Lucas 9
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs ACF
1 Adashic ambi ëbi chuibeneta caido 12tedtsëqui chometanquin Esusën nadopanëdash: —Ëmbi nadatiambocquin nabanacpaden mibitedishun nabanendac. Mayan icsa dapuduemequinc daicsaido bëdamequinc cain mibi capucueniacnoshon mimbi ismebenendac.
1 E, convocando os seus doze discípulos, deu-lhes virtude e poder sobre todos os demônios, para curarem enfermidades.
2 Nëbi mibi nideque. Adec capucuenequin chuibenequimbi bëdamebeneta.
2 E enviou-os a pregar o reino de Deus, e a curar os enfermos.
3 Nidquin cueste uidën nidte buanenda. Shictoadte buanenda. Petequid buanenda. Mitsana bedtequid buanenda. Dashcute utsi buanenda. Buanenquio yec dadauidquio nidtan.
3 E disse-lhes: Nada leveis convosco para o caminho, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Adec nidash mibi yuedquidën shubun puduedshun ëmbi chiacpadomboen nabanec anouidi tabadta.
4 E em qualquer casa em que entrardes, ficai ali, e de lá saireis.
5 Mibi nidacno mibi yuedquid nibëdsho isun naden nata. Mimbi tantiaid icsa mibibi cuidadte nec, quequin nidaid putu tasequequin ismeta —capanëdash Esusën abëd icquido chuiquin.
5 E se em qualquer cidade vos não receberem, saindo vós dali, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Aden chiac nidash abëd icquido abi yuedacno puduedash tabadquin Esusën chiacpadomboen Nuquin Papabëd tabadaid chuibanquimbi daicsaido bëdamebenepanëdash.
6 E, saindo eles, percorreram todas as aldeias, anunciando o evangelho, e fazendo curas por toda a parte.
7 Adnubien Esusën nabansho isquidon Edodes chuibampanëdash. Edodes Cadidia yacnocquido ancaquid icpanëdash. Aden Esusën nabanaid chuisho tantiashun, ¿Tsudain nepec? Edodesën caquien,
7 E o tetrarca Herodes ouviu todas as coisas que por ele foram feitas, e estava em dúvida, porque diziam alguns que João ressuscitara dentre os mortos; e outros que Elias tinha aparecido;
8 Edias Nuquin Papan ambi chiaid chuimiampid padpidec choapash icnui, utsi-utsiec quenubien, Nuquin Papan chuimiampid utsi uincuenoapash icnui, utsi-utsiec quecuededpanëdash, quequin chuipanëdash Esusën nabansho isun chuiquidon Edodes tantiamequin.
8 E outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Adoaquien: —Mambi uincuentiapimbocnoc Uan mapi budtemiondac. ¿Tsudain ëmbi tantiacmaidquio adobanquid icpec? —quiashic Esus iste bumpanëdash Edodes.
9 E disse Herodes: A João mandei eu degolar; quem é, pois, este de quem ouço dizer tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Adashic ambi nidmeboedo Esus yacno padpidec choapanëdash. Choashumbic ambi nabamboedtedi chuibampanëdash. Aden chuibansho tantiash Esus abëd icquido bëyucanec shubu dadpen icquid Betsaida caid anoentsëqui nidpanëdash.
10 E, regressando os apóstolos, contaram-lhe tudo o que tinham feito. E, tomando-os consigo, retirou-se para um lugar deserto de uma cidade chamada Betsaida.
11 Aido nidsho isun cho-choquidon tsibanampanëdash. Adsho isun Esusën Nuquin Papa yacno tabadaid chuibanquimbi daicsaido bëdamepanëdash.
11 E, sabendo-o a multidão, o seguiu; e ele os recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Adashic ushë budtsan Esusbëd icquidombo Esusën dayunquio choshon: —Nëmbo shubu nibëdeque. Shubu utsi-utsiec yacno nidshun pete bedshun pec tabadta, quequin cho-choquido chuita —capanëdash Esus chuiquin.
