Lucas 1

Godoni Vu'a Maiu'ina (MCQ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ea niꞌina Tiapirasi ese. Ea mapokaꞌe uneunecha mapoka kaꞌene núni vajakino nimaa renajaho heha ꞌahi nivejara.
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Nú raka kaꞌene pu ꞌwaravaji pu heha ꞌahi vejare ꞌee raka kaꞌene nitama aneji ea ꞌahopo puni nii kiꞌeme rejaji ꞌwaravaraꞌomo pu heha ꞌahi vejare ꞌee raka kaꞌene vuꞌa ꞌwaraviꞌinijipo ꞌwaravaji pu heha ꞌahi vena apena roara.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Na vwihajujaho mamaijaho na heha ꞌahi uneunecha iraka kaꞌene kahi aneji rene vena apene roaji veꞌipisana ronareꞌe veju. Ijihuni maijaho ijí iraka nimaa kaꞌene rejajija na hami hami kime hejuta.
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Na ike vuꞌakaho onaꞌe vejujihuni maijaho pu raka maa kaꞌene a najahaji he parahuni jihunaꞌe veju.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Vea kaꞌene Herotira Jutia opuni kinia renani veijino pirisitia pina Jakaraiasi ꞌwavujaho hu Apaijara pirisitia kaꞌene renajaꞌinaꞌe renana. ꞌEnakaivo huni naparijaho Eroni oni amuja. Huni ihijaho Irisapetina.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Pu Godoni unaꞌi nihoꞌo arira ꞌurahe ojure ꞌee Natohwi jihuni tamanijara ꞌwaramu jaꞌinaꞌe ojura.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Pu noꞌo amuja paꞌana. Ijihuni maijaho Irisapetiho amuja pavejiꞌinaꞌe renana ꞌee pu noꞌo ni ema paranahaꞌe rejara.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 Naꞌii pini Jakaraiasi huni ehi puꞌúmo kaukara vehuni vei rejume pirisitiepo Godoni unaꞌi vejujaꞌinaꞌe venana.
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 Pirisitia puni tamanaꞌomo pu pipia vene hu iji pijaha jihunaꞌe hu Temiporu vaji vaꞌe Natohwi jihuni inisenisia jaana.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Vea kaꞌene inisenisi jaari veijaho ea mapoka kaꞌene samai hijajija hine siporua ꞌojara.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 ꞌEꞌeme Natohwi jihuni ꞌona ojiꞌina huni roe inisenisia jauri ꞌaijua rori manaꞌinijaꞌi naminana.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Vea kaꞌene Jakaraiasi hua kamajaho nihoꞌo tea juma paranana.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 ꞌEnakaivo ꞌona ojiꞌina kajara ijá ꞌwama Jakaraiasi tea junamujaho arema. Godiho oni siporua henanaꞌomo oni napara Irisapetiho oni hariha nahehuna. ꞌEnajihunaꞌe a huni iha Joni ꞌiꞌamana ꞌwamana.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Vea kaꞌene hu naheꞌamajaho a nihoꞌo teamaname mariꞌuhuna ꞌee ea mapoka teamanahuna.
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 Hu nihoꞌo Godoni rori ea niꞌimaꞌura mavarasaꞌinaꞌe ꞌurihuna. Hu nihoꞌo ꞌwainia ꞌee toa kikisina paihuna. Hu naheꞌavari anejijino rene Godoni ꞌAveni samahe tinia apena parahuna.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Hura kúꞌo Isureri oni harihija aherama taꞌarohe Godi kaꞌene puni Natohwi jihuni rohuna.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 ꞌEnajihunaꞌe hura Iraija oni oja ꞌee harura ijí same Huni unaꞌi vahuna. ꞌEne emahwa puni ojijija taꞌarohe harihwaha ꞌee ea kaꞌene vuataa pahejiꞌinijija veje ea arira maa rehuna. ꞌEe ea aherame veje Natohwi jihuni ꞌunama amairiarahuna ꞌwamana.
