2 Coríntios 12
El Nuevo Testamento en mixe de Coatlán (MCONT) vs ARC
1 Ni ti ycayajpaady ycayajganar'aty co cɨ'm ndzachnaygömaayɨm ndzachnayñigapxɨm ndzachnayñimɨydaacɨm. Per ca' y'ocnejɨty nimɨydägaamybɨch ti nhuin'ijxypɨch cumäyjoty, je huɨdibɨ je Huindzɨn Jesucristo xyajhuin'ijxpɨch xyajni'ixɨɨybɨch.
1 Em verdade que não convém gloriar-me; mas passarei às visões e revelações do Senhor.
2 N'ixy'ajtypɨch tüg yëydɨjc huɨdibɨ mɨbɨjcp Cristo. Cham majmactz jɨmɨjt ma Dios yajpättɨgɨ̈yii tzajpjoty ma je mɨdugɨɨgpɨ tzajp. E ca' nejhuɨ̈yɨch pen hue' yajpättɨgɨɨyɨ mɨɨd ñinïcx o pen ca'. Dios tügpajc nejhuɨɨyb.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos (se no corpo, não sei; se fora do corpo, não sei; Deus o sabe), foi arrebatado até ao terceiro céu.
3 — ausente —
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, não sei; Deus o sabe)
4 — ausente —
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras inefáveis, de que ao homem não é lícito falar.
5 Ooy ɨɨch amɨj agɨx nayjɨhuɨ̈hua'ñyiijɨch mɨɨd je jadu'mbɨ yëydɨjc jadu'n nej jëjɨn huɨdibɨ Dios yajpättɨgɨy tzajpjoty. Per ca' ɨɨch cɨ'm nayñimɨydäga'ñyiijɨch naygömaya'ñyiijɨch. Hue' janchtɨy nayñimɨydägaanɨbɨch cɨ'm nej nduñ n'ayooyɨch ma ɨɨch ndzɨnaayɨn.
5 De um assim me gloriarei eu, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Oy ixyipy ɨɨch cɨ'm njanayñimɨydäga'ñyiijɨch janch oy nej nduuñ n'ayooyɨch, ca'p je' anajty ngapxtɨgooyɨch, com je' anajty ngapxpɨch je janchypɨ. Per ca' jadu'n naygömaya'ñyiijɨch, com ca' ndzocyɨch co jäy ajcxy nɨcxy xycömaayɨch nïgɨ anaxy. Huaad jadu'n co ajcxy mɨɨd mɨydacy je mɨgügtɨjc huɨdibɨ ajcxy ijxcɨxp huɨdibɨ ndumybɨch o huɨdibɨ ayuc ajcxy ymɨdoogɨxp huɨdibɨ ngapxpɨch.
6 Porque, se quiser gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas deixo isso, para que ninguém cuide de mim mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Je capxy ayuc huɨdibɨ Dios xyajnejhuɨɨyɨch jiiby tzajpjoty, ooy anajty chach y'oyɨty. Paady ycɨxpɨ Dios pɨdacy jadu'n nej jɨhuɨ̈y tüg apy ma ɨɨch nninïcx, jɨgɨx ca'ydɨ amɨj agɨx nayjɨhuɨ̈yiijɨch. E je apy jadu'n nipaady nej mujcu' xyajtzaachɨ̈yɨch.
7 E, para que me não exaltasse pelas excelências das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de não me exaltar.
8 Tugɨɨg'oc Dios tɨ nmɨbɨjctzooyɨch co huen xyajpɨdzɨmɨch je huɨdibɨ xyajtzaachɨɨybɨch.
8 Acerca do qual três vezes orei ao Senhor, para que se desviasse de mim.
9 Per je Huindzɨn Jesús xyñɨmaayɨch: “Jëbɨ jadu'n co may'ajt ndunɨpɨch mɨɨd miich ycɨxpɨ. Co pɨnjaty pumäy ñayjɨhuɨ̈yii, huin'it nïgɨ ñiguëxɨ̈gy ɨɨch nmɨc'ajt.” Paady ycɨxpɨ njotcugɨ̈yɨch co pumäy nayjɨhuɨ̈yiijɨch, jɨgɨx ñiguëxɨ̈gɨpy Cristo ymɨc'ajt ma ɨɨch ndzɨnaayɨn.
