Romanos 9
El Nuevo Testamento en mixe de Coatlán (MCONT) vs NAA
1 — ausente —
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, e a minha consciência confirma isso por meio do Espírito Santo:
2 — ausente —
2 sinto grande tristeza e tenho incessante dor no coração.
3 Com tajy may nayjɨhuɨ̈yiijɨch mɨɨd ɨɨch n'amɨgügtɨjc, ɨɨch nmɨgogajp, ixtɨ njaccodɨnähuaamybɨch ajcxy ma Dios mɨɨd ypocy ycɨxpɨ, ixtɨ jëbɨ ixyipy Cristo nja'ixmachɨch mɨɨd yɨ' ajcxy ycɨxpɨ, ixtɨ jëbɨ ixyipy Dios xychaachytuñɨch mɨɨd yɨ' ajcxy ypocy ycɨxpɨ, co ixyipy jëbɨ Dios pocyhuinmecxy ajcxy.
3 Porque eu mesmo desejaria ser amaldiçoado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas segundo a carne.
4 Com hue' je' ajcxy Israel y'ap'ajtɨp y'oc'ajtɨp, Israel jäy ajcxy. Hue' anajty ajcxy Dios tɨ ycöbɨgyii jadu'n nej jɨhuɨ̈y ycɨ'm'ung, Dios anajty ajcxy tɨ ñi'ijxcɨdägyii, y'ijx ajcxy Dios y'oy'ajtɨn. Dios nɨmay ajcxy co ycuend'adip. Dios ajcxy jadu'n yajni'ixɨɨyɨ nidüg'ócɨy tɨy'ajt nej ajcxy jëbɨ huaad Dios huindzɨgɨ̈y, e Dios yajhuinhuanɨɨy Israel jäy ajcxy je Cristo.
4 São israelitas. A eles pertence a adoção, assim como a glória, as alianças, a promulgação da Lei, o culto e as promessas.
5 Nañ hue' ajcxy ymɨj'ap'ajtɨp ymɨjteedy'ajtɨp ɨɨch ajt nmɨj'ap nmɨjteedy; je Abraham, Jacob, etz David, e ma je' ymiñ ajcxy, ji ymiñ je Cristo, e je' je' Dios ajtp, yɨ' tüg'ócɨy ane'mdaayb jiiby tzajpjoty etz ya naaxhuiñ. Je Cristo capxpaady y'idɨpy huinɨxɨɨ.
5 Deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém!
6 Co jadu'n mɨna'ñɨch co may ajcxy Israel jäy ca' ajcxy Dios yjäy'adyii tɨydudägyɨ, ca' jadu'n mɨna'na'ñɨch co Dios ca' cuyduñ yɨ' y'ayuc huɨdibɨ yajhuinhuanɨɨy Abraham etz Moisés.
6 E não pensemos que a palavra de Deus falhou. Porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas,
7 Canan nidüg'ócɨy Abraham y'ap y'oc pada'ñ je oy'ajt huɨdibɨ yajhuinhuanɨɨy Abraham, com jadu'n yjaybetyɨty ma Dios ñecy. Dios jadu'n nɨmay Abraham: “Yɨ mmang, Isaac, tɨ nhuin'ixyɨch jëbɨ y'ap y'oc paady je oy'ajt huɨdibɨ tɨ nyajhuinhuanɨ̈y.”
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos filhos. Pelo contrário: “Por meio de Isaque será chamada a sua descendência.”
8 Co Dios jadu'n nɨmay Abraham, paady ycɨxpɨ nejhuɨɨyɨm co ca' nidüg'ócɨy Abraham y'ap y'oc jëbɨ naydijyii Dios y'ung. Jëyɨ Isaac y'ap y'oc jëbɨ ñaydijyii Dios y'ung com Dios yajhuinhuanɨɨy co may'ajt tuna'ñ mɨɨd yɨ' ajcxy.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são contados como descendência.
9 Com jadu'n yjaybetyɨty ma Dios ñecy co Dios nɨmay Abraham: “Nihuimbidaamybɨch ma je tiempo huɨdibɨ tɨ n'agapxtucyɨch, e huin'it mdöxyɨjc Sara y'ungbaadɨp.”
