Atos 16

Gandja na Mbɨa (MDM) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Abhomʉ-o, Polo akolo bhʉ́ Delebe, pɨpɨta-a, bhʉ́ Lisitele. Mʉkpata bini adʉ nanɨ oo, a adʉ ’lɨ anɨ me Timoté. ’Hi anɨ adʉ ne maYuda ɨnde abhuka Ebhe. Engʉ́ bini, ’dyɨ anɨ nanɨ naae ne Giliki.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra, onde vivia um discípulo chamado Timóteo. Sua mãe era uma judia convertida e seu pai era grego.
2 Omabhuka na Lisitele di ne Ikoniomʉ adʉ apa ’ngʉ́ gba anɨ-e ndjɨndjɨ naali.
2 Os irmãos de Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Polo adʉ akʉnda me nɨ ha anɨ ngʉ́ nadhʉkʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne anɨ. Anɨ aha anɨ, anɨ atsia ato anɨ bhʉ́ gandja. Anɨ amene nanɨ mo-o ka omaYuda ɨnde adʉ oo, anga ndʉ okpála hana adʉ ambɨla ndjɨndjɨ me ’dyɨ Timoté nanɨ ne Giliki.
3 Paulo, querendo levá-lo na viagem, circuncidou-o por causa dos judeus que viviam naquela região, pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Bhʉ́ ndʉ ogʉdhʉ ɨnde u adʉ apʉ bhʉ́ e hana-a, u adʉ akpokpo pɨ omabhuka lɨ́lɨ ɨnde lɨ obhʉlʉ titima gba Yesu di ne obhelesɨ okpála na Yelusalema aha e-o. U atsia adʉ ayo ka uo me u mene lɨ́lɨ ango-o ko.
4 Nas cidades por onde passavam, transmitiam as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém, para que fossem obedecidas.
5 ODadjua gba Ebhe-e adʉ akolo kpekpeke bhʉ́ nabhuka . Alo gba omabhuka atsia adʉ abe ndʉ e ndʉ ’kpɨ́ hana.
5 Assim as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número cada dia.
6 La lɨ Bu Bhobua ayoko uo lɨe me u akpokpo ’ngʉ́ gba Ebhe bhʉ́ ndʉ doto na Adjia de-e, u atsia apʉ bhʉ́ ndu doto na Filidjia di ne Galatia.
6 Paulo e seus companheiros viajaram pela região da Frígia e da Galácia, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 U akolo lɨe de ndu doto na Misia-a, u adʉ ale nanʉ bhʉ́ Bitinia. Engʉ́ bini, Bua gba Yesu atsia ayoko uo.
7 Quando chegaram à fronteira da Mísia, tentaram entrar na Bitínia, mas o Espírito de Jesus os impediu.
8 Abhomʉ-o, u agulu Misia, u atsia akɵ bhʉ́ gʉdhʉ na Tʉlʉasɨ.
8 Então, contornaram a Mísia e desceram a Trôade.
9 A akolo lɨe sukpe-e, Polo au engʉ́ maka loto: kpála bini na Makedonia alʉ kala anɨ. Anɨ atsia adʉ akikiliki lɨe pɨ anɨ me: «Kodho ’ngbé ’ngu-o, nʉ bhʉ́ Makedonia, amba mʉ teteke ya!»
9 Durante a noite Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe suplicava: "Passe à Macedônia e ajude-nos".
10 Pɨta engʉ́ ɨnde lɨ Polo au e, ya agɨlɨ bha kolo má gala me ya anʉ bhʉ́ Makedonia. Padhá de, anga ya ambɨla na paká me Ebhe aɨ ya ngʉ́ nakpokpo Bádha Ngali pɨ okpála na kʉtɨ ango-o.
10 Depois que Paulo teve essa visão, preparamo-nos imediatamente para partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos tinha chamado para lhes pregar o evangelho.
11 Ya aʉ bhʉ́ zabʉ bhʉ́ Tʉlʉasɨ, ya anʉ ngbingbili bhʉ́ Samʉtalasɨ. Lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, ya atsia anʉ bhʉ́ Neapolisi.
