Romanos 9
El Nuevo Testamento en mixe de Coatlán (MCONT) vs NTLH
1 — ausente —
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 — ausente —
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 Com tajy may nayjɨhuɨ̈yiijɨch mɨɨd ɨɨch n'amɨgügtɨjc, ɨɨch nmɨgogajp, ixtɨ njaccodɨnähuaamybɨch ajcxy ma Dios mɨɨd ypocy ycɨxpɨ, ixtɨ jëbɨ ixyipy Cristo nja'ixmachɨch mɨɨd yɨ' ajcxy ycɨxpɨ, ixtɨ jëbɨ ixyipy Dios xychaachytuñɨch mɨɨd yɨ' ajcxy ypocy ycɨxpɨ, co ixyipy jëbɨ Dios pocyhuinmecxy ajcxy.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Com hue' je' ajcxy Israel y'ap'ajtɨp y'oc'ajtɨp, Israel jäy ajcxy. Hue' anajty ajcxy Dios tɨ ycöbɨgyii jadu'n nej jɨhuɨ̈y ycɨ'm'ung, Dios anajty ajcxy tɨ ñi'ijxcɨdägyii, y'ijx ajcxy Dios y'oy'ajtɨn. Dios nɨmay ajcxy co ycuend'adip. Dios ajcxy jadu'n yajni'ixɨɨyɨ nidüg'ócɨy tɨy'ajt nej ajcxy jëbɨ huaad Dios huindzɨgɨ̈y, e Dios yajhuinhuanɨɨy Israel jäy ajcxy je Cristo.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Nañ hue' ajcxy ymɨj'ap'ajtɨp ymɨjteedy'ajtɨp ɨɨch ajt nmɨj'ap nmɨjteedy; je Abraham, Jacob, etz David, e ma je' ymiñ ajcxy, ji ymiñ je Cristo, e je' je' Dios ajtp, yɨ' tüg'ócɨy ane'mdaayb jiiby tzajpjoty etz ya naaxhuiñ. Je Cristo capxpaady y'idɨpy huinɨxɨɨ.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Co jadu'n mɨna'ñɨch co may ajcxy Israel jäy ca' ajcxy Dios yjäy'adyii tɨydudägyɨ, ca' jadu'n mɨna'na'ñɨch co Dios ca' cuyduñ yɨ' y'ayuc huɨdibɨ yajhuinhuanɨɨy Abraham etz Moisés.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Canan nidüg'ócɨy Abraham y'ap y'oc pada'ñ je oy'ajt huɨdibɨ yajhuinhuanɨɨy Abraham, com jadu'n yjaybetyɨty ma Dios ñecy. Dios jadu'n nɨmay Abraham: “Yɨ mmang, Isaac, tɨ nhuin'ixyɨch jëbɨ y'ap y'oc paady je oy'ajt huɨdibɨ tɨ nyajhuinhuanɨ̈y.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Co Dios jadu'n nɨmay Abraham, paady ycɨxpɨ nejhuɨɨyɨm co ca' nidüg'ócɨy Abraham y'ap y'oc jëbɨ naydijyii Dios y'ung. Jëyɨ Isaac y'ap y'oc jëbɨ ñaydijyii Dios y'ung com Dios yajhuinhuanɨɨy co may'ajt tuna'ñ mɨɨd yɨ' ajcxy.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Com jadu'n yjaybetyɨty ma Dios ñecy co Dios nɨmay Abraham: “Nihuimbidaamybɨch ma je tiempo huɨdibɨ tɨ n'agapxtucyɨch, e huin'it mdöxyɨjc Sara y'ungbaadɨp.”
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Ji jadüg tɨy'ajt. Ɨɨch ajt nmɨj'ap Isaac ytöxyɨjc Rebeca metz ymang paty.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
11 Dios yhuin'ijx je jacmutzpɨ ca'nɨ anajty yma'xung'aty, e ca'nɨ anajty ñiguëxɨ̈gy ti huinma'ñ ymɨɨd, oyhuinma'ñ o jɨbɨc-huinma'ñ. Dios ninɨgoob anajty jayɨjpnɨ tɨ huin'ixy je jacmutzpɨ.
11 — ausente —
12 Com Dios ñɨmay je Rebeca co je jacmutzpɨ y'ane'mamyb y'ajch ma ca'nɨ anajty Jacob yma'xung'atyñɨ.
12 — ausente —
13 Tɨm jadu'n nej jaybety ymiñ ma Dios ñecy, Dios jadu'n mɨnañ: “Jac nïgɨ tɨ ndzocyɨch Jacob, ca'ydɨ Esaú.”
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 ¿Nej n'ocmɨnaanɨm? ¿Dios ca' tɨɨybɨ tuñyɨ? Ca' yjadu'nɨty. Dios tɨydudägy ytuñ.
