Lucas 20
Godoni Vu'a Maiu'ina (MCQ) vs NVT
1 Naꞌia pini Hu Temiporu vaji hine najahe Godoni vuꞌa mamaiji ꞌwaraꞌeme pirisitia mamaꞌina ꞌee Sikuraipia ꞌee ea mamaꞌinapo
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 Hu ijá ꞌwava A harura irakijara rejuꞌe ꞌee irara harura ikaho mahuꞌe A uneunecha ikaꞌina venujaho ꞌwaruve heja ꞌwavara.
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 — ausente —
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 — ausente —
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Pu hine aposarame ijá ꞌwava Nú ika ꞌwaꞌavajaho akúpi ꞌahi rena roana ꞌwaꞌavajaho Hu ijá ꞌúꞌena ꞌEne ja ichá vene panimaa rojare? ꞌúꞌena ꞌwavara.
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 ꞌEnakaivo nú ꞌemaa punina ꞌwaꞌavajaho ea mapoka ikipo muni nú ꞌanúhuni jihunaꞌe paꞌwarahuna. Ijihuni maijaho pu Joniho poropetia nimaa rojura ꞌwavara.
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 ꞌEnajihunaꞌe pu eha vene ijá ꞌwava Harura kajara ichihi rena roajaho nú puruva renu ꞌwavara.
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 ꞌEjume Jesura ijá ꞌiama Nijinaꞌomo harura irakijara rejume avajujaho Na paꞌwarahuna ꞌiamana.
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 ꞌEjume Hu ea mapokaꞌe haa ikaho ꞌwaramana. Ea pina juara mene ea ꞌahoꞌaꞌe aremaꞌi kaivo hu kwaa jori vaꞌe ꞌaha jopatuꞌura hinana.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 ꞌEꞌeme juaraꞌe sahuni vei roumakaviꞌi hu huni pwea ranavume vaꞌe ꞌiruma hunaꞌe ꞌeka roꞌi ꞌahaume vaꞌana. ꞌEnakaivo ea kaꞌene ijí juara ꞌajoha hijajipo ape hijahuvaꞌo ranavume ija maisu vaꞌana.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 ꞌEjume pwea pina ranavume vaꞌume pu apene hijahe ꞌee vejume hu vahiꞌa apejumakaviꞌi ranavume ija maisu vaꞌana.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 ꞌEjume hu huni pwea pina kúꞌo ranavume ijí ea kaꞌene juasiꞌi hiju kajipo ꞌanae piꞌonavume vaꞌana.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 ꞌEjume eaka juara anesurijara ijá rona Na icháꞌina veꞌejo? Na nuni hariha ranave vaꞌakame pu huni ira hena veꞌeja ronana.
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 ꞌEnakaivo ea kaꞌene ijino juasiꞌi hijujipo kavume ariha roumakame piraꞌarame ijá ꞌwava Ea kajara juarakaho túnaꞌi ꞌajoꞌenakúne roe ꞌanaa kwaꞌirakúne juasiꞌakaho núnaꞌe reꞌenakúna ꞌwavara.
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 ꞌEnarame pu hu apena piꞌonavume samai vaꞌumakaviꞌi ꞌanaume kwamana. ꞌEnajihunaꞌe juara anesurijaho pu ichá ꞌahiꞌena?
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Hu roareje ea kaꞌene juara ꞌajohajija ꞌanie kwamasahe ꞌee juara kajaho apene ea ꞌahoꞌaꞌe mihuna ꞌiamana. ꞌEjume ea kajipo henareja ijá ꞌwava Nihoꞌo areri pana ꞌwavara.
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 ꞌEjume Hu kimuvaꞌo ijá ꞌiama
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Ea kaꞌene ijihuni toi ariha ninavujaho nihoꞌo puꞌusahura ꞌee muna kajara ea irahuni toi ꞌoꞌamajaho hu túa rene va ranahuna ꞌiamana.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 ꞌEne Sikuraipia ꞌee pirisitia mamaꞌinijipo Hu nijihijakaro apeꞌi vejara. Ijihuni maijaho ijí haa kajaho puaꞌe ronarena ꞌwaravume henareja apeꞌi vejara kaivo ea mapoka kajihi juhamareja arevara.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Pu Hu hami kaviꞌi ea ꞌahoꞌa ea mapoka puni vaji iraꞌatijino ea arira rene puni vaji ꞌurahojara. Hura ira icháꞌina ꞌwaravakame ꞌunama apene roe kavana ijí maꞌirono ꞌurahojara.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Ijí ea kajipo Hu apoma ijá ꞌwava Najuhiꞌine uneunecha kaꞌene Ara ꞌwarume najuhujaho nimaa. Nú nihena kavu. A ea kwinuꞌwi vwihanuna pana kaivo Godoni ꞌunama nimaiji najuhu.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 ꞌÚ nú Sisa oni takisia vehunijaho varapa ho pane? ꞌwavara.
