Lucas 7
Godoni Vu'a Maiu'ina (MCQ) vs BKJ
1 Jesuho ijaho emaa ꞌwaravume paꞌarejumakaviꞌi ꞌurine Kapeniami vaꞌana.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 ꞌEꞌeme vea kajikano sorutia natohwijihuni pwea mamaijaho atama ꞌunama rena kwaꞌi ꞌahauma venana.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Vea kaꞌene hu hejume Jesuho rou ꞌwavuma hejiꞌi hu Jua ꞌahoꞌa irechamiume roe Hu jarime ꞌwarave vuꞌe huni pwea kaji veje maraꞌamarono irechamiume roara.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Pu Jesuni roe jarime ijá ꞌwava Eakaho nimaa nimaaꞌomo Ara hu niꞌajaꞌipisa A mamaa vejaꞌa.
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Hu ehu núna oja miharena huhuso Sinakoku núna venuhana ꞌwavara.
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 ꞌEjume Jesuho aneja vene pu puꞌúmo vaꞌana. Hu ara rori samatuꞌu reꞌeme ijí sorutia natohwa kajara napuhwaha ꞌahoꞌa irechamiume roara. Pura roe Hu ijá ꞌwava Natohwe haha paahinaꞌamana. Ara nuni sei rohuna areria pana.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 Ijihuni hahi na vwihajujaho na ea siseaꞌomo nara Oni vuhuna areria pana. Ara ma iraru ꞌwarave nuni pwea kajaho maranama.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Na ꞌuꞌo harura rukinaꞌomo sorutia ꞌahoꞌa nuni harura hari hijura. Nara ea ꞌahoꞌa ijá ꞌiavure Vaꞌa! ꞌiavuꞌe pu vaꞌura. ꞌEne pina Roa! ꞌwavuꞌe hu rouna. Na nuni pwea kaꞌene kaukara vejiꞌinijaho ike vena ꞌwavujaho hu venuna ꞌwama ꞌwamana.
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Jesura ijí henajaho oja hwaꞌusahume aroma ea mapoka kajija ijá ꞌiama Eakara nimaa ronujaꞌinaꞌe ike Isureri opuni kwaa vajakaho ea huaꞌina papiunavuta ꞌiamana.
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Ea kaꞌene ona apena roa kajijahija sei ꞌunama vaiꞌi kavajaho huni pwea kaꞌene atami ꞌunamajaho nimaranana.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Ijihuni túnaꞌijino Jesuho ara iha Naini vaꞌeme Huni tisaiporua ꞌee ea mapoka pu puꞌúmo vaꞌajivara.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Hu ijí ara kajihuni vwichajiami va ꞌeꞌuꞌeme pu eaꞌe kwananaꞌi ꞌahiume apena roara. Ijí ea kaꞌene kwamajaho amuna pipuni hariha kwinunaꞌomo ijara kwavume ea mapoka pu puꞌúmo roajivara.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 ꞌEjume vea kaꞌene Natohwijara hu kamajaho Hu nihoꞌo temuvume ijá ꞌwama Niramujaho arema ꞌwamana.
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 ꞌEnarame hu vaꞌe ea kaꞌene suhi mwaviꞌinijaho iji ꞌunavume ea kaꞌene kima vaꞌajaho arema namijara. ꞌEjume Hu ijá ꞌwama Kivasakera Na ꞌwaravukúne ꞌurina! ꞌwamana.
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 ꞌEjume ea kaꞌene kwama kajaho kúꞌo ꞌurine asuma hijiꞌi vuꞌa ꞌwaravume Hu apenapi kúꞌo oahaꞌe mahana.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Ea mapoka nihoꞌo tea junavume pu Godiho taꞌaroha ijá ꞌwava Núni vajakino poropetia niꞌimaꞌura núni roana ꞌee Godiho ehwaha ura vetiꞌi roana ꞌwavara.
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 ꞌEjume ike Huni pinana kajaho ꞌwama apene vaꞌe Jutia useme ꞌee ijí ara rora kajaho he parajara.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Joni oni tisaiporuepo uneunecha mapoka kaꞌene rejume pu kivajaho Joni niꞌwara parajara.
