Marcos 5

Godoni Vu'a Maiu'ina (MCQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 ꞌEjume pu soha sue ropunaꞌi kwaa iha Kerasinisi usevara.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Hu sisima vaji ariha roꞌeme ea kaꞌene ꞌavena sisei ajiviꞌinijaho euchi hinunaꞌomo roe piunamana.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Ea kajaho euchi hinunaꞌomo ea hu nihoꞌo senia areri pakamovura.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Naꞌia mapokaꞌe ea kajaho anikuroa ꞌee senia kamovujaho hu turama useunaꞌomo ei pini hua ꞌajoahuna areri pana.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Hu naꞌia veiriꞌa euchia ꞌee huriꞌa vaji emaavajiꞌi muna ꞌeke huni haha puaviꞌi hinuna.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 ꞌEjume hu kahakaro namijiꞌi Jesu kamarena ninuma roe Huni unaꞌi nitupari samana.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Hu ira ajira emaavajiꞌi ijá ꞌwama Jesu Godi nihoꞌo Natohwi jihuni Hariha A iraka na vetiꞌena? Na jarirama ꞌwaravukúne A na pasiseꞌi ꞌahiꞌamana ꞌwamana.
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 ꞌAvena siseijara ꞌwarama jihuni maijaho Jesura ꞌavena siseakera eakaho ranaꞌi kaivo ꞌeꞌuna ꞌwamajihunaꞌe ꞌwaramana.
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 ꞌEjume Hu ijá ꞌwama Oni iha irane? ꞌwamana. Hu eha vena ijá ꞌwama Nuni iha Rijani. Ijihuni maijaho nú ꞌavena mapoka ꞌwamana.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Hu hina miꞌimiꞌiviꞌi Hu kwaa pina pairechamúe vaꞌa ꞌwamana.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Maha mapoka kahe ꞌiruma ijiꞌi huriꞌa hari hiju.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 ꞌEjume pu miꞌimiꞌiviꞌi Hu ijá ꞌwava A irechamúe nú vaꞌe maha kahehi puni vaji vaꞌa ꞌwavara.
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 ꞌEjume Jesu pu irechamiume ꞌavena sisesa kajija ariha vaꞌe maha ajimaume maha mapoka mapoka (2,000) niꞌaha kwinu ꞌurina ninukujaha vaꞌe rarahi arihe soha vaji niname imwasamiume kwamasahara.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Emaa kaꞌene maha ꞌajohiꞌinijija kimareja juhaha ninuma vaꞌe ari oraꞌe ꞌwaramapenojume ea mapoka raka kaꞌene renaji kiꞌi ꞌahiume roara.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Pu Jesuni roi kavume ea kaꞌene ꞌavena sisei ajiviꞌinijaho ateha iruhe húmata maraꞌeme masuani hijuma pu kamareja nihoꞌo tea junamana.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Ea kaꞌene kavajipo ꞌavena sisei ajiviꞌini jihuni vuꞌa ꞌee maha puni vuꞌa niꞌaha kwino ari ora ꞌwaravara.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 ꞌEjume ari ora kajipo aneja vene ꞌejahae ijá ꞌwava A núni kwaa areꞌi kaivo vaꞌa ꞌwavara.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 ꞌEjume Hu ꞌurina sisima ajima vaꞌiro vejumakaviꞌi ea kaꞌene ꞌavena sisei ajiviꞌina kajara Hu huꞌúmo vaꞌirono ꞌwaramana.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Hu tanurahe pavaꞌamarono ꞌwaramana. ꞌEnakaivo Hu ijá ꞌwama Ehuapuni vaꞌe raka kaꞌene Godira vetae niꞌajahajaho ijá ehuana ꞌwaraꞌamana ꞌwamana.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 ꞌEjume hu ꞌurina vaꞌe Tikaparasi Jesura raka kaꞌene huaꞌe vetiajaho ijá najahume pu ea mahoꞌo hena oja nihoꞌo hwaꞌusahara.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Sisima ꞌaha kajino Jesu kúꞌo sue toa ropunaꞌi vaꞌeme ea mapoka toa rora kajino nianaa roara.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Jairasi Sinakoku kaukara ꞌajohiꞌina pinaꞌomo roe Jesu kame nitupari satiana.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 ꞌEne nihoꞌo ꞌejahae ijá ꞌwama Nuni ꞌapaja nihoꞌo kwaꞌiro venu. A huni roe ija ꞌunave maraje hinama ꞌwamana.