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 ꞌEjume Jakaraiasira ꞌona ojiꞌina kajaho ijá ꞌwama Na ikaho icháꞌinaꞌe hena kaꞌejo? Na ni emamaa ꞌee nuni napara ꞌuꞌo ni paranamaa renu ꞌwamana.
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 ꞌEjume ꞌona ojiꞌinijara eha vena ijá ꞌwama Na Kepireruna. Na Godoni rori namijuraꞌomo Hura ranamiume na aaꞌe vuꞌa maiuꞌina mamaake ꞌwaraꞌi routa.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 ꞌEnakúne hena! Vea kaꞌene nuni vuꞌijara nimaa rena roe ꞌeꞌuꞌamajaho nimaa reꞌena kaivo a nuni vuꞌa panimaa ronujihunaꞌe a iviamaa ira paꞌwaraꞌikaꞌi hiꞌeje vea kaꞌene hariha naheꞌamajino ira ꞌwarahuna.
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 ꞌEꞌeme ea mapoka Jakaraiasi Temiporu vaji ꞌajaha hijajaho ꞌaha jopatuꞌumaꞌura reꞌejuꞌe hu iraka vene marako parou ronareja vwihajara.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 ꞌEnakaivo vea kaꞌene hu roꞌeꞌunajaho hu ira areri paꞌwaramana. ꞌEjume pu marako kaꞌikaꞌi ijá ꞌwava Hu visoni Temiporu vaji kamareꞌe ijihunaꞌe avanu ꞌwavara. Hu ira pu paꞌwaraꞌikaꞌi ijaru ꞌwaraviꞌi hinana.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Huni kaukara parajumakame kúꞌo ꞌunama huni sei vaꞌana.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Ijihuni túnaꞌijino naꞌii pini huni napara Irisapetiho hariꞌi nena searu hiꞌeme masapa iropu paꞌarejara.
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 ꞌEjume hu ijá rona Iviamai Natohwijara na túchamai ikaꞌina vwihaniana. Na hariha panaheju jihunaꞌe eriri nuni vahiꞌa apena vaꞌana ronana.
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 ꞌEnakaivo iviꞌa masapa iropu kwinu paꞌareꞌeme ꞌona ojiꞌina Kepireriho Godira ranavume Karari vaji ara natohwa kaꞌene Nasaretina ꞌwavuji roana.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Hu Josapi kaꞌene Teviti oni amujijara ꞌasúra kaꞌene ꞌwahuni jihuni vuꞌa apena roana. ꞌAsúra kajihuni ihijaho Merina.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 ꞌEjume ꞌona ojiꞌinijara huni roe ijá ꞌwama Esi. A maiji aniꞌinaꞌe vwihanaajina. ꞌEne Natohwijaho a huꞌúmuna ꞌwamana.
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Hu vuꞌa kaꞌene ꞌwaramaji henajaho nihoꞌo puruva rene teajuvume huni vwiha vaji ijá rona Iraki reniꞌamarono ꞌajorime ꞌwarimu ronana.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 ꞌEjumakame ꞌona ojiꞌinijara ijá ꞌwama Meri tea junamujaho arema! Godiho a maiji aniꞌinaꞌe vwihanaana.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 ꞌEnakúne hena! A hariꞌi nenareje hariha nahene huni ihijaho ꞌime Jesuna ꞌwaꞌamana.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Hu nihoꞌo Natohwa rene ꞌee Hu mahoꞌo Ichuto Maijihuni Hariha ꞌwahuna. ꞌEne Godi kaꞌene Natohwijara Teviti oni ruhijaho Hu mahuna.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 ꞌEje Hu Jekapi oni amuhi puni Natohwaꞌe majama rehuna ꞌee Hura kwaa ara kaꞌene ꞌajoꞌamajaho nihoꞌo majama nahuna ꞌwamana.
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 ꞌEjume Merira ꞌona ojiꞌiniji ijá ꞌwama Ijaho icháꞌinaꞌe reꞌena? Ijihuni maijaho na ꞌasúra ꞌwamana.
