Marcos 5
Godoni Vu'a Maiu'ina (MCQ) vs VC
1 ꞌEjume pu soha sue ropunaꞌi kwaa iha Kerasinisi usevara.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Hu sisima vaji ariha roꞌeme ea kaꞌene ꞌavena sisei ajiviꞌinijaho euchi hinunaꞌomo roe piunamana.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Ea kajaho euchi hinunaꞌomo ea hu nihoꞌo senia areri pakamovura.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Naꞌia mapokaꞌe ea kajaho anikuroa ꞌee senia kamovujaho hu turama useunaꞌomo ei pini hua ꞌajoahuna areri pana.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Hu naꞌia veiriꞌa euchia ꞌee huriꞌa vaji emaavajiꞌi muna ꞌeke huni haha puaviꞌi hinuna.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 ꞌEjume hu kahakaro namijiꞌi Jesu kamarena ninuma roe Huni unaꞌi nitupari samana.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Hu ira ajira emaavajiꞌi ijá ꞌwama Jesu Godi nihoꞌo Natohwi jihuni Hariha A iraka na vetiꞌena? Na jarirama ꞌwaravukúne A na pasiseꞌi ꞌahiꞌamana ꞌwamana.
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 ꞌAvena siseijara ꞌwarama jihuni maijaho Jesura ꞌavena siseakera eakaho ranaꞌi kaivo ꞌeꞌuna ꞌwamajihunaꞌe ꞌwaramana.
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 ꞌEjume Hu ijá ꞌwama Oni iha irane? ꞌwamana. Hu eha vena ijá ꞌwama Nuni iha Rijani. Ijihuni maijaho nú ꞌavena mapoka ꞌwamana.
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Hu hina miꞌimiꞌiviꞌi Hu kwaa pina pairechamúe vaꞌa ꞌwamana.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Maha mapoka kahe ꞌiruma ijiꞌi huriꞌa hari hiju.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 ꞌEjume pu miꞌimiꞌiviꞌi Hu ijá ꞌwava A irechamúe nú vaꞌe maha kahehi puni vaji vaꞌa ꞌwavara.
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 ꞌEjume Jesu pu irechamiume ꞌavena sisesa kajija ariha vaꞌe maha ajimaume maha mapoka mapoka (2,000) niꞌaha kwinu ꞌurina ninukujaha vaꞌe rarahi arihe soha vaji niname imwasamiume kwamasahara.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Emaa kaꞌene maha ꞌajohiꞌinijija kimareja juhaha ninuma vaꞌe ari oraꞌe ꞌwaramapenojume ea mapoka raka kaꞌene renaji kiꞌi ꞌahiume roara.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Pu Jesuni roi kavume ea kaꞌene ꞌavena sisei ajiviꞌinijaho ateha iruhe húmata maraꞌeme masuani hijuma pu kamareja nihoꞌo tea junamana.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Ea kaꞌene kavajipo ꞌavena sisei ajiviꞌini jihuni vuꞌa ꞌee maha puni vuꞌa niꞌaha kwino ari ora ꞌwaravara.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 ꞌEjume ari ora kajipo aneja vene ꞌejahae ijá ꞌwava A núni kwaa areꞌi kaivo vaꞌa ꞌwavara.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 ꞌEjume Hu ꞌurina sisima ajima vaꞌiro vejumakaviꞌi ea kaꞌene ꞌavena sisei ajiviꞌina kajara Hu huꞌúmo vaꞌirono ꞌwaramana.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Hu tanurahe pavaꞌamarono ꞌwaramana. ꞌEnakaivo Hu ijá ꞌwama Ehuapuni vaꞌe raka kaꞌene Godira vetae niꞌajahajaho ijá ehuana ꞌwaraꞌamana ꞌwamana.
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 ꞌEjume hu ꞌurina vaꞌe Tikaparasi Jesura raka kaꞌene huaꞌe vetiajaho ijá najahume pu ea mahoꞌo hena oja nihoꞌo hwaꞌusahara.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Sisima ꞌaha kajino Jesu kúꞌo sue toa ropunaꞌi vaꞌeme ea mapoka toa rora kajino nianaa roara.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Jairasi Sinakoku kaukara ꞌajohiꞌina pinaꞌomo roe Jesu kame nitupari satiana.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 ꞌEne nihoꞌo ꞌejahae ijá ꞌwama Nuni ꞌapaja nihoꞌo kwaꞌiro venu. A huni roe ija ꞌunave maraje hinama ꞌwamana.