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 ꞌEjume Jonira huni tisaiporua noꞌoheꞌi ꞌumenaume roume irechamiume Natohwiji apoma heꞌi vaꞌara. Pu vaꞌe ijá ꞌwava ꞌÚ A ea kaꞌene rohunaꞌe ꞌwaruvajina ho nú ea pinaꞌe saꞌeja? ꞌwavara.
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Pu roe Jesuho piuname apoma ijá ꞌwava Joni Papitisitara irechamúume nú aporaꞌi ꞌahúume roara. ꞌÚ A ea kaꞌene Jonira rohunaꞌe ꞌwarumajina ho nú ea pina ꞌajahe hiꞌeja? ꞌwavara.
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Vea ijiha kajaho Hu ea mapoka vejume atama sonahie ꞌee haha hianaviꞌina vejume sonahie ꞌavena sisea siomahe ꞌee ea mapoka vejume nia niriara.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 ꞌEjume Hu eha vene ijá ꞌiama ꞌUnama vaꞌe uneka kaꞌene ja kime ꞌee hejajaho Joni ꞌwaraꞌavara. Ea kaꞌene nia supaviꞌina nia niriuꞌe ꞌee irimaꞌina namina ojuꞌe ꞌee ea reporosia rukina maraniuꞌe ꞌee ataa paꞌana vejuꞌe maraniuꞌe ꞌee ea kaꞌene kwamasahiꞌina vejuꞌe ꞌurina hijuꞌe ꞌee Godoni vuꞌa mamaa kaꞌene ea pivusahiꞌina najahuji ꞌwaraꞌavara.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Ea irara Nuni hahijihunaꞌe pajuꞌamajaho nihoꞌo hu merajahiꞌina ꞌiamana.
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Joni oni tisaiporu vaꞌumakiviꞌi Hu Joni ronarena ea mapoka kajija ꞌwaramana. Hu ijá ꞌiama Vea kaꞌene ja nechiꞌi vaꞌajivajaho ja irakaꞌe kaꞌi vaꞌare? ꞌÚ kurika asiasia ꞌanae varivarimuji kaꞌi vaꞌare?
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 Ja ijaho irakaꞌe kaꞌirono vaꞌare? Ea pini uneunecha mamaa sama hija kaꞌi ꞌahiume vaꞌara raka? Heha! Ea kaꞌene ijaꞌinaꞌe hijujija ateha mavarasaꞌini same ꞌee ara mamaa kaꞌene kiniepo hijujino hijura.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Ja ijino vaꞌajaho irakaꞌe kaꞌirono vaꞌare? ꞌÚ poropetia kavare? Kaena. Na ja ꞌwaravu. Hu poropetia asitaha hunanuna.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Hua ronarena heha vaji ikaꞌinaꞌe vejara.
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 Na nihoꞌo nimaa nimaa ja ꞌwaravu Ea kaꞌene napapo nahenaari vajijaho ei pini Joni asihuna areria pana. ꞌEnakaivo ea kaꞌene iviamajai Godoni ari maꞌuꞌua renujara nihoꞌo Joni asima paranuna ꞌiamana.
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Ea kaꞌene takisiaꞌe apejiꞌina ꞌee ea mapoka kajija Godoni ꞌunama mamaa aririji hene vejume Jonira ija ꞌunirame toa vaji samahana.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 ꞌEnakaivo Parasia ꞌee roia Godoni maiji pataarohume Joniho toa pasamana.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Jesu ijá ꞌiama ꞌÚ Na ea kaꞌene iviamaa urijakihija iraki manura vene pu ea icháꞌinijaho kiꞌejo?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 Pu areri sesamaapo maketi vaji hine umaꞌaraviꞌi hijujaꞌina. Pu ijá ꞌumejure Nú hurisia jonaꞌe hwasihajaho ja pajavavara. Nú virisia vejura kaivo ja paniravura.
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Joni Papitisita roe ꞌiruma ꞌaura areme ꞌee toa kisina paijume ja kame ijá ꞌwava ꞌAvena sisei ajimana ꞌwavara.
