Marcos 5
Godoni Vu'a Maiu'ina (MCQ) vs ARIB
1 ꞌEjume pu soha sue ropunaꞌi kwaa iha Kerasinisi usevara.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Hu sisima vaji ariha roꞌeme ea kaꞌene ꞌavena sisei ajiviꞌinijaho euchi hinunaꞌomo roe piunamana.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Ea kajaho euchi hinunaꞌomo ea hu nihoꞌo senia areri pakamovura.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Naꞌia mapokaꞌe ea kajaho anikuroa ꞌee senia kamovujaho hu turama useunaꞌomo ei pini hua ꞌajoahuna areri pana.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Hu naꞌia veiriꞌa euchia ꞌee huriꞌa vaji emaavajiꞌi muna ꞌeke huni haha puaviꞌi hinuna.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 ꞌEjume hu kahakaro namijiꞌi Jesu kamarena ninuma roe Huni unaꞌi nitupari samana.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 Hu ira ajira emaavajiꞌi ijá ꞌwama Jesu Godi nihoꞌo Natohwi jihuni Hariha A iraka na vetiꞌena? Na jarirama ꞌwaravukúne A na pasiseꞌi ꞌahiꞌamana ꞌwamana.
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 ꞌAvena siseijara ꞌwarama jihuni maijaho Jesura ꞌavena siseakera eakaho ranaꞌi kaivo ꞌeꞌuna ꞌwamajihunaꞌe ꞌwaramana.
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 ꞌEjume Hu ijá ꞌwama Oni iha irane? ꞌwamana. Hu eha vena ijá ꞌwama Nuni iha Rijani. Ijihuni maijaho nú ꞌavena mapoka ꞌwamana.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Hu hina miꞌimiꞌiviꞌi Hu kwaa pina pairechamúe vaꞌa ꞌwamana.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Maha mapoka kahe ꞌiruma ijiꞌi huriꞌa hari hiju.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 ꞌEjume pu miꞌimiꞌiviꞌi Hu ijá ꞌwava A irechamúe nú vaꞌe maha kahehi puni vaji vaꞌa ꞌwavara.
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 ꞌEjume Jesu pu irechamiume ꞌavena sisesa kajija ariha vaꞌe maha ajimaume maha mapoka mapoka (2,000) niꞌaha kwinu ꞌurina ninukujaha vaꞌe rarahi arihe soha vaji niname imwasamiume kwamasahara.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Emaa kaꞌene maha ꞌajohiꞌinijija kimareja juhaha ninuma vaꞌe ari oraꞌe ꞌwaramapenojume ea mapoka raka kaꞌene renaji kiꞌi ꞌahiume roara.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Pu Jesuni roi kavume ea kaꞌene ꞌavena sisei ajiviꞌinijaho ateha iruhe húmata maraꞌeme masuani hijuma pu kamareja nihoꞌo tea junamana.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Ea kaꞌene kavajipo ꞌavena sisei ajiviꞌini jihuni vuꞌa ꞌee maha puni vuꞌa niꞌaha kwino ari ora ꞌwaravara.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 ꞌEjume ari ora kajipo aneja vene ꞌejahae ijá ꞌwava A núni kwaa areꞌi kaivo vaꞌa ꞌwavara.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 ꞌEjume Hu ꞌurina sisima ajima vaꞌiro vejumakaviꞌi ea kaꞌene ꞌavena sisei ajiviꞌina kajara Hu huꞌúmo vaꞌirono ꞌwaramana.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Hu tanurahe pavaꞌamarono ꞌwaramana. ꞌEnakaivo Hu ijá ꞌwama Ehuapuni vaꞌe raka kaꞌene Godira vetae niꞌajahajaho ijá ehuana ꞌwaraꞌamana ꞌwamana.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 ꞌEjume hu ꞌurina vaꞌe Tikaparasi Jesura raka kaꞌene huaꞌe vetiajaho ijá najahume pu ea mahoꞌo hena oja nihoꞌo hwaꞌusahara.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Sisima ꞌaha kajino Jesu kúꞌo sue toa ropunaꞌi vaꞌeme ea mapoka toa rora kajino nianaa roara.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Jairasi Sinakoku kaukara ꞌajohiꞌina pinaꞌomo roe Jesu kame nitupari satiana.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 ꞌEne nihoꞌo ꞌejahae ijá ꞌwama Nuni ꞌapaja nihoꞌo kwaꞌiro venu. A huni roe ija ꞌunave maraje hinama ꞌwamana.
