Romanos 9
El Nuevo Testamento en mixe de Coatlán (MCONT) vs NVI
1 — ausente —
1 Digo a verdade em Cristo, não minto; minha consciência o confirma no Espírito Santo:
2 — ausente —
2 tenho grande tristeza e constante angústia em meu coração.
3 Com tajy may nayjɨhuɨ̈yiijɨch mɨɨd ɨɨch n'amɨgügtɨjc, ɨɨch nmɨgogajp, ixtɨ njaccodɨnähuaamybɨch ajcxy ma Dios mɨɨd ypocy ycɨxpɨ, ixtɨ jëbɨ ixyipy Cristo nja'ixmachɨch mɨɨd yɨ' ajcxy ycɨxpɨ, ixtɨ jëbɨ ixyipy Dios xychaachytuñɨch mɨɨd yɨ' ajcxy ypocy ycɨxpɨ, co ixyipy jëbɨ Dios pocyhuinmecxy ajcxy.
3 Pois eu até desejaria ser amaldiçoado e separado de Cristo por amor de meus irmãos, os de minha raça,
4 Com hue' je' ajcxy Israel y'ap'ajtɨp y'oc'ajtɨp, Israel jäy ajcxy. Hue' anajty ajcxy Dios tɨ ycöbɨgyii jadu'n nej jɨhuɨ̈y ycɨ'm'ung, Dios anajty ajcxy tɨ ñi'ijxcɨdägyii, y'ijx ajcxy Dios y'oy'ajtɨn. Dios nɨmay ajcxy co ycuend'adip. Dios ajcxy jadu'n yajni'ixɨɨyɨ nidüg'ócɨy tɨy'ajt nej ajcxy jëbɨ huaad Dios huindzɨgɨ̈y, e Dios yajhuinhuanɨɨy Israel jäy ajcxy je Cristo.
4 o povo de Israel. Deles é a adoção de filhos; deles é a glória divina, as alianças, a concessão da lei, a adoração no templo e as promessas.
5 Nañ hue' ajcxy ymɨj'ap'ajtɨp ymɨjteedy'ajtɨp ɨɨch ajt nmɨj'ap nmɨjteedy; je Abraham, Jacob, etz David, e ma je' ymiñ ajcxy, ji ymiñ je Cristo, e je' je' Dios ajtp, yɨ' tüg'ócɨy ane'mdaayb jiiby tzajpjoty etz ya naaxhuiñ. Je Cristo capxpaady y'idɨpy huinɨxɨɨ.
5 Deles são os patriarcas, e a partir deles se traça a linhagem humana de Cristo, que é Deus acima de tudo, bendito para sempre! Amém.
6 Co jadu'n mɨna'ñɨch co may ajcxy Israel jäy ca' ajcxy Dios yjäy'adyii tɨydudägyɨ, ca' jadu'n mɨna'na'ñɨch co Dios ca' cuyduñ yɨ' y'ayuc huɨdibɨ yajhuinhuanɨɨy Abraham etz Moisés.
6 Não pensemos que a palavra de Deus falhou. Pois nem todos os descendentes de Israel são Israel.
7 Canan nidüg'ócɨy Abraham y'ap y'oc pada'ñ je oy'ajt huɨdibɨ yajhuinhuanɨɨy Abraham, com jadu'n yjaybetyɨty ma Dios ñecy. Dios jadu'n nɨmay Abraham: “Yɨ mmang, Isaac, tɨ nhuin'ixyɨch jëbɨ y'ap y'oc paady je oy'ajt huɨdibɨ tɨ nyajhuinhuanɨ̈y.”
7 Nem por serem descendentes de Abraão passaram todos a ser filhos de Abraão. Pelo contrário: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
8 Co Dios jadu'n nɨmay Abraham, paady ycɨxpɨ nejhuɨɨyɨm co ca' nidüg'ócɨy Abraham y'ap y'oc jëbɨ naydijyii Dios y'ung. Jëyɨ Isaac y'ap y'oc jëbɨ ñaydijyii Dios y'ung com Dios yajhuinhuanɨɨy co may'ajt tuna'ñ mɨɨd yɨ' ajcxy.
8 Noutras palavras, não são os filhos naturais que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são considerados descendência de Abraão.
9 Com jadu'n yjaybetyɨty ma Dios ñecy co Dios nɨmay Abraham: “Nihuimbidaamybɨch ma je tiempo huɨdibɨ tɨ n'agapxtucyɨch, e huin'it mdöxyɨjc Sara y'ungbaadɨp.”
