Atos 16

Gandja na Mbɨa (MDM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Abhomʉ-o, Polo akolo bhʉ́ Delebe, pɨpɨta-a, bhʉ́ Lisitele. Mʉkpata bini adʉ nanɨ oo, a adʉ ’lɨ anɨ me Timoté. ’Hi anɨ adʉ ne maYuda ɨnde abhuka Ebhe. Engʉ́ bini, ’dyɨ anɨ nanɨ naae ne Giliki.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Omabhuka na Lisitele di ne Ikoniomʉ adʉ apa ’ngʉ́ gba anɨ-e ndjɨndjɨ naali.
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Polo adʉ akʉnda me nɨ ha anɨ ngʉ́ nadhʉkʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne anɨ. Anɨ aha anɨ, anɨ atsia ato anɨ bhʉ́ gandja. Anɨ amene nanɨ mo-o ka omaYuda ɨnde adʉ oo, anga ndʉ okpála hana adʉ ambɨla ndjɨndjɨ me ’dyɨ Timoté nanɨ ne Giliki.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Bhʉ́ ndʉ ogʉdhʉ ɨnde u adʉ apʉ bhʉ́ e hana-a, u adʉ akpokpo pɨ omabhuka lɨ́lɨ ɨnde lɨ obhʉlʉ titima gba Yesu di ne obhelesɨ okpála na Yelusalema aha e-o. U atsia adʉ ayo ka uo me u mene lɨ́lɨ ango-o ko.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 ODadjua gba Ebhe-e adʉ akolo kpekpeke bhʉ́ nabhuka . Alo gba omabhuka atsia adʉ abe ndʉ e ndʉ ’kpɨ́ hana.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 La lɨ Bu Bhobua ayoko uo lɨe me u akpokpo ’ngʉ́ gba Ebhe bhʉ́ ndʉ doto na Adjia de-e, u atsia apʉ bhʉ́ ndu doto na Filidjia di ne Galatia.
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 U akolo lɨe de ndu doto na Misia-a, u adʉ ale nanʉ bhʉ́ Bitinia. Engʉ́ bini, Bua gba Yesu atsia ayoko uo.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Abhomʉ-o, u agulu Misia, u atsia akɵ bhʉ́ gʉdhʉ na Tʉlʉasɨ.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 A akolo lɨe sukpe-e, Polo au engʉ́ maka loto: kpála bini na Makedonia alʉ kala anɨ. Anɨ atsia adʉ akikiliki lɨe pɨ anɨ me: «Kodho ’ngbé ’ngu-o, nʉ bhʉ́ Makedonia, amba mʉ teteke ya!»
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Pɨta engʉ́ ɨnde lɨ Polo au e, ya agɨlɨ bha kolo má gala me ya anʉ bhʉ́ Makedonia. Padhá de, anga ya ambɨla na paká me Ebhe aɨ ya ngʉ́ nakpokpo Bádha Ngali pɨ okpála na kʉtɨ ango-o.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Ya aʉ bhʉ́ zabʉ bhʉ́ Tʉlʉasɨ, ya anʉ ngbingbili bhʉ́ Samʉtalasɨ. Lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, ya atsia anʉ bhʉ́ Neapolisi.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 Ya ayie lɨe oo, ya atsia akolo bhʉ́ gʉdhʉ na Filipoi, gina kʉtɨ na ndu doto na Makedonia ɨnde adʉ sa oLoma-o . Ya amene mbo ekpɨ́ bhelé bhʉ́ gʉdhʉ ango-o.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Bhʉ́ ’kpɨ́ naguo gba omaYuda-a , ya akoto bhʉ́ gʉdhʉ ngʉ́ nanʉ alɨ ngo ’ngu. Padhá de, anga ya adʉ abhundja me dabɨlɨ gba omaYuda ngʉ́ nayo Ebhe oo. Ya adʉlʉ kuto, ya atsia akpokpo ’ngʉ́ pɨ olɨsɨ ɨnde apɵkɵbhɵ bhʉ́la o oo.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 A adʉ ’lɨ sʉka olɨsɨ ango-o me Lidia. Anɨ ayie nanɨ bhʉ́ gʉdhʉ na Tiatile. Anɨ adʉ nanɨ atsɨndjɨ ombembe obongo na mase naali. Anɨ adʉ nanɨ adhɵgɵ Ebhe. Maka anɨ adʉ adje ya lɨe, Ngámá atsia abhulu bua anɨ ngʉ́ nabhuka engʉ́ ɨnde lɨ Polo adʉ apa e-o.