Mateus 13
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NTLH
1 Adtanec nidec chian budash cuëmano tabadtuidpondash.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 Tabadtuidsho isash matses dadpenquio cho-choash tsucus-tsucustsëcquio yec Esus datsidadpondash. Adsho istanec cano dapa antabëdtoash cuëma anoentsëc canon nuadquin Esusën chuipondash cuëmano tabadquidon tantianubi.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 Adshumbic abi tantiate chuinuen naden ompoacbimboen chuipondash. —Piacbo ëshë siaid utsi-utsiec bëdamboec caniec. Utsi-utsiec padenquio.
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 “Abitedi ansecanu,” caidi utsi-utsiec shëcuë nibëdacno paëdec. Paëdacsho paëdaid uicchunën chequid.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Ëshë utsibic nidaid tsasimbo yacno siac badedi dëyucuidash
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 aton tapun nidaidën puduedenquio icnuc ushë chënquequidën badedi unësquid.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Ëshë utsibic nisanquid diadacno siaid dëyucash canidouidtsëcsho nisanquidën dayunac unësquid.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Padnuen ëshë utsi-utsiec nidaid bëdanquio siac dëyucash caniash dadpenquio ëshëquid. Utsi-utsiec 100ted ëshëquid icnubi utsi-utsiec 60ted ëshëquid icnuc utsi-utsiec 30ted ëshëquid —quepondash Esus.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 Adashic: —¿Min pabiate shëcuë nibëdquiecta iquec? Ëmbi chuiboed bëdamboec pausudta —quepondash Esus.
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Adsho tantiashun abëd icquidon Esus chuipondash. —¿Atotsieshun ompoacbimboen nëid matses dadpen chie? —caquien
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 Esus nadpondash. —Utsibo tantiamenquio icquin Nuquin Papabëd tabadte chuiquin nëbi mibiuidtsëqui tantiamembi.
11 Jesus respondeu:
12 Nuquin Papa tantiatiadquio icquidën ëbi tantiasho bëdamboen tantiamendambi. Nuquin Papa tantiauidtsëcquidën ëbi tantienquio icsho ëmbi ompoacbimboen chiac tantienquio ictsiash.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 Ompoacbimboen aido dadpen chuibanembi. Ëmbi naid isun ëbi tantienquio iquec. Ëmbi chuisho pamumëdacbimboen tantienquio iquec. Adsho aidon tantiatiapimbo icnuc chiembi.
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 Nëidon tantienquio icte chuiquin Nuquin Papan nuquin tsusedpa Isayas caid naden dada uamepampic.
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 Ai, ëmbi chiaid tantiatiapimbo iquec.
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 Adashic aidobidi chiec: —Isayasën chiacpadomboen utsibon ëbi tantienquio icnubi mimbien ëbi tantiec. Ëbi isec mibi tabadec. Ëmbi chuibansho tantiash: “Ai, abimbo caic,” quec mibi bëdambo iquec.
16 Jesus continuou, dizendo:
17 Ëbi chote chuipampidobëdtan bëdamboec tabadquido dadpenshun mimbi ëbi isacpadomboen ëbi iste bunequi ëbi isambobi unëspampic. Mimbi ëmbi chuisho tantiacpadomboen tantiatiadquio yequi tantiambobi unëspampic —quepondash Esus.
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 Adashic abi onquec: —Tantia. Ëmbi piacbo ëshë siaid quequin chuiboed sebadënquio mibi chuinu.
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 Nuquin Papabëd tabadte chiaid piacbo ëshë siaidbimboecquid nec. Nuquin Papan chiaid chiaqui tantiadenquio icsho Satanasën nac badedi bëshumpec. Uicchunën piacbo ëshë paëdaid badedi chiacbimboen adopec.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 Utsibic Nuquin Papan chiaid chiaqui bëdiactsëc tantiauidtsash: “Bëdambo iquec,” quec cuishonqueuidtsec.
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 Adsho: “Nuquin Papan chiaid tantiaquid nec,” queshun utsibon chieshënac badedi chieshtoshon tantienquio yanendac. Piacbo ëshë tapunuidtsash unësacbimboen adoendac.
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 Utsibic Nuquin Papan chiaid tantiatsashi ambi dacuëdquin tantiaiduidi tantiequi chieshtopec. Utsibic tantiauidtsash ambi bedtequiduidi tantiequi chieshtopec. Nuquin Papan chiaid tantienquio icpec. Isitodon dayunac unësacbimboen adoendac.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 Padnuen utsibon tantiate nidaid bëdan siaidbimboecquid nec. Nuquin Papan chiaid chuisho tantiaquioshon ambi tantiaid bënuainquio icquin tantiabudec bëdamboec tabadec. Adshun aidën chiac utsi dadpenquioshë ëbi tantiaquid yanendac. Utsin chiac dadpen adecbidi ëbi tantiaquid yanendac. Utsin chiac daëdpactsëc adquidbidi yanendac —quequin abi tantiate chuipondash Esusën.