9 Pois foi assim que a promessa foi feita: "no tempo devido virei novamente, e Sara terá um filho".
10 Ji jadüg tɨy'ajt. Ɨɨch ajt nmɨj'ap Isaac ytöxyɨjc Rebeca metz ymang paty.
10 E esse não foi o único caso; também os filhos de Rebeca tiveram um mesmo pai, nosso pai Isaque.
11 Dios yhuin'ijx je jacmutzpɨ ca'nɨ anajty yma'xung'aty, e ca'nɨ anajty ñiguëxɨ̈gy ti huinma'ñ ymɨɨd, oyhuinma'ñ o jɨbɨc-huinma'ñ. Dios ninɨgoob anajty jayɨjpnɨ tɨ huin'ixy je jacmutzpɨ.
11 Todavia, antes que os gêmeos nascessem ou fizessem qualquer coisa boa ou má — a fim de que o propósito de Deus conforme a eleição permanecesse,
12 Com Dios ñɨmay je Rebeca co je jacmutzpɨ y'ane'mamyb y'ajch ma ca'nɨ anajty Jacob yma'xung'atyñɨ.
12 não por obras, mas por aquele que chama — foi dito a ela: "O mais velho servirá ao mais novo".
13 Tɨm jadu'n nej jaybety ymiñ ma Dios ñecy, Dios jadu'n mɨnañ: “Jac nïgɨ tɨ ndzocyɨch Jacob, ca'ydɨ Esaú.”
13 Como está escrito: "Amei Jacó, mas rejeitei Esaú".
14 ¿Nej n'ocmɨnaanɨm? ¿Dios ca' tɨɨybɨ tuñyɨ? Ca' yjadu'nɨty. Dios tɨydudägy ytuñ.
14 E então, que diremos? Acaso Deus é injusto? De maneira nenhuma!
15 Com jadu'n Dios nɨmay Moisés: “Nba'ayohuɨpyɨch ninɨgoobɨ pɨnjaty ndzojcpyɨch.”
15 Pois ele diz a Moisés: "Terei misericórdia de quem eu quiser ter misericórdia e terei compaixão de quem eu quiser ter compaixão".
16 Co Dios jadu'n nɨmay Moisés paady nejhuɨɨyɨm co canan paady ycɨxpɨ Dios pa'ayohua'ñ jay mɨɨd co ajcxy chachñaymɨja'íjxɨgɨxy co tunaangɨxy oyhuinma'ñ. Hue' je' Dios pa'ayo'n tuñ mɨɨd jäy ajcxy ninɨgoob co jadu'n tzocy.
16 Portanto, isso não depende do desejo ou do esforço humano, mas da misericórdia de Deus.
17 Com jadu'n jaybety ymiñ ma Dios ñecy co Dios jadu'n nɨmay je Egipto rey:
17 Pois a Escritura diz ao faraó: "Eu o levantei exatamente com este propósito: mostrar em você o meu poder, e para que o meu nome seja proclamado em toda a terra".
18 Dios ypa'ayooyb je' pɨnjaty chojcpy, e nañ jadu'n yjot yajjuunɨ pɨn jadu'n yajmɨdzojcpy.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer, e endurece a quem ele quer.
19 Huin'it miich ajcxy xyñɨmähuɨbɨch: “Penɨ janch yjadu'nɨty, ¿ti co Dios jadu'n jadüg'oc pocy'ixy jäy? ¿Pɨn jada' occapxhuimbidɨp nej yɨ' tzocyɨ?”
19 Mas algum de vocês me dirá: "Então, por que Deus ainda nos culpa? Pois, quem resiste à sua vontade? "
20 Miich jäy, ¿mbɨn miich co tɨ myajcapxycoja'ñ myaj'ayuccoja'ñ mɨɨd Dios? ¿Nej jëbɨ pochytüdz nɨmäy je pɨn anajty tɨ yajcojyii? “¿Nej co jadu'n tɨ xyajcojyɨch?”
20 Mas quem é você, ó homem, para questionar a Deus? "Acaso aquilo que é formado pode dizer ao que o formou: ‘Por que me fizeste assim? ’ "
21 Tüdzyajcojpɨ yɨ' yaj'oyɨɨyb je mo'ntz nej tɨm tzocy. Pen yajcojamyb tüdz oybɨ tzoojatypɨ, yajcojpy je'. Penɨ yajcojamyb tüdz huɨdibɨ ca' oyjatyɨty, yajcojpy je'.
