Atos 17
Gandja na Mbɨa (MDM) vs ARC
1 Lɨ Polo ne Sila agulu gʉdhʉ na Afipolisi ne Apolonia lɨe, u atsia akolo bhʉ́ gʉdhʉ na Tesalonike. A bhomʉ-o bɨlɨ ɨnde lɨ omaYuda adʉ ne etɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje lɨe ko.
1 E, passando por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Polo amene maka anɨ amemene lɨe-o. Anɨ adʉ anʉ abhaka uo bhʉ́ ’tɨ nadje lɨ́lɨ-e ngʉbula poso bata bhʉ́ ’kpɨ́ naguo gba omaYuda-o . Anɨ atsia adʉ amene kpekebhɵ ne uo pɨndjɨ Bhuku gba Ebhe-o .
2 E Paulo, como tinha por costume, foi ter com eles e, por três sábados, disputou com eles sobre as Escrituras,
3 Anɨ adʉ abhulu tata pɨ uo mbámbá, di ne nasuno pɨ uo me bhuku apa me a ayo me Kilisito zʉ lɨkabhu, amba anɨ zuku. Anɨ adʉ apa pɨ uo me: «Yesu ɨnde ma ngakpokpo ’ngʉ́ gba e pɨ yi-e, a ko Kilisito ngae.»
3 expondo e demonstrando que convinha que o Cristo padecesse e ressuscitasse dos mortos. E este Jesus, que vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Okpála koko bhʉ́ ká uo abhuka, u atsia akpata Polo ne Sila. OGiliki bhelé, ɨnde adʉ adhɵgɵ Ebhe-e, amene bhadi moko bhʉ́ dabɨlɨ bini ne bhiti olɨsɨ ɨnde adʉ ne tɨa naali-o.
4 E alguns deles creram e ajuntaram-se com Paulo e Silas; e também uma grande multidão de gregos religiosos e não poucas mulheres distintas.
5 Engʉ́ bini, omaYuda abɨ ’gʉ́ naali. U abha okpála koko na sisiti ɨnde adʉ adjakadha lɨ okpadjɨ, u apɵkɵbhɵ bhʉ́la uo. U agbe tolo bhʉ́ ká okpála, u atsia ato mbedhembedhe bhʉ́ ’ndjɨ okpála bhʉ́ gʉdhʉ. U anʉ nagɨlɨ Polo ne Sila bhʉ́ ’tɨ gba Djasone ngʉbula me o gbe uo kala okpála na kʉtɨ bhomʉ-o.
5 Mas os judeus desobedientes, movidos de inveja, tomaram consigo alguns homens perversos dentre os vadios, e, ajuntando o povo, alvoroçaram a cidade, e, assaltando a casa de Jasom, procuravam tirá-los para junto do povo.
6 U bhaka la uo lɨe de-e, u aha Djasone di ne omabhuka koko, u atsia anʉ ne uo kala ongámásɨ. U aholo asʉsʉla me: «Okpála ɨnde angbɨngɨ ’ndjɨ okpála pɨ́la doto libhomu. Mbɨa ɨnde-e, u akolo ɨbili sɨ!
6 Porém, não os achando, trouxeram Jasom e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm alvoroçado o mundo chegaram também aqui,
7 Djasone asia uo agba e! Ndʉ uo hana ngayala namene lɨ́lɨ gba ’ngbé ngámá Kaisala . U ngapa me ngámá koko uu! A ’lɨ anɨ me Yesu.»
7 os quais Jasom recolheu. Todos estes procedem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus.
8 Lɨ bhiti okpála di ne ongámásɨ na kʉtɨ ango-o adje eli ango-o lɨe, bua uo atsia ake.
8 E alvoroçaram a multidão e os principais da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Pɨta lɨ Djasone di ne okpála koko akakala lɨo lɨe ka uo, u atsia atse ’kpa lɨ uo.
9 Tendo, porém, recebido satisfação de Jasom e dos demais, os soltaram.
10 A akolo lɨe sukpe-e, omabhuka anʉ ao bha kolo Polo ne Sila bhʉ́ Beloya má gala! U akolo lɨe oo, u atsia alɨ bhʉ́ ’tɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje-o.
10 E logo os irmãos enviaram de noite Paulo e Silas a Bereia; e eles, chegando lá, foram à sinagoga dos judeus.
11 Okpála ango-o adʉ ne bádha bua nane okpála na Tesalonike. U asia eli gba Ebhe-e ne gʉgʉmʉ naali. Ndʉ ’kpɨ́ hana, u adʉ atsia ’kpɨ́ bhʉ́ Bhuku gba Ebhe ngʉ́ nambɨla me ongʉ́ ango-o, a ko ’ngʉ́ na paká.
11 Ora, estes foram mais nobres do que os que estavam em Tessalônica, porque de bom grado receberam a palavra, examinando cada dia nas Escrituras se estas coisas eram assim.
