Romanos 9

El Nuevo Testamento en mixe de Coatlán (MCONT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 — ausente —
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 Com tajy may nayjɨhuɨ̈yiijɨch mɨɨd ɨɨch n'amɨgügtɨjc, ɨɨch nmɨgogajp, ixtɨ njaccodɨnähuaamybɨch ajcxy ma Dios mɨɨd ypocy ycɨxpɨ, ixtɨ jëbɨ ixyipy Cristo nja'ixmachɨch mɨɨd yɨ' ajcxy ycɨxpɨ, ixtɨ jëbɨ ixyipy Dios xychaachytuñɨch mɨɨd yɨ' ajcxy ypocy ycɨxpɨ, co ixyipy jëbɨ Dios pocyhuinmecxy ajcxy.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Com hue' je' ajcxy Israel y'ap'ajtɨp y'oc'ajtɨp, Israel jäy ajcxy. Hue' anajty ajcxy Dios tɨ ycöbɨgyii jadu'n nej jɨhuɨ̈y ycɨ'm'ung, Dios anajty ajcxy tɨ ñi'ijxcɨdägyii, y'ijx ajcxy Dios y'oy'ajtɨn. Dios nɨmay ajcxy co ycuend'adip. Dios ajcxy jadu'n yajni'ixɨɨyɨ nidüg'ócɨy tɨy'ajt nej ajcxy jëbɨ huaad Dios huindzɨgɨ̈y, e Dios yajhuinhuanɨɨy Israel jäy ajcxy je Cristo.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Nañ hue' ajcxy ymɨj'ap'ajtɨp ymɨjteedy'ajtɨp ɨɨch ajt nmɨj'ap nmɨjteedy; je Abraham, Jacob, etz David, e ma je' ymiñ ajcxy, ji ymiñ je Cristo, e je' je' Dios ajtp, yɨ' tüg'ócɨy ane'mdaayb jiiby tzajpjoty etz ya naaxhuiñ. Je Cristo capxpaady y'idɨpy huinɨxɨɨ.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Co jadu'n mɨna'ñɨch co may ajcxy Israel jäy ca' ajcxy Dios yjäy'adyii tɨydudägyɨ, ca' jadu'n mɨna'na'ñɨch co Dios ca' cuyduñ yɨ' y'ayuc huɨdibɨ yajhuinhuanɨɨy Abraham etz Moisés.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Canan nidüg'ócɨy Abraham y'ap y'oc pada'ñ je oy'ajt huɨdibɨ yajhuinhuanɨɨy Abraham, com jadu'n yjaybetyɨty ma Dios ñecy. Dios jadu'n nɨmay Abraham: “Yɨ mmang, Isaac, tɨ nhuin'ixyɨch jëbɨ y'ap y'oc paady je oy'ajt huɨdibɨ tɨ nyajhuinhuanɨ̈y.”
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Co Dios jadu'n nɨmay Abraham, paady ycɨxpɨ nejhuɨɨyɨm co ca' nidüg'ócɨy Abraham y'ap y'oc jëbɨ naydijyii Dios y'ung. Jëyɨ Isaac y'ap y'oc jëbɨ ñaydijyii Dios y'ung com Dios yajhuinhuanɨɨy co may'ajt tuna'ñ mɨɨd yɨ' ajcxy.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Com jadu'n yjaybetyɨty ma Dios ñecy co Dios nɨmay Abraham: “Nihuimbidaamybɨch ma je tiempo huɨdibɨ tɨ n'agapxtucyɨch, e huin'it mdöxyɨjc Sara y'ungbaadɨp.”
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Ji jadüg tɨy'ajt. Ɨɨch ajt nmɨj'ap Isaac ytöxyɨjc Rebeca metz ymang paty.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 Dios yhuin'ijx je jacmutzpɨ ca'nɨ anajty yma'xung'aty, e ca'nɨ anajty ñiguëxɨ̈gy ti huinma'ñ ymɨɨd, oyhuinma'ñ o jɨbɨc-huinma'ñ. Dios ninɨgoob anajty jayɨjpnɨ tɨ huin'ixy je jacmutzpɨ.
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 Com Dios ñɨmay je Rebeca co je jacmutzpɨ y'ane'mamyb y'ajch ma ca'nɨ anajty Jacob yma'xung'atyñɨ.
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Tɨm jadu'n nej jaybety ymiñ ma Dios ñecy, Dios jadu'n mɨnañ: “Jac nïgɨ tɨ ndzocyɨch Jacob, ca'ydɨ Esaú.”
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 ¿Nej n'ocmɨnaanɨm? ¿Dios ca' tɨɨybɨ tuñyɨ? Ca' yjadu'nɨty. Dios tɨydudägy ytuñ.
