Lucas 7

Godoni Vu'a Maiu'ina (MCQ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Jesuho ijaho emaa ꞌwaravume paꞌarejumakaviꞌi ꞌurine Kapeniami vaꞌana.
1 Tendo terminado de dizer tudo isso ao povo, Jesus entrou em Cafarnaum.
2 ꞌEꞌeme vea kajikano sorutia natohwijihuni pwea mamaijaho atama ꞌunama rena kwaꞌi ꞌahauma venana.
2 Ali estava doente, quase à morte, o servo de um centurião, a quem seu senhor estimava muito.
3 Vea kaꞌene hu hejume Jesuho rou ꞌwavuma hejiꞌi hu Jua ꞌahoꞌa irechamiume roe Hu jarime ꞌwarave vuꞌe huni pwea kaji veje maraꞌamarono irechamiume roara.
3 Ele ouviu falar de Jesus e enviou-lhe alguns líderes religiosos dos judeus, pedindo-lhe que fosse curar o seu servo.
4 Pu Jesuni roe jarime ijá ꞌwava Eakaho nimaa nimaaꞌomo Ara hu niꞌajaꞌipisa A mamaa vejaꞌa.
4 Chegando-se a Jesus, suplicaram-lhe com insistência: "Este homem merece que lhe faças isso,
5 Hu ehu núna oja miharena huhuso Sinakoku núna venuhana ꞌwavara.
5 porque ama a nossa nação e construiu a nossa sinagoga".
6 ꞌEjume Jesuho aneja vene pu puꞌúmo vaꞌana. Hu ara rori samatuꞌu reꞌeme ijí sorutia natohwa kajara napuhwaha ꞌahoꞌa irechamiume roara. Pura roe Hu ijá ꞌwava Natohwe haha paahinaꞌamana. Ara nuni sei rohuna areria pana.
6 Jesus foi com eles. Já estava perto da casa quando o centurião mandou amigos dizerem a Jesus: "Senhor, não te incomodes, pois não mereço receber-te debaixo do meu teto.
7 Ijihuni hahi na vwihajujaho na ea siseaꞌomo nara Oni vuhuna areria pana. Ara ma iraru ꞌwarave nuni pwea kajaho maranama.
7 Por isso, nem me considerei digno de ir ao teu encontro. Mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Na ꞌuꞌo harura rukinaꞌomo sorutia ꞌahoꞌa nuni harura hari hijura. Nara ea ꞌahoꞌa ijá ꞌiavure Vaꞌa! ꞌiavuꞌe pu vaꞌura. ꞌEne pina Roa! ꞌwavuꞌe hu rouna. Na nuni pwea kaꞌene kaukara vejiꞌinijaho ike vena ꞌwavujaho hu venuna ꞌwama ꞌwamana.
8 Pois eu também sou homem sujeito a autoridade, e com soldados sob o meu comando. Digo a um: ‘Vá’, e ele vai; e a outro: ‘Venha’, e ele vem. Digo a meu servo: ‘Faça isto’, e ele faz".
9 Jesura ijí henajaho oja hwaꞌusahume aroma ea mapoka kajija ijá ꞌiama Eakara nimaa ronujaꞌinaꞌe ike Isureri opuni kwaa vajakaho ea huaꞌina papiunavuta ꞌiamana.
9 Ao ouvir isso, Jesus admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: "Eu lhes digo que nem em Israel encontrei tamanha fé".
10 Ea kaꞌene ona apena roa kajijahija sei ꞌunama vaiꞌi kavajaho huni pwea kaꞌene atami ꞌunamajaho nimaranana.
10 Então os homens que haviam sido enviados voltaram para casa e encontraram o servo restabelecido.
11 Ijihuni túnaꞌijino Jesuho ara iha Naini vaꞌeme Huni tisaiporua ꞌee ea mapoka pu puꞌúmo vaꞌajivara.
11 Logo depois, Jesus foi a uma cidade chamada Naim, e com ele iam os seus discípulos e uma grande multidão.
12 Hu ijí ara kajihuni vwichajiami va ꞌeꞌuꞌeme pu eaꞌe kwananaꞌi ꞌahiume apena roara. Ijí ea kaꞌene kwamajaho amuna pipuni hariha kwinunaꞌomo ijara kwavume ea mapoka pu puꞌúmo roajivara.
12 Ao se aproximar da porta da cidade, estava saindo o enterro do filho único de uma viúva; e uma grande multidão da cidade estava com ela.
13 ꞌEjume vea kaꞌene Natohwijara hu kamajaho Hu nihoꞌo temuvume ijá ꞌwama Niramujaho arema ꞌwamana.
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e disse: "Não chore".