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 Adshumbic Esusën naden chuipondash. —Tantia. Nuquin Papan namiaid tantiamenuen utsi chiacbimboen chuinu. Tiedën caniquid pete adosbiecquid icbon siac caondash.
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 Adanec nidambic inchëshëmbi choshon chieshëmënquidën ëshë icsambo icquidtsen daëd uain seuanac caondash.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 Adoac adosbiecquid canidotsëcnubi abëdi tancandaëdpamboec icsambo icquid canidotsac caondash.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 Adsho istanquin yuabon aton icbo chuituidpac caondash. “¿Pete ëshëda sio?” cac: “Ai,” quesho tantiash: “Icsambo icquidbëd tancandaëdec canidopacboc. ¿Mitsipaden sio?” quequin yuabon icbo chuipac caondash.
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 Adoaquien: “Chieshëmënquidëmbien seuanchitash,” cac: “¿Chicshunetanquindambi icpe?” yua quesho:
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 “Padi. Petebëdi chiquidtsiash.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 Aidbëdi ma canipanuna. Ëshëacsho tacuesquimbi teshun sianun nanuna. Adoshombic icsambo icquid tsindobanshun nëdëncanun nanuna. Icsambo icquid nëdëncatanquimbic pete bedshun sandoshon shubun dectandonon nanuna,” quepac caondash tied icbo —quequin Esusën chuipondash.
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 Adshumbic abi tantiaquido dadpen yante tantiamenuen Esusën naden chuipondash. —Cuëte bacuë ëshëmpi
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 pistsëcquidi nuamboshë caniec. Aid cuëte cuidin uicchun dadpen tabadtonec. Adecbidi ëbi tantiaquid abentsëcshun bëdamboec tabadquin ismiac ëbi tantiaquid dadpenquio yanendac —quepondash Esus.
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 Adshumbic Esusën abi bëdamboen tantiate chuipondash. —¿Mitsipad nami uaid icpec? Aniactsëc nami uashun utsibëdta daëd uain cabiunac abichobi batambo yanec. Adembidi ëbi bëdiactsëc tantiatsëcboedi ëmbi chiaid tantiash ëbi bëdamboen tantiaquid yanendac
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 —quequin Esusën chuipondash. Sebadënquio chienquio icquin ompoacbimboenuidi Esusën chuipondash.
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 Aden Esusën chuite chuiquin Nuquin Papan dada uamepampicpadomboen nanuen adopondash. Nuquin Papan dada uamepampid nad iquec.
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 Adashic matses dadpen tabadacnuësh nidec Esus shubun puduedondash. Puduedshobien abëd icquidon chuipondash. —“Chieshëmënquidën ëshë icsambo icquid siaid nec,” quequin mimbi chuiboed en sebadënquio chui, Icbo. Tantianu. ¿Atotsi chuitiadquio icquin aden chio?
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 —caquien Esusën chuipondash naden. —Tantia. Mibi chuinu. Pete ëshë bëdambo icquid sequidbimboecquid nebi. Nuquin Papan chiaidquio tantiamequin matses bëdambo icmequid nebi.
37 Jesus respondeu:
38 Padnuc tied dapabimboecquid nidaidën tabadquidtedi nec. Padnuc pete ëshëbimboecquid ëbi tantiaquid nec. Nidaid utsi-utsiec yacno tabadquido utsi-utsien ëbi tantiaquid icmendambi. Padnuc ëbi chieshënquid Satanasën yuaido icsambo icquid siaidbimboecquid nec.
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 Padnuc ëshë icsambo icquid sequidbimboecquid Satanas nec. Aidën yuaido matses icsambo icquidon ëbi tantiaquidobëd tabadquin icsametiadquio iquec. Adsho badedi cuidenquio icquin Nuquin Papan cuidte ushë choabi icnuc matses icsambo icquidobëd bëdambo icquido tabadmendambi. Padnuen ambi chiacpadën Nuquin Papan abi yacnoshon uaido mayan bëdabon ëmbi chiacpadomboen naindac.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Icsambo icquid tsindoshon nëdëncacbimboen Nuquin Papan cuidte ushëmbi icsambo icquido cuidendac.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 Ëmbimboen mayan bëdabo namendac. “Icsamianquidobëdta icsaidotedi bedshun chian anëdënquiacno nëseca,” quequin ëmbi chiac
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 bedshun chian anëdënquiacno nësecaindac. Adoac natiaic mëyadbudec sidquequiendac.