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 ꞌEjume ꞌona ojiꞌinijara eha vene ijá ꞌwama Godoni ꞌAveni samahuna. ꞌEe harura kaꞌene mahoꞌo Ichuto Maijihunijara raorahuna. Ijihuni hahi Hariha kaꞌene arira maiji naheꞌamajaho Godoni Hariha ꞌwahuna.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 ꞌEnakúne hena! Oni vwina kaꞌene Irisapetiho amuja paꞌana ꞌwavura vo hu iviamaa niparanaha rejiꞌi hariꞌi nena hiꞌejuꞌe masapa iropu kwinu paꞌarenu.
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 Ijihuni maijaho unenuꞌu pini Godi oni unaꞌi kisina paꞌana ꞌwamana.
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 ꞌEjume Merira ijá ꞌwama Na niheju. Na Natohwi jihuni pweakúne ara iraka kaꞌene ꞌwarimu jaꞌinaꞌe veje reniama ꞌwamana. ꞌEꞌeme onaꞌojiꞌinijaho ijiꞌa ranama vaꞌana.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Ijí vea kajino Meriho marako ꞌurine ara natohwa Juta vaji kwaa kaꞌene huriꞌa rukiniji vaꞌana.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Hu Jakaraiasi oni sei vaꞌe arume Irisapeti ꞌajomana.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Vea kaꞌene Merira ꞌajomaji Irisapeti heꞌeme hariha huni tea vaja kají pipijukuꞌeme Godoni ꞌAveni Irisapeti oni vaja ruha apenana.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 ꞌEjume hu ira ajiraꞌe ijá ꞌwama A napapuni vajijino nihoꞌo merajaha paranana. ꞌEe Hariha kaꞌene oni hahi vaji hinujaho nimerajahana.
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 ꞌÚ irakijihunaꞌe nuni Natohwi jihuni ohakaho na uvaniꞌi roane?
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Ike hena! A ꞌajorivume na heꞌeme harihaka nuni tea vaji hinujaho teamavume pipijukumana.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Natohwijara raka kaꞌene huaꞌe rone ꞌwaramajara roe nimai rehuniji hu nimaa ronajihunaꞌe merajahana ꞌwamana.
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 ꞌEjume Meri ijá ꞌwama Nuni oja Natohwiji taꞌarohu.
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Nuni ꞌavenijaho Godi kaꞌene na niꞌajiha jihunaꞌi temaranu.
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Ijihuni maijaho huni pweijara masuani ajuarana hinajihunaꞌe Hu huni hura venana. Heha! Iviasi rene amuja amuja na rone merajihana ꞌwahuna.
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Ijihuni maijaho Natohwijara uneunecha mapoka mamaꞌina nunaꞌe venana. ꞌEne Huni ihijaho nihoꞌo aririjina ꞌwavura.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Ijihuni maijaho amuja amuja kwinu kwinu irahipo Huni hura vejujaho Hu numirama apena rouna.
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Hu Huni iji uneunecha mamaꞌina vene ꞌee ea kaꞌene kehi kehi ojiꞌini jihipuni oja vwiha vejuꞌe ani ani vaꞌura.
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Hura ea mamaꞌina vejuꞌe puni ruha mamaꞌinijija paꞌarejura ꞌee Hu ea kaꞌene masuani hijiꞌinijihi ꞌunirame ahasirimauna.
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Hu ea kaꞌene matunaviꞌinijija uneunecha mamaa areri vajihuna. ꞌEne ea kaꞌene uneunecha ani rejiꞌinijija irechamiuꞌe ija maisu vaꞌajivura.
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Hu huni pwea Isureri niꞌajahuna. ꞌEne Hura pu numiramuji vwihaꞌamarono niꞌajahuna.
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 ꞌEne opunúnaꞌe Eparahamiho ꞌee huni sesahwahiji ꞌwarama jaꞌinaꞌe majama ꞌwaramu ꞌwamana.
