Marcos 5
Godoni Vu'a Maiu'ina (MCQ) vs NAA
1 ꞌEjume pu soha sue ropunaꞌi kwaa iha Kerasinisi usevara.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Hu sisima vaji ariha roꞌeme ea kaꞌene ꞌavena sisei ajiviꞌinijaho euchi hinunaꞌomo roe piunamana.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Ea kajaho euchi hinunaꞌomo ea hu nihoꞌo senia areri pakamovura.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Naꞌia mapokaꞌe ea kajaho anikuroa ꞌee senia kamovujaho hu turama useunaꞌomo ei pini hua ꞌajoahuna areri pana.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Hu naꞌia veiriꞌa euchia ꞌee huriꞌa vaji emaavajiꞌi muna ꞌeke huni haha puaviꞌi hinuna.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 ꞌEjume hu kahakaro namijiꞌi Jesu kamarena ninuma roe Huni unaꞌi nitupari samana.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 Hu ira ajira emaavajiꞌi ijá ꞌwama Jesu Godi nihoꞌo Natohwi jihuni Hariha A iraka na vetiꞌena? Na jarirama ꞌwaravukúne A na pasiseꞌi ꞌahiꞌamana ꞌwamana.
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 ꞌAvena siseijara ꞌwarama jihuni maijaho Jesura ꞌavena siseakera eakaho ranaꞌi kaivo ꞌeꞌuna ꞌwamajihunaꞌe ꞌwaramana.
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 ꞌEjume Hu ijá ꞌwama Oni iha irane? ꞌwamana. Hu eha vena ijá ꞌwama Nuni iha Rijani. Ijihuni maijaho nú ꞌavena mapoka ꞌwamana.
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Hu hina miꞌimiꞌiviꞌi Hu kwaa pina pairechamúe vaꞌa ꞌwamana.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Maha mapoka kahe ꞌiruma ijiꞌi huriꞌa hari hiju.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 ꞌEjume pu miꞌimiꞌiviꞌi Hu ijá ꞌwava A irechamúe nú vaꞌe maha kahehi puni vaji vaꞌa ꞌwavara.
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 ꞌEjume Jesu pu irechamiume ꞌavena sisesa kajija ariha vaꞌe maha ajimaume maha mapoka mapoka (2,000) niꞌaha kwinu ꞌurina ninukujaha vaꞌe rarahi arihe soha vaji niname imwasamiume kwamasahara.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Emaa kaꞌene maha ꞌajohiꞌinijija kimareja juhaha ninuma vaꞌe ari oraꞌe ꞌwaramapenojume ea mapoka raka kaꞌene renaji kiꞌi ꞌahiume roara.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Pu Jesuni roi kavume ea kaꞌene ꞌavena sisei ajiviꞌinijaho ateha iruhe húmata maraꞌeme masuani hijuma pu kamareja nihoꞌo tea junamana.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Ea kaꞌene kavajipo ꞌavena sisei ajiviꞌini jihuni vuꞌa ꞌee maha puni vuꞌa niꞌaha kwino ari ora ꞌwaravara.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 ꞌEjume ari ora kajipo aneja vene ꞌejahae ijá ꞌwava A núni kwaa areꞌi kaivo vaꞌa ꞌwavara.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 ꞌEjume Hu ꞌurina sisima ajima vaꞌiro vejumakaviꞌi ea kaꞌene ꞌavena sisei ajiviꞌina kajara Hu huꞌúmo vaꞌirono ꞌwaramana.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Hu tanurahe pavaꞌamarono ꞌwaramana. ꞌEnakaivo Hu ijá ꞌwama Ehuapuni vaꞌe raka kaꞌene Godira vetae niꞌajahajaho ijá ehuana ꞌwaraꞌamana ꞌwamana.
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 ꞌEjume hu ꞌurina vaꞌe Tikaparasi Jesura raka kaꞌene huaꞌe vetiajaho ijá najahume pu ea mahoꞌo hena oja nihoꞌo hwaꞌusahara.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Sisima ꞌaha kajino Jesu kúꞌo sue toa ropunaꞌi vaꞌeme ea mapoka toa rora kajino nianaa roara.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Jairasi Sinakoku kaukara ꞌajohiꞌina pinaꞌomo roe Jesu kame nitupari satiana.
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 ꞌEne nihoꞌo ꞌejahae ijá ꞌwama Nuni ꞌapaja nihoꞌo kwaꞌiro venu. A huni roe ija ꞌunave maraje hinama ꞌwamana.
