Atos 12

Gandja na Mbɨa (MDM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Bhʉ́ nedhɨnga bhomʉ-o, ’ngbé ngámá Elode Agilipa aholo amene okpála koko na Piga gba Ebhe-e sisiti.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Anɨ aha lɨ́lɨ me u bhɵlɵ Djakɨ, ndai Djaa , ne mbotɨa. U atsia abhɵlɵ anɨ.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Lɨ anɨ au lɨe me engʉ́ ango-o anga lɨ omaYuda naali-e, anɨ atsia aha matá lɨ́lɨ me u holo Piele. (A adʉ masɨkpe de nedhɨnga na anokomɨa na Pasɨka , di ne anokomɨa nazʉ mapa ɨnde lɨ levile nde bhʉ́ e ade ko.)
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Lɨ anɨ aholo Piele lɨe, anɨ abhike anɨ bhʉ́ tɨkpʉ. Abhomʉ-o, anɨ atsia ao osʉdha badha badha bhʉ́ libi badha ngʉ́ nalila anɨ. Anɨ adʉ akʉnda nakodho ’ngʉ́ gba anɨ-e bhʉ́ ká djila ndʉ okpála hana pɨta anokomɨa na Pasɨka-o.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Lɨ Piele adʉ lɨe bhʉ́ tɨkpʉ-o, okpála na Piga gba Ebhe-e adʉ ayo Ebhe ne bua o hana ngʉbula anɨ.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Sukpe kala me Elode kodho ’ngʉ́ gba Piele, Piele adʉ ala sʉnda osʉdha bhisi. A adʉ me u nde agbigbite anɨ ne ogbɨndjɨlɨ bhisi. Omʉlila atsia adʉ alila obhotɨ na tɨkpʉ-o.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Má gala kolo me-e, andjelu bini gba Ngámá-a akoto. Zɨ djua aha bɨlɨ bhʉ́ tɨna ’tɨ ango-o hana. Andjelu-o adʉla Piele lɨ kala e, anɨ azʉkʉ anɨ. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Yie bhʉ́lá má gala!» Abhomʉ-o, ogbɨndjɨlɨ-e abhulu bhʉ́ ’kpa anɨ, atsia abala kuto.
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Pɨpɨta-a, andjelu-o apa pɨ anɨ me: «Gbite ’kpʉ́ ludu mʉ, mʉ toto la di malɵkɵ gba mʉ-o bhʉ́ ’dhʉ mʉ.» Piele amene bhadi moko. Andjelu-o atsia apa matá pɨ anɨ me: «To koti gba mʉ-o, amba mʉ kpata ma.»
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Piele aholo nakpata andjelu-o, anɨ atsia akoto bhʉ́ tɨna ’tɨ ɨnde anɨ adʉ bhʉ́ e ko. Anɨ dʉ ambɨla de me engʉ́ ɨnde lɨ andjelu ngamene e-e, a ko kʉkʉlʉ ’ngʉ́-o de. Anɨ adʉ abhundja naae me a ko ehe maka loto.Piele akoto bhʉ́ tɨkpʉ maka ndjombe|alt="Pierre sorti de la prison comme de la blague" src="WA03966b.tif" size="span" ref="12:9"
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 U ane libi osʉdha na bini ɨnde adʉ nalila tɨkpʉ-o. Pɨpɨta-a, u ane libi osʉdha bhende na bhisi-o. U akolo lɨ ’ngbé bhotɨ na kalase ɨnde nakoto bhʉ́ gʉdhʉ-o. Bhotɨ ango-o aʉ bha lɨe kala uo ne tɨtɨ e, u atsia aze. U aholo ’nʉ́, u akolo lɨ kpadjɨ bini. Má gala kolo me-e, andjelu-o angɨta lɨ anɨ má pele!
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Abhomʉ-o, Piele ambɨla me engʉ́ ɨnde amene lɨe-e, a ko kʉkʉlʉ ’ngʉ́. Anɨ atsia apa me: «Mbɨa ɨnde-e, ma ambɨla na paká me Ngámá atima andjelu gba e, anɨ atsia akobho ma sa ’kpa Elode di ne ndʉ osisiti ’ngʉ́ hana ɨnde lɨ omaYuda adʉ akʉnda namene e ngʉ́ ma ko.»