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 ꞌEne Meriho masapa noꞌopisu hinarena kúꞌo ꞌunama huni ari vaꞌana.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Iviꞌa Irisapetira hariha nahehuni vea roume hu hariha nahenana.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 ꞌEjume huni amuja ea kaꞌene huni rori hijura ꞌee huni vwea vwina Natohwijara hu numimarena venaji henareja pu puꞌúmo temarasahara.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 ꞌEnarena vea oma iropu noꞌopisu paraꞌeme pu hariha kajaho sisa ꞌuhuaꞌirono apena roara. ꞌEnareja pu omahoni iha Jakaraiasi ꞌiꞌi ꞌahiume vejara.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 ꞌEnakaivo huni ohijara ijá ꞌiama Pana. Huni iha Jonina ꞌwaꞌeja ꞌiamana.
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 ꞌEjume pu hu ijá ꞌwava Ijaho oni vwea vwina pina iha ijaꞌina ꞌuraha ꞌwahuna pana ꞌwavara.
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 ꞌEjume pu huni omijaho ijaru ijá ꞌwava A iha irá ꞌihuna ura renao? ꞌwavara.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Jakaraiasi heha ꞌwaravume mahume hu ikaꞌina venamana. Huni iha Joni venana. ꞌEjumakame pu ea mapoka nihoꞌo oja hwaꞌusahara.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Ijihia kajakaro rena Jakaraia oni ira kaꞌene paꞌarenajaho ira ꞌwarame ꞌee Godi taꞌarohana.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 ꞌEjumakame ea kaꞌene rora rora kají hijujija nihoꞌo tea junama paranana. ꞌEꞌeme Jutia huriꞌa vaja kajaho raka kaꞌene renaji ꞌwamapenojara.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Ea kaꞌene ijí hejajija piraꞌarame ijá ꞌwava Sesamaakaho icháꞌinaꞌe reꞌena? Ijihuni maijaho Natohwijara Hu ꞌajohau ꞌwavara.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Huni oma Jakaraiasiho Godoni ꞌAveni tinia apejume raka kaꞌene ijiꞌa rehunijaho ikaꞌina ꞌwaramana.
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 Natohwa kaꞌene Isureri opuni Godi ijí taꞌaroha. Hu ehwahaꞌe uvanie ꞌee kúꞌo ꞌunama ꞌimenae ꞌekaꞌi roana.
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Huni pwea Teviti oni amuja vajijino núni Niꞌajúhiꞌina Natohwa vejume ꞌurinana.
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Ikaho Hura nitama iraka kaꞌene Huni poropetia arimaijihi puni vaji ꞌwaruvara.
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Hu núni naka ꞌee ea kaꞌene nú kúme senaviꞌinijihi puni vaji niꞌajúꞌi roana.
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Ijihuni maijaho Hu opunúna numirame ꞌee Hura nahama ꞌwaramaji vwihanuna.
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 Hu nimaa nimaa núni oma Eparahami nahama ꞌwaramana.
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 ꞌEne Hu núni nakapuni vaji Hu nú niꞌajúhuna nahama ꞌwarumana. ꞌEjakame nú pajuhaviꞌi Huni kaukara vehuna.
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 ꞌEne Huni unaꞌi arimaa ꞌee nimaa nimaa núra hiꞌavari veijaho hina vena apene vahuna.
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 ꞌEne harihakere a poropetia kaꞌene mahoꞌo Ichuto Maijihuna ꞌwahuna. Ijihuni maijaho a urana vaꞌe Natohwi jihuni ꞌunamiji amairiahuna.
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 A Huni ehija kaꞌene Hura niꞌajihuniji najahakame puni sisea vwihane arehuniji kama hehuna.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 Ijihuni hahi Godi kaꞌene swasi maꞌurijara nú numirume vea kahi ichutoi ranave rina roe hananúhuna.
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 ꞌEne ea kaꞌene nutuviꞌini hijujija ꞌee ea kaꞌene nikwamasaꞌiro vejujihija hananihuna. ꞌEne Hu núni mumora ꞌajohuakame nú matauma hihuni ꞌunamiji vahuna ꞌiamana.
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 ꞌEjume hariha ꞌuꞌua kajaho emarena ajime ꞌee huni vwiha ꞌuꞌo emarena paranana. ꞌEꞌeme hu nechiꞌeru hinonu vaꞌu ijiꞌa amura Isureri puni unaꞌi sama hiramana.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.