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 ꞌEjume Jesu hu huꞌúmo vaꞌeme ea mapoka roajime ꞌunama tanuꞌurahara.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Napara pina juara iropu ropu noꞌo ꞌai vuaravuꞌe hinuna.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 ꞌEjukamareꞌe hu juketapo naꞌia mapoka amairiahura kaivo hu pamaranuna. Hu monia mapoka ꞌúsia ꞌimenuna kaivo venahujaho pamarane ꞌee nihoꞌo siserana paranuna.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Ijá veꞌeme napara kajaho hijiꞌi hejume ea ꞌahopo Jesura raka kaꞌene venuji ꞌwavuma henarena ꞌurina ea vaja kajino ꞌuraha ruvaꞌuvaume Jesuni túnaꞌi namijiꞌi Huni ateha ꞌunamana.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Hu ijá rona Na Huni atehake ꞌunaꞌujaho sonahiꞌena ronana.
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 ꞌEꞌikaivo hu ateha Huna kajaho uri ꞌunama kajino niꞌaha kwino ꞌaa huna kajaho paꞌarenana. ꞌEjume napara kajaho henajaho huni haha vaja sonanana.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Ijá veꞌeme Jesuni harura maꞌuako paꞌarejuma henarena Jesu taꞌarohe nia niriapenojiꞌi aporama ijá ꞌiama Irara Nuni ateha ꞌunamane? ꞌiamana.
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 ꞌEjume tisaiporu epo ijá ꞌwava Ea mapoka ani reja kajihipuni vaji A naminanaꞌomo pura ꞌunaravara. ꞌEnakaivo A raka vena Irara ꞌunirimana ꞌúmo? ꞌwavara.
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Jesu kúꞌo nirie napara kaꞌene ateha ꞌunamajaho samapenonana.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Ijá veꞌeme ijí napara kajaho henajaho huni haha nisonavuma henarena juma simaviꞌi niꞌaha kwino Jesuni unaꞌi ojiꞌi nahama Jesu ꞌwaramana.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Hu napara kajaho ijá ꞌwama Naparakera a iraka kaꞌene nimaa rona ijarahara vejume a maranaana. A sonahaanakúna teamanaꞌeje vaꞌa ꞌwamana.
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Hu hina vuꞌa ꞌwaraꞌeme ea ꞌahoꞌa Sinakoku natohwijihuni sei rena roe ijá ꞌwava ꞌApajuna nikwamana kaivo rakijihunaꞌe Najahiꞌina ꞌwaraviꞌi hino? ꞌwavara.
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 ꞌEnakaivo ea kajipuhipo vuꞌaka ꞌwaravajaho Jesu henarena Hu Sinakoku natohwa ijá ꞌwama A patea junamana kaivo nimaa roꞌamana ꞌwamana.
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 ꞌEjume Jesu ea mapoka ruravume hijumakiviꞌi Pita ho Jemisi ho ꞌee ꞌuꞌua huna Joninaꞌomo ijihi puꞌúmo vaꞌara.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 ꞌEjume pu vaꞌe Sinakoku natohwi jihuni sei useviꞌi hejume pu niramaruma piraname nihoꞌo natohwa temukavara.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 ꞌEjume Hu ijí sei vaji ajima vaꞌarena ijá ꞌiama Ja raka venareꞌe niramaruvo? Napaiseakaho pakwamana kaivo hu nenu ꞌiamana.
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 ꞌEjume pu ijahume Hu pu maꞌahi irechamiuma vaꞌara. ꞌEjume Jesu Huni tisaiporu noꞌopisune oaha omaha aherame napaisea kajara namajino vaꞌara.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Jesu napaisea ija ꞌunaviꞌi Arameka opuni iri ijá ꞌwama Tarita Kumi ꞌwamana. Tarita Kumi ijihuni maijaho napaiseakera ꞌurina!
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 ꞌEjume niꞌaha kwinu napaisea kajaho ꞌurina ꞌurahonana. Napaisea kajaho juara iropu ropu noꞌo paꞌarenana. Ijá vejuma kamarena ea kaꞌene ijí hijajaho nihoꞌo natohwa oja hwaꞌusahara.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Jesu pu ajira ijá ꞌiama Ja ike Nara vejukaho ea ꞌahoꞌa paꞌwaraꞌavara kaivo napaiseakaho ꞌiruma iꞌimaha ꞌiamana.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.