Apocalipse 16

El Nuevo Testamento en mixe de Coatlán (MCONT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Chi nmɨdooyɨch tüg ayuc chooñ ma Dios ytɨjc jiiby tzajpjoty, nɨmay anajty janch mɨc je Dios y'ángeles nihuixtujcpɨ:
1 Ouvi uma voz forte, vinda do santuário, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Chi ñɨcxy je mɨdügpɨ y'ángel, chi je' ytasɨ yajtemduty jiiby naaxhuiñ ujtz mɨɨd may'ayo'n. E tüg'ócɨy je mayjäy huɨdibɨ anajty ajcxy mɨɨd ma yhuimboc je ca'oy'ɨyujc ytɨy'ajt, pɨnjaty anajty je ñïgojtuutɨn huindzɨgɨɨyɨp pa'tjɨhuɨɨyɨp, chi je' ajcxy ypaatɨ ñibɨdzɨm tüg nïbüdz janch jɨbɨcpɨ, e huɨdibɨ janch pɨjcp.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra, e apareceram úlceras malignas e dolorosas nas pessoas que tinham a marca da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Je mɨmetzpɨ y'ángel yajyojctuty je' ytasɨ huɨdi anajty ujtz mɨɨd ayo'n mejyhuingɨ́xy. Chi je mejy y'ahuimbijty nɨ'py, jadu'n nej jɨhuɨ̈y öcpɨ ñɨ'py. E huɨdijaty ɨyujc jiiby tzɨnaayb mejyjoty, cɨjx je' y'öctäy.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e o mar se transformou em sangue, como de um morto, e morreu todo ser vivo que havia no mar.
4 Je mɨdugɨɨgpɨ y'ángel yajyojctuty je' ytasɨ huɨdi anajty ujtz mɨɨd may'ayo'n maajaty je mɨjnɨɨ, etz maajaty nɨɨ ymuxy, nañ jadu'n ac ñɨ'py je' y'ahuimbijttay.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de água, e eles se transformaram em sangue.
5 Chi nmɨdooyɨch co je ángel ymɨna'ñ huɨdibɨ ane'mb je nɨɨ:
5 Então ouvi o anjo das águas dizendo: “Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas.
6 Com je naaxhuiñyjäy ajcxy tundɨgooy co ajcxy teemɨ yojcɨ je mɨbɨjcpɨdɨjc ñɨ'py, je huɨdibɨ mhuin'ijx, je huɨdibɨ ajcxy miich m'ayuc najtzcapxɨɨyb anajty. Paady ycɨxp miich je nɨɨ huɨdibɨ yɨ naaxhuiñyjäy y'uuccɨxyp, tɨ myaj'ahuimbity nɨ'py, com jadu'n ajcxy mɨhuaadɨty je tzaachypɨ mɨɨd ajcxy ypocy ycɨxpɨ.
6 Porque derramaram sangue de santos e de profetas, também lhes deste sangue para beber. É o que merecem.”
7 Nmɨdooyɨch co pɨnjaty ma je it ma yajhuindzɨgɨ̈y Dios, ymɨna'ñ:
7 Ouvi uma voz do altar, que dizia: “Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.”
8 Je mɨmadaaxpɨ Dios y'ángel yajyojctuty ma je xɨɨ je' ytasɨ huɨdi anajty ujtz mɨɨd Dios chip y'ejcɨn. Chi je xɨɨ yajmoy ymɨc'ajt co jäy nögɨɨb mɨɨd je' yjɨɨn.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e lhe foi dado queimar a humanidade com fogo.
9 E tüg'ócɨy jäy ajcxy yxɨɨdzaydaayɨ janch mɨc. E ni ca' ajcxy yhuinma'ñ yajtɨgajch, ni ca'ojadajtcɨxy ni ca' cömaygɨxy Dios. Nïgɨ ajcxy ooy jɨbɨc Dios nigapxy ni'ojɨɨy, je Dios huɨdibɨ ane'mdaayb tüg'ócɨy ayo'n mɨɨd ymɨc'ajt.
9 As pessoas se queimaram com o intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos. Porém, não se arrependeram para darem glória a Deus.
10 Je mɨmɨgooxpɨ y'ángel yajtemduty je ytasɨ, huɨdi anajty ujtz mɨɨd Dios chip y'ejcɨn, ma je ca'oy'ɨyujc y'ane'my etz ma tüg'ócɨy it lugar ma je ca'oy'ɨyujc y'ane'mɨn, e huin'it oy ycoodzɨygɨdactäy. Yɨ jäy ajcxy ooy ytoodz oc'adzützmújccɨxnɨ mɨɨd je ayo'n tɨɨbɨ anajty ytuñyii yjadyii.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta. O reino da besta ficou em trevas, e as pessoas mordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Per ni jadu'n ajcxy ca'ixmajch je jɨbɨcpɨ huɨdibɨ anajty ajcxy ytumyb. Nïgɨ ajcxy ooy oyñinej ycapxcɨxy etz ni'ojɨɨygɨxy Dios tzajpjotypɨ mɨɨd je jübɨɨ pa'mɨɨ etz je nïbüdz ycɨxpɨ.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam. Porém, não se arrependeram de suas obras.