11 Partindo de Trôade, navegamos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis.
12 Ya ayie lɨe oo, ya atsia akolo bhʉ́ gʉdhʉ na Filipoi, gina kʉtɨ na ndu doto na Makedonia ɨnde adʉ sa oLoma-o . Ya amene mbo ekpɨ́ bhelé bhʉ́ gʉdhʉ ango-o.
12 Dali partimos para Filipos, na Macedônia, que é colônia romana e a principal cidade daquele distrito. Ali ficamos vários dias.
13 Bhʉ́ ’kpɨ́ naguo gba omaYuda-a , ya akoto bhʉ́ gʉdhʉ ngʉ́ nanʉ alɨ ngo ’ngu. Padhá de, anga ya adʉ abhundja me dabɨlɨ gba omaYuda ngʉ́ nayo Ebhe oo. Ya adʉlʉ kuto, ya atsia akpokpo ’ngʉ́ pɨ olɨsɨ ɨnde apɵkɵbhɵ bhʉ́la o oo.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com as mulheres que se haviam reunido ali.
14 A adʉ ’lɨ sʉka olɨsɨ ango-o me Lidia. Anɨ ayie nanɨ bhʉ́ gʉdhʉ na Tiatile. Anɨ adʉ nanɨ atsɨndjɨ ombembe obongo na mase naali. Anɨ adʉ nanɨ adhɵgɵ Ebhe. Maka anɨ adʉ adje ya lɨe, Ngámá atsia abhulu bua anɨ ngʉ́ nabhuka engʉ́ ɨnde lɨ Polo adʉ apa e-o.
14 Uma das que ouviam era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, vendedora de tecido de púrpura, da cidade de Tiatira. O Senhor abriu seu coração para atender à mensagem de Paulo.
15 Abhomʉ-o, anɨ atsia asia batisimo bhʉ́ dabɨlɨ bini ne piga gba e-o. Pɨpɨta-a, anɨ atsia ayo ka ya me: «Ɨ dʉ me yi nde au me ma abhuka Ebhe kʉkʉlʉ-o, yi de go dʉ gba ma.» Anɨ atsia agbite ya ne kpéke ngʉ́ nazɨzɨba.
15 Tendo sido batizada, bem como os de sua casa, ela nos convidou, dizendo: "Se os senhores me consideram uma crente no Senhor, venham ficar em minha casa". E nos convenceu.
16 Ekpɨ́ bini, ya adʉ anʉ lɨe lɨ bɨlɨ nayo Ebhe-e, ndɨlɨ na ɵɵlɵ bini na kulu ago abhaka ya. Bua na madhoko adʉ bhʉ́ anɨ. Anɨ atsia adʉ asia tɨa pɨ omakʉlasɨ e naali.
16 Certo dia, indo nós para o lugar de oração, encontramos uma escrava que tinha um espírito pelo qual predizia o futuro. Ela ganhava muito dinheiro para os seus senhores com adivinhações.
17 Ngaya ne Polo-o, anɨ aholo akpata ya. Anɨ atsia adʉ asʉsʉla me: «Okpála ɨnde-e, a ko okpála na kulu gba Ebhe Apɨ́ ’Kpɨ́! U ngasuno pɨ yi kpadjɨ na mʉkobho.»
17 Essa moça seguia a Paulo e a nós, gritando: "Estes homens são servos do Deus Altíssimo e lhes anunciam o caminho da salvação".
18 Anɨ amene engʉ́ ango-o ngʉbula ekpɨ́ bhelé. Lɨ engʉ́ ango-o andala Polo lɨe naali-e, anɨ adji lɨe, anɨ atsia apa pɨ bua ango-o me: «Ne ’lɨ Yesu Kilisito , ma apa pɨ mʉ me: koto bhʉ́ anɨ!» Abhomʉ-o, bua na madhoko ango-o atsia akoto bha kolo bhʉ́ anɨ bhʉ́ nedhɨnga ango-o.
18 Ela continuou fazendo isso por muitos dias. Finalmente, Paulo ficou indignado, voltou-se e disse ao espírito: "Em nome de Jesus Cristo eu lhe ordeno que saia dela! " No mesmo instante o espírito a deixou.