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 ꞌEjume Jesu hu huꞌúmo vaꞌeme ea mapoka roajime ꞌunama tanuꞌurahara.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Napara pina juara iropu ropu noꞌo ꞌai vuaravuꞌe hinuna.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 ꞌEjukamareꞌe hu juketapo naꞌia mapoka amairiahura kaivo hu pamaranuna. Hu monia mapoka ꞌúsia ꞌimenuna kaivo venahujaho pamarane ꞌee nihoꞌo siserana paranuna.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Ijá veꞌeme napara kajaho hijiꞌi hejume ea ꞌahopo Jesura raka kaꞌene venuji ꞌwavuma henarena ꞌurina ea vaja kajino ꞌuraha ruvaꞌuvaume Jesuni túnaꞌi namijiꞌi Huni ateha ꞌunamana.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Hu ijá rona Na Huni atehake ꞌunaꞌujaho sonahiꞌena ronana.
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 ꞌEꞌikaivo hu ateha Huna kajaho uri ꞌunama kajino niꞌaha kwino ꞌaa huna kajaho paꞌarenana. ꞌEjume napara kajaho henajaho huni haha vaja sonanana.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Ijá veꞌeme Jesuni harura maꞌuako paꞌarejuma henarena Jesu taꞌarohe nia niriapenojiꞌi aporama ijá ꞌiama Irara Nuni ateha ꞌunamane? ꞌiamana.
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 ꞌEjume tisaiporu epo ijá ꞌwava Ea mapoka ani reja kajihipuni vaji A naminanaꞌomo pura ꞌunaravara. ꞌEnakaivo A raka vena Irara ꞌunirimana ꞌúmo? ꞌwavara.
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Jesu kúꞌo nirie napara kaꞌene ateha ꞌunamajaho samapenonana.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Ijá veꞌeme ijí napara kajaho henajaho huni haha nisonavuma henarena juma simaviꞌi niꞌaha kwino Jesuni unaꞌi ojiꞌi nahama Jesu ꞌwaramana.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Hu napara kajaho ijá ꞌwama Naparakera a iraka kaꞌene nimaa rona ijarahara vejume a maranaana. A sonahaanakúna teamanaꞌeje vaꞌa ꞌwamana.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Hu hina vuꞌa ꞌwaraꞌeme ea ꞌahoꞌa Sinakoku natohwijihuni sei rena roe ijá ꞌwava ꞌApajuna nikwamana kaivo rakijihunaꞌe Najahiꞌina ꞌwaraviꞌi hino? ꞌwavara.
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 ꞌEnakaivo ea kajipuhipo vuꞌaka ꞌwaravajaho Jesu henarena Hu Sinakoku natohwa ijá ꞌwama A patea junamana kaivo nimaa roꞌamana ꞌwamana.
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 ꞌEjume Jesu ea mapoka ruravume hijumakiviꞌi Pita ho Jemisi ho ꞌee ꞌuꞌua huna Joninaꞌomo ijihi puꞌúmo vaꞌara.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 ꞌEjume pu vaꞌe Sinakoku natohwi jihuni sei useviꞌi hejume pu niramaruma piraname nihoꞌo natohwa temukavara.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 ꞌEjume Hu ijí sei vaji ajima vaꞌarena ijá ꞌiama Ja raka venareꞌe niramaruvo? Napaiseakaho pakwamana kaivo hu nenu ꞌiamana.
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 ꞌEjume pu ijahume Hu pu maꞌahi irechamiuma vaꞌara. ꞌEjume Jesu Huni tisaiporu noꞌopisune oaha omaha aherame napaisea kajara namajino vaꞌara.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Jesu napaisea ija ꞌunaviꞌi Arameka opuni iri ijá ꞌwama Tarita Kumi ꞌwamana. Tarita Kumi ijihuni maijaho napaiseakera ꞌurina!
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 ꞌEjume niꞌaha kwinu napaisea kajaho ꞌurina ꞌurahonana. Napaisea kajaho juara iropu ropu noꞌo paꞌarenana. Ijá vejuma kamarena ea kaꞌene ijí hijajaho nihoꞌo natohwa oja hwaꞌusahara.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Jesu pu ajira ijá ꞌiama Ja ike Nara vejukaho ea ꞌahoꞌa paꞌwaraꞌavara kaivo napaiseakaho ꞌiruma iꞌimaha ꞌiamana.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.