Mateus 13
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs ARIB
1 Adtanec nidec chian budash cuëmano tabadtuidpondash.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Tabadtuidsho isash matses dadpenquio cho-choash tsucus-tsucustsëcquio yec Esus datsidadpondash. Adsho istanec cano dapa antabëdtoash cuëma anoentsëc canon nuadquin Esusën chuipondash cuëmano tabadquidon tantianubi.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 Adshumbic abi tantiate chuinuen naden ompoacbimboen chuipondash. —Piacbo ëshë siaid utsi-utsiec bëdamboec caniec. Utsi-utsiec padenquio.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 “Abitedi ansecanu,” caidi utsi-utsiec shëcuë nibëdacno paëdec. Paëdacsho paëdaid uicchunën chequid.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Ëshë utsibic nidaid tsasimbo yacno siac badedi dëyucuidash
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 aton tapun nidaidën puduedenquio icnuc ushë chënquequidën badedi unësquid.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Ëshë utsibic nisanquid diadacno siaid dëyucash canidouidtsëcsho nisanquidën dayunac unësquid.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Padnuen ëshë utsi-utsiec nidaid bëdanquio siac dëyucash caniash dadpenquio ëshëquid. Utsi-utsiec 100ted ëshëquid icnubi utsi-utsiec 60ted ëshëquid icnuc utsi-utsiec 30ted ëshëquid —quepondash Esus.
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 Adashic: —¿Min pabiate shëcuë nibëdquiecta iquec? Ëmbi chuiboed bëdamboec pausudta —quepondash Esus.
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Adsho tantiashun abëd icquidon Esus chuipondash. —¿Atotsieshun ompoacbimboen nëid matses dadpen chie? —caquien
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Esus nadpondash. —Utsibo tantiamenquio icquin Nuquin Papabëd tabadte chuiquin nëbi mibiuidtsëqui tantiamembi.
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Nuquin Papa tantiatiadquio icquidën ëbi tantiasho bëdamboen tantiamendambi. Nuquin Papa tantiauidtsëcquidën ëbi tantienquio icsho ëmbi ompoacbimboen chiac tantienquio ictsiash.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Ompoacbimboen aido dadpen chuibanembi. Ëmbi naid isun ëbi tantienquio iquec. Ëmbi chuisho pamumëdacbimboen tantienquio iquec. Adsho aidon tantiatiapimbo icnuc chiembi.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 Nëidon tantienquio icte chuiquin Nuquin Papan nuquin tsusedpa Isayas caid naden dada uamepampic.
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 Ai, ëmbi chiaid tantiatiapimbo iquec.
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 Adashic aidobidi chiec: —Isayasën chiacpadomboen utsibon ëbi tantienquio icnubi mimbien ëbi tantiec. Ëbi isec mibi tabadec. Ëmbi chuibansho tantiash: “Ai, abimbo caic,” quec mibi bëdambo iquec.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Ëbi chote chuipampidobëdtan bëdamboec tabadquido dadpenshun mimbi ëbi isacpadomboen ëbi iste bunequi ëbi isambobi unëspampic. Mimbi ëmbi chuisho tantiacpadomboen tantiatiadquio yequi tantiambobi unëspampic —quepondash Esus.
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 Adashic abi onquec: —Tantia. Ëmbi piacbo ëshë siaid quequin chuiboed sebadënquio mibi chuinu.
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Nuquin Papabëd tabadte chiaid piacbo ëshë siaidbimboecquid nec. Nuquin Papan chiaid chiaqui tantiadenquio icsho Satanasën nac badedi bëshumpec. Uicchunën piacbo ëshë paëdaid badedi chiacbimboen adopec.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Utsibic Nuquin Papan chiaid chiaqui bëdiactsëc tantiauidtsash: “Bëdambo iquec,” quec cuishonqueuidtsec.
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Adsho: “Nuquin Papan chiaid tantiaquid nec,” queshun utsibon chieshënac badedi chieshtoshon tantienquio yanendac. Piacbo ëshë tapunuidtsash unësacbimboen adoendac.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Utsibic Nuquin Papan chiaid tantiatsashi ambi dacuëdquin tantiaiduidi tantiequi chieshtopec. Utsibic tantiauidtsash ambi bedtequiduidi tantiequi chieshtopec. Nuquin Papan chiaid tantienquio icpec. Isitodon dayunac unësacbimboen adoendac.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Padnuen utsibon tantiate nidaid bëdan siaidbimboecquid nec. Nuquin Papan chiaid chuisho tantiaquioshon ambi tantiaid bënuainquio icquin tantiabudec bëdamboec tabadec. Adshun aidën chiac utsi dadpenquioshë ëbi tantiaquid yanendac. Utsin chiac dadpen adecbidi ëbi tantiaquid yanendac. Utsin chiac daëdpactsëc adquidbidi yanendac —quequin abi tantiate chuipondash Esusën.
