Apocalipse 5
Gandja na Mbɨa (MDM) vs BKJ
1 Pɨpɨta-a, ma au ’kpá balʉa bini sakpa kpála ɨnde adʉ pɨ́ kiti na ngámá-o, anɨ aholo lɨ pá ’kpa e na kokpa. U aye ’he pépé ne ndʉ pasʉ bhisi hana. U agagala, u atsia ayele ne malɨka lɨ obɨlɨ mananɨka.
1 E eu vi na destra do que estava assentado no trono um livro escrito por dentro e por fora, selado com sete selos.
2 Abhomʉ-o, ma au andjelu bini na angu ɨnde adʉ asʉsʉla me: «A tɨ da nasosoko malɨka lɨ kʉte ’kpá balʉa ɨnde-e ngʉ́ nabhubhulu-o da?»
2 E eu vi um forte anjo proclamando em alta voz: Quem é digno de abrir o livro e romper os seus selos?
3 Engʉ́ bini, kpála bini ɨnde atɨ da nabhubhulu di ne natsia ’kpɨ́ bhʉ́bhʉ́-o dʉ de, abana abhʉ́lá, abana pɨ́la doto, abana asa doto.
3 E nenhum homem no céu, nem na terra, nem debaixo da terra, era capaz de abrir o livro, nem de olhar para ele.
4 Kaka-a, ma aku ’gbá naali, anga kpála ɨnde atɨ da nabhubhulu di ne natsia ’kpɨ́ bhʉ́bhʉ́-o dʉ de.
4 E eu chorei muito, porque nenhum homem foi achado digno de abrir e ler o livro, nem de olhar para ele.
5 Engʉ́ bini, sʉka obhelesɨ okpála apa mʉma me: «Mo okú ’gbá de. Tsitsia nga, kingbi na piga gba Yuda, ndɨlɨ gba ’ngbé ngámá Davidi-e agboko egʉ́-o agboko. Anɨ tɨ da nasosoko malɨka mananɨka bhomʉ-o, anɨ tsia bhúlu di ’kpá balʉa ango-o.»
5 E um dos anciãos me disse: Não chores; eis que o Leão da tribo de Judá, a Raiz de Davi, prevaleceu para abrir o livro e romper os seus sete selos.
6 Abhomʉ-o, ma au Ndɨlɨ Kandɵlɵ bini alʉ tʉtʉ, lɨ bɨlɨ na kiti na ngámá-o. Okpála badha na ngangamba bhʉ́ dabɨlɨ bini ne obhelesɨ okpála-a asa anɨ ngbalina. Anɨ adʉ mʉgɨto me u akodho ngʉlʉ anɨ makodho. A adʉ bhʉ́ ’ndjɨ anɨ ne odidi mananɨka di ne djidjila mananɨka. Odjidjila mananɨka bhomʉ-o, a ko obua mananɨka gba Ebhe lɨ anɨ atima o pɨ́la doto libhomu-o.
6 E eu olhei, e eis que estava no meio do trono e dos quatro animais, e no meio dos anciãos um Cordeiro em pé, como se tivesse sido morto; tendo sete chifres e sete olhos, que são os sete Espíritos de Deus enviados a toda a terra.
7 Ndɨlɨ Kandɵlɵ-o ago, anɨ atsia aha ’kpá balʉa sakpa kpála ɨnde adʉ pɨ́ kiti na ngámá-o. ’Kpá balʉa ango-o adʉ sakpa anɨ lɨ pápá na kokpa.
7 E ele veio e tomou o livro da destra do que estava assentado no trono.
8 Nedhɨnga anɨ aha ’kpá balʉa lɨe, okpála badha na ngangamba di ne obhelesɨ okpála ndjɨkpa bhisi ne ká badha-a, atuko ne lɨpʉkʉ o kuto kala Ndɨlɨ Kandɵlɵ-o. A adʉ sakpa ndʉ uo bini ne bini hana ne dʉmʉ di ne kópo na olo ɨnde abedhe ne bandele bedhe. Bandele ango-o, a ko mayo gba okpála gba Ebhe-o.
8 E havendo tomado o livro, os quatro animais e os vinte e quatro anciãos prostraram-se diante do Cordeiro; tendo cada um deles harpa e vasos de ouro cheios de incenso, que são as orações dos santos.
9 U adʉ nali etsi na mbɨa me:
9 E eles cantavam uma nova canção, dizendo: Tu és digno de tomar o livro, e de abrir seus selos; porque foste morto e nos resgatastes para Deus pelo teu sangue, de cada família, e língua, e povo e nação;
10 Mo otsia amene me
10 e nos fizeste reis e sacerdotes para o nosso Deus, e nós reinaremos sobre a terra.
11 Pɨpɨta-a, ma au, ma atsia adje ’li bhiti oandjelu. U adʉ nanɨ okɵtɵ ne kɵtɵ. U alʉlʉ dengo kiti na ngámá-o, ne dengo okulu ’he badha-o, di ne dengo obhelesɨ okpála-o.
11 E eu olhei, e ouvi a voz de muitos anjos ao redor do trono, e dos animais, e dos anciãos; e o número deles era dez mil, vezes dez mil, e milhares de milhares;
12 U adʉ asʉsʉla kpekpeke me:
12 dizendo em alta voz: Digno é o Cordeiro que foi morto para receber poder, e riquezas, e sabedoria, e força, e honra, e glória, e bênção.
13 Ma atsia adje di ndʉ ohe na pɨ́la doto libhomu ne ohe na abhʉ́lá ne obhe na sa doto, ne obhe na abhʉ́ ’ngu-o hana aholo nali etsi me:
13 E cada criatura que está no céu, e na terra, e debaixo da terra, assim como as que estão no mar, e tudo o que neles há, eu as ouvi dizendo: Bênção, e honra, e glória, e poder, sejam àquele que está assentado sobre o trono, e ao Cordeiro, para sempre e sempre.
14 Okpála badha na ngangamba-a adʉ abhuka engʉ́ u adʉ apa e bhomʉ-o me: «A adʉ moko!» Obhelesɨ okpála atsia adʉ atʉtʉ lɨpʉkʉ-o kuto kala kiti na ngámá ne nadhɵgɵ Ebhe bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Ndɨlɨ Kandɵlɵ-o.
14 E os quatro animais disseram: Amém. E os vinte e quatro anciãos se prostraram e adoraram aquele que vive para sempre e sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.