Atos 15

Gandja na Mbɨa (MDM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Okpála koko ɨnde ayie bhʉ́ Yudaya-a, akolo bhʉ́ Atiokia. U adʉ asuno pɨ omabhuka me: «Yi tɨ da nasia mʉkobho de, ɨ dʉ me u nde kodho yi bhʉ́ gandja maka lɨ lɨ́lɨ gba Moidje apa lɨe de ko.»
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Abhomʉ-o, Polo ne Balanabasɨ agbe bhayiki, u atsia aholo amene kpekebhɵ ne uo naali pɨndjɨ engʉ́ ango-o. U atsia adje lɨo me Polo ne Balanabasɨ, la di ne okpála koko na Atiokia, nʉ bhʉ́ Yelusalema, amba u kpokpo ’ngʉ́ pɨndjɨ ’ngʉ́ ango-o bhʉ́ dabɨlɨ bini ne obhʉlʉ titima gba Yesu di ne obhelesɨ okpála .
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Abhomʉ-o, ndʉ okpála hana na Dadjua gba Ebhe atsia anʉ ao uo lɨ kpadjɨ. U apʉ bhʉ́ ndu doto na Fenisia di ne bhʉ́ Samalɨa. U adʉ akpokpo maka lɨ ogandji okpála akolo omakilisito lɨe ko. Ngali ango-o aha djalɨ naali pɨ ndʉ omabhuka hana.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 U akolo lɨe abhʉ́ Yelusalema-a, ndʉ okpála hana na Dadjua gba Ebhe, ne obhʉlʉ titima gba Yesu di ne obhelesɨ okpála-a, atsia asia uo. U atsia akpokpo pɨ uo ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde lɨ Ebhe amene e bhʉ́ dabɨlɨ bini ne uo-o.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Engʉ́ bini, okpála bini bini bhʉ́ ká omʉFalisai , obhende akolo omabhuka-a, ayie bhʉ́lá, u atsia apa me: «A ayo me omabhuka ɨnde ne omaYuda de-e, u to uo bhʉ́ gandja, amba u pa pɨ uo me u mene lɨ́lɨ gba Moidje ko.»
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Abhomʉ-o, obhʉlʉ titima gba Yesu di ne obhelesɨ okpála apo bhʉ́la o ngʉ́ natsia ’kpɨ́ lɨ engʉ́ ango-o.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Pɨta u amene kpekebhɵ lɨe naali-e, Piele ayie bhʉ́lá, anɨ atsia apa me: «Ondaise ma, yi mbɨla hana me Ebhe abhʉ nanɨ ma bhʉ́ ká yi bhʉtode ngʉbula me ma akpokpo Bádha Ngali pɨ okpála ɨnde ne omaYuda ade ko. U dje, amba u bhuka di Ngali ango-o.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 La di-e, Ebhe ɨnde ambɨla bua okpála-a, asuno me nɨ azɨba uo anga anɨ aha Bu Bhobua pɨ uo maka anɨ aha nanɨ di lɨe pɨ nɨ́ ko.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Anɨ gbo bhʉsʉ nɨ́ ne uo de. Anɨ avʉlʉ bua uo anga u abhuka.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Mbɨa ɨnde-e, ka nɨ yi ngale Ebhe lɨe ne nao tili ’ngʉ́ pɨ́ omabhuka? Engʉ́ ɨnde lɨ onguo ogbi nɨ́, abana nganɨ́ makpe, nɨ́ tɨ nanɨ da nabɨ e de-e!
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 A mo-o ade! Engʉ́ bini, nɨ́ abhuka mangbo me nɨ́ akobho maka uo ka bádha bhʉ́ ’bu gba Ngámá Yesu.»
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Abhomʉ-o, ndʉ okpála hana andjili má bulu! U atsia adʉ adje engʉ́ ɨnde lɨ Balanabasɨ ne Polo adʉ akpokpo e ko. U adʉ adje okɨaka ’ngʉ́ di ne ongʉ́ na ngangamba ɨnde lɨ Ebhe amene e bhʉ́ dabɨlɨ bini ne uo bhʉ́ ká ogandji okpála ko.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 U andjia nagama ’ngʉ́ lɨe, Djakɨ atsia apa me: «Ondaise ma, yi dje nga ma!
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Simo akpokpo maka lɨ Ebhe amene nanɨ lɨe nayie lɨ lilita pɨ okpála ɨnde naao ne omaYuda ade-e, maka anɨ alo piga bini lɨe bhʉ́ ká uo ngʉ́ nakolo piga gba e-o.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 La di-e, engʉ́ ɨnde lɨ opolofeta apa e aviti bini ne di, anga u aye bhʉ́ Bhuku gba Ebhe-e me:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 ‹Pɨta bhobhomʉ-o, ma agó matá, Ngámá apa moko,
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Ndʉ okpála koko hana agɨ́lɨ ma, Ngámá,
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 A bhomʉ-o eli ɨnde lɨ Ngámá apa nanɨ e ko.
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Djakɨ atsia apa matá me: «Kaka-a, ma abhundja me, a ayo nani kpadjɨ pɨ ogandji okpála ɨnde ngabhuka Ebhe-e de.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Engʉ́ bini, nɨ́ ye mangbo balʉa pɨ uo amba nɨ́ yo ka uo me, u o nazʉ so ’nʉ ɨnde u abhɵlɵ e pɨ oebhe na padhá padhá-a mao. U o nakʉnda olɨsɨ di ne obhosɨ ngangá mao. U o di nazʉ so ’nʉ ɨnde akpi ne ngʉte bhʉ́ e hana, amba u o di nazʉ ngʉte mao.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Padhá de, anga nanɨ bhʉtode, bhʉ́ ogʉdhʉ bini ne bini hana, okpála ngasuno lɨ́lɨ gba Moidje. U la di ngatatanga bhʉ́ otɨ nadje lɨ́lɨ-e ndʉ ’kpɨ́ naguo hana.»