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Adshumbic Esusën naden chuipondash. —Tantia. Nuquin Papan namiaid tantiamenuen utsi chiacbimboen chuinu. Tiedën caniquid pete adosbiecquid icbon siac caondash.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Adanec nidambic inchëshëmbi choshon chieshëmënquidën ëshë icsambo icquidtsen daëd uain seuanac caondash.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Adoac adosbiecquid canidotsëcnubi abëdi tancandaëdpamboec icsambo icquid canidotsac caondash.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 Adsho istanquin yuabon aton icbo chuituidpac caondash. “¿Pete ëshëda sio?” cac: “Ai,” quesho tantiash: “Icsambo icquidbëd tancandaëdec canidopacboc. ¿Mitsipaden sio?” quequin yuabon icbo chuipac caondash.
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 Adoaquien: “Chieshëmënquidëmbien seuanchitash,” cac: “¿Chicshunetanquindambi icpe?” yua quesho:
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 “Padi. Petebëdi chiquidtsiash.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 Aidbëdi ma canipanuna. Ëshëacsho tacuesquimbi teshun sianun nanuna. Adoshombic icsambo icquid tsindobanshun nëdëncanun nanuna. Icsambo icquid nëdëncatanquimbic pete bedshun sandoshon shubun dectandonon nanuna,” quepac caondash tied icbo —quequin Esusën chuipondash.
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 Adshumbic abi tantiaquido dadpen yante tantiamenuen Esusën naden chuipondash. —Cuëte bacuë ëshëmpi
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 pistsëcquidi nuamboshë caniec. Aid cuëte cuidin uicchun dadpen tabadtonec. Adecbidi ëbi tantiaquid abentsëcshun bëdamboec tabadquin ismiac ëbi tantiaquid dadpenquio yanendac —quepondash Esus.
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Adshumbic Esusën abi bëdamboen tantiate chuipondash. —¿Mitsipad nami uaid icpec? Aniactsëc nami uashun utsibëdta daëd uain cabiunac abichobi batambo yanec. Adembidi ëbi bëdiactsëc tantiatsëcboedi ëmbi chiaid tantiash ëbi bëdamboen tantiaquid yanendac
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 —quequin Esusën chuipondash. Sebadënquio chienquio icquin ompoacbimboenuidi Esusën chuipondash.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 Aden Esusën chuite chuiquin Nuquin Papan dada uamepampicpadomboen nanuen adopondash. Nuquin Papan dada uamepampid nad iquec.
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Adashic matses dadpen tabadacnuësh nidec Esus shubun puduedondash. Puduedshobien abëd icquidon chuipondash. —“Chieshëmënquidën ëshë icsambo icquid siaid nec,” quequin mimbi chuiboed en sebadënquio chui, Icbo. Tantianu. ¿Atotsi chuitiadquio icquin aden chio?
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 —caquien Esusën chuipondash naden. —Tantia. Mibi chuinu. Pete ëshë bëdambo icquid sequidbimboecquid nebi. Nuquin Papan chiaidquio tantiamequin matses bëdambo icmequid nebi.
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Padnuc tied dapabimboecquid nidaidën tabadquidtedi nec. Padnuc pete ëshëbimboecquid ëbi tantiaquid nec. Nidaid utsi-utsiec yacno tabadquido utsi-utsien ëbi tantiaquid icmendambi. Padnuc ëbi chieshënquid Satanasën yuaido icsambo icquid siaidbimboecquid nec.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Padnuc ëshë icsambo icquid sequidbimboecquid Satanas nec. Aidën yuaido matses icsambo icquidon ëbi tantiaquidobëd tabadquin icsametiadquio iquec. Adsho badedi cuidenquio icquin Nuquin Papan cuidte ushë choabi icnuc matses icsambo icquidobëd bëdambo icquido tabadmendambi. Padnuen ambi chiacpadën Nuquin Papan abi yacnoshon uaido mayan bëdabon ëmbi chiacpadomboen naindac.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 Icsambo icquid tsindoshon nëdëncacbimboen Nuquin Papan cuidte ushëmbi icsambo icquido cuidendac.
