1 Tessalonicenses 2
Gandja na Mbɨa (MDM) vs NVI
1 Ondaise ya, ngayi makpe-e, yi mbɨla ndjɨndjɨ me enʉ́ ya anʉ e agba yi-e, adʉ enʉ́ na padhá padhá de.
1 Irmãos, vocês mesmos sabem que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Yi mbɨla la di ndjɨndjɨ me, kalanʉ-o, u ato ngaɨza mbolo lɨ ya, ya atsia azʉ di lɨkabhu bhʉ́ gʉdhʉ na Filipoi. Engʉ́ bini, Ebhe gba nɨ́-e atsia ato masi bhʉ́ ya ngʉbula me ya kpokpo Bádha Ngali gba nɨ-e pɨ yi, belegʉ u adʉ ale nani kpadjɨ pɨ ya lɨe-o.
2 Apesar de termos sido maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, com a ajuda de nosso Deus tivemos coragem de anunciar-lhes o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Padhá de, anga eɨ ɨnde ya ngaɨ okpála lɨe me u zɨba Bádha Ngali-e, a ko eu de, a ko di kabula gʉmʉ na sisiti de, ya gɨlɨ la di napite kpála bini de.
3 Pois nossa exortação não tem origem no erro nem em motivos impuros, nem temos intenção de enganá-los;
4 Engʉ́ bini, ya ngakpokpo Bádha Ngali anga Ebhe ale ya, anɨ atsia au me ya tɨ da nakpokpokpo lɨ lelele. Abhomʉ-o, anɨ atsia aha Bádha Ngali ango-o pɨ ya me ya kpokpo pɨ okpála koko. Ya gɨlɨ nanga lɨ okpála de, ya ngagɨlɨ mangbo nanga lɨ Ebhe ɨnde ngale bua nɨ́ ngʉ́ nambɨla engʉ́ ɨnde bhʉ́bhʉ́-o.
4 pelo contrário, como homens aprovados por Deus, a ponto de nos ter sido confiado por ele o evangelho, não falamos para agradar a pessoas, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Yi mbɨla ndjɨndjɨ me ya dʉ apa ’ngʉ́ ka djila kpála ’kpɨ́ bini de. Ya pa di obabadha ’li ngʉ́ nasia ehe bini de. Ebhe apá bhobhomʉ-o lɨ ya ngae.
5 Vocês bem sabem a nossa linguagem nunca foi de bajulação nem de pretexto para ganância; Deus é testemunha.
6 Ya gɨlɨ de me okpála dhɵgɵ ya-a de, abana ɨ dʉ yi, abana ɨ dʉ di okpála koko.
6 Nem buscamos reconhecimento humano, quer de vocês quer de outros.
7 A ayo nako me ya dʉ bhʉ́ ká yi maka ongbengbe okpála, anga ya ne obhʉlʉ titima gba Kilisito . Engʉ́ bini, ya adʉ bhʉ́ ká yi me ya nde abedhe ne bhʉkʉ ’ngʉ́ maka ’hi ongɨsɨ ɨnde ngakʉ ongɨsɨ gba e.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter sido um peso, tornamo-nos bondosos entre vocês, como uma mãe que cuida dos próprios filhos.
8 Ya kʉnda yi naali. Kaka-a, ya dʉ bha bini bedhe de ngʉ́ nakpokpo pɨ yi Bádha Ngali gba Ebhe, engʉ́ bini ya adʉ bedhe ngʉ́ nateteke yi ne ndʉ kpadjɨ hana, anga yi akolo kpʉ́kpʉ́ na bua ya.
8 Sentindo, assim, tanta afeição por vocês, decidimos dar-lhes não somente o evangelho de Deus, mas também a nossa própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Ondaise ya, yi bhundja nga kulu di ne ndala gba ya-o. Nedhɨnga ya adʉ akpokpo Bádha Ngali gba Ebhe-e lɨe pɨ yi-e, ya amene kulu ngbɨkpɨ ne sukpe ngʉbula me ya adhá bhʉ́ kpála bini bhʉ́ ká yi de.
9 Irmãos, certamente vocês se lembram do nosso trabalho esgotante e da nossa fadiga; trabalhamos noite e dia para não sermos pesados a ninguém, enquanto lhes pregávamos o evangelho de Deus.
10 Yi apá lɨ ya ngayi, lɨ Ebhe tsia pá di lɨ ya ngae me, nedhɨnga ya adʉ lɨe bhʉ́ ká yi omabhuka-a , ya amene engʉ́ ɨnde nganga lɨ Ebhe, engʉ́ na ngbingbili, engʉ́ ɨnde lɨ okpála pá siti ’ngʉ́ lɨ ya ka e de.
10 Tanto vocês como Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira santa, justa e irrepreensível entre vocês, os que crêem.
