Lucas 22
Godoni Vu'a Maiu'ina (MCQ) vs NTLH
1 Puretia isitia paꞌana kaꞌene Pasova ꞌwavujihuni sora ꞌehuni vea roe turanana.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 ꞌEjume pirisitia mamaꞌina ꞌee Sikuraipia Hu ꞌanae kwahuni ꞌunama savara. Ijihuni maijaho pu ea mapokijihi juhavara.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 ꞌEjume Huni tisaiporu pina kaꞌene Jutasi Isikariatina ꞌwavujaho Setanira rosamana.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 ꞌEjume Jutasira vaꞌe hura icháꞌinaꞌe Jesu nahamahuniji pirisitia mamaꞌina ꞌee sorutia puꞌúmo ꞌunama amairiara.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Pu nihoꞌo teamanavume eha monia vajaꞌi ꞌwaravara.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Jutasi puni ira hene teamavumakame ꞌunama kaꞌene Hu nahamahuniji hami hema parajakame ea nihoꞌo areri pahehuniji samana.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Puretia isitia paꞌajihuni vea aneja rejumakaviꞌi pu sipi ꞌuꞌua ꞌanae swasa vehuna.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 ꞌEjume Hu Pitaꞌo Joniꞌo irechamie ijá ꞌiama Vaꞌe Pasova ihuniji amairie nú ija ꞌiamana.
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 ꞌEjume pu apoma ijá ꞌwava Nú vaꞌe ichihi ꞌiruma amairiꞌeja? ꞌwavara.
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Hu ijá ꞌiama Ike heha. Ja ari vaꞌeje ea pina toa ꞌene vuꞌe piuniꞌena. ꞌEjakame ja hu ꞌarariha vaꞌe sea kaꞌene hu ajiꞌamajino vaꞌavara.
10 Jesus respondeu:
11 ꞌEne ja ikaꞌina sea anesura ꞌwaꞌavara Najahiꞌinijara ikaꞌinaꞌe a ꞌwaramana. ꞌÚ ꞌiruma ijuri tinia kaꞌene Nara Nuni tisaiporu epuꞌúmo Pasova ihunijaho ichine? ꞌwaha ꞌiamana.
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 ꞌEjakame hura ruha kaꞌene ichuto niamairiarame namuji najahakame ijino amairiaraꞌavara ꞌiamana.
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 ꞌEjume pu vaꞌajime uneunecha mapoka areri Hura ꞌwarama kajaꞌinaꞌe rejume pu Pasova kaꞌene ihunijaho amairiaravara.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Vea kaji apejume Hu Huni apasorua puꞌúmo roe ꞌaijua rori asuma hijara.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 ꞌEjume Hu pu ijá ꞌiama Na ja puꞌúmo Pasovakaho inareje ijiꞌa haha hiana apehuna ura reniu.
15 e lhes disse:
16 ꞌEnajihunaꞌe Na nimai ja ꞌwaravu Na kúꞌo ꞌiruma painu vaꞌuꞌe Godoni ari jara roe nimaae rejakame ijiꞌa ihuna ꞌiamana.
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 ꞌEnarena Hu kapusia apene Godiho teimani ꞌwaꞌikaꞌi ijá ꞌiama Ike apene vajúsarame iha.
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 Ijihuni maijaho ajina riha ikaho Na painuvaꞌo vea kaꞌene Godoni arijara roꞌamaji ihuna ꞌiamana.
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 ꞌEnarena Hu puretia apene Godi teimani ꞌwaꞌikaꞌi tuame vajihiꞌi ijá ꞌiama Ikaho Nuni hahaꞌe jonijihunaꞌe vajihukúne ina vejiꞌi Na vwihaniꞌavara ꞌiamana.
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Areri puretia ijaꞌinaꞌe Hu toa kapusi rukina mihiꞌi ijá ꞌiama Ike kapusia toa rukinakaho Nuni ꞌaa kaꞌene jonijihunaꞌe arihunaꞌe maiuꞌinaka nahama ꞌwaramajina ꞌiaviꞌi mihana.