12 E já o dia começava a declinar; então, chegando-se a ele os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo aos lugares e aldeias em redor, se agasalhem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Adoaquien: —Padi. Mimbibi aido pemeban —capanëdash Esusën.
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Não temos senão cinco pães e dois peixes, salvo se nós próprios formos comprar comida para todo este povo.
14 Ambobi tabadsho chido bacuëbobëdtabi tambanenquio icquimbi dadauidquio, 5000ted icnuc tambampanëdash.
14 Porquanto estavam ali quase cinco mil homens. Disse, então, aos seus discípulos: Fazei-os assentar, em ranchos de cinqüenta em cinqüenta.
15 ambi chiacpadomboen tabadmepanëdash.
15 E assim o fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Aden tabadmesho isun panëmpi 5tedbëdta nuëcquid daëd sananquin abuc isec: —Mibi bëdambocquid icquin mimbi meniaid nëid pete nec, Papa —quec onqueshun pete cuësh-cuëshun: —Meneban —Esusën caquien abëd icquidon menebampanëdash.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Aden menebanac piash cubudambic napi uaid sandobanquin tsitsan 12ted icnuc Esusbëd icquidon bedbampanëdash.
17 E comeram todos, e saciaram-se; e levantaram, do que lhes sobejou, doze alcofas de pedaços.
18 Adashic, matses nibëdacno abëd icquido icnubi Nuquin Papa chiec Esus onquepanëdash. Adec onqueshumbic: —¿Tsutsi ëbi tsibanquidon ëbi capec? —capanëdash Esusën.
18 E aconteceu que, estando ele só, orando, estavam com ele os discípulos; e perguntou-lhes, dizendo: Quem diz a multidão que eu sou?
19 Adoaquien: —Acten mentoanondaid, Uan padoen Esus nechitec, quenubien, Edias Nuquin Papan ambi chiaid chuimepampidien Esus nechitec, utsibo quenubien, Nuquin Papan chiaid chuimepampid uincuenoaidien Esus nechitec, utsibo queoaposh —quepanëdash abëd icquido.
19 E, respondendo eles, disseram: João o Batista; outros, Elias, e outros que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Adoaquien: —¿Ma, mimbi, tsutsi ëbi cape? —capanëdash Esusën.
20 E disse-lhes: E vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Adoaquien: —Mimbi ëbi tantiaid nëbi utsi chienda —quepanëdash Esus comapenen chiec.
21 E, admoestando-os, mandou que a ninguém referissem isso,
22 Aden comapenen chiashic Esus: —Ëbi matsesaid icsho natiambocquin mëyantequid iquendabi. Ëbi chieshënquido dadpen iquendac. Nuquin matses tsusio dapabo yec tsusio utsibo yec Nuquin Papan naden nata quequin chiaid chuibanquin tantiamequido yec quec aidtedi ëbi chieshënquido nec. Aidon naden chiendac: ¿Esus chuiquid dapa abentsëcquiobi Nuquin Papan chomiaidta nedic? Aidpenquio nec, quequin ëbi cuesunemependac aidombi. Adoaquini daëdec ushacsho uincuen uaindac —quepanëdash Esus abi uincuen uate chiec.
22 Dizendo: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, e seja rejeitado dos anciãos edos escribas, e seja morto, e ressuscite ao terceiro dia.
23 Aden chiashic: —Ëbi tantiaquid icnuequin ambibi tantiacpadomboen nainquiocquin ëmbi chiacpadomboen nabantiadquidi nec. Ëbi mëyanacpaden mëyanuc unësmane quenquiocquin tantesa uainquiocquid. Ëbi tantiaquidquio iquendac adquid. Nidaidën tabadaiduidi tantiaquid iquec Nuquin Papa yacno nidenquio iquendac.