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Abhomʉ-o, obhʉlʉ titima gba Yesu ne obhelesɨ okpála, bhʉ́ dabɨlɨ bini ne ndʉ okpála na Dadjua gba Ebhe hana, atsia azɨba me u gbe okpála koko bhʉ́ ká o. U tima uo bhʉ́ Atiokia bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Polo ne Balanabasɨ. U atsia alo Djude ɨnde u aɨ e me Balasabasɨ, di ne Sila, okpála bhisi ɨnde lɨ ndʉ okpála koko hana adʉ amanga o ko.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Balʉa u atima uo ne e, a ngae ɨnde:
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Ya adje me okpála koko ɨnde ayie bhʉ́ ká ya ei-e, ato kpekebhɵ bhʉ́ ká yi ne ’li o, u atsia angbɨngɨ bua yi. Engʉ́ bini, yi mbɨla ndjɨndjɨ me ya tima uo ngaya de.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Kaka-a, ya adje lɨya ne bua bini me ya alo okpála, amba ya tima uo gba yi oo. U anʉ́ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne ondaise ya na mʉkʉnda, Balanabasɨ ne Polo.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Okpála ɨnde aha lɨo libhomu ngʉbula kulu gba Ngámá gba nɨ́ Yesu Kilisito ko.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Kaka-a, ya atima pɨ yi Djude ne uo ne Sila, u akpókpo ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde ya aye e sɨ-e pɨ yi ndjɨndjɨ.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Padhá de, anga Bu Bhobua di ne ya makpe-e, ya abhundja me, a ayo nao tili ’ngʉ́ koko pɨ́ yi de, bha bini bhende a ayo me yi mene e ko:
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 yi azʉ́ so ’nʉ ɨnde u abhɵlɵ e pɨ oebhe na eu-o de. Yi azʉ́ ngʉte de. Yi azʉ́ so ’nʉ ɨnde akpi ne ngʉte bhʉ́ e hana-a de. Yi adʉ́ akʉnda olɨsɨ di ne obhosɨ ngangá de. Ɨ dʉ me yi nde alila lɨyi makpe ne ndʉ ’ngʉ́ bhomʉ-o hana-a, bhobhomʉ-o dʉ́ ndjɨndjɨ. Yi dʉ ndjɨndjɨ.»
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Abhomʉ-o, u aha kpadjɨ pɨ uo, u atsia agbida bhʉ́ Atiokia. Oo, u apo bhʉ́la omabhuka hana, u atsia aha balʉa pɨ uo.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 U atanga balʉa-o. Ndʉ uo hana akpi djalɨ naali ka masi ɨnde lɨ balʉa ango-o ato e bhʉ́ uo ko.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 La-a, lɨ Yuda ne Sila adʉ di lɨe ngao makpe opolofeta-a, u agama ’ngʉ́ pɨ omabhuka ngengele ngʉbula nato masi bhʉ́ uo, di ne naha angu pɨ uo.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Mbo pɨta ’kpɨ́ bedɨ-e, omabhuka atsia ao uo me u gie lɨo ne guo ’ngʉ́ agba okpála ɨnde atima uo ko. [
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 ]
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Abhomʉ-o, Polo ne Balanabasɨ atigala bhʉ́ Atiokia. U atsia adʉ asuno di ne nakpokpo Bádha Ngali gba Ngámá-a bhʉ́ dabɨlɨ bini, di ne okpála koko bhelé.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Pɨta mbo ’kpɨ́ masudha, Polo apa pɨ Balanabasɨ me: «Nɨ́ gie lɨnɨ́ bhʉ́ ndʉ okʉtɨ hana ɨnde nɨ́ akpokpo nako eli gba Ngámá-a bhʉ́ e-o, amba nɨ́ mbɨla maka lɨ omabhuka nde lɨe oo ko.»Enʉ́ na bhisi gba Polo|alt="Paul's second journey" src="Paul 2.pdf" size="span" copy="Put anywhere between 15:36 and 18:22" ref="15:36 – 18:22"
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Balanabasɨ adʉ akʉnda me o nʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Djaa ɨnde u agisila ’lɨ e me Maloko-o.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Engʉ́ bini, Polo tsia zɨba naha anɨ de, anga anɨ ao nanɨ ká uo bhʉ́ Pamifilia. Anɨ tsia dʉ di matá namene kulu ne uo bhʉ́ dabɨlɨ bini de.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 U amene kpekebhɵ sʉnda o naali. Kaka-a, u atsia agbogbo bhʉsʉ o. Abhomʉ-o, Balanabasɨ aha Maloko, u aʉ bhʉ́ zabʉ, u atsia agbida bhʉ́ Sipele.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Pɨta lɨ omabhuka ayo lɨe me Polo sia bádha bhʉ́ ’bu gba Ebhe-e , anɨ aha Sila, anɨ atsia atapa.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Anɨ apʉ bhʉ́ ndu doto na Silia di ne Silisia. Anɨ atsia adʉ nateteke omabhuka na oDadjua gba Ebhe-o.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.