Marcos 14

Godoni Vu'a Maiu'ina (MCQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Vea noꞌo paꞌareꞌeje Pasova ꞌee puretia isitia paꞌaji ijihipuni vea reꞌamarono pirisiti mamaꞌina ꞌee Sikuraipi jihipo ꞌunama icháꞌina Jesu pisimie ꞌanaa kwahuniji savara.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Pu ijá ꞌwava Nú iviamaa vea natohwa ikaho paveꞌeja. Vejuroꞌi ea mapokapo sena vene ꞌaraha veꞌavarono paveꞌeja ꞌwavara.
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Vea kaꞌene Jesu Petani Saimani kaꞌene reporosia rukini jihuni sei ojuta hwene hijara. ꞌEꞌeme napara pini kavapwa senisia rukina monia niꞌina ꞌimenanaꞌomo apena roe jarae Jesuni húmata ꞌahi usetiana.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Ea ꞌahoꞌa kaꞌene ijí hijajipo ijí kamareja nihoꞌo ajinavume ijá ꞌwava Irakijihunaꞌe senisiakaho nisamo?
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Nú monia maha húmata noꞌopisu ꞌimene ea kaꞌene ꞌiruma paꞌajihi niꞌajihuna saꞌinaꞌe avanu ꞌwame ꞌurarahara.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 ꞌEnakaivo Jesu ijá ꞌiama Makaha! Ja ichá vena hu ꞌuraraho? Hu Nununaꞌi mamaa venana.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Ea uneunecha paꞌajijahija ja puꞌúmo majama iki hihunaꞌomo ja ura pununaꞌi mamaa veꞌi veꞌavajaho veꞌavara. ꞌEnakaivo Na ja puꞌúmo majama pahiꞌeju.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Naparakaho unenuꞌu pina hu areri renajaho hu nivenana. Nara kwahuniji hu Nuni haha amairihana.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Na nihoꞌo nimaa nimaa ja ꞌwaravu. Kwaaka mapokakino Godoni vuꞌa maa maiuꞌina ichihichihi ꞌwaꞌavajaho ijí napara kajara venaji ꞌuꞌo pu ꞌwame vwihahuna ꞌiamana.
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Ijiꞌa Jutasi Isikariati kaꞌene ea iropu ropu noꞌo ijihipuni ea pinaꞌomo vaꞌe pirisiti mamaꞌina kajihi puꞌúmo ꞌwame nimaa vene Jesuho nahame mihunijaho ꞌwaramana.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 ꞌEjume pirisiti mamaꞌina kajija ijí hejajaho nihoꞌo teamanama parajumakame monia hu vajaꞌiro nahama ꞌwaravume hu aneja vene Jesu pu mihuni ꞌunama samana.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Puretia isitia paꞌajihuni vea rejumakaviꞌi pu Pasova sipi ꞌuꞌua ꞌanae Godoni swasa veꞌeme Huni tisaiporu Jesu ijá ꞌwava Nú ichihi vaꞌe Pasova ꞌiruma amairiakame A iꞌena ꞌwavara.
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Hu tisaiporu noꞌoheꞌi irechamie ijá ꞌiama Va ari natohwi useꞌeje ei pini toata apena ro piuniva kaꞌavajaho pu puꞌúmo sea kaꞌene hu vaꞌamajino ꞌarariha vaꞌavara.
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 ꞌEnareje sea kaꞌene hura ajiꞌamajihuni sea anesurijaho apome ijá ꞌwaha Najuhiꞌini aporame ꞌwaravarono ꞌwarumanaꞌomo ꞌwaravu. Ea suja puni ruha kaꞌene Nara Nuni tisaiporu puꞌúmo Pasova ꞌiruma ihunijaho ichine? ꞌwame apoꞌavara.
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 ꞌEje sea anesuri ruha natohwa kaꞌene ichuto uneunecha areri rene naviꞌiniji najahakame ja ijí ꞌiruma amairiaraꞌavara ꞌiamana.