12 Abhomʉ-o, okpála bhelé bhʉ́ ká uo atsia abhuka. Olɨsɨ na Giliki ɨnde adʉ ne tɨa naali-e abhuka. Bhiti obhosɨ ɨnde adʉ oo atsia abhuka di.
12 De sorte que creram muitos deles, e também mulheres gregas da classe nobre, e não poucos varões.
13 Engʉ́ bini, lɨ omaYuda na Tesalonike adje lɨe me Polo ngakpokpo eli gba Ebhe-e di bhʉ́ Beloya-a, u atsia ago di oo. U ato mbedhembedhe bhʉ́ ká okpála bhomʉ-o, u atsia angbɨngɨ di ’ndjɨ uo.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus também era anunciada por Paulo em Bereia, foram lá e excitaram as multidões.
14 Abhomʉ-o, omabhuka anʉ bha kolo ao Polo me anɨ nʉ alɨ ngo ’ngbé ’ngu. Engʉ́ bini, Sila ne Timoté atsia atigala naao abhʉ́ Beloya.
14 No mesmo instante, os irmãos mandaram a Paulo que fosse até ao mar, mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Obhende anʉ nao Polo-o, u akolo ne anɨ bhʉ́ gʉdhʉ na Atene. Pɨpɨta-a, u adʉ agie lɨo lɨe, Polo atsia atima eli me Sila ne Timoté kpata nɨ má gala! U atsia agbida.
15 E os que acompanhavam Paulo o levaram até Atenas e, recebendo ordem para que Silas e Timóteo fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Bhʉ́ nedhɨnga lɨ Polo adʉ adjeke Sila ne Timoté lɨe bhʉ́ Atene-e, anɨ au me gʉdhʉ ango-o abedhe ne oebhe na eu bedhe. Kaka-a, bua anɨ adʉ ne lɨkabhu naali.
16 E, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se comovia em si mesmo, vendo a cidade tão entregue à idolatria.
17 Abhomʉ-o, anɨ adʉ amene kpekebhɵ ne omaYuda di ne okpála koko ɨnde adʉ adhɵgɵ Ebhe bhʉ́ ’tɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje-o. Ndʉ ’kpɨ́ hana, anɨ adʉ amene bhadi moko ne okpála ɨnde anɨ adʉ akɵ lɨe ne o oo.
17 De sorte que disputava na sinagoga com os judeus e religiosos e, todos os dias, na praça, com os que se apresentavam.
18 Okpála na ɨmbɨlangʉ koko oEpikulo ne oSatʉa adʉ di agama ’ngʉ́ ne anɨ. Okoko adʉ ayi me: «Bhʉlʉ agɵlɵ ɨnde-e ngapa-e pɨ?» Lɨ okpála koko adje Polo ngakpokpo ’ngʉ́ pɨndjɨ Yesu di ne nazuku ka anɨ-e lɨe, u atsia adʉ apa me: «A amana mʉgɨto me anɨ ngasuno bhomʉ-o oebhe na gandji gandji.»
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos contendiam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece que é pregador de deuses estranhos. Porque lhes anunciava a Jesus e a ressurreição.
19 Abhomʉ-o, u aholo anɨ, u anʉ ne anɨ kala okpála ɨnde adʉ atsia ’kpɨ́ lɨ ’ngʉ́ na gʉdhʉ na Atene-o. U adʉ aɨ uo me Alɨopadje. U atsia apa pɨ anɨ me: «Ya tɨ da nambɨla engʉ́ na mbɨa ɨnde mʉ ngasuno e uu?
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Ya akʉnda nambɨla tata-o. Padhá de, anga mʉ ngandala ’dje ya ne ndʉ ’ngʉ́ na gandji gandji.»
20 Pois coisas estranhas nos trazes aos ouvidos; queremos, pois, saber o que vem a ser isso.
21 (Ndʉ okpála na Atene hana di ne okpála na gandji gandji ɨnde adʉ nadʉ oo, adʉ abhɵlɵ nedhɨnga gba o-o bha lɨ nakpokpo ’ngʉ́ di ne nadje engʉ́ na mbɨa.)
21 (Pois todos os atenienses e estrangeiros residentes de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de dizer e ouvir alguma novidade.)
22 Abhomʉ-o, Polo ayie bhʉ́lá tʉ Alɨopadje-o, anɨ atsia apa me: «Ngayi okpála na Atene, ma au me yi kpekpeke lɨ engʉ́ gba oebhe ane ndʉ ’ngʉ́ hana.
22 E, estando Paulo no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vos vejo um tanto supersticiosos;
23 Padhá de, anga ma adʉ adhʉkʉ lɨe bhʉ́ gʉdhʉ gba yi-e, ma atsia okulu oebhe gba yi-o. Ma au belegʉ bɨlɨ bini ɨnde u ngatsulu enʉ lɨe pɨ Ebhe. U aye tété me: ‹Pɨ ebhe ɨnde ya ambɨla e de.› A moko, ma ago asuno pɨ yi ebhe ɨnde yi ngadhɵgɵ e me yi nde mbɨla e de ko.
