Lucas 9
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs VC
1 Adashic ambi ëbi chuibeneta caido 12tedtsëqui chometanquin Esusën nadopanëdash: —Ëmbi nadatiambocquin nabanacpaden mibitedishun nabanendac. Mayan icsa dapuduemequinc daicsaido bëdamequinc cain mibi capucueniacnoshon mimbi ismebenendac.
1 Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.
2 Nëbi mibi nideque. Adec capucuenequin chuibenequimbi bëdamebeneta.
2 Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Nidquin cueste uidën nidte buanenda. Shictoadte buanenda. Petequid buanenda. Mitsana bedtequid buanenda. Dashcute utsi buanenda. Buanenquio yec dadauidquio nidtan.
3 Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.
4 Adec nidash mibi yuedquidën shubun puduedshun ëmbi chiacpadomboen nabanec anouidi tabadta.
4 Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.
5 Mibi nidacno mibi yuedquid nibëdsho isun naden nata. Mimbi tantiaid icsa mibibi cuidadte nec, quequin nidaid putu tasequequin ismeta —capanëdash Esusën abëd icquido chuiquin.
5 Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.
6 Aden chiac nidash abëd icquido abi yuedacno puduedash tabadquin Esusën chiacpadomboen Nuquin Papabëd tabadaid chuibanquimbi daicsaido bëdamebenepanëdash.
6 Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Adnubien Esusën nabansho isquidon Edodes chuibampanëdash. Edodes Cadidia yacnocquido ancaquid icpanëdash. Aden Esusën nabanaid chuisho tantiashun, ¿Tsudain nepec? Edodesën caquien,
7 O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;
8 Edias Nuquin Papan ambi chiaid chuimiampid padpidec choapash icnui, utsi-utsiec quenubien, Nuquin Papan chuimiampid utsi uincuenoapash icnui, utsi-utsiec quecuededpanëdash, quequin chuipanëdash Esusën nabansho isun chuiquidon Edodes tantiamequin.
8 e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.
9 Adoaquien: —Mambi uincuentiapimbocnoc Uan mapi budtemiondac. ¿Tsudain ëmbi tantiacmaidquio adobanquid icpec? —quiashic Esus iste bumpanëdash Edodes.
9 Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.
10 Adashic ambi nidmeboedo Esus yacno padpidec choapanëdash. Choashumbic ambi nabamboedtedi chuibampanëdash. Aden chuibansho tantiash Esus abëd icquido bëyucanec shubu dadpen icquid Betsaida caid anoentsëqui nidpanëdash.
10 Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.
11 Aido nidsho isun cho-choquidon tsibanampanëdash. Adsho isun Esusën Nuquin Papa yacno tabadaid chuibanquimbi daicsaido bëdamepanëdash.
11 Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.
12 Adashic ushë budtsan Esusbëd icquidombo Esusën dayunquio choshon: —Nëmbo shubu nibëdeque. Shubu utsi-utsiec yacno nidshun pete bedshun pec tabadta, quequin cho-choquido chuita —capanëdash Esus chuiquin.
12 Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.
13 Adoaquien: —Padi. Mimbibi aido pemeban —capanëdash Esusën.
13 Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.
14 Ambobi tabadsho chido bacuëbobëdtabi tambanenquio icquimbi dadauidquio, 5000ted icnuc tambampanëdash.
14 {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.
15 ambi chiacpadomboen tabadmepanëdash.
15 Assim o fizeram e todos se assentaram.
16 Aden tabadmesho isun panëmpi 5tedbëdta nuëcquid daëd sananquin abuc isec: —Mibi bëdambocquid icquin mimbi meniaid nëid pete nec, Papa —quec onqueshun pete cuësh-cuëshun: —Meneban —Esusën caquien abëd icquidon menebampanëdash.
16 Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.
17 Aden menebanac piash cubudambic napi uaid sandobanquin tsitsan 12ted icnuc Esusbëd icquidon bedbampanëdash.
17 E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.
18 Adashic, matses nibëdacno abëd icquido icnubi Nuquin Papa chiec Esus onquepanëdash. Adec onqueshumbic: —¿Tsutsi ëbi tsibanquidon ëbi capec? —capanëdash Esusën.
18 Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?
19 Adoaquien: —Acten mentoanondaid, Uan padoen Esus nechitec, quenubien, Edias Nuquin Papan ambi chiaid chuimepampidien Esus nechitec, utsibo quenubien, Nuquin Papan chiaid chuimepampid uincuenoaidien Esus nechitec, utsibo queoaposh —quepanëdash abëd icquido.
19 Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.
20 Adoaquien: —¿Ma, mimbi, tsutsi ëbi cape? —capanëdash Esusën.
20 Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.
21 Adoaquien: —Mimbi ëbi tantiaid nëbi utsi chienda —quepanëdash Esus comapenen chiec.
21 Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.
