Lucas 7
Godoni Vu'a Maiu'ina (MCQ) vs NVT
1 Jesuho ijaho emaa ꞌwaravume paꞌarejumakaviꞌi ꞌurine Kapeniami vaꞌana.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 ꞌEꞌeme vea kajikano sorutia natohwijihuni pwea mamaijaho atama ꞌunama rena kwaꞌi ꞌahauma venana.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Vea kaꞌene hu hejume Jesuho rou ꞌwavuma hejiꞌi hu Jua ꞌahoꞌa irechamiume roe Hu jarime ꞌwarave vuꞌe huni pwea kaji veje maraꞌamarono irechamiume roara.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Pu Jesuni roe jarime ijá ꞌwava Eakaho nimaa nimaaꞌomo Ara hu niꞌajaꞌipisa A mamaa vejaꞌa.
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Hu ehu núna oja miharena huhuso Sinakoku núna venuhana ꞌwavara.
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 ꞌEjume Jesuho aneja vene pu puꞌúmo vaꞌana. Hu ara rori samatuꞌu reꞌeme ijí sorutia natohwa kajara napuhwaha ꞌahoꞌa irechamiume roara. Pura roe Hu ijá ꞌwava Natohwe haha paahinaꞌamana. Ara nuni sei rohuna areria pana.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Ijihuni hahi na vwihajujaho na ea siseaꞌomo nara Oni vuhuna areria pana. Ara ma iraru ꞌwarave nuni pwea kajaho maranama.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Na ꞌuꞌo harura rukinaꞌomo sorutia ꞌahoꞌa nuni harura hari hijura. Nara ea ꞌahoꞌa ijá ꞌiavure Vaꞌa! ꞌiavuꞌe pu vaꞌura. ꞌEne pina Roa! ꞌwavuꞌe hu rouna. Na nuni pwea kaꞌene kaukara vejiꞌinijaho ike vena ꞌwavujaho hu venuna ꞌwama ꞌwamana.
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Jesura ijí henajaho oja hwaꞌusahume aroma ea mapoka kajija ijá ꞌiama Eakara nimaa ronujaꞌinaꞌe ike Isureri opuni kwaa vajakaho ea huaꞌina papiunavuta ꞌiamana.
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Ea kaꞌene ona apena roa kajijahija sei ꞌunama vaiꞌi kavajaho huni pwea kaꞌene atami ꞌunamajaho nimaranana.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Ijihuni túnaꞌijino Jesuho ara iha Naini vaꞌeme Huni tisaiporua ꞌee ea mapoka pu puꞌúmo vaꞌajivara.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Hu ijí ara kajihuni vwichajiami va ꞌeꞌuꞌeme pu eaꞌe kwananaꞌi ꞌahiume apena roara. Ijí ea kaꞌene kwamajaho amuna pipuni hariha kwinunaꞌomo ijara kwavume ea mapoka pu puꞌúmo roajivara.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 ꞌEjume vea kaꞌene Natohwijara hu kamajaho Hu nihoꞌo temuvume ijá ꞌwama Niramujaho arema ꞌwamana.
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 ꞌEnarame hu vaꞌe ea kaꞌene suhi mwaviꞌinijaho iji ꞌunavume ea kaꞌene kima vaꞌajaho arema namijara. ꞌEjume Hu ijá ꞌwama Kivasakera Na ꞌwaravukúne ꞌurina! ꞌwamana.
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 ꞌEjume ea kaꞌene kwama kajaho kúꞌo ꞌurine asuma hijiꞌi vuꞌa ꞌwaravume Hu apenapi kúꞌo oahaꞌe mahana.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Ea mapoka nihoꞌo tea junavume pu Godiho taꞌaroha ijá ꞌwava Núni vajakino poropetia niꞌimaꞌura núni roana ꞌee Godiho ehwaha ura vetiꞌi roana ꞌwavara.
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 ꞌEjume ike Huni pinana kajaho ꞌwama apene vaꞌe Jutia useme ꞌee ijí ara rora kajaho he parajara.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Joni oni tisaiporuepo uneunecha mapoka kaꞌene rejume pu kivajaho Joni niꞌwara parajara.