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Abhomʉ-o, anɨ atsia asia batisimo bhʉ́ dabɨlɨ bini ne piga gba e-o. Pɨpɨta-a, anɨ atsia ayo ka ya me: «Ɨ dʉ me yi nde au me ma abhuka Ebhe kʉkʉlʉ-o, yi de go dʉ gba ma.» Anɨ atsia agbite ya ne kpéke ngʉ́ nazɨzɨba.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 Ekpɨ́ bini, ya adʉ anʉ lɨe lɨ bɨlɨ nayo Ebhe-e, ndɨlɨ na ɵɵlɵ bini na kulu ago abhaka ya. Bua na madhoko adʉ bhʉ́ anɨ. Anɨ atsia adʉ asia tɨa pɨ omakʉlasɨ e naali.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 Ngaya ne Polo-o, anɨ aholo akpata ya. Anɨ atsia adʉ asʉsʉla me: «Okpála ɨnde-e, a ko okpála na kulu gba Ebhe Apɨ́ ’Kpɨ́! U ngasuno pɨ yi kpadjɨ na mʉkobho.»
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 Anɨ amene engʉ́ ango-o ngʉbula ekpɨ́ bhelé. Lɨ engʉ́ ango-o andala Polo lɨe naali-e, anɨ adji lɨe, anɨ atsia apa pɨ bua ango-o me: «Ne ’lɨ Yesu Kilisito , ma apa pɨ mʉ me: koto bhʉ́ anɨ!» Abhomʉ-o, bua na madhoko ango-o atsia akoto bha kolo bhʉ́ anɨ bhʉ́ nedhɨnga ango-o.
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Lɨ omakʉlasɨ anɨ au lɨe me o sía matá tɨa ka anɨ de-e, u aholo Polo ne Sila, u atsia agbele uo bhʉ́ mbadhasʉ kala okpála nakodho ’ngʉ́.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 U atsia anʉ ne uo kala ongámásɨ na Loma, do uo de-e: «Okpála ɨnde-e, a ko omaYuda. U ngato mbedhembedhe bhʉ́ gʉdhʉ gba ya-o.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 U ngasuno ongʉ́. La-a, lɨ́lɨ gba nɨ́ okpála na Loma zɨba nasia ongʉ́ ango-o ne namemene de.»
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 Abhomʉ-o, ndʉ okpála hana atsia abɨ di ’gʉ́ ne uo. Ongámásɨ aha lɨ́lɨ me u pandja bongo lɨ kʉte uo, amba u bhɨ uo ne fimbo.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Pɨta u abhɨ uo lɨe ne fimbo naali-e, u atsia abhike uo bhʉ́ tɨkpʉ. U atsia aha lɨ́lɨ pɨ mʉlila na tɨkpʉ-o me anɨ lila uo ndjɨndjɨ.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Lɨ mʉlila asia lɨ́lɨ ango-o lɨe, anɨ ato uo bhʉ́ tɨna tɨkpʉ bhe na tʉtʉ-o. Anɨ atsia atoto ’dhʉ uo bhʉ́ kpɵkpɵ.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 Masɨkpe de tutu sukpe-e, Polo ne Sila adʉ ayo Ebhe di ne nadhɵgɵ anɨ bhʉ́ etsi. Okpála koko na tɨkpʉ-o adʉ adje uo.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Má gala kolo me-e, doto adyɨkɨ ne adjigidjo na ngbéngbé má djigi djigi, masɨkpe de me tɨkpʉ-o tuko kuto! Ndʉ obhotɨ na tɨkpʉ-o hana akolo abhubhulu lɨe. Ogbɨndjɨlɨ ɨnde u agbigbite ndʉ okpála hana na tɨkpʉ-o ne e-e, atsia abhubhulu di lɨe.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Lɨ mʉlila agbʉngbʉa lɨe lɨe tɨla-a, anɨ au me ndʉ obhotɨ-e hana baba. Abhomʉ-o, anɨ agbe mbotɨa me nɨ ngabhɵlɵ lɨnɨ ne di, anga anɨ adʉ abhundja me ndʉ okpála na tɨkpʉ-o hana akpekpe.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 Engʉ́ bini, Polo atsia asʉla pɨ anɨ kpekpeke me: «Mo oméne lɨmʉ sisiti de, anga ndʉ ya hana bha sɨ!»
