Atos 12

Gandja na Mbɨa (MDM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Bhʉ́ nedhɨnga bhomʉ-o, ’ngbé ngámá Elode Agilipa aholo amene okpála koko na Piga gba Ebhe-e sisiti.
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 Anɨ aha lɨ́lɨ me u bhɵlɵ Djakɨ, ndai Djaa , ne mbotɨa. U atsia abhɵlɵ anɨ.
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 Lɨ anɨ au lɨe me engʉ́ ango-o anga lɨ omaYuda naali-e, anɨ atsia aha matá lɨ́lɨ me u holo Piele. (A adʉ masɨkpe de nedhɨnga na anokomɨa na Pasɨka , di ne anokomɨa nazʉ mapa ɨnde lɨ levile nde bhʉ́ e ade ko.)
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 Lɨ anɨ aholo Piele lɨe, anɨ abhike anɨ bhʉ́ tɨkpʉ. Abhomʉ-o, anɨ atsia ao osʉdha badha badha bhʉ́ libi badha ngʉ́ nalila anɨ. Anɨ adʉ akʉnda nakodho ’ngʉ́ gba anɨ-e bhʉ́ ká djila ndʉ okpála hana pɨta anokomɨa na Pasɨka-o.
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 Lɨ Piele adʉ lɨe bhʉ́ tɨkpʉ-o, okpála na Piga gba Ebhe-e adʉ ayo Ebhe ne bua o hana ngʉbula anɨ.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 Sukpe kala me Elode kodho ’ngʉ́ gba Piele, Piele adʉ ala sʉnda osʉdha bhisi. A adʉ me u nde agbigbite anɨ ne ogbɨndjɨlɨ bhisi. Omʉlila atsia adʉ alila obhotɨ na tɨkpʉ-o.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 Má gala kolo me-e, andjelu bini gba Ngámá-a akoto. Zɨ djua aha bɨlɨ bhʉ́ tɨna ’tɨ ango-o hana. Andjelu-o adʉla Piele lɨ kala e, anɨ azʉkʉ anɨ. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Yie bhʉ́lá má gala!» Abhomʉ-o, ogbɨndjɨlɨ-e abhulu bhʉ́ ’kpa anɨ, atsia abala kuto.
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Pɨpɨta-a, andjelu-o apa pɨ anɨ me: «Gbite ’kpʉ́ ludu mʉ, mʉ toto la di malɵkɵ gba mʉ-o bhʉ́ ’dhʉ mʉ.» Piele amene bhadi moko. Andjelu-o atsia apa matá pɨ anɨ me: «To koti gba mʉ-o, amba mʉ kpata ma.»
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 Piele aholo nakpata andjelu-o, anɨ atsia akoto bhʉ́ tɨna ’tɨ ɨnde anɨ adʉ bhʉ́ e ko. Anɨ dʉ ambɨla de me engʉ́ ɨnde lɨ andjelu ngamene e-e, a ko kʉkʉlʉ ’ngʉ́-o de. Anɨ adʉ abhundja naae me a ko ehe maka loto.Piele akoto bhʉ́ tɨkpʉ maka ndjombe|alt="Pierre sorti de la prison comme de la blague" src="WA03966b.tif" size="span" ref="12:9"
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 U ane libi osʉdha na bini ɨnde adʉ nalila tɨkpʉ-o. Pɨpɨta-a, u ane libi osʉdha bhende na bhisi-o. U akolo lɨ ’ngbé bhotɨ na kalase ɨnde nakoto bhʉ́ gʉdhʉ-o. Bhotɨ ango-o aʉ bha lɨe kala uo ne tɨtɨ e, u atsia aze. U aholo ’nʉ́, u akolo lɨ kpadjɨ bini. Má gala kolo me-e, andjelu-o angɨta lɨ anɨ má pele!
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Abhomʉ-o, Piele ambɨla me engʉ́ ɨnde amene lɨe-e, a ko kʉkʉlʉ ’ngʉ́. Anɨ atsia apa me: «Mbɨa ɨnde-e, ma ambɨla na paká me Ngámá atima andjelu gba e, anɨ atsia akobho ma sa ’kpa Elode di ne ndʉ osisiti ’ngʉ́ hana ɨnde lɨ omaYuda adʉ akʉnda namene e ngʉ́ ma ko.»
