Lucas 7

Godoni Vu'a Maiu'ina (MCQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jesuho ijaho emaa ꞌwaravume paꞌarejumakaviꞌi ꞌurine Kapeniami vaꞌana.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 ꞌEꞌeme vea kajikano sorutia natohwijihuni pwea mamaijaho atama ꞌunama rena kwaꞌi ꞌahauma venana.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Vea kaꞌene hu hejume Jesuho rou ꞌwavuma hejiꞌi hu Jua ꞌahoꞌa irechamiume roe Hu jarime ꞌwarave vuꞌe huni pwea kaji veje maraꞌamarono irechamiume roara.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Pu Jesuni roe jarime ijá ꞌwava Eakaho nimaa nimaaꞌomo Ara hu niꞌajaꞌipisa A mamaa vejaꞌa.
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 Hu ehu núna oja miharena huhuso Sinakoku núna venuhana ꞌwavara.
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 ꞌEjume Jesuho aneja vene pu puꞌúmo vaꞌana. Hu ara rori samatuꞌu reꞌeme ijí sorutia natohwa kajara napuhwaha ꞌahoꞌa irechamiume roara. Pura roe Hu ijá ꞌwava Natohwe haha paahinaꞌamana. Ara nuni sei rohuna areria pana.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Ijihuni hahi na vwihajujaho na ea siseaꞌomo nara Oni vuhuna areria pana. Ara ma iraru ꞌwarave nuni pwea kajaho maranama.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Na ꞌuꞌo harura rukinaꞌomo sorutia ꞌahoꞌa nuni harura hari hijura. Nara ea ꞌahoꞌa ijá ꞌiavure Vaꞌa! ꞌiavuꞌe pu vaꞌura. ꞌEne pina Roa! ꞌwavuꞌe hu rouna. Na nuni pwea kaꞌene kaukara vejiꞌinijaho ike vena ꞌwavujaho hu venuna ꞌwama ꞌwamana.
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Jesura ijí henajaho oja hwaꞌusahume aroma ea mapoka kajija ijá ꞌiama Eakara nimaa ronujaꞌinaꞌe ike Isureri opuni kwaa vajakaho ea huaꞌina papiunavuta ꞌiamana.
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Ea kaꞌene ona apena roa kajijahija sei ꞌunama vaiꞌi kavajaho huni pwea kaꞌene atami ꞌunamajaho nimaranana.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Ijihuni túnaꞌijino Jesuho ara iha Naini vaꞌeme Huni tisaiporua ꞌee ea mapoka pu puꞌúmo vaꞌajivara.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Hu ijí ara kajihuni vwichajiami va ꞌeꞌuꞌeme pu eaꞌe kwananaꞌi ꞌahiume apena roara. Ijí ea kaꞌene kwamajaho amuna pipuni hariha kwinunaꞌomo ijara kwavume ea mapoka pu puꞌúmo roajivara.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 ꞌEjume vea kaꞌene Natohwijara hu kamajaho Hu nihoꞌo temuvume ijá ꞌwama Niramujaho arema ꞌwamana.
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 ꞌEnarame hu vaꞌe ea kaꞌene suhi mwaviꞌinijaho iji ꞌunavume ea kaꞌene kima vaꞌajaho arema namijara. ꞌEjume Hu ijá ꞌwama Kivasakera Na ꞌwaravukúne ꞌurina! ꞌwamana.
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 ꞌEjume ea kaꞌene kwama kajaho kúꞌo ꞌurine asuma hijiꞌi vuꞌa ꞌwaravume Hu apenapi kúꞌo oahaꞌe mahana.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Ea mapoka nihoꞌo tea junavume pu Godiho taꞌaroha ijá ꞌwava Núni vajakino poropetia niꞌimaꞌura núni roana ꞌee Godiho ehwaha ura vetiꞌi roana ꞌwavara.
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 ꞌEjume ike Huni pinana kajaho ꞌwama apene vaꞌe Jutia useme ꞌee ijí ara rora kajaho he parajara.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Joni oni tisaiporuepo uneunecha mapoka kaꞌene rejume pu kivajaho Joni niꞌwara parajara.