9 E disse-me: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que em mim habite o poder de Cristo.
10 Paady ycɨxpɨ ooy njotcújcɨdyɨch co pumäy nayjɨhuɨ̈yiijɨch, co jäy xyñigapxy xyñi'ojɨ̈yɨch, co ti nyajmayjatyɨch, co jäy xy'ixhuɨdityɨch xypahuɨdityɨch, co tzaachypɨ nyajnaxyɨch mɨɨd Cristo ycɨxpɨ. Co nayjɨhuɨ̈yiijɨch pumäy, chi nïgɨ mɨc nayjɨhuɨ̈yiijɨch mɨɨd Cristo ymɨc'ajt ycɨxpɨ.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando estou fraco, então, sou forte.
11 Co ɨɨch jadu'n cɨ'm naygapxpadyiijɨch, tɨm jadu'n nipaady nej jɨhuɨ̈y ɨɨch tüg locɨ jäy. Adzip miich ajcxy jadu'n xytuuñɨch co copɨcy naygapxpadyiijɨch cɨ'm. Hue' yjapaadyii miich ixyipy ajcxy xycömaaybɨch xycapxpatpɨch. Ɨɨch ca'p ɨɨch ti ndzoohuɨty. Oy ixyipy ɨɨch ca' ti mɨc'ajt nmɨɨdɨdyɨch, per jatytimy nïgɨ mɨc'ajt nmɨɨdɨdyɨch, ca'ydɨ yɨ huindzɨndɨjc huɨdibɨ ma miich ajcxy, huɨdibɨ ajcxy naydijɨp apóstol, e ca' yjanchɨty.
11 Fui néscio em gloriar-me; vós me constrangestes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos mais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Ma je tung huɨdibɨ nduuñɨch mɨɨd mecxtujcɨn ma miich ajcxy, tɨ ooy ñiguëxɨ̈gy mɨɨd canaag ijxpejt, mɨjhuinma'ñ etz milagros, co ɨɨch janch Cristo xy'apóstol'adyiijɨch.
12 Os sinais do meu apostolado foram manifestados entre vós, com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.
13 Ca' jadu'n ytɨy'ajtɨty co mmɨnaangɨxy co nïgɨ oy tɨ nduuñɨch ma yɨ jacjadyii mɨbɨjcpɨdɨjc ma jacjadyii cajp, ca'ydɨ jadu'n nej tɨ nduuñɨch ma miich ajcxy. Pen tɨ ndundɨgooyɨch co ca' tɨ nbɨjctzooyɨch meeñ mɨɨd ɨɨch ndung ycɨxpɨ ma miich ajcxy, jadu'n nej jacjadyii ajcxy ytungɨxy, pues tungɨx may'ajt meecxcɨch ajcxy.
13 Porque, em que tendes vós sido inferiores às outras igrejas, a não ser que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me este agravo.
14 Jadachambɨ ni'ixɨ' n'ityɨch co nnɨcxa'ñɨch mɨdugɨɨg'ocpɨ jɨm ma miich ajcxy. Ca' ti pubejtɨn nbɨjctzohua'ñɨch ma miich ajcxy mɨɨd ndungɨch ycɨxpɨ. Ca' ndzocyɨch miich ajcxy mmeeñ. Hue' ndzocyɨch co miich ajcxy xymɨjnɨcxpedɨpyɨch. Jac'oy co ɨɨch miich ajcxy nbubedɨpy, ca'ydɨ co miich ajcxy xypubedɨpyɨch. Jadu'n ɨɨch nipaady mɨɨd miich ajcxy nej tüg ungdeedy. Je ungdeedy ypubejtpy y'ung, e ca' nan je ung pubejtyp yteedy.
14 Eis aqui estou pronto para, pela terceira vez, ir ter convosco e não vos serei pesado; pois que não busco o que é vosso, mas, sim, a vós; porque não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Ɨɨch jotcujc nyajtundähuɨbɨch ma miich ajcxy tüg'ócɨy tijaty nmɨɨdɨch, ixtɨ ngɨ'mmɨc'ajtɨch tüg'ócɨy nyajtunaamybɨch mɨɨd miich ajcxy ycɨxpɨ, jɨgɨx jëbɨ nbubedɨpyɨch miich ajcxy. Oy janiguëxɨ̈gy co ɨɨch miich ajcxy njadzojccɨxy njajɨhuɨɨygɨxy, e miich ajcxy ca' xychójccɨxyɨch xyjɨhuɨɨygɨxyɨch.
15 Eu, de muito boa vontade, gastarei e me deixarei gastar pelas vossas almas, ainda que, amando-vos cada vez mais, seja menos amado.
