Mateus 13
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NAA
1 Adtanec nidec chian budash cuëmano tabadtuidpondash.
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 Tabadtuidsho isash matses dadpenquio cho-choash tsucus-tsucustsëcquio yec Esus datsidadpondash. Adsho istanec cano dapa antabëdtoash cuëma anoentsëc canon nuadquin Esusën chuipondash cuëmano tabadquidon tantianubi.
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 Adshumbic abi tantiate chuinuen naden ompoacbimboen chuipondash. —Piacbo ëshë siaid utsi-utsiec bëdamboec caniec. Utsi-utsiec padenquio.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 “Abitedi ansecanu,” caidi utsi-utsiec shëcuë nibëdacno paëdec. Paëdacsho paëdaid uicchunën chequid.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Ëshë utsibic nidaid tsasimbo yacno siac badedi dëyucuidash
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 aton tapun nidaidën puduedenquio icnuc ushë chënquequidën badedi unësquid.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Ëshë utsibic nisanquid diadacno siaid dëyucash canidouidtsëcsho nisanquidën dayunac unësquid.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Padnuen ëshë utsi-utsiec nidaid bëdanquio siac dëyucash caniash dadpenquio ëshëquid. Utsi-utsiec 100ted ëshëquid icnubi utsi-utsiec 60ted ëshëquid icnuc utsi-utsiec 30ted ëshëquid —quepondash Esus.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Adashic: —¿Min pabiate shëcuë nibëdquiecta iquec? Ëmbi chuiboed bëdamboec pausudta —quepondash Esus.
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Adsho tantiashun abëd icquidon Esus chuipondash. —¿Atotsieshun ompoacbimboen nëid matses dadpen chie? —caquien
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 Esus nadpondash. —Utsibo tantiamenquio icquin Nuquin Papabëd tabadte chuiquin nëbi mibiuidtsëqui tantiamembi.
11 Ao que Jesus respondeu:
12 Nuquin Papa tantiatiadquio icquidën ëbi tantiasho bëdamboen tantiamendambi. Nuquin Papa tantiauidtsëcquidën ëbi tantienquio icsho ëmbi ompoacbimboen chiac tantienquio ictsiash.
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Ompoacbimboen aido dadpen chuibanembi. Ëmbi naid isun ëbi tantienquio iquec. Ëmbi chuisho pamumëdacbimboen tantienquio iquec. Adsho aidon tantiatiapimbo icnuc chiembi.
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Nëidon tantienquio icte chuiquin Nuquin Papan nuquin tsusedpa Isayas caid naden dada uamepampic.
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Ai, ëmbi chiaid tantiatiapimbo iquec.
15 Porque o coração deste povo
16 Adashic aidobidi chiec: —Isayasën chiacpadomboen utsibon ëbi tantienquio icnubi mimbien ëbi tantiec. Ëbi isec mibi tabadec. Ëmbi chuibansho tantiash: “Ai, abimbo caic,” quec mibi bëdambo iquec.
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Ëbi chote chuipampidobëdtan bëdamboec tabadquido dadpenshun mimbi ëbi isacpadomboen ëbi iste bunequi ëbi isambobi unëspampic. Mimbi ëmbi chuisho tantiacpadomboen tantiatiadquio yequi tantiambobi unëspampic —quepondash Esus.
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 Adashic abi onquec: —Tantia. Ëmbi piacbo ëshë siaid quequin chuiboed sebadënquio mibi chuinu.
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 Nuquin Papabëd tabadte chiaid piacbo ëshë siaidbimboecquid nec. Nuquin Papan chiaid chiaqui tantiadenquio icsho Satanasën nac badedi bëshumpec. Uicchunën piacbo ëshë paëdaid badedi chiacbimboen adopec.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Utsibic Nuquin Papan chiaid chiaqui bëdiactsëc tantiauidtsash: “Bëdambo iquec,” quec cuishonqueuidtsec.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 Adsho: “Nuquin Papan chiaid tantiaquid nec,” queshun utsibon chieshënac badedi chieshtoshon tantienquio yanendac. Piacbo ëshë tapunuidtsash unësacbimboen adoendac.
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Utsibic Nuquin Papan chiaid tantiatsashi ambi dacuëdquin tantiaiduidi tantiequi chieshtopec. Utsibic tantiauidtsash ambi bedtequiduidi tantiequi chieshtopec. Nuquin Papan chiaid tantienquio icpec. Isitodon dayunac unësacbimboen adoendac.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Padnuen utsibon tantiate nidaid bëdan siaidbimboecquid nec. Nuquin Papan chiaid chuisho tantiaquioshon ambi tantiaid bënuainquio icquin tantiabudec bëdamboec tabadec. Adshun aidën chiac utsi dadpenquioshë ëbi tantiaquid yanendac. Utsin chiac dadpen adecbidi ëbi tantiaquid yanendac. Utsin chiac daëdpactsëc adquidbidi yanendac —quequin abi tantiate chuipondash Esusën.