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 Lɨ ɨmbɨlangʉ gba Piele abhulu lɨe lɨe, anɨ atsia anʉ bhʉ́ ’tɨ gba Malɨa , ’hi Djaa , kpála u agisila ’lɨ e me Maloko-o. Oo, okpála bhelé apɵkɵbhɵ nanɨ bhʉ́la o, u atsia adʉ ayo Ebhe.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 Piele abhɨ bhotɨ na ngbéngbé-o. Abhomʉ-o, sʉka kpála bini na kulu na ɵɵlɵ adʉ oo, a adʉ ’lɨ anɨ me Lode. Anɨ atsia ago ngʉ́ naʉ bhotɨ-o.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 Lɨ anɨ ambɨla ’li Piele lɨe, anɨ tsia ʉ bhotɨ-e de ka djalɨ. Engʉ́ bini, anɨ agie lɨe ne holo abhʉ́ ’tɨ, anɨ atsia apa pɨ okpála ɨnde adʉ bhʉ́ ’tɨ oo me: «Piele alʉ lɨ bhotɨ akilidjo!»
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Okpála ango-o atsia agie pɨ anɨ me: «Mʉ ne bhʉlʉ pele!» Engʉ́ bini, anɨ azɨ bha kekele tété me a ko kʉkʉlʉ ’ngʉ́. Abhomʉ-o, u atsia apa pɨ anɨ me: «A ko andjelu gba anɨ ko.»
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 La-a, Piele adʉ bha nabhɨ bhotɨ-o. U aʉ lɨe, u au anɨ, u atsia angamba naali.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 Abhomʉ-o, Piele amene ’kpa e pɨ uo me u ndjili nga má bulu! Anɨ atsia akpokpo pɨ uo maka lɨ Ngámá agbe anɨ lɨe bhʉ́ tɨkpʉ-o. Anɨ atsia apa matá me: «Yi kpokpo pɨ Djakɨ di ne pɨ ondaise nɨ́ koko-o.» Pɨpɨta-a, anɨ akoto, anɨ atsia atapa lɨ bɨlɨ koko.
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 Lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, osʉdha ɨnde adʉ alila tɨkpʉ-o, aholo nazɨ tolo naali sʉnda o. Abhomʉ-o, u atsia adʉ ayi lɨo me: «A akolo lɨ Piele ne mangua ’ngʉ́ dho?»
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Elode atima okpála me u gɨlɨ anɨ. Engʉ́ bini, u u anɨ de. Anɨ ayiyi osʉdha ɨnde adʉ alila anɨ-o. Abhomʉ-o, anɨ atsia aha lɨ́lɨ me u bhili uo. Pɨpɨta-a, Elode ayie bhʉ́ Yudaya, anɨ atsia anʉ bhʉ́ gʉdhʉ na Sedjale. Oo, anɨ adʉ mbo ngʉbula nedhɨnga.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 La-a, Elode adʉ adje siti bua naali pɨ okpála na gʉdhʉ na Tile di ne Sidona. Okpála ango-o adje lɨo. Pɨpɨta-a, u atima okpála ngʉ́ nanʉ nagama ’ngʉ́ ne ’ngbé ngámá Elode. Okpála ango-o adje ngaɨza lɨo ne Balasitusi, kpála natsia ’kpɨ́ lɨ oehe gba ’ngbé ngámá Elode-o. U adʉ nayo ka ’ngbé ngámá guo ’ngʉ́ , anga ndʉ ezʉ gba uo-o hana adʉ nayie bhʉ́ doto gba anɨ-o.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 Abhomʉ-o, Elode ao ’kpɨ́ ngʉ́ nagama ’ngʉ́ pɨ uo. Lɨ ’kpɨ́ ango-o, anɨ adyɨ bongo na ngámá, anɨ atsia adʉ pɨ́ kiti na ngámá gba e-o. Anɨ atsia aholo agama ’ngʉ́ pɨ uo bhʉ́ ká djila ndʉ okpála hana.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 Ndʉ okpála hana asʉla me: «A ngagama ’ngʉ́ ɨnde mboye ebhe, a ko kpála-kʉtɨ de!»
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 Lɨ Elode adje lɨe mo-o, anɨ atsia azɨba, anɨ dhɵgɵ Ebhe de. Bha lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, andjelu bini gba Ngámá-a asʉ anɨ. Padhá de, anga anɨ dhɵgɵ Ebhe de. Obangili aholo nazʉ anɨ, anɨ atsia akpi.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 Lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, eli gba Ebhe-e adʉ ayangba naali.
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Lɨ Balanabasɨ ne Saulo andjia kulu gba o-o lɨe bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema-a, u atsia agie lɨo bhʉ́ Atiokia bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Djaa ɨnde u agisila ’lɨ e me Maloko-o.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.