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 ꞌEjume Jesu hu huꞌúmo vaꞌeme ea mapoka roajime ꞌunama tanuꞌurahara.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Napara pina juara iropu ropu noꞌo ꞌai vuaravuꞌe hinuna.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 ꞌEjukamareꞌe hu juketapo naꞌia mapoka amairiahura kaivo hu pamaranuna. Hu monia mapoka ꞌúsia ꞌimenuna kaivo venahujaho pamarane ꞌee nihoꞌo siserana paranuna.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Ijá veꞌeme napara kajaho hijiꞌi hejume ea ꞌahopo Jesura raka kaꞌene venuji ꞌwavuma henarena ꞌurina ea vaja kajino ꞌuraha ruvaꞌuvaume Jesuni túnaꞌi namijiꞌi Huni ateha ꞌunamana.
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 Hu ijá rona Na Huni atehake ꞌunaꞌujaho sonahiꞌena ronana.
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 ꞌEꞌikaivo hu ateha Huna kajaho uri ꞌunama kajino niꞌaha kwino ꞌaa huna kajaho paꞌarenana. ꞌEjume napara kajaho henajaho huni haha vaja sonanana.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Ijá veꞌeme Jesuni harura maꞌuako paꞌarejuma henarena Jesu taꞌarohe nia niriapenojiꞌi aporama ijá ꞌiama Irara Nuni ateha ꞌunamane? ꞌiamana.
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 ꞌEjume tisaiporu epo ijá ꞌwava Ea mapoka ani reja kajihipuni vaji A naminanaꞌomo pura ꞌunaravara. ꞌEnakaivo A raka vena Irara ꞌunirimana ꞌúmo? ꞌwavara.
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Jesu kúꞌo nirie napara kaꞌene ateha ꞌunamajaho samapenonana.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ijá veꞌeme ijí napara kajaho henajaho huni haha nisonavuma henarena juma simaviꞌi niꞌaha kwino Jesuni unaꞌi ojiꞌi nahama Jesu ꞌwaramana.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Hu napara kajaho ijá ꞌwama Naparakera a iraka kaꞌene nimaa rona ijarahara vejume a maranaana. A sonahaanakúna teamanaꞌeje vaꞌa ꞌwamana.
34 Então Jesus lhe disse:
35 Hu hina vuꞌa ꞌwaraꞌeme ea ꞌahoꞌa Sinakoku natohwijihuni sei rena roe ijá ꞌwava ꞌApajuna nikwamana kaivo rakijihunaꞌe Najahiꞌina ꞌwaraviꞌi hino? ꞌwavara.
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 ꞌEnakaivo ea kajipuhipo vuꞌaka ꞌwaravajaho Jesu henarena Hu Sinakoku natohwa ijá ꞌwama A patea junamana kaivo nimaa roꞌamana ꞌwamana.
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 ꞌEjume Jesu ea mapoka ruravume hijumakiviꞌi Pita ho Jemisi ho ꞌee ꞌuꞌua huna Joninaꞌomo ijihi puꞌúmo vaꞌara.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 ꞌEjume pu vaꞌe Sinakoku natohwi jihuni sei useviꞌi hejume pu niramaruma piraname nihoꞌo natohwa temukavara.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 ꞌEjume Hu ijí sei vaji ajima vaꞌarena ijá ꞌiama Ja raka venareꞌe niramaruvo? Napaiseakaho pakwamana kaivo hu nenu ꞌiamana.
39 Ao entrar, disse:
40 ꞌEjume pu ijahume Hu pu maꞌahi irechamiuma vaꞌara. ꞌEjume Jesu Huni tisaiporu noꞌopisune oaha omaha aherame napaisea kajara namajino vaꞌara.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Jesu napaisea ija ꞌunaviꞌi Arameka opuni iri ijá ꞌwama Tarita Kumi ꞌwamana. Tarita Kumi ijihuni maijaho napaiseakera ꞌurina!
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 ꞌEjume niꞌaha kwinu napaisea kajaho ꞌurina ꞌurahonana. Napaisea kajaho juara iropu ropu noꞌo paꞌarenana. Ijá vejuma kamarena ea kaꞌene ijí hijajaho nihoꞌo natohwa oja hwaꞌusahara.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Jesu pu ajira ijá ꞌiama Ja ike Nara vejukaho ea ꞌahoꞌa paꞌwaraꞌavara kaivo napaiseakaho ꞌiruma iꞌimaha ꞌiamana.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.