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 ꞌEjume Jesu hu huꞌúmo vaꞌeme ea mapoka roajime ꞌunama tanuꞌurahara.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Napara pina juara iropu ropu noꞌo ꞌai vuaravuꞌe hinuna.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 ꞌEjukamareꞌe hu juketapo naꞌia mapoka amairiahura kaivo hu pamaranuna. Hu monia mapoka ꞌúsia ꞌimenuna kaivo venahujaho pamarane ꞌee nihoꞌo siserana paranuna.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Ijá veꞌeme napara kajaho hijiꞌi hejume ea ꞌahopo Jesura raka kaꞌene venuji ꞌwavuma henarena ꞌurina ea vaja kajino ꞌuraha ruvaꞌuvaume Jesuni túnaꞌi namijiꞌi Huni ateha ꞌunamana.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 Hu ijá rona Na Huni atehake ꞌunaꞌujaho sonahiꞌena ronana.
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 ꞌEꞌikaivo hu ateha Huna kajaho uri ꞌunama kajino niꞌaha kwino ꞌaa huna kajaho paꞌarenana. ꞌEjume napara kajaho henajaho huni haha vaja sonanana.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Ijá veꞌeme Jesuni harura maꞌuako paꞌarejuma henarena Jesu taꞌarohe nia niriapenojiꞌi aporama ijá ꞌiama Irara Nuni ateha ꞌunamane? ꞌiamana.
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 ꞌEjume tisaiporu epo ijá ꞌwava Ea mapoka ani reja kajihipuni vaji A naminanaꞌomo pura ꞌunaravara. ꞌEnakaivo A raka vena Irara ꞌunirimana ꞌúmo? ꞌwavara.
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Jesu kúꞌo nirie napara kaꞌene ateha ꞌunamajaho samapenonana.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Ijá veꞌeme ijí napara kajaho henajaho huni haha nisonavuma henarena juma simaviꞌi niꞌaha kwino Jesuni unaꞌi ojiꞌi nahama Jesu ꞌwaramana.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Hu napara kajaho ijá ꞌwama Naparakera a iraka kaꞌene nimaa rona ijarahara vejume a maranaana. A sonahaanakúna teamanaꞌeje vaꞌa ꞌwamana.
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Hu hina vuꞌa ꞌwaraꞌeme ea ꞌahoꞌa Sinakoku natohwijihuni sei rena roe ijá ꞌwava ꞌApajuna nikwamana kaivo rakijihunaꞌe Najahiꞌina ꞌwaraviꞌi hino? ꞌwavara.
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 ꞌEnakaivo ea kajipuhipo vuꞌaka ꞌwaravajaho Jesu henarena Hu Sinakoku natohwa ijá ꞌwama A patea junamana kaivo nimaa roꞌamana ꞌwamana.
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 ꞌEjume Jesu ea mapoka ruravume hijumakiviꞌi Pita ho Jemisi ho ꞌee ꞌuꞌua huna Joninaꞌomo ijihi puꞌúmo vaꞌara.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 ꞌEjume pu vaꞌe Sinakoku natohwi jihuni sei useviꞌi hejume pu niramaruma piraname nihoꞌo natohwa temukavara.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 ꞌEjume Hu ijí sei vaji ajima vaꞌarena ijá ꞌiama Ja raka venareꞌe niramaruvo? Napaiseakaho pakwamana kaivo hu nenu ꞌiamana.
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 ꞌEjume pu ijahume Hu pu maꞌahi irechamiuma vaꞌara. ꞌEjume Jesu Huni tisaiporu noꞌopisune oaha omaha aherame napaisea kajara namajino vaꞌara.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Jesu napaisea ija ꞌunaviꞌi Arameka opuni iri ijá ꞌwama Tarita Kumi ꞌwamana. Tarita Kumi ijihuni maijaho napaiseakera ꞌurina!
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 ꞌEjume niꞌaha kwinu napaisea kajaho ꞌurina ꞌurahonana. Napaisea kajaho juara iropu ropu noꞌo paꞌarenana. Ijá vejuma kamarena ea kaꞌene ijí hijajaho nihoꞌo natohwa oja hwaꞌusahara.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Jesu pu ajira ijá ꞌiama Ja ike Nara vejukaho ea ꞌahoꞌa paꞌwaraꞌavara kaivo napaiseakaho ꞌiruma iꞌimaha ꞌiamana.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.