22 Aden comapenen chiashic Esus: —Ëbi matsesaid icsho natiambocquin mëyantequid iquendabi. Ëbi chieshënquido dadpen iquendac. Nuquin matses tsusio dapabo yec tsusio utsibo yec Nuquin Papan naden nata quequin chiaid chuibanquin tantiamequido yec quec aidtedi ëbi chieshënquido nec. Aidon naden chiendac: ¿Esus chuiquid dapa abentsëcquiobi Nuquin Papan chomiaidta nedic? Aidpenquio nec, quequin ëbi cuesunemependac aidombi. Adoaquini daëdec ushacsho uincuen uaindac —quepanëdash Esus abi uincuen uate chiec.
22 Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.
23 Aden chiashic: —Ëbi tantiaquid icnuequin ambibi tantiacpadomboen nainquiocquin ëmbi chiacpadomboen nabantiadquidi nec. Ëbi mëyanacpaden mëyanuc unësmane quenquiocquin tantesa uainquiocquid. Ëbi tantiaquidquio iquendac adquid. Nidaidën tabadaiduidi tantiaquid iquec Nuquin Papa yacno nidenquio iquendac.
23 Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.
24 Cuesunenu cac unësmane quiash Esus tantiaquid nebi queboedi Esus tantiesa nebi quequid unësash Nuquin Papa yacno tabadenquio iquendac. Utsibo, Esus tantiaquid nebi, quiashic abi cuesunenuequid icnuc adecbidi Esus tantiaquid nebi, queoapec. Adquid unësash Nuquin Papa yacno tabadendac.
24 Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.
25 ¿Atotsieshun Nuquin Papa yacno tabadaid tantienquio yec nidaidën bëdamboec tabadnuequin bedted-bedtede? Mimbi bedaidënquio Nuquin Papa yacno puduedtiapimbo mibi iquec.
25 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?
26 Esusbëdtabi ambi chiaid tantiaquid nebi nidaidënuësh quetiapimbocquid icsho adquidi ëmbi tantiaid nec, queoatiapimbo iquendabi con pa yacnocquidtedishun tantianubi.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.
27 Nad iquendac. Tantiaquiota. Chuinu. Ëbi tantiaquid dadpen yansho ënabicquid utsin-utsinquien isendac —quepanëdash Esus.
27 Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.
28 Aden chiashic Esus mëdante utsiuc tauadoec ushash Nuquin Papa chiec onquenuec macuësh yacno nidoapanëdash. Petedo, Uan, Acobo aidted buanec macuësh yacno Esus nidpanëdash.
28 Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.
29 Adec macuësh yacno nidash Nuquin Papa chiec Esus onquenubi aton bësbed aton dashcutebëdi nac-nacquio ushë chënquiacbimboec icpanëdash.
29 Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
30 Adsho isnubien badedquio dada utsi daëd choash adquiobidi Esusbëd nidec. Nëidic, Moises, Nuquin Papan ambi naden nata quequin chiaid dada uamiampid; utsibic, Edias, Nuquin Papan ambi chiaid chuimiampid.
30 E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,
31 Aid daëdi Esusbëd tabadquin Nuquin Papan tantiampicpadec Edusaden yacnoshon Esus unës uate ushë chiec onquecuededpanëdash.
31 que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.
32 Adnubien Esusbëd choboedo abëd icquido 3ted ushcasmash tabadtuidquin Esusbëd utsi daëd nac-nacquiocquid dasiuidacbimboec bed-bedquesho isbededpanëdash.
32 Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.
33 Esusbëd daëd nidtuidsho isash Petedo nadpanëdash: —Nëmbobi iquec bëdambo iquebique. Nëmbobi mibi tabadmenun abentsëc chotsëcnuc shubumpi uanuna, Icbo. Abentsëc mitsana, utsibic Moisesën na, utsibic Ediasën na, quequin shubu uanuna —quepanëdash Petedo.
33 Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.
34 Adec Petedo onquenubien abu ushun isadenquiocnoc abitedi bëtimpanëdash. Adsho isash Esusbëd choboedo dacuëdpanëdash.
34 Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.
35 Adnubien abu ushunuësh onquec: —Nëidic ëbëd icte bunquidquio, con madombo, ëmbi bëdamboen isaidquio neque. Aidën chiaidquio tantiata —quepanëdash Nuquin Papa Esusbëd icquido tedestedshun isenquiocnobi.
35 Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!
36 Adec onquiash ënëdambi Esusuidtsëqui nidsho abëd icquidon ispanëdash. Adoshombic Esusbëd icquidon ambi isboed utsibo chienquiocpanëdash.
36 E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.
37 Adashic badiadash macuësh dapa yacnoësh Esus budsho isash bëquedec matses dadpen cho-chopanëdash.
37 No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.
38 — ausente —
38 Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.
39 — ausente —
39 Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.
40 Adsho isash choshon mibëd icquido chuiquin, Dapuduemeta, cauidombi. Adoac mayan icsa dapuduemenuequin aidon tanac dapuduenenquio iccosh —quepanëdash dada abentsëc Esus caic.
40 Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.