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 ꞌEnakaivo heha! Ea kaꞌene Naaꞌe nahamihunijaho iviamaa ikino nú puꞌúmo ꞌaijua rori hinu.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Ijihuni hahi Ema Puni Harihijaho Godira vwihana jaꞌina vehuna kaivo ea kaꞌene Hu nahamahunijaho nihoꞌo eha sisea niꞌimaꞌura apehuna ꞌiamana.
22 Pois o
23 ꞌEjume pu pusumano ea kaꞌene nahamahunijaho ea irarana ꞌwarahuniji kaꞌi ꞌahiume ꞌwamareja puni vaja kajino piraꞌaravara.
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Ea irara natohwaꞌe rehuniji puni vaja kajino hine piraꞌaravara.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 ꞌEjume Hu pu ijá ꞌiama Jenitaru puni kinia kaꞌene iki mweꞌi hijujija ea ꞌajohahuna harura rukina. ꞌEe ꞌajohiꞌina kajija swara rukinijina ꞌwavura.
25 Então Jesus disse:
26 ꞌEnakaivo ja ijaꞌina parehuna kaivo ea irara joni vaji natohwaꞌe reꞌi ꞌahaꞌamajaho hu areri sesamaa punaꞌi rene ꞌee areri pwea saꞌinaꞌe reꞌamana.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 ꞌÚ ea icharo natohwane? Ea kaꞌene asuma hine ꞌiruma inujarana ho ea kaꞌene namine ꞌirumaꞌe ꞌeka roe vajahujarane? Ea kaꞌene asuma hine ꞌirumaꞌe inujaho natohwa kaivo Na ea kaꞌene arini namine jaae ꞌiruma vajihujina.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 Vea kaꞌene Na sisei hijujaho ja nú puꞌúmo Nuni rori namijara.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 Nuni omijara Na Nuni kwaa ꞌajohuna mihajaꞌinaꞌe Na ꞌuꞌo ja mihu.
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 ꞌEnajihunaꞌe Nara ja pijihakame ja Nú puꞌúmo Nuni ari ꞌaijua ꞌahi ahuma toa ꞌiruma ine ꞌee ja Isureri puni amuja kaꞌene iropu ropu noꞌo ruha kaꞌene puaꞌe ꞌotua vetihunijino hine ꞌotua vetihuna ꞌiamana.
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 ꞌEjume Hu Saimani ijá ꞌwama Saimani hena! Setani aaꞌe apenaꞌe areri ꞌwitia ruarahu jaꞌinaꞌe ruaraꞌi ꞌahauꞌe ura rejuꞌe ro ꞌejahie ꞌwarimana.
31 Jesus continuou:
32 ꞌEnakaivo Na oni siporua ꞌojuraꞌomo ara nimaa ronujaho paꞌohuna. ꞌEnareje a kúꞌo ꞌuname Nuni roꞌamajaho ara Nuni ehijakija najahakame pura nimaa rojujaho ija kisi apena puni unaꞌi saname vehuna ꞌwamana.
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 ꞌEjume Pitara ijá ꞌwama Natohwe na niareri rena hijuraꞌomo A tipurai vaꞌamajaho na A huꞌúmo vahuna. ꞌEe A kwaꞌamajaho na A huꞌúmo kwahuna ꞌwamana.
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 ꞌEjume Hu ijá ꞌwama Pita Na nimaa aaꞌe ꞌwaravu. ꞌUꞌora iviasa maiꞌo paꞌumeꞌeje a ꞌaha noꞌopisu Na pakimuna ꞌiaꞌeje ijiꞌa ꞌuꞌora ꞌumehuna ꞌwamana.
34 Então Jesus afirmou:
35 ꞌEnarena Hu pu ijá ꞌiama Vea kaꞌene Na ja irechamiume pausia ꞌee tuja ꞌee mumora sisa paꞌa vaꞌajaho ja vi pivusahara raka? ꞌiamana. Pu ijá ꞌwava Nihoꞌo pana ꞌwavara.