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 ꞌEjume Emaa Puni Hariha roe ꞌiruma ine ꞌee toa ijuꞌe ja ijá ꞌwavo Ea ike kaha. Hu ꞌiruma huhuso maha punaꞌi ine ꞌee toa kisina mapoka ina nanamuna ꞌee ea kaꞌene takisiaꞌe apejiꞌinijija ꞌee ea sisesa puꞌúmo napura venuna ꞌwavu.
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Na nimaa nimaaꞌe vwihanareꞌi ꞌwaravu. Ea kaꞌene hena vwiha rukinijija pura icháꞌina vejujara najahujaho pu hena kaviꞌina ꞌiamana.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 ꞌEnakaivo Parasia pini Hu vaꞌe huni sei ꞌiruma iꞌamarono ꞌwamana. ꞌEjume Hu Parasi ijihuni sei ꞌiruma iꞌi ꞌahaume vaꞌe asuma hinana.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Ijí ara natohwa vaja kajino napara pina sisea vejiꞌi hinuna. Hu hejume Jesuho roe Parasia kajihuni sei ꞌiruma inu ꞌwavume henarena senisia kavapwa rukina apene roana.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 ꞌEne roe Jesuni túnaꞌi mumora rora Hunijino namine niraviꞌi Huni mumora ꞌaha huni nitua ariha ꞌaruvume huni húmata sapasa kajikano ijaho ukunahiꞌi Huni mumora tituhiꞌi senisia ꞌonahana.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 ꞌEjume Parasia kaꞌene Jesuni ona vejume roajara kamarena ijá rona Eakaho poropetia reꞌipisa Hu naparakaho irane ꞌee ea icháꞌinijara Hu ꞌunamujaho hena kavaꞌa. Ijihuni maijaho hu ea sisea vejiꞌina ronana.
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Jesura ijá ꞌwama Saimani Na ura unenuꞌu pina a ꞌwaraꞌi ꞌahiu ꞌwamana. ꞌEjume hu ijá ꞌwama Najahiꞌine ꞌwarima ꞌwamana.
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Jesura ijá ꞌwama Ea noꞌoheꞌi ea moniaꞌe vajihiꞌini jihuni monia ꞌekara. Ea pina monia mapoka (K100) ꞌekume ꞌee pina monia mapoka (K10) ꞌekana.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Pu noꞌo ijí monia kajaho eha areria pavenahume hu pu niꞌajihe ꞌwaravume pu eha pavajahara. ꞌÚ ea iraka saꞌinijara hu oja nihoꞌo natohwaꞌe mahane? ꞌwamana.
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Saimanira eha vene ijá ꞌwama Na vwihajujaho ea kaꞌene monia natohwaꞌe ꞌekajarana ꞌwamana. ꞌEjume Hu ijá ꞌwama Oni eha ijaho nimaa ꞌwamana.
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 ꞌEjume Hu aroma napara kaji kaviꞌi Saimani ijá ꞌwama ꞌÚ a naparakaho nikamo? Na oni sei routa vo a Nuni mumora kehuni toa pamihana kaivo hu huni nitui Nuni mumora some ꞌee huni húmata sapasi Nuni mumora sirua ukunana.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 A Na paꞌajorime ura manura veniana kaivo Na iki rouji rene hu hine Nuni mumora tituhiꞌi hinana.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 A senisia paapena Nuni húmatakaho onihana kaivo hu Nuni momora senisiꞌi ꞌonihana.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Na nimaa nimaa ꞌwaravo Huni sisea mapokijaho nihoꞌo vwihajume paꞌarenana. Ijihunaꞌe hu Na oja natohwaꞌe mihana. Ea irahuni sisea maꞌuako paꞌarenajaho hu maꞌuakuꞌwi oja mihuna ꞌwamana.
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 ꞌEjume Jesura napara kajaho ijá ꞌwama Oni sisea vwihane arevu ꞌwamana.
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 ꞌEjume ea ꞌahoꞌa kaꞌene ijí asuma hija kajipo kosarame ijá ꞌwava Eakaho iranaꞌomo sisea ꞌuꞌo vwihane aremo? ꞌwavara.
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 ꞌEnakaivo Jesura napara kajaho ijá ꞌwama Ara nimaa ronujara vejume maranaanakúne matauma vaꞌa ꞌwamana.
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.