19 Lɨ omakʉlasɨ anɨ au lɨe me o sía matá tɨa ka anɨ de-e, u aholo Polo ne Sila, u atsia agbele uo bhʉ́ mbadhasʉ kala okpála nakodho ’ngʉ́.
19 Percebendo que a sua esperança de lucro tinha se acabado, os donos da escrava agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça principal, diante das autoridades.
20 U atsia anʉ ne uo kala ongámásɨ na Loma, do uo de-e: «Okpála ɨnde-e, a ko omaYuda. U ngato mbedhembedhe bhʉ́ gʉdhʉ gba ya-o.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: "Estes homens são judeus e estão perturbando a nossa cidade,
21 U ngasuno ongʉ́. La-a, lɨ́lɨ gba nɨ́ okpála na Loma zɨba nasia ongʉ́ ango-o ne namemene de.»
21 propagando costumes que a nós, romanos, não é permitido aceitar nem praticar".
22 Abhomʉ-o, ndʉ okpála hana atsia abɨ di ’gʉ́ ne uo. Ongámásɨ aha lɨ́lɨ me u pandja bongo lɨ kʉte uo, amba u bhɨ uo ne fimbo.
22 A multidão ajuntou-se contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que se lhes tirassem as roupas e fossem açoitados.
23 Pɨta u abhɨ uo lɨe ne fimbo naali-e, u atsia abhike uo bhʉ́ tɨkpʉ. U atsia aha lɨ́lɨ pɨ mʉlila na tɨkpʉ-o me anɨ lila uo ndjɨndjɨ.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu instrução para vigiá-los com cuidado.
24 Lɨ mʉlila asia lɨ́lɨ ango-o lɨe, anɨ ato uo bhʉ́ tɨna tɨkpʉ bhe na tʉtʉ-o. Anɨ atsia atoto ’dhʉ uo bhʉ́ kpɵkpɵ.
24 Tendo recebido tais ordens, ele os lançou no cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Masɨkpe de tutu sukpe-e, Polo ne Sila adʉ ayo Ebhe di ne nadhɵgɵ anɨ bhʉ́ etsi. Okpála koko na tɨkpʉ-o adʉ adje uo.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus; os outros presos os ouviam.
26 Má gala kolo me-e, doto adyɨkɨ ne adjigidjo na ngbéngbé má djigi djigi, masɨkpe de me tɨkpʉ-o tuko kuto! Ndʉ obhotɨ na tɨkpʉ-o hana akolo abhubhulu lɨe. Ogbɨndjɨlɨ ɨnde u agbigbite ndʉ okpála hana na tɨkpʉ-o ne e-e, atsia abhubhulu di lɨe.
26 De repente, houve um terremoto tão violento que os alicerces da prisão foram abalados. Imediatamente todas as portas se abriram, e as correntes de todos se soltaram.
27 Lɨ mʉlila agbʉngbʉa lɨe lɨe tɨla-a, anɨ au me ndʉ obhotɨ-e hana baba. Abhomʉ-o, anɨ agbe mbotɨa me nɨ ngabhɵlɵ lɨnɨ ne di, anga anɨ adʉ abhundja me ndʉ okpála na tɨkpʉ-o hana akpekpe.
27 O carcereiro acordou e, vendo abertas as portas da prisão, desembainhou sua espada para se matar, porque pensava que os presos tivessem fugido.
28 Engʉ́ bini, Polo atsia asʉla pɨ anɨ kpekpeke me: «Mo oméne lɨmʉ sisiti de, anga ndʉ ya hana bha sɨ!»
28 Mas Paulo gritou: "Não faça isso! Estamos todos aqui! "
29 Abhomʉ-o, mʉlila-a ayo eke, anɨ alɨ kolo má gala abhʉ́ ’tɨ me anɨ nde ngagʉkʉ ka tsʉlʉ má kpi kpi kpi! Anɨ atsia atɨ bhʉ́ li ’dhʉ Polo ne Sila.
29 O carcereiro pediu luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Pɨpɨta-a, anɨ apandja uo kilidjo. Anɨ atsia ayi uo me: «Odyɨ ma, a ayo me ma mene pɨ ngʉbula me ma kobho?»