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 ꞌEjume Huni tisaiporu ara natohwi vaꞌe Jesura ꞌwarama kajaꞌina rejume kamarena ꞌiruma kajaho amairiaravara.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Nusiremai Jesuho Huni tisaiporu iropu ropu noꞌo puꞌúmo sea kají vaꞌara.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Pu ahuma ojuta hwene ꞌiruma ijiꞌi Jesu ijá ꞌiama Na ja nimaa nimaa ꞌwaravu ja ei pini Na nahamihuna Na huꞌúmo ꞌiruma inu ꞌiamana.
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 ꞌEjume pu temukaꞌeme aposarame ijá ꞌwava Ei pini narane ꞌiavume ei pini narane ꞌiavume ꞌwamapene ojara.
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Hu ijá ꞌiama Ja ea iropu ropu noꞌokipo ea kwino Na nahamihuna. Ea kaꞌene puretia apene Na huꞌúmo tevua vaji apúsama inu karahara Na nahamiꞌena.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Emaa Puni Harihijaho kwahuna. Areri Godoni ira vaji ꞌwarama jaꞌinaꞌe kaivo ea kaꞌene Na nahamihunijaho eha sisea apehuna. Maijaho oaha hu panahejaꞌa ꞌiamana.
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Pu ꞌiruma ijiꞌi hiꞌeme Jesu puretia apene Godoni siporua ꞌona teamani ꞌwaꞌi kaivo tuama Huni tisaiporu vajihiꞌi ijá ꞌiama Ikaho areri Nuni hahakúne ꞌeka iha ꞌiamana.
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 ꞌEne Hu kapusi apene kúꞌo Godoni siporua ꞌone teamani ꞌwaꞌi kaivo vajihume pu ijumakiviꞌi ijá ꞌiama
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Ikaho areri Godira nitama nahama ꞌwaramanaꞌomo Nuni ꞌaa kaꞌene ea mapokijihi punaꞌe arihunijina.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Na nihoꞌo nimaa nimaa ꞌwaravu. Na ajina riha kúꞌo paihuna kaivo Na Godoni ara vaꞌarejaꞌe kúꞌo maiuꞌina ihuna ꞌiamana.
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Pu javaa vejuma parajume pu Arivi huriꞌi vaꞌara.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 ꞌEjume Jesu ijá ꞌiama Ja Nunijihunaꞌe oja hene ranamie vahuna areri Godoni iri vaji ꞌwarama jaꞌinaꞌe
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 ꞌEnakaivo Na kwama vea noꞌopisu namarejaꞌe ijiꞌa Na kúꞌo ꞌurina Karari marako vaꞌeje ja ijiꞌa vuhuna ꞌiamana.
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 ꞌEjume Pita ꞌurina Jesu ijá ꞌwama Ea mapoka ranamaa vaꞌavajaho na maiꞌo A paranamaa vahuna ꞌwamana.
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 ꞌEjume Jesu Pita ijá ꞌwama Na a nimaa nimaa ꞌwaravu. Iviasi naꞌii a ꞌaha noꞌopisu hemareje Na pakimuna iꞌeje ꞌuꞌora ꞌaha noꞌoheꞌi ꞌumehuna ꞌwamana.
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 ꞌEjume Pita oja ꞌurina paraꞌejume ira ajira ijá ꞌwama Na A huꞌúmo kwahuna reꞌujaho na A pahemahuna ꞌwamana. Pitara ꞌwarama jaꞌinaꞌe tisaiporu ꞌuꞌo mahoꞌo ijaꞌina ꞌwaravara.
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Pu Ketasimani vaꞌajimareja Jesu Huni tisaiporu ijá ꞌiama Ja iki hiꞌeje Na siporua ꞌojuma ꞌiamana.
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 ꞌEꞌikaivo Jesu Pita ho Jemisi ho ꞌee Joni ijá aherama vaꞌeme Jesu oja paꞌareꞌeme nihoꞌo temuma paranana.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 ꞌEjume Hu pu ijá ꞌiama Na temukimu. Nuni oja turame kwaꞌi ꞌahiu. ꞌEnakúne iki Na ꞌajiha niriꞌi hiꞌavara ꞌiamana.