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 ꞌEjume Jonira huni tisaiporua noꞌoheꞌi ꞌumenaume roume irechamiume Natohwiji apoma heꞌi vaꞌara. Pu vaꞌe ijá ꞌwava ꞌÚ A ea kaꞌene rohunaꞌe ꞌwaruvajina ho nú ea pinaꞌe saꞌeja? ꞌwavara.
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Pu roe Jesuho piuname apoma ijá ꞌwava Joni Papitisitara irechamúume nú aporaꞌi ꞌahúume roara. ꞌÚ A ea kaꞌene Jonira rohunaꞌe ꞌwarumajina ho nú ea pina ꞌajahe hiꞌeja? ꞌwavara.
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Vea ijiha kajaho Hu ea mapoka vejume atama sonahie ꞌee haha hianaviꞌina vejume sonahie ꞌavena sisea siomahe ꞌee ea mapoka vejume nia niriara.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 ꞌEjume Hu eha vene ijá ꞌiama ꞌUnama vaꞌe uneka kaꞌene ja kime ꞌee hejajaho Joni ꞌwaraꞌavara. Ea kaꞌene nia supaviꞌina nia niriuꞌe ꞌee irimaꞌina namina ojuꞌe ꞌee ea reporosia rukina maraniuꞌe ꞌee ataa paꞌana vejuꞌe maraniuꞌe ꞌee ea kaꞌene kwamasahiꞌina vejuꞌe ꞌurina hijuꞌe ꞌee Godoni vuꞌa mamaa kaꞌene ea pivusahiꞌina najahuji ꞌwaraꞌavara.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Ea irara Nuni hahijihunaꞌe pajuꞌamajaho nihoꞌo hu merajahiꞌina ꞌiamana.
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Joni oni tisaiporu vaꞌumakiviꞌi Hu Joni ronarena ea mapoka kajija ꞌwaramana. Hu ijá ꞌiama Vea kaꞌene ja nechiꞌi vaꞌajivajaho ja irakaꞌe kaꞌi vaꞌare? ꞌÚ kurika asiasia ꞌanae varivarimuji kaꞌi vaꞌare?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Ja ijaho irakaꞌe kaꞌirono vaꞌare? Ea pini uneunecha mamaa sama hija kaꞌi ꞌahiume vaꞌara raka? Heha! Ea kaꞌene ijaꞌinaꞌe hijujija ateha mavarasaꞌini same ꞌee ara mamaa kaꞌene kiniepo hijujino hijura.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Ja ijino vaꞌajaho irakaꞌe kaꞌirono vaꞌare? ꞌÚ poropetia kavare? Kaena. Na ja ꞌwaravu. Hu poropetia asitaha hunanuna.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Hua ronarena heha vaji ikaꞌinaꞌe vejara.
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Na nihoꞌo nimaa nimaa ja ꞌwaravu Ea kaꞌene napapo nahenaari vajijaho ei pini Joni asihuna areria pana. ꞌEnakaivo ea kaꞌene iviamajai Godoni ari maꞌuꞌua renujara nihoꞌo Joni asima paranuna ꞌiamana.
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Ea kaꞌene takisiaꞌe apejiꞌina ꞌee ea mapoka kajija Godoni ꞌunama mamaa aririji hene vejume Jonira ija ꞌunirame toa vaji samahana.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 ꞌEnakaivo Parasia ꞌee roia Godoni maiji pataarohume Joniho toa pasamana.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Jesu ijá ꞌiama ꞌÚ Na ea kaꞌene iviamaa urijakihija iraki manura vene pu ea icháꞌinijaho kiꞌejo?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Pu areri sesamaapo maketi vaji hine umaꞌaraviꞌi hijujaꞌina. Pu ijá ꞌumejure Nú hurisia jonaꞌe hwasihajaho ja pajavavara. Nú virisia vejura kaivo ja paniravura.
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Joni Papitisita roe ꞌiruma ꞌaura areme ꞌee toa kisina paijume ja kame ijá ꞌwava ꞌAvena sisei ajimana ꞌwavara.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 ꞌEjume Emaa Puni Hariha roe ꞌiruma ine ꞌee toa ijuꞌe ja ijá ꞌwavo Ea ike kaha. Hu ꞌiruma huhuso maha punaꞌi ine ꞌee toa kisina mapoka ina nanamuna ꞌee ea kaꞌene takisiaꞌe apejiꞌinijija ꞌee ea sisesa puꞌúmo napura venuna ꞌwavu.