30 Então levou-os para fora e perguntou: "Senhores, que devo fazer para ser salvo? "
31 U atsia agie pɨ anɨ me: «Bhuka Ngámá Yesu, amba mʉ kobho, ngamʉ di ne piga gba mʉ-o hana.»
31 Eles responderam: "Creia no Senhor Jesus, e serão salvos, você e os de sua casa".
32 Abhomʉ-o, u atsia akpokpo eli gba Ngámá Ebhe-e pɨ anɨ, di ne pɨ ndʉ okpála hana ɨnde adʉ bhʉ́ ’tɨ gba anɨ-o.
32 E pregaram a palavra de Deus, a ele e a todos os de sua casa.
33 Bha sukpe bhomʉ-o, mʉlila na tɨkpʉ-o abha uo, anɨ atsia avʉlʉ oeka gba uo-o. Pɨpɨta-a, anɨ asia bha kolo batisimo má gala, bhʉ́ dabɨlɨ bini ne okpála gba e hana.
33 Naquela mesma hora da noite o carcereiro lavou as feridas deles; em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Pɨpɨta-a, anɨ anʉ ne uo agba e. Anɨ atsia aha ezʉ pɨ uo. Ngaanɨ ne piga gba e-e, u akpi djalɨ naali, anga u abhuka Ebhe.
34 Então os levou para a sua casa, serviu-lhes uma refeição e com todos os de sua casa alegrou-se muito por haver crido em Deus.
35 Lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, ongámásɨ gba okpála na Loma atima okpála me u nʉ pa pɨ mʉlila na tɨkpʉ-o me: «Pandja okpála bhomʉ-o bhʉ́ tɨkpʉ-o, amba mʉ o uo, u gbida.»
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os seus soldados ao carcereiro com esta ordem: "Solte estes homens".
36 Abhomʉ-o, mʉlila atsia ago apa pɨ Polo me: «Ongámásɨ atima eli me ma apandja yi bhʉ́ tɨkpʉ papandja. Yi zeze, amba yi nʉ ne guo ’ngʉ́ .»
36 O carcereiro disse a Paulo: "Os magistrados deram ordens para que você e Silas sejam libertados. Agora podem sair. Vão em paz".
37 Do Polo pɨ okpála ango-o me: «Ya ne okpála na Loma! U aha lɨ́lɨ me u bhɨ ya bhʉ́ ká djila okpála me u nde kpokpo ’ngʉ́ lɨ ’ngʉ́ gba ya-a de. U abhike ya bhʉ́ tɨkpʉ. La mbɨa ɨnde-e, u ngakʉnda napandja ya bhʉ́ pepe? Belegʉ de bini, u go gbegbe bha ya ngao makpe!»
37 Mas Paulo disse aos soldados: "Sendo nós cidadãos romanos, eles nos açoitaram publicamente sem processo formal e nos lançaram na prisão. E agora querem livrar-se de nós secretamente? Não! Venham eles mesmos e nos libertem".
38 Okpála ango-o atsia anʉ apa eli ango-o pɨ ongámásɨ na Loma. Lɨ ongámásɨ na Loma adje lɨe me Polo ne Sila a ko okpála na Loma-a, u atsia adje tsʉlʉ.
38 Os soldados relataram isso aos magistrados, os quais, ouvindo que Paulo e Silas eram romanos, ficaram atemorizados.
39 Abhomʉ-o, ongámásɨ ago nakikiliki lɨo pɨ uo. U atsia ayo ka uo me u yie bhʉ́ kʉtɨ ango-o yiyie.
39 Vieram para se desculpar diante deles e, conduzindo-os para fora da prisão, pediram-lhes que saíssem da cidade.
40 Lɨ Polo ne Sila aze lɨe bhʉ́ tɨkpʉ-o, u atsia anʉ agba Lidia. Pɨta u au omabhuka lɨe, u ato masi bhʉ́ uo, u atsia agbida.
40 Depois de saírem da prisão, Paulo e Silas foram à casa de Lídia, onde se encontraram com os irmãos e os encorajaram. E então partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.