9 Porque a palavra da promessa é esta: “Por esse tempo voltarei, e Sara terá um filho.”
10 Ji jadüg tɨy'ajt. Ɨɨch ajt nmɨj'ap Isaac ytöxyɨjc Rebeca metz ymang paty.
10 E isto não aconteceu somente com ela, mas também com Rebeca, ao conceber de um só, de Isaque, nosso pai.
11 Dios yhuin'ijx je jacmutzpɨ ca'nɨ anajty yma'xung'aty, e ca'nɨ anajty ñiguëxɨ̈gy ti huinma'ñ ymɨɨd, oyhuinma'ñ o jɨbɨc-huinma'ñ. Dios ninɨgoob anajty jayɨjpnɨ tɨ huin'ixy je jacmutzpɨ.
11 E os gêmeos ainda não eram nascidos, nem tinham feito o bem ou o mal — para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama —,
12 Com Dios ñɨmay je Rebeca co je jacmutzpɨ y'ane'mamyb y'ajch ma ca'nɨ anajty Jacob yma'xung'atyñɨ.
12 quando foi dito a Rebeca: “O mais velho será servo do mais moço.”
13 Tɨm jadu'n nej jaybety ymiñ ma Dios ñecy, Dios jadu'n mɨnañ: “Jac nïgɨ tɨ ndzocyɨch Jacob, ca'ydɨ Esaú.”
13 Como está escrito: “Amei Jacó, porém desprezei Esaú.”
14 ¿Nej n'ocmɨnaanɨm? ¿Dios ca' tɨɨybɨ tuñyɨ? Ca' yjadu'nɨty. Dios tɨydudägy ytuñ.
14 Que diremos, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Com jadu'n Dios nɨmay Moisés: “Nba'ayohuɨpyɨch ninɨgoobɨ pɨnjaty ndzojcpyɨch.”
15 Pois ele diz a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia e terei compaixão de quem eu tiver compaixão.”
16 Co Dios jadu'n nɨmay Moisés paady nejhuɨɨyɨm co canan paady ycɨxpɨ Dios pa'ayohua'ñ jay mɨɨd co ajcxy chachñaymɨja'íjxɨgɨxy co tunaangɨxy oyhuinma'ñ. Hue' je' Dios pa'ayo'n tuñ mɨɨd jäy ajcxy ninɨgoob co jadu'n tzocy.
16 Assim, pois, isto não depende de quem quer ou de quem corre, mas de Deus, que tem misericórdia.
17 Com jadu'n jaybety ymiñ ma Dios ñecy co Dios jadu'n nɨmay je Egipto rey:
17 Porque a Escritura diz a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu o levantei, para mostrar em você o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.”
18 Dios ypa'ayooyb je' pɨnjaty chojcpy, e nañ jadu'n yjot yajjuunɨ pɨn jadu'n yajmɨdzojcpy.
18 Logo, Deus tem misericórdia de quem quer e também endurece a quem ele quer.
19 Huin'it miich ajcxy xyñɨmähuɨbɨch: “Penɨ janch yjadu'nɨty, ¿ti co Dios jadu'n jadüg'oc pocy'ixy jäy? ¿Pɨn jada' occapxhuimbidɨp nej yɨ' tzocyɨ?”
19 Mas você vai me dizer: “Por que Deus ainda se queixa? Pois quem pode resistir à sua vontade?”
20 Miich jäy, ¿mbɨn miich co tɨ myajcapxycoja'ñ myaj'ayuccoja'ñ mɨɨd Dios? ¿Nej jëbɨ pochytüdz nɨmäy je pɨn anajty tɨ yajcojyii? “¿Nej co jadu'n tɨ xyajcojyɨch?”
20 Mas quem é você, caro amigo, para discutir com Deus? Será que o objeto pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Tüdzyajcojpɨ yɨ' yaj'oyɨɨyb je mo'ntz nej tɨm tzocy. Pen yajcojamyb tüdz oybɨ tzoojatypɨ, yajcojpy je'. Penɨ yajcojamyb tüdz huɨdibɨ ca' oyjatyɨty, yajcojpy je'.
