpála na Atene hana di ne okpála na gandji gandji ɨnde adʉ nadʉ oo, adʉ abhɵlɵ nedhɨnga gba o-o bha lɨ nakpokpo ’ngʉ́ di ne nadje engʉ́ na mbɨa.)
21 Todos os atenienses e estrangeiros que ali viviam não cuidavam de outra coisa senão falar ou ouvir as últimas novidades.
22 Abhomʉ-o, Polo ayie bhʉ́lá tʉ Alɨopadje-o, anɨ atsia apa me: «Ngayi okpála na Atene, ma au me yi kpekpeke lɨ engʉ́ gba oebhe ane ndʉ ’ngʉ́ hana.
22 Então Paulo levantou-se na reunião do Areópago e disse: "Atenienses! Vejo que em todos os aspectos vocês são muito religiosos,
23 Padhá de, anga ma adʉ adhʉkʉ lɨe bhʉ́ gʉdhʉ gba yi-e, ma atsia okulu oebhe gba yi-o. Ma au belegʉ bɨlɨ bini ɨnde u ngatsulu enʉ lɨe pɨ Ebhe. U aye tété me: ‹Pɨ ebhe ɨnde ya ambɨla e de.› A moko, ma ago asuno pɨ yi ebhe ɨnde yi ngadhɵgɵ e me yi nde mbɨla e de ko.
23 pois, andando pela cidade, observei cuidadosamente seus objetos de culto e encontrei até um altar com esta inscrição: AO DEUS DESCONHECIDO. Ora, o que vocês adoram, apesar de não conhecerem, eu lhes anuncio.
24 Ebhe ɨnde abho doto di ne ndʉ ’he ɨnde bhʉ́bhʉ́-o hana-a, a ko Ngámá na abhʉ́lá di ne Ngámá na doto. Anɨ dʉdʉ bhʉ́ oetɨ ɨnde lɨ okpála ayiki e ne ’kpa o-o de.
24 "O Deus que fez o mundo e tudo o que nele há é o Senhor do céu e da terra, e não habita em santuários feitos por mãos humanas.
25 Anɨ ne gʉmʉ ade me okpála mene ehe pɨ nɨ-e de, anga anɨ ne gʉmʉ ’he bini ade. Anɨ ngaha mʉkobho, ewo di ne ndʉ ’he koko pɨ ndʉ okpála hana ngae.
25 Ele não é servido por mãos de homens, como se necessitasse de algo, porque ele mesmo dá a todos a vida, o fôlego e as demais coisas.
26 Anɨ abho kpála bini ɨnde lɨ ndʉ opiga hana aze bhʉ́ e-e ngae. Anɨ atsia abu uo pɨ́la doto libhomu. Anɨ agbo bhʉsʉ kalanga ne gbokokpɨ. Anɨ atsia akokodho okozie lɨ bɨlɨ ɨnde ayo me u sɨlɨ kʉtɨ lɨe ko.
26 De um só fez ele todos os povos, para que povoassem toda a terra, tendo determinado os tempos anteriormente estabelecidos e os lugares exatos em que deveriam habitar.
27 Ebhe amene mo-o ngʉbula me okpála gɨlɨ nɨ amba u le nau nɨ, ɨ dʉ me u nde tɨ da nau nɨ uu ko. A na paká me Ebhe de nɨ́ bini ne bini tsutsu ade.
27 Deus fez isso para que os homens o buscassem e talvez, tateando, pudessem encontrá-lo, embora não esteja longe de cada um de nós.
28 Padhá de, anga anɨ ngaha mʉkobho ne angu ngʉ́ namene ehe di ne maka nɨ́ nde lɨe pɨ nɨ́ ngae. La di maka lɨ okpála koko na etsi gba yi-e apa lɨe me: ‹Nɨ́ di ne ongɨsɨ gba anɨ.›
28 ‘Pois nele vivemos, nos movemos e existimos’, como disseram alguns dos poetas de vocês: ‘Também somos descendência dele’.
29 La-a, ka nɨ́ nde lɨe ne ongɨsɨ gba Ebhe-e, a ayo nabhundja de me Ebhe maka ebhe na padhá u abho e lɨ olo, lɨ aladja di ne teme-e de. A ayo la di nabhundja de me Ebhe maka ebhe ɨnde akoto lɨ kulu di ne mabhundja gba kpála-a de.
29 "Assim, visto que somos descendência de Deus, não devemos pensar que a Divindade é semelhante a uma escultura de ouro, prata ou pedra, feita pela arte e imaginação do homem.
30 Nanɨ-e, okpála dʉ ambɨla Ebhe de. Anɨ tsia matá ’kpɨ́ lɨ nedhɨnga ango-o de. Engʉ́ bini mbɨa ɨnde-e, anɨ ngaɨ ndʉ okpála hana ne ndʉ bɨlɨ hana me u dji bua o.
30 No passado Deus não levou em conta essa ignorância, mas agora ordena que todos, em todo lugar, se arrependam.
31 Padhá de, anga anɨ ao ekpɨ́ bini ɨnde anɨ akódho ’ngʉ́ gba okpála na doto libhomu lɨe ngbingbili ko. Anɨ abhʉ kpála bini ɨnde akódho ’ngʉ́ ango-o. Anɨ asuno engʉ́ ango-o pɨ ndʉ okpála hana lɨ nedhɨnga ɨnde anɨ azuku kpála ango-o lɨe ko!»
31 Pois estabeleceu um dia em que há de julgar o mundo com justiça, por meio do homem que designou. E deu provas disso a todos, ressuscitando-o dentre os mortos".
32 U adje Polo lɨe apa me okpála ɨnde amu-o azúku mazuku-o, u aholo amʉ anɨ. Okoko atsia apa me: «Ya adjé nga matá mʉ pɨndjɨ ’ngʉ́ ango-o lɨ ’kpɨ́ koko.»
32 Quando ouviram sobre a ressurreição dos mortos, alguns deles zombaram, e outros disseram: "A esse respeito nós o ouviremos outra vez".
33 Abhomʉ-o, Polo atsia ao ká uo.
33 Com isso, Paulo retirou-se do meio deles.
34 Abana mo-o, okpála koko azɨba anɨ, u atsia abhuka. Bhʉ́ ká uo adʉ nanɨ Denisi, sʉka okpála na Alɨopadje, ne ɵlɵ bini ɨnde adʉ ’lɨ e me Damalɨsɨ di ne okpála koko.
34 Alguns homens juntaram-se a ele e creram. Entre eles estava Dionísio, membro do Areópago, e também uma mulher chamada Dâmaris, e outros com eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.