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Hu kahá irechamiꞌi kaivo mweꞌi one siporua ꞌona ijá ꞌwama Oni ura reꞌamajaho veje Na vea mukakaho asinavuma ꞌwamana.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Hu ijí siporua ꞌone ijá ꞌwama Amo Amo A uneunecha mapoka areri vejiꞌina. ꞌEnakúne veje ike kapusia kaꞌene Nununai namuji ape vaꞌa. ꞌEne Nuni ura ijaho pana kaivo oni ura ijara renama ꞌwamana.
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Hu siporua ꞌone ꞌunama roiꞌi kimajaho pu notuma kime Hu Pita ijá ꞌwama Saimani a nejiꞌi hino? A vea muka maꞌuako areri niriꞌi hiꞌena ho pane?
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Ja niriꞌi siporua ꞌojiꞌi hiꞌirakúne vwiha sisesa pairisamiꞌamana. ꞌAvenijaho ura rena paranu kaivo hahijaho ajuaranu ꞌiamana.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Hu kúꞌo ꞌunama vaꞌe siporua marako ꞌonajaꞌinaꞌe ꞌonana.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Hu kúꞌo ꞌunama roe kimajaho pu majama hine notuiꞌi navara. Ijihuni maijaho puni nia nihoꞌo vahima paranana. ꞌEjume pu eha iraka ꞌwarahuna puruva renana.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 ꞌEjume Hu ꞌaha noꞌopisuji ꞌunama roe kime ijá ꞌiama Ja siheria vena notuu raka? Vea muka niroa apenana. Emaa Puni Hariha ei pini nahamahe ea siseijihi mihuna.
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 ꞌUrija nú vaꞌava. Ea kaꞌene Na nahamahunijaho nirou ꞌiamana.
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Jesu ijá ꞌwaraꞌejuꞌe pirisiti mamaꞌina Sikuraipi ꞌee emakinepo ꞌwaravume Jutasi ea iropu ropu noꞌo ijihipuni ea pinaꞌomo hura ea mapoka aherame soꞌwa hajaa vene roara.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Ea kaꞌene Hu nahamahunijaho hu pu maraku ꞌwaramana. Ea kaꞌene na ura mina veja kaꞌavajaho ijinakúne apena vaꞌi kaivo hami ꞌajoꞌavara ꞌiamana.
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 ꞌEjume Jutasi vea panisaꞌikaꞌi vaꞌe Jesuni nini vaꞌi kaivo ijá ꞌwama Najuhiꞌine ꞌwaꞌi kaivo ura mina venana.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 ꞌEjumakaviꞌi pu ijiji ꞌunama apejara.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Ijá veꞌeme ea kaꞌene ija naminajara niꞌaha kwino huni haha ꞌahi soꞌwa mavana apene ꞌanaume sosia ꞌajohiꞌina niꞌinijihuni pwea ataa ꞌuhuꞌusunahana.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Jesu ijá ꞌiama ꞌÚ ja ea nesa apejiꞌina apeꞌiro ꞌahiume soꞌwa hajaa vena roare?
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Naꞌia mapokaꞌe Na ja puꞌúmo Temiporu vaji hina najahujaho ja Na paꞌunirivara. ꞌEnakaivo iviamaa iraka kaꞌene renukaho Godoni ira vaji ꞌwaramajara renu ꞌiamana.
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 ꞌEjume Huni tisaiporu Hu ranaꞌikaꞌi juhaha vaꞌara.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 — ausente —
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 — ausente —
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 ꞌEjume pu Jesu apena vaꞌe pirisiti niꞌini jihuni vaꞌumakiviꞌi pirisiti mamaꞌina ꞌee Sikuraipija ꞌee emainijihi puꞌúmo nianaa ijí roara.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 ꞌEꞌeme Pitaho Jesu túnaꞌi ꞌararihia vaꞌe pirisiti niꞌini jihuni sei vaꞌana. ꞌEne hu pirisiti kajihuni pwehijijihi puꞌúmo vena iruha hinana.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Pirisiti mamaꞌina kanisoru epo puꞌúmo ea irahipo Jesu namaha kamareje apena ꞌanaꞌi ꞌahiume ijihuni ꞌunama savajaho papiunavara.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Ea mapoka ira ꞌatijino namahara kaivo puni vuꞌa ani ani renarena nimaa parejara.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Ea ꞌahoꞌa ꞌurina namijiꞌi Jesu iraꞌatijino namaha ijá ꞌwava
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 Nú hejuma Hu ijá ꞌwaramana Temiporukaho emaapo vejaraꞌomo Na veje tiraꞌusunaꞌiraꞌomo naꞌia noꞌopisu paꞌareꞌeje Na pina veje maꞌori rena namiꞌena ꞌwavara.