16 Nijëjɨty miich ajcxy mmɨnaangɨxy co janch tɨy'ajt co ca' ti pubejtɨn tɨ nbɨjctzooyɨch ma miich ajcxy, nijëjɨty ymɨnaangɨxy co janch nihuinma'ñ tɨ nyajcägɨxyɨch ma tüg trampɨ mɨɨd anɨɨ.
16 Mas seja assim, eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 ¿Nej tɨ ɨɨch miich ajcxy nhuin'ɨɨngɨx mɨɨd je mɨgügtɨjc huɨdibɨ ajcxy nyajniguejx?
17 Porventura, aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Nbɨjctzoohuɨch may'ajt ma Tito co huen nɨcxy xycogapxɨɨygɨxy jadüg'oc. E nyajpuguexɨɨyɨch jadüg ajt nmɨgüg huɨdibɨ mɨɨd ñɨcxy quipxyɨ. ¿Nej tɨ miich ajcxy Tito xyhuin'ɨɨngɨxy? ¿Nej ca' yjanchɨty co ɨɨch etz Tito quipxyjaty ɨɨch ajcxy nhuinma'ñ nmɨɨdɨty, e tú'cɨy ndúngɨxyɨch?
18 Roguei a Tito e enviei com ele um irmão. Porventura, Tito se aproveitou de vós? Não andamos, porventura, no mesmo espírito, sobre as mesmas pisadas?
19 Ca' yjecyɨty co miich ajcxy mhuinma'ñybɨdáaccɨxy co ɨɨch ajcxy ndzachnayñigapxtúutɨgɨxy ma miich ajcxy. Ca' yjadu'nɨty. Ngápxcɨxpɨch nmɨydáaccɨxpɨch ma Dios yhuinduu je ayuc tɨy'ajt huɨdibɨ Cristo xymóoygɨxɨch. E tüg'ócɨy huɨdibɨ ndúngɨxpɨch, hue' ndúngɨxɨch jɨgɨx yeegɨp miich ajcxy mmɨbɨjcɨn.
19 Cuidais que ainda nos desculpamos convosco? Falamos em Cristo perante Deus, e tudo isto, ó amados, para vossa edificação.
20 Com tzɨgɨɨybɨch co anajty nɨcxy n'íjxcɨxyɨch miich ajcxy, ca' jecyɨty co nbadaamybɨch je tɨy'ajt co miich ajcxy ca' mhuinma'ñymɨɨdɨty jadu'n nej jëbɨ njäygɨdägyɨch yɨ mhuinma'ñ ajcxy. E miich ajcxy nañ jadu'n ca' mjäygɨdáaccɨxɨpy nej ɨɨch nhuinma'ñ mɨɨdɨdyɨch. Tzɨgɨɨybɨch co miich jada' ajcxy mnaychiptúnɨgɨxy, ca' mnay'ixáanɨgɨxy nidüg nidüg, mnaymɨjotmá'tɨgɨxy; mnayñi'ojɨ́ɨyɨgɨxy, e mbiitzcapxcɨxy; co ooy amɨj agɨx mnayjɨhuɨ́ɨyɨgɨxy, e ca' mnay'ayuc-huinjɨhuɨ́ɨyɨgɨxy, ca' oy m'ijtcɨxy.
20 Porque receio que, quando chegar, vos não ache como eu quereria, e eu seja achado de vós como não quereríeis, e que de alguma maneira haja pendências, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Tzɨgɨɨybɨch co jadüg'oc nɨcxy n'ixyɨch miich ajcxy, chi ajt nDios xyajjɨhuɨ̈huɨbɨch tzo'ydu'n mɨɨd miich ajcxy ycɨxpɨ, etz njɨhuɨ̈huɨbɨch tajɨn mayɨn mɨɨd miich ajcxy mbocy ycɨxpɨ, e com ca'nɨ mjothuimbijtcɨxy mjäydɨgooygɨxy je mjɨbɨc-huinma'ñ jadu'n nej mmɨgapxtɨgooygɨxy e mmɨdundɨgooygɨxy huingbɨ töxyjäydɨjc, etz jadu'n nej mmɨdundɨgooygɨxy mɨgüg ytöxyɨjc, etz jadu'n nej jɨbɨc-huinma'ñ miich ajcxy mmɨɨdɨty.
21 que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe para convosco, e eu chore por muitos daqueles que dantes pecaram e não se arrependeram da imundícia, e prostituição, e desonestidade que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.