12 Je mɨdudujcpɨ y'ángel yajtemduty je ytasɨ huɨdi anajty ujtz mɨɨd Dios chip y'ejcɨn ma je Eufrates mɨjnɨɨ. Chi je mɨjnɨɨ ytɨɨch jɨgɨx jëbɨ ajcxy je reydɨjc ñaxy huɨdibɨ ajcxy tzoomb xɨɨbɨdzɨmy'amy.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates. As águas do rio secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do Oriente.
13 Chi nhuin'ijxyɨch co ypɨdzɨmy ma je ama'y tza'ñ y'ahuac, etz ma je ca'oy'ɨyujc y'ahuac, etz ma je profeta falso y'ahuac ypɨdzɨmy tugɨɨg ca'oybɨ. E je tugɨɨgpɨ ca'oybɨ jadu'n anajty yquëxɨ̈gy nej tugɨɨg tuc.
13 Então vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 E je tugɨɨgpɨ tuc hue' ajcxy ca'oybɨ ymɨɨd, e tungɨxy anajty mɨjhuinma'ñ mɨɨd je mujcu' ymɨc'ajt. E oy ajcxy huoomucy huɨdijaty anajty rey'ajtp huindu'my naaxhuiñ, jɨgɨx je' ajcxy chiptúngɨxɨpy mɨɨd je mɨjpɨ Dios huɨdibɨ tüg'ócɨy mɨc'ajt mɨɨd, co anajty je xɨɨ je tiempo yhuaad'ajtnɨ huɨdibɨ Dios tɨ yajnigödugɨ̈y.
14 São espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro a fim de ajuntá-los para a batalha do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Jadu'n Dios ymɨna'ñ:
15 “Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.”
16 Chi je tugɨɨgpɨ ca'oybɨ huoomujctay ajcxy je reydɨjc ma tüg it huɨdibɨ yxɨɨ Hebreo'amy Armegedón.
16 Então ajuntaram os reis no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Je mɨhuixtujcpɨ angel yajyojctuty je' ytasɨ jɨm pojjoty, e ma je it ma ajcxy huindzɨgɨ̈y Dios etz ma je' y'ane'mdac tzajpjoty, jiiby tüg ayuc chooñ janch mɨcpɨ ymɨna'ñ anajty:
17 Então o sétimo anjo derramou a sua taça pelo ar. E uma voz forte saiu do santuário, do lado do trono, dizendo: — Está feito!
18 Huin'it ooy yjajtɨ huɨdzuc, ne'mɨn mɨcpɨ etz jɨdijtɨn, ooy naax yücxy mɨɨd tüg ujx janch mɨcpɨ, nimɨnaabɨ jadu'n ycajadyii maabɨ jäy chɨnay'íjtɨgɨxy naaxhuiñ.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu um grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra, tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Chi je mɨj ciudad, je Jerusalén, oy yhuäcxy tugɨɨg pɨcy, nañ jadu'n je may ciudad huɨdibɨ huindu'myñaaxhuiñ, cɨjx ymɨjähuɨydäy. Chi Dios jäymejtzcoty je Babilonia cajp nej je jäy ajcxy jɨm ytundɨgooygɨxy, e chi quejxy may ayo'n jɨm mɨɨd chip y'ejcɨn ycɨxpɨ.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E Deus se lembrou da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Tüg'ócɨy je naax mejy'agujcpɨ ytɨgoyday. Etz tüg'ócɨy tungop naaxhuiñygɨ́xy cɨjx je' ytɨgoydäy.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados.
21 Nañ jadu'n ooy ycäy chooñ tzajpjoty eneedɨɨtz mɨjjatypɨ majaty jäy ajcxy, janch jempxy anajty je eneedɨɨtz, tügjatypɨ huixchɨguïpxy kilo. Chi jäy ajcxy ooy oyñinej nigapxy ni'ojɨɨy je Dios mɨɨd je eneedɨtz ycɨxpɨ, com ooy je' mɨj chachjajtɨ je ayo'n je castigɨ.
21 Também desabou do céu sobre as pessoas uma grande chuva de granizo, com pedras que pesavam mais de trinta quilos. E, por causa do flagelo da chuva de pedras, as pessoas blasfemaram contra Deus, porque esse flagelo do granizo era terrível.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.