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Adshumbic Esusën naden chuipondash. —Tantia. Nuquin Papan namiaid tantiamenuen utsi chiacbimboen chuinu. Tiedën caniquid pete adosbiecquid icbon siac caondash.
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 Adanec nidambic inchëshëmbi choshon chieshëmënquidën ëshë icsambo icquidtsen daëd uain seuanac caondash.
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 Adoac adosbiecquid canidotsëcnubi abëdi tancandaëdpamboec icsambo icquid canidotsac caondash.
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 Adsho istanquin yuabon aton icbo chuituidpac caondash. “¿Pete ëshëda sio?” cac: “Ai,” quesho tantiash: “Icsambo icquidbëd tancandaëdec canidopacboc. ¿Mitsipaden sio?” quequin yuabon icbo chuipac caondash.
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 Adoaquien: “Chieshëmënquidëmbien seuanchitash,” cac: “¿Chicshunetanquindambi icpe?” yua quesho:
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 “Padi. Petebëdi chiquidtsiash.
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 Aidbëdi ma canipanuna. Ëshëacsho tacuesquimbi teshun sianun nanuna. Adoshombic icsambo icquid tsindobanshun nëdëncanun nanuna. Icsambo icquid nëdëncatanquimbic pete bedshun sandoshon shubun dectandonon nanuna,” quepac caondash tied icbo —quequin Esusën chuipondash.
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 Adshumbic abi tantiaquido dadpen yante tantiamenuen Esusën naden chuipondash. —Cuëte bacuë ëshëmpi
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 pistsëcquidi nuamboshë caniec. Aid cuëte cuidin uicchun dadpen tabadtonec. Adecbidi ëbi tantiaquid abentsëcshun bëdamboec tabadquin ismiac ëbi tantiaquid dadpenquio yanendac —quepondash Esus.
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 Adshumbic Esusën abi bëdamboen tantiate chuipondash. —¿Mitsipad nami uaid icpec? Aniactsëc nami uashun utsibëdta daëd uain cabiunac abichobi batambo yanec. Adembidi ëbi bëdiactsëc tantiatsëcboedi ëmbi chiaid tantiash ëbi bëdamboen tantiaquid yanendac
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 —quequin Esusën chuipondash. Sebadënquio chienquio icquin ompoacbimboenuidi Esusën chuipondash.
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 Aden Esusën chuite chuiquin Nuquin Papan dada uamepampicpadomboen nanuen adopondash. Nuquin Papan dada uamepampid nad iquec.
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 Adashic matses dadpen tabadacnuësh nidec Esus shubun puduedondash. Puduedshobien abëd icquidon chuipondash. —“Chieshëmënquidën ëshë icsambo icquid siaid nec,” quequin mimbi chuiboed en sebadënquio chui, Icbo. Tantianu. ¿Atotsi chuitiadquio icquin aden chio?
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 —caquien Esusën chuipondash naden. —Tantia. Mibi chuinu. Pete ëshë bëdambo icquid sequidbimboecquid nebi. Nuquin Papan chiaidquio tantiamequin matses bëdambo icmequid nebi.
37 E Jesus respondeu:
38 Padnuc tied dapabimboecquid nidaidën tabadquidtedi nec. Padnuc pete ëshëbimboecquid ëbi tantiaquid nec. Nidaid utsi-utsiec yacno tabadquido utsi-utsien ëbi tantiaquid icmendambi. Padnuc ëbi chieshënquid Satanasën yuaido icsambo icquid siaidbimboecquid nec.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 Padnuc ëshë icsambo icquid sequidbimboecquid Satanas nec. Aidën yuaido matses icsambo icquidon ëbi tantiaquidobëd tabadquin icsametiadquio iquec. Adsho badedi cuidenquio icquin Nuquin Papan cuidte ushë choabi icnuc matses icsambo icquidobëd bëdambo icquido tabadmendambi. Padnuen ambi chiacpadën Nuquin Papan abi yacnoshon uaido mayan bëdabon ëmbi chiacpadomboen naindac.
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 Icsambo icquid tsindoshon nëdëncacbimboen Nuquin Papan cuidte ushëmbi icsambo icquido cuidendac.