14 ꞌEnarame hu vaꞌe ea kaꞌene suhi mwaviꞌinijaho iji ꞌunavume ea kaꞌene kima vaꞌajaho arema namijara. ꞌEjume Hu ijá ꞌwama Kivasakera Na ꞌwaravukúne ꞌurina! ꞌwamana.
14 Depois, aproximou-se e tocou no caixão, e os que o carregavam pararam. Jesus disse: "Jovem, eu lhe digo, levante-se! "
15 ꞌEjume ea kaꞌene kwama kajaho kúꞌo ꞌurine asuma hijiꞌi vuꞌa ꞌwaravume Hu apenapi kúꞌo oahaꞌe mahana.
15 Ele se levantou, sentou-se e começou a conversar, e Jesus o entregou à sua mãe.
16 Ea mapoka nihoꞌo tea junavume pu Godiho taꞌaroha ijá ꞌwava Núni vajakino poropetia niꞌimaꞌura núni roana ꞌee Godiho ehwaha ura vetiꞌi roana ꞌwavara.
16 Todos ficaram cheios de temor e louvavam a Deus. "Um grande profeta se levantou entre nós", diziam eles. "Deus interveio em favor do seu povo".
17 ꞌEjume ike Huni pinana kajaho ꞌwama apene vaꞌe Jutia useme ꞌee ijí ara rora kajaho he parajara.
17 Essas notícias sobre Jesus espalharam-se por toda a Judéia e regiões circunvizinhas.
18 Joni oni tisaiporuepo uneunecha mapoka kaꞌene rejume pu kivajaho Joni niꞌwara parajara.
18 Os discípulos de João contaram-lhe todas essas coisas. Chamando dois deles,
19 ꞌEjume Jonira huni tisaiporua noꞌoheꞌi ꞌumenaume roume irechamiume Natohwiji apoma heꞌi vaꞌara. Pu vaꞌe ijá ꞌwava ꞌÚ A ea kaꞌene rohunaꞌe ꞌwaruvajina ho nú ea pinaꞌe saꞌeja? ꞌwavara.
19 enviou-os ao Senhor para perguntarem: "És tu aquele que haveria de vir ou devemos esperar algum outro? "
20 Pu roe Jesuho piuname apoma ijá ꞌwava Joni Papitisitara irechamúume nú aporaꞌi ꞌahúume roara. ꞌÚ A ea kaꞌene Jonira rohunaꞌe ꞌwarumajina ho nú ea pina ꞌajahe hiꞌeja? ꞌwavara.
20 Dirigindo-se a Jesus, aqueles homens disseram: "João Batista nos enviou para te perguntarmos: ‘És tu aquele que haveria de vir ou devemos esperar algum outro? ’ "
21 Vea ijiha kajaho Hu ea mapoka vejume atama sonahie ꞌee haha hianaviꞌina vejume sonahie ꞌavena sisea siomahe ꞌee ea mapoka vejume nia niriara.
21 Naquele momento Jesus curou muitos que tinham males, doenças graves e espíritos malignos, e concedeu visão a muitos que eram cegos.
22 ꞌEjume Hu eha vene ijá ꞌiama ꞌUnama vaꞌe uneka kaꞌene ja kime ꞌee hejajaho Joni ꞌwaraꞌavara. Ea kaꞌene nia supaviꞌina nia niriuꞌe ꞌee irimaꞌina namina ojuꞌe ꞌee ea reporosia rukina maraniuꞌe ꞌee ataa paꞌana vejuꞌe maraniuꞌe ꞌee ea kaꞌene kwamasahiꞌina vejuꞌe ꞌurina hijuꞌe ꞌee Godoni vuꞌa mamaa kaꞌene ea pivusahiꞌina najahuji ꞌwaraꞌavara.
22 Então ele respondeu aos mensageiros: "Voltem e anunciem a João o que vocês viram e ouviram: os cegos vêem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas novas são pregadas aos pobres;
23 Ea irara Nuni hahijihunaꞌe pajuꞌamajaho nihoꞌo hu merajahiꞌina ꞌiamana.
23 e feliz é aquele que não se escandaliza por minha causa".
24 Joni oni tisaiporu vaꞌumakiviꞌi Hu Joni ronarena ea mapoka kajija ꞌwaramana. Hu ijá ꞌiama Vea kaꞌene ja nechiꞌi vaꞌajivajaho ja irakaꞌe kaꞌi vaꞌare? ꞌÚ kurika asiasia ꞌanae varivarimuji kaꞌi vaꞌare?