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Abhomʉ-o, mʉlila-a ayo eke, anɨ alɨ kolo má gala abhʉ́ ’tɨ me anɨ nde ngagʉkʉ ka tsʉlʉ má kpi kpi kpi! Anɨ atsia atɨ bhʉ́ li ’dhʉ Polo ne Sila.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Pɨpɨta-a, anɨ apandja uo kilidjo. Anɨ atsia ayi uo me: «Odyɨ ma, a ayo me ma mene pɨ ngʉbula me ma kobho?»
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 U atsia agie pɨ anɨ me: «Bhuka Ngámá Yesu, amba mʉ kobho, ngamʉ di ne piga gba mʉ-o hana.»
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 Abhomʉ-o, u atsia akpokpo eli gba Ngámá Ebhe-e pɨ anɨ, di ne pɨ ndʉ okpála hana ɨnde adʉ bhʉ́ ’tɨ gba anɨ-o.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 Bha sukpe bhomʉ-o, mʉlila na tɨkpʉ-o abha uo, anɨ atsia avʉlʉ oeka gba uo-o. Pɨpɨta-a, anɨ asia bha kolo batisimo má gala, bhʉ́ dabɨlɨ bini ne okpála gba e hana.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 Pɨpɨta-a, anɨ anʉ ne uo agba e. Anɨ atsia aha ezʉ pɨ uo. Ngaanɨ ne piga gba e-e, u akpi djalɨ naali, anga u abhuka Ebhe.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, ongámásɨ gba okpála na Loma atima okpála me u nʉ pa pɨ mʉlila na tɨkpʉ-o me: «Pandja okpála bhomʉ-o bhʉ́ tɨkpʉ-o, amba mʉ o uo, u gbida.»
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Abhomʉ-o, mʉlila atsia ago apa pɨ Polo me: «Ongámásɨ atima eli me ma apandja yi bhʉ́ tɨkpʉ papandja. Yi zeze, amba yi nʉ ne guo ’ngʉ́ .»
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 Do Polo pɨ okpála ango-o me: «Ya ne okpála na Loma! U aha lɨ́lɨ me u bhɨ ya bhʉ́ ká djila okpála me u nde kpokpo ’ngʉ́ lɨ ’ngʉ́ gba ya-a de. U abhike ya bhʉ́ tɨkpʉ. La mbɨa ɨnde-e, u ngakʉnda napandja ya bhʉ́ pepe? Belegʉ de bini, u go gbegbe bha ya ngao makpe!»
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Okpála ango-o atsia anʉ apa eli ango-o pɨ ongámásɨ na Loma. Lɨ ongámásɨ na Loma adje lɨe me Polo ne Sila a ko okpála na Loma-a, u atsia adje tsʉlʉ.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 Abhomʉ-o, ongámásɨ ago nakikiliki lɨo pɨ uo. U atsia ayo ka uo me u yie bhʉ́ kʉtɨ ango-o yiyie.
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Lɨ Polo ne Sila aze lɨe bhʉ́ tɨkpʉ-o, u atsia anʉ agba Lidia. Pɨta u au omabhuka lɨe, u ato masi bhʉ́ uo, u atsia agbida.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.