21 O oleiro não tem direito de fazer do mesmo barro um vaso para fins nobres e outro para uso desonroso?
22 — ausente —
22 E se Deus, querendo mostrar a sua ira e tornar conhecido o seu poder, suportou com grande paciência os vasos de sua ira, preparados para destruição?
23 — ausente —
23 Que dizer, se ele fez isto para tornar conhecidas as riquezas de sua glória aos vasos de sua misericórdia, que preparou de antemão para glória,
24 — ausente —
24 ou seja, a nós, a quem também chamou, não apenas dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Com jadu'n jaybety ymiñ ma Oseas ñecy ma Dios jadu'n ymɨnañ:
25 Como ele diz em Oséias: "Chamarei ‘meu povo’ a quem não é meu povo; e chamarei ‘minha amada’ a quem não é minha amada",
26 E nañ jadu'n jadüg'it Oseas cojay: “E je jäy ajcxy huɨdibɨ anajty tzɨnaayb ma canaag naax cajp huɨdibɨ anajty ca' Dios yjäy'adyii, jëb ñaydijyii Dios yjäy, je Dios huɨdibɨ huinɨxɨɨ tzɨnaayb.”
26 e: "Acontecerá que, no mesmo lugar em que se lhes declarou: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’. "
27 Nañ jotmay mɨɨd co Isaías jada tɨy'ajt ycojay ma ñecy ma jadu'n ymɨna'ñ: “Oy ixyipy ajcxy tɨ yjamayɨ̈y jadu'n nej tzaa'ung yajpaady ma mejy ypa', nihueeñ ajcxy y'alma ñïdzoocɨn pada'ñ.
27 Isaías exclama com relação a Israel: "Embora o número dos israelitas seja como a areia do mar, apenas o remanescente será salvo.
28 Com Dios mɨc ooy cötujcɨn mɨɨdɨty, e ca' mɨmecxtugɨpy jäy ajcxy ypocytunɨɨ huinɨxɨɨ. E mɨc'amy tzaachypɨ möhua'ñ naaxhuinyjäy mɨɨd ypocy ycɨxpɨ co anajty xɨɨ tiempo paatnɨ mabaad agapxtujcy.”
28 Pois o Senhor executará na terra a sua sentença, rápida e definitivamente".
29 Isaías ñajtzcapxɨɨy jadu'n jecy'ajty:
29 Como anteriormente disse Isaías: "Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendentes, já estaríamos como Sodoma, e semelhantes a Gomorra".
30 Jadu'n jëbɨ mhuinjɨhuɨɨygɨxy huɨdibɨ tɨ nyajnijayɨɨygɨxy jadu'n nej Dios ytun mɨɨd jäy ajcxy. Yɨ jäy ajcxy huɨdibɨ ca' yjudíojäyɨty, huɨdibɨ ca' cuyduñ Dios ycötujcɨn je jecyɨp, co ajcxy mɨjpɨdägy je Cristo, chi ajcxy paady tudägy'ajtɨn ma Dios.
30 Que diremos, então? Os gentios, que não buscavam justiça, a obtiveram, uma justiça que vem da fé;
31 Per yɨ judíojäy ajcxy huɨdibɨ jɨjp'ijxp co tudägy'ajtɨn padaangɨxy mɨɨd co tzachcuydungɨxy Dios ycötujcɨn je jecyɨp, ni ca' ajcxy mɨmadägy cuydundähuɨpy, e ca' ajcxy tudägy'ajtɨn paady ma Dios.
31 mas Israel, que buscava uma lei que trouxesse justiça, não a alcançou.
32 ¿Na'amy co ca' ajcxy mɨmadägy cuydundäy Dios cötujcɨn? Je' co ajcxy ca' mɨjpɨdägy huɨdibɨ Dios tɨ tuñ mɨɨd yɨ' ajcxy ycɨxpɨ. Hue' ajcxy tijy co tudägy'ajtɨn padaangɨxy ma Dios mɨɨd co tzachcuydungɨxy Dios ycötujcɨn je jecyɨp. Hue' ajcxy ayo'n ypadamyb co ca' Cristo cöbɨjccɨxy, tɨm jadu'n nej jäy ayo'n paady co ycönepy ma tüg tzaa.
32 Por que não? Porque não a buscava pela fé, mas como se fosse por obras. Eles tropeçaram na "pedra de tropeço".
33 Com jadu'n jaybety ymiñ ma Dios ñecy, ma Dios jadu'n ymɨna'ñ:
33 Como está escrito: "Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha que faz cair; e aquele que nela confia jamais será envergonhado".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.