23 porque, passando eu e vendo os vossos santuários, achei também um altar em que estava escrito: Ao Deus Desconhecido . Esse, pois, que vós honrais não o conhecendo é o que eu vos anuncio.
24 Ebhe ɨnde abho doto di ne ndʉ ’he ɨnde bhʉ́bhʉ́-o hana-a, a ko Ngámá na abhʉ́lá di ne Ngámá na doto. Anɨ dʉdʉ bhʉ́ oetɨ ɨnde lɨ okpála ayiki e ne ’kpa o-o de.
24 O Deus que fez o mundo e tudo que nele há, sendo Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens.
25 Anɨ ne gʉmʉ ade me okpála mene ehe pɨ nɨ-e de, anga anɨ ne gʉmʉ ’he bini ade. Anɨ ngaha mʉkobho, ewo di ne ndʉ ’he koko pɨ ndʉ okpála hana ngae.
25 Nem tampouco é servido por mãos de homens, como que necessitando de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 Anɨ abho kpála bini ɨnde lɨ ndʉ opiga hana aze bhʉ́ e-e ngae. Anɨ atsia abu uo pɨ́la doto libhomu. Anɨ agbo bhʉsʉ kalanga ne gbokokpɨ. Anɨ atsia akokodho okozie lɨ bɨlɨ ɨnde ayo me u sɨlɨ kʉtɨ lɨe ko.
26 e de um só fez toda a geração dos homens para habitar sobre toda a face da terra, determinando os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação,
27 Ebhe amene mo-o ngʉbula me okpála gɨlɨ nɨ amba u le nau nɨ, ɨ dʉ me u nde tɨ da nau nɨ uu ko. A na paká me Ebhe de nɨ́ bini ne bini tsutsu ade.
27 para que buscassem ao Senhor, se, porventura, tateando, o pudessem achar, ainda que não está longe de cada um de nós;
28 Padhá de, anga anɨ ngaha mʉkobho ne angu ngʉ́ namene ehe di ne maka nɨ́ nde lɨe pɨ nɨ́ ngae. La di maka lɨ okpála koko na etsi gba yi-e apa lɨe me: ‹Nɨ́ di ne ongɨsɨ gba anɨ.›
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos, como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois somos também sua geração.
29 La-a, ka nɨ́ nde lɨe ne ongɨsɨ gba Ebhe-e, a ayo nabhundja de me Ebhe maka ebhe na padhá u abho e lɨ olo, lɨ aladja di ne teme-e de. A ayo la di nabhundja de me Ebhe maka ebhe ɨnde akoto lɨ kulu di ne mabhundja gba kpála-a de.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não havemos de cuidar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida por artifício e imaginação dos homens.
30 Nanɨ-e, okpála dʉ ambɨla Ebhe de. Anɨ tsia matá ’kpɨ́ lɨ nedhɨnga ango-o de. Engʉ́ bini mbɨa ɨnde-e, anɨ ngaɨ ndʉ okpála hana ne ndʉ bɨlɨ hana me u dji bua o.
30 Mas Deus, não tendo em conta os tempos da ignorância, anuncia agora a todos os homens, em todo lugar, que se arrependam,
31 Padhá de, anga anɨ ao ekpɨ́ bini ɨnde anɨ akódho ’ngʉ́ gba okpála na doto libhomu lɨe ngbingbili ko. Anɨ abhʉ kpála bini ɨnde akódho ’ngʉ́ ango-o. Anɨ asuno engʉ́ ango-o pɨ ndʉ okpála hana lɨ nedhɨnga ɨnde anɨ azuku kpála ango-o lɨe ko!»
31 porquanto tem determinado um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que destinou; e disso deu certeza a todos, ressuscitando-o dos mortos.
32 U adje Polo lɨe apa me okpála ɨnde amu-o azúku mazuku-o, u aholo amʉ anɨ. Okoko atsia apa me: «Ya adjé nga matá mʉ pɨndjɨ ’ngʉ́ ango-o lɨ ’kpɨ́ koko.»
32 E, como ouviram falar da ressurreição dos mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos outra vez.
33 Abhomʉ-o, Polo atsia ao ká uo.
33 E assim Paulo saiu do meio deles.
34 Abana mo-o, okpála koko azɨba anɨ, u atsia abhuka. Bhʉ́ ká uo adʉ nanɨ Denisi, sʉka okpála na Alɨopadje, ne ɵlɵ bini ɨnde adʉ ’lɨ e me Damalɨsɨ di ne okpála koko.
34 Todavia, chegando alguns varões a ele, creram: entre os quais estava Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e, com eles, outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.