Apocalipse 5
Gandja na Mbɨa (MDM) vs ACF
1 Pɨpɨta-a, ma au ’kpá balʉa bini sakpa kpála ɨnde adʉ pɨ́ kiti na ngámá-o, anɨ aholo lɨ pá ’kpa e na kokpa. U aye ’he pépé ne ndʉ pasʉ bhisi hana. U agagala, u atsia ayele ne malɨka lɨ obɨlɨ mananɨka.
1 E vi na destra do que estava assentado sobre o trono um livro escrito por dentro e por fora, selado com sete selos.
2 Abhomʉ-o, ma au andjelu bini na angu ɨnde adʉ asʉsʉla me: «A tɨ da nasosoko malɨka lɨ kʉte ’kpá balʉa ɨnde-e ngʉ́ nabhubhulu-o da?»
2 E vi um anjo forte, bradando com grande voz: Quem é digno de abrir o livro e de desatar os seus selos?
3 Engʉ́ bini, kpála bini ɨnde atɨ da nabhubhulu di ne natsia ’kpɨ́ bhʉ́bhʉ́-o dʉ de, abana abhʉ́lá, abana pɨ́la doto, abana asa doto.
3 E ninguém no céu, nem na terra, nem debaixo da terra, podia abrir o livro, nem olhar para ele.
4 Kaka-a, ma aku ’gbá naali, anga kpála ɨnde atɨ da nabhubhulu di ne natsia ’kpɨ́ bhʉ́bhʉ́-o dʉ de.
4 E eu chorava muito, porque ninguém fora achado digno de abrir o livro, nem de o ler, nem de olhar para ele.
5 Engʉ́ bini, sʉka obhelesɨ okpála apa mʉma me: «Mo okú ’gbá de. Tsitsia nga, kingbi na piga gba Yuda, ndɨlɨ gba ’ngbé ngámá Davidi-e agboko egʉ́-o agboko. Anɨ tɨ da nasosoko malɨka mananɨka bhomʉ-o, anɨ tsia bhúlu di ’kpá balʉa ango-o.»
5 E disse-me um dos anciãos: Não chores; eis aqui o Leão da tribo de Judá, a raiz de Davi, que venceu, para abrir o livro e desatar os seus sete selos.
6 Abhomʉ-o, ma au Ndɨlɨ Kandɵlɵ bini alʉ tʉtʉ, lɨ bɨlɨ na kiti na ngámá-o. Okpála badha na ngangamba bhʉ́ dabɨlɨ bini ne obhelesɨ okpála-a asa anɨ ngbalina. Anɨ adʉ mʉgɨto me u akodho ngʉlʉ anɨ makodho. A adʉ bhʉ́ ’ndjɨ anɨ ne odidi mananɨka di ne djidjila mananɨka. Odjidjila mananɨka bhomʉ-o, a ko obua mananɨka gba Ebhe lɨ anɨ atima o pɨ́la doto libhomu-o.
6 E olhei, e eis que estava no meio do trono e dos quatro animais viventes e entre os anciãos um Cordeiro, como havendo sido morto, e tinha sete pontas e sete olhos, que são os sete espíritos de Deus enviados a toda a terra.
7 Ndɨlɨ Kandɵlɵ-o ago, anɨ atsia aha ’kpá balʉa sakpa kpála ɨnde adʉ pɨ́ kiti na ngámá-o. ’Kpá balʉa ango-o adʉ sakpa anɨ lɨ pápá na kokpa.
7 E veio, e tomou o livro da destra do que estava assentado no trono.
8 Nedhɨnga anɨ aha ’kpá balʉa lɨe, okpála badha na ngangamba di ne obhelesɨ okpála ndjɨkpa bhisi ne ká badha-a, atuko ne lɨpʉkʉ o kuto kala Ndɨlɨ Kandɵlɵ-o. A adʉ sakpa ndʉ uo bini ne bini hana ne dʉmʉ di ne kópo na olo ɨnde abedhe ne bandele bedhe. Bandele ango-o, a ko mayo gba okpála gba Ebhe-o.
8 E, havendo tomado o livro, os quatro animais e os vinte e quatro anciãos prostraram-se diante do Cordeiro, tendo todos eles harpas e salvas de ouro cheias de incenso, que são as orações dos santos.
9 U adʉ nali etsi na mbɨa me:
9 E cantavam um novo cântico, dizendo: Digno és de tomar o livro, e de abrir os seus selos; porque foste morto, e com o teu sangue nos compraste para Deus de toda a tribo, e língua, e povo, e nação;
10 Mo otsia amene me
10 E para o nosso Deus nos fizeste reis e sacerdotes; e reinaremos sobre a terra.
11 Pɨpɨta-a, ma au, ma atsia adje ’li bhiti oandjelu. U adʉ nanɨ okɵtɵ ne kɵtɵ. U alʉlʉ dengo kiti na ngámá-o, ne dengo okulu ’he badha-o, di ne dengo obhelesɨ okpála-o.
11 E olhei, e ouvi a voz de muitos anjos ao redor do trono, e dos animais, e dos anciãos; e era o número deles milhões de milhões, e milhares de milhares,
12 U adʉ asʉsʉla kpekpeke me:
12 Que com grande voz diziam: Digno é o Cordeiro, que foi morto, de receber o poder, e riquezas, e sabedoria, e força, e honra, e glória, e ações de graças.
13 Ma atsia adje di ndʉ ohe na pɨ́la doto libhomu ne ohe na abhʉ́lá ne obhe na sa doto, ne obhe na abhʉ́ ’ngu-o hana aholo nali etsi me:
13 E ouvi a toda a criatura que está no céu, e na terra, e debaixo da terra, e que estão no mar, e a todas as coisas que neles há, dizer: Ao que está assentado sobre o trono, e ao Cordeiro, sejam dadas ações de graças, e honra, e glória, e poder para todo o sempre.
14 Okpála badha na ngangamba-a adʉ abhuka engʉ́ u adʉ apa e bhomʉ-o me: «A adʉ moko!» Obhelesɨ okpála atsia adʉ atʉtʉ lɨpʉkʉ-o kuto kala kiti na ngámá ne nadhɵgɵ Ebhe bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Ndɨlɨ Kandɵlɵ-o.
14 E os quatro animais diziam: Amém. E os vinte e quatro anciãos prostraram-se, e adoraram ao que vive para todo o sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.