41 Adoaquien ambi nianaido caic Esus nadpanëdash: —Nadatiambocquid Nuquin Papa nec, quequin tantiesa mibitedi neque. ¿Tedectsi icshun ëmbi chiacpaden mimbi tantiabempe? ¿Mimbi tantienquiocsho isash tedectsiashini chieshtope? —quetanquin: —Min mado bec cho —Esusën cac aton mado aton papan bëpanëdash.
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.
42 Aden bënubi mayan icsan bëcuniac madompi uëdëquiampanëdash.
42 E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.
43 Adsho isash: —Nuquin Papan nadatiambocquin naid uinsadpambo iquec —quecuededpanëdash isquido.
43 Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 Adoaquien: —Chuinu. Bëpiscudenquiocquin tantiaquiota. Matsesacsho nëbi bedmendabi —quepanëdash Esus abi unës uate chiec.
44 Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!
45 Aden chuisho abëd icquidon tantienquiocpanëdash. Aden tantienquio yec, Mimbi chiaid tantienquio iquembi, quetiapimbo yec otacquio tabadcuededpanëdash abëd icquido.
45 Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.
46 Adashic: —¿Nuquin Papa yacno nidash chuiquid dapa mitsiquid icpec? —quec Esusbëd icquido onquecuededpanëdash. ¿Ëbida chuiquid dapa icpe? quec ambibi tantiequi adpanëdash.
46 Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.
47 Adoaquien Esus tantiaquidquio icquin bacuëmpi chomeshun aton dayunquio tabëcash:
47 Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:
48 —Chuiquid dapa icnu, quesa icta. Ëbi tantiaquid icquin nëid bacuëmpi bëdamboen nashunquid iquec ëbi nashunoaquid iquendac. Nuquin Papan chiacpadomboen nabanquid Esus nec, quequin tantiaquidquio iquec ëbi chomiondaid, Nuquin Papa tantiaquidquio icoaindac. Nidaidënuësh utsi nashunquidquio icboedi aidquiobi Nuquin Papan chuiquid dapa icta caindac —quepanëdash Esus abëd icquido caic.
48 Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.
49 Adashic, Uan Esusbëd icquid abentsëc nadpanëdash: —Mayan icsa dapuduemebanquid ispombi. Aidi mayan icsa dapuduemenuec nadposh: “Esus, nadatiambocquin naquidquio mibi cadoque. Mayan icsa dapuduemeta,” cac mayan icsa dapuduemposh. Aidi ëbëd icquidpenquio icsho isun: “Padicnuna,” cauidpombi. ¿Adambi bëdamboen chuipo? —quepanëdash Uan Esus caic.
49 João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.
50 Adoaquien: —Adquid, Padicnuna, cainda. Nadatiambocquin naquidquio Esus nec quequin abimbo tantiaquin ëmbi nacpadomboen nabanquid icnuc mibipadquid ëbëd icquid neque —quepanëdash Esus Uan caic.
50 Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.
51 Adashic Esus abi abuc indote ushë chote anoentsëqui yanan, Unësmane quenquio yec nidebi, quequin ambibi tantianec Edusaden yacmi Esus nidoapanëdash.
51 Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.
52 Adec nidnun ambi bëyucmiaido Esusën abia nidmiac nidaid Samadia caid yacno shubu daëdpactsëc yacno Esusbëd icquido chopanëdash. Choash: —Edusaden yacno Esus nideque. ¿Aidbëd icquido ada mimbi yuedpatsia? —caquien
52 Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.
53 Esus isadaidbo nec, quequin yuedenquiocpanëdash Samadia yacnocquidon.
53 Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.
54 Adoaquien, Acobobëd Uan nadpanëdash: —¿Ënabicquido unësmenuen mimbi nëdëncatequid chome, Papa, quequindambi Nuquin Papa chuipe, Icbo? —quepanëdash.
54 Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?
55 Adoaquien: —Padicnuna. ¿Matses unësmenuectabi chodio? —quianec
55 Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.
56 shubu daëdpactsëc yacno nidoapanëdash abëd icquidobëd.
56 O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.
57 Adec podquedën Esus nidsho abi databëdquid abentsëcshun nadopanëdash: —Mimbi chuibeniacnombobi mibi tsibananec nidendabi —quepanëdash Esus databëdquid abentsëc.
57 Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.
58 Adoaquien: —Bëdi chëshë aton shëcuën uec. Podochoquidën aton shubu uaic. Aden shubu uainquiocquin Nuquin Papa yacno tabadaid chuibenec nebi —quepanëdash Esus.
58 Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Adoshombic: —Ëbi tsibanta —Esusën caquien utsi:
59 A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.
60 Adoaquien: —Nuquin Papa yacno tabadnu quequin unësaid chococaquidëmbi ma chococapanuna. Mimbi Nuquin Papa yacno tabadnuequin abi yacno tabadaid tantiaquin mimbi chuibeneta —capanëdash Esusën.
60 Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Adashic, utsi nadpanëdash: —Mibipadquid icnuequin mibi tsibanendambi. Con matses nidnu quiacnoba ëbi nidme, Icbo —caquien:
61 Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.
62 —Mibi tsibanu queboedi utsiba tantiec ëbipadquid ictiapimbo mibi icpec —quepanëdash Esus.
62 Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.