23 E dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Cuesunenu cac unësmane quiash Esus tantiaquid nebi queboedi Esus tantiesa nebi quequid unësash Nuquin Papa yacno tabadenquio iquendac. Utsibo, Esus tantiaquid nebi, quiashic abi cuesunenuequid icnuc adecbidi Esus tantiaquid nebi, queoapec. Adquid unësash Nuquin Papa yacno tabadendac.
24 Porque, qualquer que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas qualquer que, por amor de mim, perder a sua vida, a salvará.
25 ¿Atotsieshun Nuquin Papa yacno tabadaid tantienquio yec nidaidën bëdamboec tabadnuequin bedted-bedtede? Mimbi bedaidënquio Nuquin Papa yacno puduedtiapimbo mibi iquec.
25 Porque, que aproveita ao homem granjear o mundo todo, perdendo-se ou prejudicando-se a si mesmo?
26 Esusbëdtabi ambi chiaid tantiaquid nebi nidaidënuësh quetiapimbocquid icsho adquidi ëmbi tantiaid nec, queoatiapimbo iquendabi con pa yacnocquidtedishun tantianubi.
26 Porque, qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Nad iquendac. Tantiaquiota. Chuinu. Ëbi tantiaquid dadpen yansho ënabicquid utsin-utsinquien isendac —quepanëdash Esus.
27 E em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Aden chiashic Esus mëdante utsiuc tauadoec ushash Nuquin Papa chiec onquenuec macuësh yacno nidoapanëdash. Petedo, Uan, Acobo aidted buanec macuësh yacno Esus nidpanëdash.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destas palavras, tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Adec macuësh yacno nidash Nuquin Papa chiec Esus onquenubi aton bësbed aton dashcutebëdi nac-nacquio ushë chënquiacbimboec icpanëdash.
29 E, estando ele orando, transfigurou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa ficou branca e mui resplandecente.
30 Adsho isnubien badedquio dada utsi daëd choash adquiobidi Esusbëd nidec. Nëidic, Moises, Nuquin Papan ambi naden nata quequin chiaid dada uamiampid; utsibic, Edias, Nuquin Papan ambi chiaid chuimiampid.
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 Aid daëdi Esusbëd tabadquin Nuquin Papan tantiampicpadec Edusaden yacnoshon Esus unës uate ushë chiec onquecuededpanëdash.
31 Os quais apareceram com glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Adnubien Esusbëd choboedo abëd icquido 3ted ushcasmash tabadtuidquin Esusbëd utsi daëd nac-nacquiocquid dasiuidacbimboec bed-bedquesho isbededpanëdash.
32 E Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando despertaram, viram a sua glória e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Esusbëd daëd nidtuidsho isash Petedo nadpanëdash: —Nëmbobi iquec bëdambo iquebique. Nëmbobi mibi tabadmenun abentsëc chotsëcnuc shubumpi uanuna, Icbo. Abentsëc mitsana, utsibic Moisesën na, utsibic Ediasën na, quequin shubu uanuna —quepanëdash Petedo.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui, e façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Adec Petedo onquenubien abu ushun isadenquiocnoc abitedi bëtimpanëdash. Adsho isash Esusbëd choboedo dacuëdpanëdash.
34 E, dizendo ele isto, veio uma nuvem que os cobriu com a sua sombra; e, entrando eles na nuvem, temeram.
35 Adnubien abu ushunuësh onquec: —Nëidic ëbëd icte bunquidquio, con madombo, ëmbi bëdamboen isaidquio neque. Aidën chiaidquio tantiata —quepanëdash Nuquin Papa Esusbëd icquido tedestedshun isenquiocnobi.
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu amado Filho; a ele ouvi.
36 Adec onquiash ënëdambi Esusuidtsëqui nidsho abëd icquidon ispanëdash. Adoshombic Esusbëd icquidon ambi isboed utsibo chienquiocpanëdash.
36 E, tendo soado aquela voz, Jesus foi achado só; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Adashic badiadash macuësh dapa yacnoësh Esus budsho isash bëquedec matses dadpen cho-chopanëdash.