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 Padnuen ëbi tantiec bëdamboec tabadquido Nuquin Papa yacno nidash icsatiapimbo icquid iquendac. Ëmbi aden chuiboed tantiashun ëmbi chiacpadomboen nata —quepondash Esus.
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 Adshumbic padpiden Esusën chuipondash. —Tantia. Matses ambi istuidaid bedte comapenec bunquiaid mibi chuinu. Utsin tied nantan nidshun dadan ëndenquimbo ompoampid piucquid dadpenquio icquid istuidpac caondash. Istuidash aid bedte comapenec bunquiopac caondash. Adshun aton na abitedimbo menequin piucquid bedshun tied icbo aid piucquid meneshun: “Nëbi con tied nec,” queshun piucquid ompoampid bedpac caondash. Adomboen matsesën Nuquin Papabëd tabadte bunquin aton nauidi nainquio icquin Nuquin Papan chiacpadomboenuidi nac bëdambo ictsiash.
44 — O
45 Tantia. Casëdu bëdaidquio bunaidtsen mibi chuinu. Dadan casëdu bëdaidquio bunquin bednuen nibënbenepac caondash.
45 — O
46 Adshun bëdaidquio istuidash: “Nadquid utsi nibëdec,” quiash comapenec bunquiac caondash. Adshun aton na abitedimbo menequin piucquid bedshun casëdu icbo menequin aid casëdu bedac caondash. Adomboen Nuquin Papabëd tabadte bunquin matsesën ëbi tantiaquiac bëdambo ictsiash —quepondash Esus.
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 Adshumbic Esusën naden chuipondash. —Tantia. Mibi chuinu. Nuëcquid nibedacbimboen naindambi. Isadaidbon nuëcquid dadpenquio bedte nëshaid dapa acte nënequin
47 — O
48 nëshaid cubu-cubuctsëcquio icnuc nuëcquid bedshun acte cuëman tabadquin nuëcquid nibedquid. Nuacquid sandobanquin pistsëcquid acte nësecaquid. Aden Isadaidbon nuëcquid bedquid.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 Adomboembidi namendambi. Nuquin Papan cuidte ushë chonoc ambi abi yacnoshon uaido mayan bëdabo namendambi. Adoac choshon nibedacbimboen matses bëdambo icquido Nuquin Papa yacno nidmequimbi
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 icsambo icquido chian anëdënquiacno nësecaindac. Adoac natiaic shubiquiendac —quequin Esusën Nuquin Papan cuidte chuipondash.
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 Adshumbic: —¿Ada ëmbi chuiboedtedi tantie? —caquini: —Ai, tantiembi —quepondac.
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 Adsho tantiashun Esusën chuipondashi. —Nuquin Papan chiaid chuibanquid mibi iquendac. Matsesën aton na ëndenquimbo dayun uanëdaidbëdta aton na chuca ismequin chiacbimboen mimbi naindac. Nuquin Papan chiaid ëndenquimbo dada uampidbëdtabi Nuquin Papan chiaid utsi ëmbi chuiboedquio mimbi chiendac —quepondash Esus.
52 Jesus disse:
53 Adanec auëshquiobi nidequi
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 abi caninëdacno shubu dadpen icquid Nasaded caid yacno chopondash. Ambo choshombic Nuquin Papan chiaid chuibante shubun puduedshun aton matses chuipondash. Adoaquien: —¿Mitsipaden comapenen tantiabempash neba? ¿Mitsipadec comapenen tantiaquin bëdamequid yampash?
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 ¿Nuqui isacmaidta nedic? Ma aton papa cuëte nacnenquid nepaboc. Ma aton tita Madia nepayoc. Aton utsibo nëidtedi iccosh. Nëidic Acobo. Nëidic Ose. Nëidic Simon. Nëidic Udas. Aidtedi aton utsibo iccosh.
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 Aido nëmbo tabadosh. Aton chibichedotsen nëmbo tabadosh. ¿Comapenen tantiaquidta nedic? Ma adquidpenquio neyoc —quequin
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 Esus chieshënquin tantienquio icpondash.
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 Adshun nadatiambo icquin nabanquin daëdpactsëc ismetsëccondash: —“Nuquin Papan chomiaidquio nec,” quetiapimbo iquec —queshun.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.