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 ꞌEnakaivo Hu pura iraꞌata kaꞌene vejajaho kimarena ijá ꞌiama
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 Monia oma pina najiha kavuma. Ijihuni toijaho irahuni húmatijiꞌo ihijiꞌo navo? ꞌiamana. ꞌEjume pu Hu ijá ꞌwava Sisa ona ꞌwavara.
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 ꞌEjume Hu pu ijá ꞌiama Sisa oni kukuijaho Sisa vajaꞌi kaivo Godoni kukuijaho Godi vajaꞌavara ꞌiamana.
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 ꞌEjume pu emaa puni vaja kajino Jesu pisimihuna areri parenana. Pu Huni eha kaji henareja oja hianavumakame iranoꞌa paꞌarejara.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Sajusi eaka kwamasahiꞌinijipo kúꞌo ꞌurihunijaho panimaa rojiꞌinaꞌomo Huni roajivara.
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 ꞌEnaꞌomo pu Hu apome ijá ꞌwava Najahiꞌine Mosisira tamana ikaꞌinaꞌe venana. Ei pini kwaꞌi kaivo naparaha hariha paꞌanaꞌe ranamana. ꞌUꞌuahi napara kajaho ꞌwahareje pokaha kaꞌene kwamajihunaꞌe hariha sarahuna.
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Ea ꞌuꞌua poka iropu noꞌo hijara. ꞌEnaꞌomo amurijara napara ꞌwahe napara hariha paapeꞌeme hu ꞌuꞌo kwamana.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 — ausente —
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 — ausente —
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 ꞌEꞌeme napara kajaho ijí túnaꞌi kwamana.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 ꞌEnaꞌomo vea kaꞌene ea kwamasahajipo ꞌuriꞌavajaho hu irahuni napara reꞌena? Ea iropu noꞌo hu ꞌwahara ꞌwavara.
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 — ausente —
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 — ausente —
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Pu areri Godoni ꞌona ojiꞌina saꞌine ꞌee pu Godoni harihija. Ijihuni maijaho pu Godoni ehije ꞌee pu kúꞌo ꞌurihuni jihuni harihija.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 ꞌEnakaivo nitama Mosisira najuha jaꞌinaꞌe kwamasahiꞌinijija ꞌurijura. Ijihuni maijaho vea kaꞌene veni icha vaji rejiꞌi namajino Mosisira Natohwijaho ijá ꞌwama A Eparahami oni Godi ꞌee Aisiki oni Godi ꞌee Jekapi oni Godia ꞌwamana.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Ijihuni hahi Hu iviamaa kwamasahiꞌina puni Godi pana kaivo Hu maiꞌo hiju jihipuni Godi. ꞌEnakaivo Godira kimuni ꞌunamijaho ea mapoka maiꞌo hiju ꞌiamana.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 ꞌEjumakame Sikuraipia ꞌahoꞌapo pu eha vene ijá ꞌwava Najahiꞌine Oni eha nihoꞌo mamaa ꞌwavara.
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 ꞌEnareja pu unenuꞌu ꞌahoꞌa kúꞌo apohuna harura paꞌarenaume paapovara.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Hu pu ijá ꞌiama Ichá vene Kerisoho Teviti oni Harihe ꞌúvo?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 — ausente —
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 — ausente —
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Tevitira Hu Natohwa ꞌwamu kaivo icháꞌina vene Hu huni Hariha renane? ꞌiamana.
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Ea kaꞌene mapoka kajija hine heꞌeme Hu Huni tisaiporu ijá ꞌiama
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 Sikuraipia hami kiꞌavara. Pu ateha jojora same ꞌee pu maketi ea ꞌahoꞌapo pu kimareje oja mihe hura puna vene ꞌee hami ꞌajorame ꞌee Sinakoku vaji ruha kaꞌene mamaꞌinijihi ꞌeke unaꞌi kama hijura. ꞌEe ahaja ijuri veijaho pu ura kahe eaka mapoki jihipuni unaꞌa kahi hiꞌirono ura rena parajura.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 ꞌEne pu amuna pisivisaviꞌi puni sea nesi ꞌeke ꞌee pisivisame erapo kiꞌavarono siporua jojora ꞌojura. Ijihunaꞌe ja nihoꞌo niꞌimaꞌura namahuna ꞌiamana.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.