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Com jadu'n Dios nɨmay Moisés: “Nba'ayohuɨpyɨch ninɨgoobɨ pɨnjaty ndzojcpyɨch.”
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Co Dios jadu'n nɨmay Moisés paady nejhuɨɨyɨm co canan paady ycɨxpɨ Dios pa'ayohua'ñ jay mɨɨd co ajcxy chachñaymɨja'íjxɨgɨxy co tunaangɨxy oyhuinma'ñ. Hue' je' Dios pa'ayo'n tuñ mɨɨd jäy ajcxy ninɨgoob co jadu'n tzocy.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Com jadu'n jaybety ymiñ ma Dios ñecy co Dios jadu'n nɨmay je Egipto rey:
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Dios ypa'ayooyb je' pɨnjaty chojcpy, e nañ jadu'n yjot yajjuunɨ pɨn jadu'n yajmɨdzojcpy.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Huin'it miich ajcxy xyñɨmähuɨbɨch: “Penɨ janch yjadu'nɨty, ¿ti co Dios jadu'n jadüg'oc pocy'ixy jäy? ¿Pɨn jada' occapxhuimbidɨp nej yɨ' tzocyɨ?”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Miich jäy, ¿mbɨn miich co tɨ myajcapxycoja'ñ myaj'ayuccoja'ñ mɨɨd Dios? ¿Nej jëbɨ pochytüdz nɨmäy je pɨn anajty tɨ yajcojyii? “¿Nej co jadu'n tɨ xyajcojyɨch?”
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Tüdzyajcojpɨ yɨ' yaj'oyɨɨyb je mo'ntz nej tɨm tzocy. Pen yajcojamyb tüdz oybɨ tzoojatypɨ, yajcojpy je'. Penɨ yajcojamyb tüdz huɨdibɨ ca' oyjatyɨty, yajcojpy je'.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 — ausente —
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 — ausente —
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 — ausente —
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Com jadu'n jaybety ymiñ ma Oseas ñecy ma Dios jadu'n ymɨnañ:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 E nañ jadu'n jadüg'it Oseas cojay: “E je jäy ajcxy huɨdibɨ anajty tzɨnaayb ma canaag naax cajp huɨdibɨ anajty ca' Dios yjäy'adyii, jëb ñaydijyii Dios yjäy, je Dios huɨdibɨ huinɨxɨɨ tzɨnaayb.”
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Nañ jotmay mɨɨd co Isaías jada tɨy'ajt ycojay ma ñecy ma jadu'n ymɨna'ñ: “Oy ixyipy ajcxy tɨ yjamayɨ̈y jadu'n nej tzaa'ung yajpaady ma mejy ypa', nihueeñ ajcxy y'alma ñïdzoocɨn pada'ñ.
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Com Dios mɨc ooy cötujcɨn mɨɨdɨty, e ca' mɨmecxtugɨpy jäy ajcxy ypocytunɨɨ huinɨxɨɨ. E mɨc'amy tzaachypɨ möhua'ñ naaxhuinyjäy mɨɨd ypocy ycɨxpɨ co anajty xɨɨ tiempo paatnɨ mabaad agapxtujcy.”
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Isaías ñajtzcapxɨɨy jadu'n jecy'ajty:
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Jadu'n jëbɨ mhuinjɨhuɨɨygɨxy huɨdibɨ tɨ nyajnijayɨɨygɨxy jadu'n nej Dios ytun mɨɨd jäy ajcxy. Yɨ jäy ajcxy huɨdibɨ ca' yjudíojäyɨty, huɨdibɨ ca' cuyduñ Dios ycötujcɨn je jecyɨp, co ajcxy mɨjpɨdägy je Cristo, chi ajcxy paady tudägy'ajtɨn ma Dios.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Per yɨ judíojäy ajcxy huɨdibɨ jɨjp'ijxp co tudägy'ajtɨn padaangɨxy mɨɨd co tzachcuydungɨxy Dios ycötujcɨn je jecyɨp, ni ca' ajcxy mɨmadägy cuydundähuɨpy, e ca' ajcxy tudägy'ajtɨn paady ma Dios.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 ¿Na'amy co ca' ajcxy mɨmadägy cuydundäy Dios cötujcɨn? Je' co ajcxy ca' mɨjpɨdägy huɨdibɨ Dios tɨ tuñ mɨɨd yɨ' ajcxy ycɨxpɨ. Hue' ajcxy tijy co tudägy'ajtɨn padaangɨxy ma Dios mɨɨd co tzachcuydungɨxy Dios ycötujcɨn je jecyɨp. Hue' ajcxy ayo'n ypadamyb co ca' Cristo cöbɨjccɨxy, tɨm jadu'n nej jäy ayo'n paady co ycönepy ma tüg tzaa.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Com jadu'n jaybety ymiñ ma Dios ñecy, ma Dios jadu'n ymɨna'ñ:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.