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 ꞌEjume Jonira huni tisaiporua noꞌoheꞌi ꞌumenaume roume irechamiume Natohwiji apoma heꞌi vaꞌara. Pu vaꞌe ijá ꞌwava ꞌÚ A ea kaꞌene rohunaꞌe ꞌwaruvajina ho nú ea pinaꞌe saꞌeja? ꞌwavara.
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Pu roe Jesuho piuname apoma ijá ꞌwava Joni Papitisitara irechamúume nú aporaꞌi ꞌahúume roara. ꞌÚ A ea kaꞌene Jonira rohunaꞌe ꞌwarumajina ho nú ea pina ꞌajahe hiꞌeja? ꞌwavara.
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Vea ijiha kajaho Hu ea mapoka vejume atama sonahie ꞌee haha hianaviꞌina vejume sonahie ꞌavena sisea siomahe ꞌee ea mapoka vejume nia niriara.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 ꞌEjume Hu eha vene ijá ꞌiama ꞌUnama vaꞌe uneka kaꞌene ja kime ꞌee hejajaho Joni ꞌwaraꞌavara. Ea kaꞌene nia supaviꞌina nia niriuꞌe ꞌee irimaꞌina namina ojuꞌe ꞌee ea reporosia rukina maraniuꞌe ꞌee ataa paꞌana vejuꞌe maraniuꞌe ꞌee ea kaꞌene kwamasahiꞌina vejuꞌe ꞌurina hijuꞌe ꞌee Godoni vuꞌa mamaa kaꞌene ea pivusahiꞌina najahuji ꞌwaraꞌavara.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Ea irara Nuni hahijihunaꞌe pajuꞌamajaho nihoꞌo hu merajahiꞌina ꞌiamana.
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Joni oni tisaiporu vaꞌumakiviꞌi Hu Joni ronarena ea mapoka kajija ꞌwaramana. Hu ijá ꞌiama Vea kaꞌene ja nechiꞌi vaꞌajivajaho ja irakaꞌe kaꞌi vaꞌare? ꞌÚ kurika asiasia ꞌanae varivarimuji kaꞌi vaꞌare?
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Ja ijaho irakaꞌe kaꞌirono vaꞌare? Ea pini uneunecha mamaa sama hija kaꞌi ꞌahiume vaꞌara raka? Heha! Ea kaꞌene ijaꞌinaꞌe hijujija ateha mavarasaꞌini same ꞌee ara mamaa kaꞌene kiniepo hijujino hijura.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Ja ijino vaꞌajaho irakaꞌe kaꞌirono vaꞌare? ꞌÚ poropetia kavare? Kaena. Na ja ꞌwaravu. Hu poropetia asitaha hunanuna.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Hua ronarena heha vaji ikaꞌinaꞌe vejara.
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Na nihoꞌo nimaa nimaa ja ꞌwaravu Ea kaꞌene napapo nahenaari vajijaho ei pini Joni asihuna areria pana. ꞌEnakaivo ea kaꞌene iviamajai Godoni ari maꞌuꞌua renujara nihoꞌo Joni asima paranuna ꞌiamana.
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Ea kaꞌene takisiaꞌe apejiꞌina ꞌee ea mapoka kajija Godoni ꞌunama mamaa aririji hene vejume Jonira ija ꞌunirame toa vaji samahana.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 ꞌEnakaivo Parasia ꞌee roia Godoni maiji pataarohume Joniho toa pasamana.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Jesu ijá ꞌiama ꞌÚ Na ea kaꞌene iviamaa urijakihija iraki manura vene pu ea icháꞌinijaho kiꞌejo?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Pu areri sesamaapo maketi vaji hine umaꞌaraviꞌi hijujaꞌina. Pu ijá ꞌumejure Nú hurisia jonaꞌe hwasihajaho ja pajavavara. Nú virisia vejura kaivo ja paniravura.
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Joni Papitisita roe ꞌiruma ꞌaura areme ꞌee toa kisina paijume ja kame ijá ꞌwava ꞌAvena sisei ajimana ꞌwavara.