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Ëmbimboen mayan bëdabo namendac. “Icsamianquidobëdta icsaidotedi bedshun chian anëdënquiacno nëseca,” quequin ëmbi chiac
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 bedshun chian anëdënquiacno nësecaindac. Adoac natiaic mëyadbudec sidquequiendac.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Padnuen ëbi tantiec bëdamboec tabadquido Nuquin Papa yacno nidash icsatiapimbo icquid iquendac. Ëmbi aden chuiboed tantiashun ëmbi chiacpadomboen nata —quepondash Esus.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 Adshumbic padpiden Esusën chuipondash. —Tantia. Matses ambi istuidaid bedte comapenec bunquiaid mibi chuinu. Utsin tied nantan nidshun dadan ëndenquimbo ompoampid piucquid dadpenquio icquid istuidpac caondash. Istuidash aid bedte comapenec bunquiopac caondash. Adshun aton na abitedimbo menequin piucquid bedshun tied icbo aid piucquid meneshun: “Nëbi con tied nec,” queshun piucquid ompoampid bedpac caondash. Adomboen matsesën Nuquin Papabëd tabadte bunquin aton nauidi nainquio icquin Nuquin Papan chiacpadomboenuidi nac bëdambo ictsiash.
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 Tantia. Casëdu bëdaidquio bunaidtsen mibi chuinu. Dadan casëdu bëdaidquio bunquin bednuen nibënbenepac caondash.
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 Adshun bëdaidquio istuidash: “Nadquid utsi nibëdec,” quiash comapenec bunquiac caondash. Adshun aton na abitedimbo menequin piucquid bedshun casëdu icbo menequin aid casëdu bedac caondash. Adomboen Nuquin Papabëd tabadte bunquin matsesën ëbi tantiaquiac bëdambo ictsiash —quepondash Esus.
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 Adshumbic Esusën naden chuipondash. —Tantia. Mibi chuinu. Nuëcquid nibedacbimboen naindambi. Isadaidbon nuëcquid dadpenquio bedte nëshaid dapa acte nënequin
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 nëshaid cubu-cubuctsëcquio icnuc nuëcquid bedshun acte cuëman tabadquin nuëcquid nibedquid. Nuacquid sandobanquin pistsëcquid acte nësecaquid. Aden Isadaidbon nuëcquid bedquid.
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 Adomboembidi namendambi. Nuquin Papan cuidte ushë chonoc ambi abi yacnoshon uaido mayan bëdabo namendambi. Adoac choshon nibedacbimboen matses bëdambo icquido Nuquin Papa yacno nidmequimbi
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 icsambo icquido chian anëdënquiacno nësecaindac. Adoac natiaic shubiquiendac —quequin Esusën Nuquin Papan cuidte chuipondash.
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Adshumbic: —¿Ada ëmbi chuiboedtedi tantie? —caquini: —Ai, tantiembi —quepondac.
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 Adsho tantiashun Esusën chuipondashi. —Nuquin Papan chiaid chuibanquid mibi iquendac. Matsesën aton na ëndenquimbo dayun uanëdaidbëdta aton na chuca ismequin chiacbimboen mimbi naindac. Nuquin Papan chiaid ëndenquimbo dada uampidbëdtabi Nuquin Papan chiaid utsi ëmbi chuiboedquio mimbi chiendac —quepondash Esus.
52 Então Jesus lhes disse:
53 Adanec auëshquiobi nidequi
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 abi caninëdacno shubu dadpen icquid Nasaded caid yacno chopondash. Ambo choshombic Nuquin Papan chiaid chuibante shubun puduedshun aton matses chuipondash. Adoaquien: —¿Mitsipaden comapenen tantiabempash neba? ¿Mitsipadec comapenen tantiaquin bëdamequid yampash?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 ¿Nuqui isacmaidta nedic? Ma aton papa cuëte nacnenquid nepaboc. Ma aton tita Madia nepayoc. Aton utsibo nëidtedi iccosh. Nëidic Acobo. Nëidic Ose. Nëidic Simon. Nëidic Udas. Aidtedi aton utsibo iccosh.
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 Aido nëmbo tabadosh. Aton chibichedotsen nëmbo tabadosh. ¿Comapenen tantiaquidta nedic? Ma adquidpenquio neyoc —quequin
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 Esus chieshënquin tantienquio icpondash.
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 Adshun nadatiambo icquin nabanquin daëdpactsëc ismetsëccondash: —“Nuquin Papan chomiaidquio nec,” quetiapimbo iquec —queshun.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.