11 Yi mbɨla la di ndjɨndjɨ me ya amene pɨ kpála bini bini bhʉ́ ká yi maka lɨ ’dyɨ ongɨsɨ amemene pɨ ongɨsɨ gba e makpe lɨe-o.
11 Pois vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata seus filhos,
12 Ya ato masi bhʉ́ yi, ya atsia apa di pɨ yi ne kekele me yi dholo maka lɨ Ebhe akʉnda lɨe. Ngaanɨ-e, anɨ ngaɨ yi me yi lɨ bhʉ́ Naʉ gba nɨ, di me yi sia sangu gba nɨ-o.
12 exortando, consolando e dando testemunho, para que vocês vivam de maneira digna de Deus, que os chamou para o seu Reino e glória.
13 La di-e, ya ngagie heni pɨ Ebhe ndʉ ’kpɨ́ hana, anga yi asia eli gba Ebhe ɨnde ya akpokpo e pɨ yi-e lɨe, yi azɨba me a ko ’li okpála de. Engʉ́ bini, yi azɨba me a ko eli gba Ebhe na paká, eli ɨnde di ngamene kulu bhʉ́ yi okpála ɨnde abhuka-o.
13 Também agradecemos a Deus sem cessar, pois, ao receberem de nossa parte a palavra de Deus, vocês a aceitaram não como palavra de homens, mas segundo verdadeiramente é, como palavra de Deus, que atua com eficácia em vocês, os que crêem.
14 Ondaise ya, engʉ́ ɨnde akolo lɨ yi-e maka engʉ́ ɨnde akolo lɨ okpála abhuka Yesu Kilisito bhʉ́ oDadjua gba Ebhe bhʉ́ ndu doto na Yudaya-o. Padhá de, anga yi azʉ lɨkabhu bhomʉ-o sakpa ondaise yi makpe na kʉtɨ bini maka u azʉ di lɨe sakpa omaYuda-o.
14 Porque vocês, irmãos, tornaram-se imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia. Vocês sofreram da parte dos seus próprios conterrâneos as mesmas coisas que aquelas igrejas sofreram da parte dos judeus,
15 Ngauo-o, u abhɵlɵ Ngámá Yesu di ne opolofeta gba Ebhe, u atsia ato di mbolo lɨ ya. U nga lɨ Ebhe di ne lɨ okpála de.
15 que mataram o Senhor Jesus e os profetas, e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são hostis a todos,
16 Padhá de, anga u ngamene ne kpéke me o ni kpadjɨ pɨ ya me ya akpókpo Bádha Ngali pɨ okpála ɨnde ne omaYuda ade-e de, ngʉbula me u akóbho de. U ngamene lɨe mo-o, u ngabe ndʉ siti ’ngʉ́ gba o ndʉ ’kpɨ́ hana. La alɨ soso-o, ke ’ngʉ́ gba Ebhe-e atɨ́ pɨ́ uo.
16 esforçando-se para nos impedir que falemos aos gentios, e estes sejam salvos. Dessa forma, vão sempre completando a medida dos seus pecados. Sobre eles, finalmente, veio a ira.
17 Ondaise ya, pɨ ya-a, pɨta nedhɨnga bedɨ nɨ́ agbo bhʉsʉ nɨ́ lɨe ne yi bhʉ́ kʉte, bua nɨ́ nde bha ne yi bhʉ́ dabɨlɨ bini-e, ya amene ne kpéke hana me ya nʉ u yi, anga ya adʉ ne gʉmʉ naali me ya u matá yi.
17 Nós, porém, irmãos, privados da companhia de vocês por breve tempo, em pessoa, mas não no coração, esforçamo-nos ainda mais para vê-los pessoalmente, pela saudade que temos de vocês.
18 Ya adʉ ne gʉmʉ me ya gie lɨya agba yi. Ngama Polo, ma ale bhʉtsibhʉtsi. La-a, Satana ani kpadjɨ pɨ ya.
18 Quisemos visitá-los. Eu mesmo, Paulo o quis, e não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 A ko paká. Ta nao ’to ya ’to Ngámá-a, a ko yi. Ta djalɨ gba ya-a, a ko yi. Nedhɨnga lɨ Ngámá gba nɨ́ Yesu Kilisito agó lɨe, yi adʉ́ pɨ ya maka ndata na ngámá ɨnde u ahaha e pɨ okpála ɨnde agboko ’gʉ́-o. Ya tsia dʉ́ kala anɨ ne gindaginda.
19 Pois quem é a nossa esperança, alegria ou coroa em que nos gloriamos perante o Senhor Jesus na sua vinda? Não são vocês?
20 A moko, ya ne gindaginda kabula yi, ya la di ngakpi djalɨ kabula yi.
20 De fato, vocês são a nossa glória e a nossa alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.