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Lɨ ɨmbɨlangʉ gba Piele abhulu lɨe lɨe, anɨ atsia anʉ bhʉ́ ’tɨ gba Malɨa , ’hi Djaa , kpála u agisila ’lɨ e me Maloko-o. Oo, okpála bhelé apɵkɵbhɵ nanɨ bhʉ́la o, u atsia adʉ ayo Ebhe.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Piele abhɨ bhotɨ na ngbéngbé-o. Abhomʉ-o, sʉka kpála bini na kulu na ɵɵlɵ adʉ oo, a adʉ ’lɨ anɨ me Lode. Anɨ atsia ago ngʉ́ naʉ bhotɨ-o.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Lɨ anɨ ambɨla ’li Piele lɨe, anɨ tsia ʉ bhotɨ-e de ka djalɨ. Engʉ́ bini, anɨ agie lɨe ne holo abhʉ́ ’tɨ, anɨ atsia apa pɨ okpála ɨnde adʉ bhʉ́ ’tɨ oo me: «Piele alʉ lɨ bhotɨ akilidjo!»
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Okpála ango-o atsia agie pɨ anɨ me: «Mʉ ne bhʉlʉ pele!» Engʉ́ bini, anɨ azɨ bha kekele tété me a ko kʉkʉlʉ ’ngʉ́. Abhomʉ-o, u atsia apa pɨ anɨ me: «A ko andjelu gba anɨ ko.»
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 La-a, Piele adʉ bha nabhɨ bhotɨ-o. U aʉ lɨe, u au anɨ, u atsia angamba naali.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Abhomʉ-o, Piele amene ’kpa e pɨ uo me u ndjili nga má bulu! Anɨ atsia akpokpo pɨ uo maka lɨ Ngámá agbe anɨ lɨe bhʉ́ tɨkpʉ-o. Anɨ atsia apa matá me: «Yi kpokpo pɨ Djakɨ di ne pɨ ondaise nɨ́ koko-o.» Pɨpɨta-a, anɨ akoto, anɨ atsia atapa lɨ bɨlɨ koko.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, osʉdha ɨnde adʉ alila tɨkpʉ-o, aholo nazɨ tolo naali sʉnda o. Abhomʉ-o, u atsia adʉ ayi lɨo me: «A akolo lɨ Piele ne mangua ’ngʉ́ dho?»
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Elode atima okpála me u gɨlɨ anɨ. Engʉ́ bini, u u anɨ de. Anɨ ayiyi osʉdha ɨnde adʉ alila anɨ-o. Abhomʉ-o, anɨ atsia aha lɨ́lɨ me u bhili uo. Pɨpɨta-a, Elode ayie bhʉ́ Yudaya, anɨ atsia anʉ bhʉ́ gʉdhʉ na Sedjale. Oo, anɨ adʉ mbo ngʉbula nedhɨnga.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 La-a, Elode adʉ adje siti bua naali pɨ okpála na gʉdhʉ na Tile di ne Sidona. Okpála ango-o adje lɨo. Pɨpɨta-a, u atima okpála ngʉ́ nanʉ nagama ’ngʉ́ ne ’ngbé ngámá Elode. Okpála ango-o adje ngaɨza lɨo ne Balasitusi, kpála natsia ’kpɨ́ lɨ oehe gba ’ngbé ngámá Elode-o. U adʉ nayo ka ’ngbé ngámá guo ’ngʉ́ , anga ndʉ ezʉ gba uo-o hana adʉ nayie bhʉ́ doto gba anɨ-o.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Abhomʉ-o, Elode ao ’kpɨ́ ngʉ́ nagama ’ngʉ́ pɨ uo. Lɨ ’kpɨ́ ango-o, anɨ adyɨ bongo na ngámá, anɨ atsia adʉ pɨ́ kiti na ngámá gba e-o. Anɨ atsia aholo agama ’ngʉ́ pɨ uo bhʉ́ ká djila ndʉ okpála hana.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Ndʉ okpála hana asʉla me: «A ngagama ’ngʉ́ ɨnde mboye ebhe, a ko kpála-kʉtɨ de!»
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Lɨ Elode adje lɨe mo-o, anɨ atsia azɨba, anɨ dhɵgɵ Ebhe de. Bha lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, andjelu bini gba Ngámá-a asʉ anɨ. Padhá de, anga anɨ dhɵgɵ Ebhe de. Obangili aholo nazʉ anɨ, anɨ atsia akpi.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, eli gba Ebhe-e adʉ ayangba naali.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Lɨ Balanabasɨ ne Saulo andjia kulu gba o-o lɨe bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema-a, u atsia agie lɨo bhʉ́ Atiokia bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Djaa ɨnde u agisila ’lɨ e me Maloko-o.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.