24 Depois que os mensageiros de João foram embora, Jesus começou a falar à multidão a respeito de João: "O que vocês foram ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Ja ijaho irakaꞌe kaꞌirono vaꞌare? Ea pini uneunecha mamaa sama hija kaꞌi ꞌahiume vaꞌara raka? Heha! Ea kaꞌene ijaꞌinaꞌe hijujija ateha mavarasaꞌini same ꞌee ara mamaa kaꞌene kiniepo hijujino hijura.
25 Ou, o que foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Ora, os que vestem roupas esplêndidas e se entregam ao luxo estão nos palácios.
26 Ja ijino vaꞌajaho irakaꞌe kaꞌirono vaꞌare? ꞌÚ poropetia kavare? Kaena. Na ja ꞌwaravu. Hu poropetia asitaha hunanuna.
26 Afinal, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e mais que profeta.
27 Hua ronarena heha vaji ikaꞌinaꞌe vejara.
27 Este é aquele a respeito de quem está escrito: ‘Enviarei o meu mensageiro à tua frente; ele preparará o teu caminho diante de ti’.
28 Na nihoꞌo nimaa nimaa ja ꞌwaravu Ea kaꞌene napapo nahenaari vajijaho ei pini Joni asihuna areria pana. ꞌEnakaivo ea kaꞌene iviamajai Godoni ari maꞌuꞌua renujara nihoꞌo Joni asima paranuna ꞌiamana.
28 Eu lhes digo que entre os que nasceram de mulher não há ninguém maior do que João; todavia, o menor no Reino de Deus é maior do que ele".
29 Ea kaꞌene takisiaꞌe apejiꞌina ꞌee ea mapoka kajija Godoni ꞌunama mamaa aririji hene vejume Jonira ija ꞌunirame toa vaji samahana.
29 Todo o povo, até os publicanos, ouvindo as palavras de Jesus, reconheceram que o caminho de Deus era justo, sendo batizados por João.
30 ꞌEnakaivo Parasia ꞌee roia Godoni maiji pataarohume Joniho toa pasamana.
30 Mas os fariseus e os peritos na lei rejeitaram o propósito de Deus para eles, não sendo batizados por João.
31 Jesu ijá ꞌiama ꞌÚ Na ea kaꞌene iviamaa urijakihija iraki manura vene pu ea icháꞌinijaho kiꞌejo?
31 "A que posso, pois, comparar os homens desta geração? ", prosseguiu Jesus. "Com que se parecem?
32 Pu areri sesamaapo maketi vaji hine umaꞌaraviꞌi hijujaꞌina. Pu ijá ꞌumejure Nú hurisia jonaꞌe hwasihajaho ja pajavavara. Nú virisia vejura kaivo ja paniravura.
32 São como crianças que ficam sentadas na praça e gritam umas às outras: ‘Nós lhes tocamos flauta, mas vocês não dançaram; cantamos um lamento, mas vocês não choraram’.
33 Joni Papitisita roe ꞌiruma ꞌaura areme ꞌee toa kisina paijume ja kame ijá ꞌwava ꞌAvena sisei ajimana ꞌwavara.
33 Pois veio João Batista, que jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: ‘Ele tem demônio’.
34 ꞌEjume Emaa Puni Hariha roe ꞌiruma ine ꞌee toa ijuꞌe ja ijá ꞌwavo Ea ike kaha. Hu ꞌiruma huhuso maha punaꞌi ine ꞌee toa kisina mapoka ina nanamuna ꞌee ea kaꞌene takisiaꞌe apejiꞌinijija ꞌee ea sisesa puꞌúmo napura venuna ꞌwavu.
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: ‘Aí está um comilão e beberrão, amigo de publicanos e "pecadores" ’.
35 Na nimaa nimaaꞌe vwihanareꞌi ꞌwaravu. Ea kaꞌene hena vwiha rukinijija pura icháꞌina vejujara najahujaho pu hena kaviꞌina ꞌiamana.
35 Mas a sabedoria é comprovada por todos os seus discípulos".
36 ꞌEnakaivo Parasia pini Hu vaꞌe huni sei ꞌiruma iꞌamarono ꞌwamana. ꞌEjume Hu Parasi ijihuni sei ꞌiruma iꞌi ꞌahaume vaꞌe asuma hinana.
36 Convidado por um dos fariseus para jantar, Jesus foi à casa dele e reclinou-se à mesa.
37 Ijí ara natohwa vaja kajino napara pina sisea vejiꞌi hinuna. Hu hejume Jesuho roe Parasia kajihuni sei ꞌiruma inu ꞌwavume henarena senisia kavapwa rukina apene roana.
37 Ao saber que Jesus estava comendo na casa do fariseu, certa mulher daquela cidade, uma ‘pecadora’, trouxe um frasco de alabastro com perfume,
38 ꞌEne roe Jesuni túnaꞌi mumora rora Hunijino namine niraviꞌi Huni mumora ꞌaha huni nitua ariha ꞌaruvume huni húmata sapasa kajikano ijaho ukunahiꞌi Huni mumora tituhiꞌi senisia ꞌonahana.