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Com jadu'n Dios nɨmay Moisés: “Nba'ayohuɨpyɨch ninɨgoobɨ pɨnjaty ndzojcpyɨch.”
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Co Dios jadu'n nɨmay Moisés paady nejhuɨɨyɨm co canan paady ycɨxpɨ Dios pa'ayohua'ñ jay mɨɨd co ajcxy chachñaymɨja'íjxɨgɨxy co tunaangɨxy oyhuinma'ñ. Hue' je' Dios pa'ayo'n tuñ mɨɨd jäy ajcxy ninɨgoob co jadu'n tzocy.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Com jadu'n jaybety ymiñ ma Dios ñecy co Dios jadu'n nɨmay je Egipto rey:
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Dios ypa'ayooyb je' pɨnjaty chojcpy, e nañ jadu'n yjot yajjuunɨ pɨn jadu'n yajmɨdzojcpy.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Huin'it miich ajcxy xyñɨmähuɨbɨch: “Penɨ janch yjadu'nɨty, ¿ti co Dios jadu'n jadüg'oc pocy'ixy jäy? ¿Pɨn jada' occapxhuimbidɨp nej yɨ' tzocyɨ?”
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Miich jäy, ¿mbɨn miich co tɨ myajcapxycoja'ñ myaj'ayuccoja'ñ mɨɨd Dios? ¿Nej jëbɨ pochytüdz nɨmäy je pɨn anajty tɨ yajcojyii? “¿Nej co jadu'n tɨ xyajcojyɨch?”
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Tüdzyajcojpɨ yɨ' yaj'oyɨɨyb je mo'ntz nej tɨm tzocy. Pen yajcojamyb tüdz oybɨ tzoojatypɨ, yajcojpy je'. Penɨ yajcojamyb tüdz huɨdibɨ ca' oyjatyɨty, yajcojpy je'.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 — ausente —
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 — ausente —
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 — ausente —
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Com jadu'n jaybety ymiñ ma Oseas ñecy ma Dios jadu'n ymɨnañ:
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 E nañ jadu'n jadüg'it Oseas cojay: “E je jäy ajcxy huɨdibɨ anajty tzɨnaayb ma canaag naax cajp huɨdibɨ anajty ca' Dios yjäy'adyii, jëb ñaydijyii Dios yjäy, je Dios huɨdibɨ huinɨxɨɨ tzɨnaayb.”
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Nañ jotmay mɨɨd co Isaías jada tɨy'ajt ycojay ma ñecy ma jadu'n ymɨna'ñ: “Oy ixyipy ajcxy tɨ yjamayɨ̈y jadu'n nej tzaa'ung yajpaady ma mejy ypa', nihueeñ ajcxy y'alma ñïdzoocɨn pada'ñ.
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 Com Dios mɨc ooy cötujcɨn mɨɨdɨty, e ca' mɨmecxtugɨpy jäy ajcxy ypocytunɨɨ huinɨxɨɨ. E mɨc'amy tzaachypɨ möhua'ñ naaxhuinyjäy mɨɨd ypocy ycɨxpɨ co anajty xɨɨ tiempo paatnɨ mabaad agapxtujcy.”
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Isaías ñajtzcapxɨɨy jadu'n jecy'ajty:
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Jadu'n jëbɨ mhuinjɨhuɨɨygɨxy huɨdibɨ tɨ nyajnijayɨɨygɨxy jadu'n nej Dios ytun mɨɨd jäy ajcxy. Yɨ jäy ajcxy huɨdibɨ ca' yjudíojäyɨty, huɨdibɨ ca' cuyduñ Dios ycötujcɨn je jecyɨp, co ajcxy mɨjpɨdägy je Cristo, chi ajcxy paady tudägy'ajtɨn ma Dios.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Per yɨ judíojäy ajcxy huɨdibɨ jɨjp'ijxp co tudägy'ajtɨn padaangɨxy mɨɨd co tzachcuydungɨxy Dios ycötujcɨn je jecyɨp, ni ca' ajcxy mɨmadägy cuydundähuɨpy, e ca' ajcxy tudägy'ajtɨn paady ma Dios.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 ¿Na'amy co ca' ajcxy mɨmadägy cuydundäy Dios cötujcɨn? Je' co ajcxy ca' mɨjpɨdägy huɨdibɨ Dios tɨ tuñ mɨɨd yɨ' ajcxy ycɨxpɨ. Hue' ajcxy tijy co tudägy'ajtɨn padaangɨxy ma Dios mɨɨd co tzachcuydungɨxy Dios ycötujcɨn je jecyɨp. Hue' ajcxy ayo'n ypadamyb co ca' Cristo cöbɨjccɨxy, tɨm jadu'n nej jäy ayo'n paady co ycönepy ma tüg tzaa.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Com jadu'n jaybety ymiñ ma Dios ñecy, ma Dios jadu'n ymɨna'ñ:
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.