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 ꞌEnakaivo puni vuꞌa ani ani renarena nimaa parejara.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 ꞌEjume pirisiti niꞌinijara Jesu apoma ijá ꞌwama ꞌÚ A ea pina eha paꞌwaramo? A iraka sisea vejume pu kavaraꞌomo ꞌwaravo? ꞌwamana.
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 ꞌEnakaivo Jesu masuani hiꞌi kaivo ira paꞌwaravume pirisiti niꞌinijara kúꞌo apoma ijá ꞌwama ꞌÚ A Keriso kaꞌene Nimerajaha jihuni Harihe? ꞌwamana.
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Jesu ijá ꞌwama Iꞌa Na ijina. Ema Puni Harihijaho kaꞌeje harura rukimaꞌuri jihuni manaꞌinijaꞌi asuma hiꞌeje ichutoi ꞌimitijiꞌi rena rohuna.
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 ꞌEjume pirisiti niꞌinijaho ijí henarena Huni ateha isokujiꞌi ijá ꞌiama Ja pakiꞌeje ea ꞌahoꞌa kúꞌo vuꞌa ꞌahoꞌa ꞌeka roava.
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Ja nihejare Jesu Godi mataha avanana. Ja ichá vwihajo? ꞌiamana. Pu mahoꞌo namahe Hu kwahuna ꞌwavara.
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 ꞌEjume ea ꞌahoꞌa Hu cheri ꞌotie ꞌee urania hwamahe haisi ꞌanaiꞌi ijá ꞌwava Irahipo ꞌanaukúne ꞌwaruva heja ꞌwavara. ꞌEjiꞌi sorutiapo ninu tahijahara.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Pita majaa ara hari namiꞌejume pirisiti niꞌinijihuni pweijaho naparaꞌomo roana.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 ꞌEnarena hu kamajaho Pitaho ijí vena iruhiꞌi hijumakame nihoꞌo nia hami kaviꞌi ijá ꞌwama Ea ikere a ꞌuꞌo Jesu kaꞌene Nasareti orijiꞌi ꞌuraha ojiꞌina ꞌwamana.
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 ꞌEnakaivo Pitaho nihoꞌo hema parana ijá ꞌwama Pana! A uneka kaꞌene ꞌwarimu kajaho na nihoꞌo pahejura ꞌwaꞌikaꞌi samai vaꞌana.
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Napara kajara Pita kamarena hu ea ꞌahoꞌa kaꞌene ijá namijajija kúꞌo ijá ꞌiama Ea ikaho Jesuni ea ꞌiamana.
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 ꞌEnakaivo Pita kúꞌo hemana. ꞌEjume maꞌuako hinareje ea pina Pita oni rori naminajara ijá ꞌwama A nimaa nimaa puni ea pina. ꞌEne a ꞌuꞌo nimaa nimaa Karari ora ꞌwamana.
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 ꞌEnakaivo hu sirikaraviꞌi ichutoa pikime ꞌurarahiꞌi ijá ꞌwama Na nihoꞌo ea kaꞌene ja rona ꞌwarivu kajaho pakavura ꞌiamana.
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 ꞌEꞌeme ijakaru ꞌuꞌora ꞌaha noꞌo ꞌumenana. ꞌEꞌeme ijiꞌa Pitaho Jesura vuꞌa kaꞌene ꞌwaramajaho vwihanana. ꞌUꞌora maiꞌo ꞌaha noꞌo paꞌumeꞌeje a ꞌaha noꞌopisu Na pakimuna iꞌena ꞌwamajaho vwihanarena nihoꞌo niꞌimaꞌura niramana.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.