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Na nimaa nimaaꞌe vwihanareꞌi ꞌwaravu. Ea kaꞌene hena vwiha rukinijija pura icháꞌina vejujara najahujaho pu hena kaviꞌina ꞌiamana.
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 ꞌEnakaivo Parasia pini Hu vaꞌe huni sei ꞌiruma iꞌamarono ꞌwamana. ꞌEjume Hu Parasi ijihuni sei ꞌiruma iꞌi ꞌahaume vaꞌe asuma hinana.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Ijí ara natohwa vaja kajino napara pina sisea vejiꞌi hinuna. Hu hejume Jesuho roe Parasia kajihuni sei ꞌiruma inu ꞌwavume henarena senisia kavapwa rukina apene roana.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 ꞌEne roe Jesuni túnaꞌi mumora rora Hunijino namine niraviꞌi Huni mumora ꞌaha huni nitua ariha ꞌaruvume huni húmata sapasa kajikano ijaho ukunahiꞌi Huni mumora tituhiꞌi senisia ꞌonahana.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 ꞌEjume Parasia kaꞌene Jesuni ona vejume roajara kamarena ijá rona Eakaho poropetia reꞌipisa Hu naparakaho irane ꞌee ea icháꞌinijara Hu ꞌunamujaho hena kavaꞌa. Ijihuni maijaho hu ea sisea vejiꞌina ronana.
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Jesura ijá ꞌwama Saimani Na ura unenuꞌu pina a ꞌwaraꞌi ꞌahiu ꞌwamana. ꞌEjume hu ijá ꞌwama Najahiꞌine ꞌwarima ꞌwamana.
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Jesura ijá ꞌwama Ea noꞌoheꞌi ea moniaꞌe vajihiꞌini jihuni monia ꞌekara. Ea pina monia mapoka (K100) ꞌekume ꞌee pina monia mapoka (K10) ꞌekana.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Pu noꞌo ijí monia kajaho eha areria pavenahume hu pu niꞌajihe ꞌwaravume pu eha pavajahara. ꞌÚ ea iraka saꞌinijara hu oja nihoꞌo natohwaꞌe mahane? ꞌwamana.
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Saimanira eha vene ijá ꞌwama Na vwihajujaho ea kaꞌene monia natohwaꞌe ꞌekajarana ꞌwamana. ꞌEjume Hu ijá ꞌwama Oni eha ijaho nimaa ꞌwamana.
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 ꞌEjume Hu aroma napara kaji kaviꞌi Saimani ijá ꞌwama ꞌÚ a naparakaho nikamo? Na oni sei routa vo a Nuni mumora kehuni toa pamihana kaivo hu huni nitui Nuni mumora some ꞌee huni húmata sapasi Nuni mumora sirua ukunana.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 A Na paꞌajorime ura manura veniana kaivo Na iki rouji rene hu hine Nuni mumora tituhiꞌi hinana.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 A senisia paapena Nuni húmatakaho onihana kaivo hu Nuni momora senisiꞌi ꞌonihana.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Na nimaa nimaa ꞌwaravo Huni sisea mapokijaho nihoꞌo vwihajume paꞌarenana. Ijihunaꞌe hu Na oja natohwaꞌe mihana. Ea irahuni sisea maꞌuako paꞌarenajaho hu maꞌuakuꞌwi oja mihuna ꞌwamana.
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 ꞌEjume Jesura napara kajaho ijá ꞌwama Oni sisea vwihane arevu ꞌwamana.
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 ꞌEjume ea ꞌahoꞌa kaꞌene ijí asuma hija kajipo kosarame ijá ꞌwava Eakaho iranaꞌomo sisea ꞌuꞌo vwihane aremo? ꞌwavara.
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 ꞌEnakaivo Jesura napara kajaho ijá ꞌwama Ara nimaa ronujara vejume maranaanakúne matauma vaꞌa ꞌwamana.
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.