38 e se colocou atrás de Jesus, a seus pés. Chorando, começou a molhar-lhe os pés com as suas lágrimas. Depois os enxugou com seus cabelos, beijou-os e os ungiu com o perfume.
39 ꞌEjume Parasia kaꞌene Jesuni ona vejume roajara kamarena ijá rona Eakaho poropetia reꞌipisa Hu naparakaho irane ꞌee ea icháꞌinijara Hu ꞌunamujaho hena kavaꞌa. Ijihuni maijaho hu ea sisea vejiꞌina ronana.
39 Ao ver isso, o fariseu que o havia convidado disse a si mesmo: "Se este homem fosse profeta, saberia quem nele está tocando e que tipo de mulher ela é: uma ‘pecadora’ ".
40 Jesura ijá ꞌwama Saimani Na ura unenuꞌu pina a ꞌwaraꞌi ꞌahiu ꞌwamana. ꞌEjume hu ijá ꞌwama Najahiꞌine ꞌwarima ꞌwamana.
40 Respondeu-lhe Jesus: "Simão, tenho algo a lhe dizer". "Dize, Mestre", disse ele.
41 Jesura ijá ꞌwama Ea noꞌoheꞌi ea moniaꞌe vajihiꞌini jihuni monia ꞌekara. Ea pina monia mapoka (K100) ꞌekume ꞌee pina monia mapoka (K10) ꞌekana.
41 "Dois homens deviam a certo credor. Um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Pu noꞌo ijí monia kajaho eha areria pavenahume hu pu niꞌajihe ꞌwaravume pu eha pavajahara. ꞌÚ ea iraka saꞌinijara hu oja nihoꞌo natohwaꞌe mahane? ꞌwamana.
42 Nenhum dos dois tinha com que lhe pagar, por isso perdoou a dívida a ambos. Qual deles o amará mais? "
43 Saimanira eha vene ijá ꞌwama Na vwihajujaho ea kaꞌene monia natohwaꞌe ꞌekajarana ꞌwamana. ꞌEjume Hu ijá ꞌwama Oni eha ijaho nimaa ꞌwamana.
43 Simão respondeu: "Suponho que aquele a quem foi perdoada a dívida maior". "Você julgou bem", disse Jesus.
44 ꞌEjume Hu aroma napara kaji kaviꞌi Saimani ijá ꞌwama ꞌÚ a naparakaho nikamo? Na oni sei routa vo a Nuni mumora kehuni toa pamihana kaivo hu huni nitui Nuni mumora some ꞌee huni húmata sapasi Nuni mumora sirua ukunana.
44 Em seguida, virou-se para a mulher e disse a Simão: "Vê esta mulher? Entrei em sua casa, mas você não me deu água para lavar os pés; ela, porém, molhou os meus pés com as suas lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 A Na paꞌajorime ura manura veniana kaivo Na iki rouji rene hu hine Nuni mumora tituhiꞌi hinana.
45 Você não me saudou com um beijo, mas esta mulher, desde que entrei aqui, não parou de beijar os meus pés.
46 A senisia paapena Nuni húmatakaho onihana kaivo hu Nuni momora senisiꞌi ꞌonihana.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas ela derramou perfume nos meus pés.
47 Na nimaa nimaa ꞌwaravo Huni sisea mapokijaho nihoꞌo vwihajume paꞌarenana. Ijihunaꞌe hu Na oja natohwaꞌe mihana. Ea irahuni sisea maꞌuako paꞌarenajaho hu maꞌuakuꞌwi oja mihuna ꞌwamana.
47 Portanto, eu lhe digo, os muitos pecados dela lhe foram perdoados, pelo que ela amou muito. Mas aquele a quem pouco foi perdoado, pouco ama".
48 ꞌEjume Jesura napara kajaho ijá ꞌwama Oni sisea vwihane arevu ꞌwamana.
48 Então Jesus disse a ela: "Seus pecados estão perdoados".
49 ꞌEjume ea ꞌahoꞌa kaꞌene ijí asuma hija kajipo kosarame ijá ꞌwava Eakaho iranaꞌomo sisea ꞌuꞌo vwihane aremo? ꞌwavara.
49 Os outros convidados começaram a perguntar: "Quem é este que até perdoa pecados? "
50 ꞌEnakaivo Jesura napara kajaho ijá ꞌwama Ara nimaa ronujara vejume maranaanakúne matauma vaꞌa ꞌwamana.
50 Jesus disse à mulher: "Sua fé a salvou; vá em paz".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.