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 ꞌEnakaivo Hu pu ijá ꞌiama ꞌEnakúne iviamaa ea irahuni pausia ꞌee tuja naꞌamajaho ꞌeka vaꞌamana. ꞌEne ea irara soꞌwa paꞌanaꞌe reꞌamajaho huni ateha ꞌeka vaꞌe ꞌimenareje monia ꞌeke huni soꞌwa ꞌimeꞌamana.
36 Então Jesus disse:
37 Ijihuni maijaho heha vaji venareje Naaꞌe ronarena ꞌwaramajaho rehuna. Hu ꞌuꞌo ea sisea vejiꞌina puꞌúmo tahuna ꞌúmajaho iviamai Nuni vaji nimaa roe rehuna ꞌiamana.
37 Pois as
38 ꞌEjume pu ijá ꞌwava Natohwe kama! Soꞌwa noꞌoheꞌi ikenakúne kima! ꞌwavara. ꞌEjume Hu pu ijá ꞌiama Ijaho arerina ꞌiamana.
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 ꞌEnarena ruꞌeꞌune nikúꞌo Hu venujaꞌinaꞌe huriꞌa Arivi vaꞌume Huni tisaiporu Hu ꞌararihae vaꞌara.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Hu vaꞌe ruha kajino ꞌeꞌunarena Hu pu ijá ꞌiama Ja Godoni siporua ꞌojiꞌi hijakame ja pavena kiꞌavara ꞌiamana.
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 ꞌEꞌikaꞌi Hu pu irechamiꞌikaꞌi vaꞌe karokaro muna piꞌonave vaꞌe ꞌohune saꞌinijakaru nitupari same hijiꞌi siporua ꞌonana.
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 Hu ijá ꞌwama Amo A ura renaꞌipisa kapusiakaho Nuni rora apena ruvaaꞌa. ꞌEnakaivo Nuni ura pana kaivo Oni ura ijaꞌinaꞌe veꞌamana ꞌwamana.
42 dizendo:
43 ꞌEꞌeme ꞌona ojiꞌina akúpa ꞌahi rena roe Hu harura mahana.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Hu hine oja hiaꞌeme siporua ꞌojumakame haha natohwaꞌe hiame huni piropa ꞌaa muka saꞌinaꞌe mweꞌa ꞌahi arihana.
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Hu siporua ꞌonuvaꞌo ꞌurine Huni tisaiporu puni vaꞌi kimajaho pu hine temuki ꞌaninamiume notuara.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 ꞌEjume Hu pu sie ijá ꞌiama Ja iraka vene notuiꞌi navo? ꞌUrine siporua ꞌoꞌirakúne ja pavena kiꞌavara ꞌiamana.
46 E disse:
47 Hu maiꞌo hine ijí ꞌwaraꞌeme niꞌaha kwinu Jutasi kaꞌene iropu ropu noꞌo pinijara ea mapokaꞌe aherame roe hu Jesu ura mina veꞌi ꞌahaume roana.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 ꞌEjume Jesura hu ijá ꞌwama ꞌÚ Jutasi a Na Emaa Puni Hariha nahamahareꞌe ura mina vena avano? ꞌwamana.
48 Mas Jesus disse:
49 ꞌEjume ea kaꞌene pu puꞌúmo namijajipo uneka kaꞌene reꞌi venaji kimareja pu ijá ꞌwava ꞌÚ Natohwe nú núni soꞌwi pijiꞌeja? ꞌwavara.