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 ꞌEjume Emaa Puni Hariha roe ꞌiruma ine ꞌee toa ijuꞌe ja ijá ꞌwavo Ea ike kaha. Hu ꞌiruma huhuso maha punaꞌi ine ꞌee toa kisina mapoka ina nanamuna ꞌee ea kaꞌene takisiaꞌe apejiꞌinijija ꞌee ea sisesa puꞌúmo napura venuna ꞌwavu.
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Na nimaa nimaaꞌe vwihanareꞌi ꞌwaravu. Ea kaꞌene hena vwiha rukinijija pura icháꞌina vejujara najahujaho pu hena kaviꞌina ꞌiamana.
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 ꞌEnakaivo Parasia pini Hu vaꞌe huni sei ꞌiruma iꞌamarono ꞌwamana. ꞌEjume Hu Parasi ijihuni sei ꞌiruma iꞌi ꞌahaume vaꞌe asuma hinana.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Ijí ara natohwa vaja kajino napara pina sisea vejiꞌi hinuna. Hu hejume Jesuho roe Parasia kajihuni sei ꞌiruma inu ꞌwavume henarena senisia kavapwa rukina apene roana.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 ꞌEne roe Jesuni túnaꞌi mumora rora Hunijino namine niraviꞌi Huni mumora ꞌaha huni nitua ariha ꞌaruvume huni húmata sapasa kajikano ijaho ukunahiꞌi Huni mumora tituhiꞌi senisia ꞌonahana.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 ꞌEjume Parasia kaꞌene Jesuni ona vejume roajara kamarena ijá rona Eakaho poropetia reꞌipisa Hu naparakaho irane ꞌee ea icháꞌinijara Hu ꞌunamujaho hena kavaꞌa. Ijihuni maijaho hu ea sisea vejiꞌina ronana.
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Jesura ijá ꞌwama Saimani Na ura unenuꞌu pina a ꞌwaraꞌi ꞌahiu ꞌwamana. ꞌEjume hu ijá ꞌwama Najahiꞌine ꞌwarima ꞌwamana.
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Jesura ijá ꞌwama Ea noꞌoheꞌi ea moniaꞌe vajihiꞌini jihuni monia ꞌekara. Ea pina monia mapoka (K100) ꞌekume ꞌee pina monia mapoka (K10) ꞌekana.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Pu noꞌo ijí monia kajaho eha areria pavenahume hu pu niꞌajihe ꞌwaravume pu eha pavajahara. ꞌÚ ea iraka saꞌinijara hu oja nihoꞌo natohwaꞌe mahane? ꞌwamana.
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Saimanira eha vene ijá ꞌwama Na vwihajujaho ea kaꞌene monia natohwaꞌe ꞌekajarana ꞌwamana. ꞌEjume Hu ijá ꞌwama Oni eha ijaho nimaa ꞌwamana.
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 ꞌEjume Hu aroma napara kaji kaviꞌi Saimani ijá ꞌwama ꞌÚ a naparakaho nikamo? Na oni sei routa vo a Nuni mumora kehuni toa pamihana kaivo hu huni nitui Nuni mumora some ꞌee huni húmata sapasi Nuni mumora sirua ukunana.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 A Na paꞌajorime ura manura veniana kaivo Na iki rouji rene hu hine Nuni mumora tituhiꞌi hinana.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 A senisia paapena Nuni húmatakaho onihana kaivo hu Nuni momora senisiꞌi ꞌonihana.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Na nimaa nimaa ꞌwaravo Huni sisea mapokijaho nihoꞌo vwihajume paꞌarenana. Ijihunaꞌe hu Na oja natohwaꞌe mihana. Ea irahuni sisea maꞌuako paꞌarenajaho hu maꞌuakuꞌwi oja mihuna ꞌwamana.
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 ꞌEjume Jesura napara kajaho ijá ꞌwama Oni sisea vwihane arevu ꞌwamana.
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 ꞌEjume ea ꞌahoꞌa kaꞌene ijí asuma hija kajipo kosarame ijá ꞌwava Eakaho iranaꞌomo sisea ꞌuꞌo vwihane aremo? ꞌwavara.
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 ꞌEnakaivo Jesura napara kajaho ijá ꞌwama Ara nimaa ronujara vejume maranaanakúne matauma vaꞌa ꞌwamana.
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.