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Ëmbimboen mayan bëdabo namendac. “Icsamianquidobëdta icsaidotedi bedshun chian anëdënquiacno nëseca,” quequin ëmbi chiac
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 bedshun chian anëdënquiacno nësecaindac. Adoac natiaic mëyadbudec sidquequiendac.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Padnuen ëbi tantiec bëdamboec tabadquido Nuquin Papa yacno nidash icsatiapimbo icquid iquendac. Ëmbi aden chuiboed tantiashun ëmbi chiacpadomboen nata —quepondash Esus.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 Adshumbic padpiden Esusën chuipondash. —Tantia. Matses ambi istuidaid bedte comapenec bunquiaid mibi chuinu. Utsin tied nantan nidshun dadan ëndenquimbo ompoampid piucquid dadpenquio icquid istuidpac caondash. Istuidash aid bedte comapenec bunquiopac caondash. Adshun aton na abitedimbo menequin piucquid bedshun tied icbo aid piucquid meneshun: “Nëbi con tied nec,” queshun piucquid ompoampid bedpac caondash. Adomboen matsesën Nuquin Papabëd tabadte bunquin aton nauidi nainquio icquin Nuquin Papan chiacpadomboenuidi nac bëdambo ictsiash.
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 Tantia. Casëdu bëdaidquio bunaidtsen mibi chuinu. Dadan casëdu bëdaidquio bunquin bednuen nibënbenepac caondash.
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 Adshun bëdaidquio istuidash: “Nadquid utsi nibëdec,” quiash comapenec bunquiac caondash. Adshun aton na abitedimbo menequin piucquid bedshun casëdu icbo menequin aid casëdu bedac caondash. Adomboen Nuquin Papabëd tabadte bunquin matsesën ëbi tantiaquiac bëdambo ictsiash —quepondash Esus.
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 Adshumbic Esusën naden chuipondash. —Tantia. Mibi chuinu. Nuëcquid nibedacbimboen naindambi. Isadaidbon nuëcquid dadpenquio bedte nëshaid dapa acte nënequin
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 nëshaid cubu-cubuctsëcquio icnuc nuëcquid bedshun acte cuëman tabadquin nuëcquid nibedquid. Nuacquid sandobanquin pistsëcquid acte nësecaquid. Aden Isadaidbon nuëcquid bedquid.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 Adomboembidi namendambi. Nuquin Papan cuidte ushë chonoc ambi abi yacnoshon uaido mayan bëdabo namendambi. Adoac choshon nibedacbimboen matses bëdambo icquido Nuquin Papa yacno nidmequimbi
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 icsambo icquido chian anëdënquiacno nësecaindac. Adoac natiaic shubiquiendac —quequin Esusën Nuquin Papan cuidte chuipondash.
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Adshumbic: —¿Ada ëmbi chuiboedtedi tantie? —caquini: —Ai, tantiembi —quepondac.
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 Adsho tantiashun Esusën chuipondashi. —Nuquin Papan chiaid chuibanquid mibi iquendac. Matsesën aton na ëndenquimbo dayun uanëdaidbëdta aton na chuca ismequin chiacbimboen mimbi naindac. Nuquin Papan chiaid ëndenquimbo dada uampidbëdtabi Nuquin Papan chiaid utsi ëmbi chuiboedquio mimbi chiendac —quepondash Esus.
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Adanec auëshquiobi nidequi
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 abi caninëdacno shubu dadpen icquid Nasaded caid yacno chopondash. Ambo choshombic Nuquin Papan chiaid chuibante shubun puduedshun aton matses chuipondash. Adoaquien: —¿Mitsipaden comapenen tantiabempash neba? ¿Mitsipadec comapenen tantiaquin bëdamequid yampash?
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 ¿Nuqui isacmaidta nedic? Ma aton papa cuëte nacnenquid nepaboc. Ma aton tita Madia nepayoc. Aton utsibo nëidtedi iccosh. Nëidic Acobo. Nëidic Ose. Nëidic Simon. Nëidic Udas. Aidtedi aton utsibo iccosh.
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 Aido nëmbo tabadosh. Aton chibichedotsen nëmbo tabadosh. ¿Comapenen tantiaquidta nedic? Ma adquidpenquio neyoc —quequin
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Esus chieshënquin tantienquio icpondash.
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 Adshun nadatiambo icquin nabanquin daëdpactsëc ismetsëccondash: —“Nuquin Papan chomiaidquio nec,” quetiapimbo iquec —queshun.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.