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 ꞌEnarena ea pini huni soꞌwi mavane ꞌurine pirisiti niꞌinijihuni pwea pinijihuni ataa kaꞌene manaꞌinijaho ꞌanaume ꞌuhuꞌusahana.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 ꞌEnakaivo Jesura eha vene ijá ꞌwama Ijá kajaho arema ꞌwaꞌikaꞌi Hu huni ataa iji ꞌunavume maranana.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 ꞌEnarena Jesura pirisitia mamaꞌina ꞌee sorutia Temiporu ꞌajohiꞌinijija ꞌee emakina kaꞌene Hua apeꞌi roajihi ijá ꞌiama ꞌÚ Na ea nesa apejiꞌinaꞌomo ja soꞌwa hajaa ꞌeke Naaꞌe apeniꞌi ꞌahiume roare?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Na veku veku ja puꞌúmo Temiporu vaji hijura kaivo ja Na paapeniura. ꞌEnakaivo iviamaa ike vea mukakaho ꞌee mweꞌa ike nutuviꞌina kehuni harurijaho jona ꞌiamana.
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Pu Hu kamome apene pirisitia niꞌinijihuni sei vaꞌume Pitaho ma kameri naminakiviꞌi ꞌarariha vaꞌana.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 ꞌEꞌeme vena núꞌúha riri jaumakame Pitaho pu puꞌúmo asuma hinana.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 ꞌEꞌeme hu ijino asuma hijume napara pwei pini Pita nia kanaviꞌi ijá ꞌiama Ea ike ꞌuꞌo Hu huꞌúmo onuna ꞌiamana.
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 ꞌEjume hu heme ijá ꞌwama Napare nihoꞌo na Hu pahene pakaviꞌina ꞌwamana.
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Hu ꞌaha josu pareꞌeme emai pini kamarena ijá ꞌwama A ꞌuꞌo Huni ea pina ꞌwamana kaivo Pitara ijá ꞌwama Parue na nihoꞌo pana ꞌwamana.
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Hu vea muka kwinu paꞌareꞌeme ea pini roe pasonananaviꞌi ijá ꞌiama Na nimaa ꞌwaravu. Ea ika ꞌuꞌo Hu huꞌúmo ꞌurahe onuna. Ijihuhi maijaho hu Karari ora ꞌiamana.
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 ꞌEnakaivo Pitara ija ꞌwama Parue ara iraka kaꞌene ꞌwarimujaho na maiꞌo suja ꞌwamana. Hu ijí ꞌwaraꞌeme niꞌaha kwino ꞌuꞌora ꞌumenana.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 — ausente —
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 — ausente —
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Ea kaꞌene Jesu ꞌajoha hijajipo apene ꞌijahe ꞌee hijahara.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 Pu Hu apene nia hwamahe ꞌanaiꞌi ijá ꞌwava A unenuꞌu ꞌahoꞌa kaꞌene vaji navujija hena kimuna ꞌúmunakúne ea irara A ꞌanaajaho ꞌwaruva nú heja ꞌwavara.
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 ꞌEne pu uneunecha nihoꞌo mapokaꞌe Hu niname ꞌee ꞌurarahe ira sisea ꞌwaravara.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Vea nituvume emaa puni mamaꞌina ꞌee pirisitia mamaꞌina ꞌee Sikuraipia roe kanisoru puni núꞌúhi ahuma hiꞌeme Jesuho puni unaꞌi aheme roajivara.
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 Pu apoma ijá ꞌwava ꞌÚ A Keriso reꞌamajaho ꞌwaruma ꞌwavara. Hu ijá ꞌiama Na ja ꞌwaraꞌujaho ja panimaa rohuna.
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 ꞌEne Na jaaꞌe aporaꞌujaho ja eha pavene ꞌwariꞌeja.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 ꞌEnakaivo iviamaa rene Emaa Puni Harihijaho ija manaꞌina kaꞌene Godoni harurijaꞌi asuma hihuna ꞌiamana.
69 Mas de agora em diante o
70 Pu Hu apome ijá ꞌwava ꞌÚ A Godoni Harihe? ꞌwavara. ꞌEjume Hu pu ijá ꞌiama Ja Na ꞌwarivu kajaho Na nimaa ijina ꞌiamana.
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 ꞌEjume pu ijá ꞌwava Nú ea ꞌahopo Huaꞌe ronareje namahuji hehuna pana. Ijihuni maijaho nú onúno Huni irijaho núni ataa ikino hejara ꞌwavara.
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.