21 Será que o oleiro não tem direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 — ausente —
22 Que diremos, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos de ira, preparados para a destruição,
23 — ausente —
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para glória?
24 — ausente —
24 Estes vasos somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios,
25 Com jadu'n jaybety ymiñ ma Oseas ñecy ma Dios jadu'n ymɨnañ:
25 como também diz em Oseias: “Chamarei de ‘meu povo’ ao que não era meu povo; e de ‘amada’ à que não era amada.
26 E nañ jadu'n jadüg'it Oseas cojay: “E je jäy ajcxy huɨdibɨ anajty tzɨnaayb ma canaag naax cajp huɨdibɨ anajty ca' Dios yjäy'adyii, jëb ñaydijyii Dios yjäy, je Dios huɨdibɨ huinɨxɨɨ tzɨnaayb.”
26 E no lugar em que lhes foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali mesmo serão chamados ‘filhos do Deus vivo’.”
27 Nañ jotmay mɨɨd co Isaías jada tɨy'ajt ycojay ma ñecy ma jadu'n ymɨna'ñ: “Oy ixyipy ajcxy tɨ yjamayɨ̈y jadu'n nej tzaa'ung yajpaady ma mejy ypa', nihueeñ ajcxy y'alma ñïdzoocɨn pada'ñ.
27 Mas Isaías clama a respeito de Israel: “Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Com Dios mɨc ooy cötujcɨn mɨɨdɨty, e ca' mɨmecxtugɨpy jäy ajcxy ypocytunɨɨ huinɨxɨɨ. E mɨc'amy tzaachypɨ möhua'ñ naaxhuinyjäy mɨɨd ypocy ycɨxpɨ co anajty xɨɨ tiempo paatnɨ mabaad agapxtujcy.”
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, de forma plena e em breve.”
29 Isaías ñajtzcapxɨɨy jadu'n jecy'ajty:
29 Como Isaías já disse: “Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, nós nos teríamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.”
30 Jadu'n jëbɨ mhuinjɨhuɨɨygɨxy huɨdibɨ tɨ nyajnijayɨɨygɨxy jadu'n nej Dios ytun mɨɨd jäy ajcxy. Yɨ jäy ajcxy huɨdibɨ ca' yjudíojäyɨty, huɨdibɨ ca' cuyduñ Dios ycötujcɨn je jecyɨp, co ajcxy mɨjpɨdägy je Cristo, chi ajcxy paady tudägy'ajtɨn ma Dios.
30 Que diremos, então? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, a saber, a justificação que decorre da fé,
31 Per yɨ judíojäy ajcxy huɨdibɨ jɨjp'ijxp co tudägy'ajtɨn padaangɨxy mɨɨd co tzachcuydungɨxy Dios ycötujcɨn je jecyɨp, ni ca' ajcxy mɨmadägy cuydundähuɨpy, e ca' ajcxy tudägy'ajtɨn paady ma Dios.
31 e que Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 ¿Na'amy co ca' ajcxy mɨmadägy cuydundäy Dios cötujcɨn? Je' co ajcxy ca' mɨjpɨdägy huɨdibɨ Dios tɨ tuñ mɨɨd yɨ' ajcxy ycɨxpɨ. Hue' ajcxy tijy co tudägy'ajtɨn padaangɨxy ma Dios mɨɨd co tzachcuydungɨxy Dios ycötujcɨn je jecyɨp. Hue' ajcxy ayo'n ypadamyb co ca' Cristo cöbɨjccɨxy, tɨm jadu'n nej jäy ayo'n paady co ycönepy ma tüg tzaa.
32 Por quê? Porque não a buscou pela fé, mas como que por obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Com jadu'n jaybety ymiñ ma Dios ñecy, ma Dios jadu'n ymɨna'ñ:
33 como está escrito: “Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de ofensa, e aquele que nela crê não será envergonhado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.