37 E aconteceu, no dia seguinte, que, descendo eles do monte, lhes saiu ao encontro uma grande multidão;
38 — ausente —
38 E eis que um homem da multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que eu tenho.
39 — ausente —
39 Eis que um espírito o toma e de repente clama, e o despedaça até espumar; e só o larga depois de o ter quebrantado.
40 Adsho isash choshon mibëd icquido chuiquin, Dapuduemeta, cauidombi. Adoac mayan icsa dapuduemenuequin aidon tanac dapuduenenquio iccosh —quepanëdash dada abentsëc Esus caic.
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
41 Adoaquien ambi nianaido caic Esus nadpanëdash: —Nadatiambocquid Nuquin Papa nec, quequin tantiesa mibitedi neque. ¿Tedectsi icshun ëmbi chiacpaden mimbi tantiabempe? ¿Mimbi tantienquiocsho isash tedectsiashini chieshtope? —quetanquin: —Min mado bec cho —Esusën cac aton mado aton papan bëpanëdash.
41 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! até quando estarei ainda convosco e vos sofrerei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Aden bënubi mayan icsan bëcuniac madompi uëdëquiampanëdash.
42 E, quando vinha chegando, o demônio o derrubou e convulsionou; porém, Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou a seu pai.
43 Adsho isash: —Nuquin Papan nadatiambocquin naid uinsadpambo iquec —quecuededpanëdash isquido.
43 E todos pasmavam da majestade de Deus. E, maravilhando-se todos de todas as coisas que Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 Adoaquien: —Chuinu. Bëpiscudenquiocquin tantiaquiota. Matsesacsho nëbi bedmendabi —quepanëdash Esus abi unës uate chiec.
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos, porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Aden chuisho abëd icquidon tantienquiocpanëdash. Aden tantienquio yec, Mimbi chiaid tantienquio iquembi, quetiapimbo yec otacquio tabadcuededpanëdash abëd icquido.
45 Mas eles não entendiam esta palavra, que lhes era encoberta, para que a não compreendessem; e temiam interrogá-lo acerca desta palavra.
46 Adashic: —¿Nuquin Papa yacno nidash chuiquid dapa mitsiquid icpec? —quec Esusbëd icquido onquecuededpanëdash. ¿Ëbida chuiquid dapa icpe? quec ambibi tantiequi adpanëdash.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Adoaquien Esus tantiaquidquio icquin bacuëmpi chomeshun aton dayunquio tabëcash:
47 Mas Jesus, vendo o pensamento de seus corações, tomou um menino, pô-lo junto a si,
48 —Chuiquid dapa icnu, quesa icta. Ëbi tantiaquid icquin nëid bacuëmpi bëdamboen nashunquid iquec ëbi nashunoaquid iquendac. Nuquin Papan chiacpadomboen nabanquid Esus nec, quequin tantiaquidquio iquec ëbi chomiondaid, Nuquin Papa tantiaquidquio icoaindac. Nidaidënuësh utsi nashunquidquio icboedi aidquiobi Nuquin Papan chuiquid dapa icta caindac —quepanëdash Esus abëd icquido caic.
48 E disse-lhes: Qualquer que receber este menino em meu nome, recebe-me a mim; e qualquer que me receber a mim, recebe o que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse mesmo será grande.
49 Adashic, Uan Esusbëd icquid abentsëc nadpanëdash: —Mayan icsa dapuduemebanquid ispombi. Aidi mayan icsa dapuduemenuec nadposh: “Esus, nadatiambocquin naquidquio mibi cadoque. Mayan icsa dapuduemeta,” cac mayan icsa dapuduemposh. Aidi ëbëd icquidpenquio icsho isun: “Padicnuna,” cauidpombi. ¿Adambi bëdamboen chuipo? —quepanëdash Uan Esus caic.
49 E, respondendo João, disse: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava os demônios, e lho proibimos, porque não te segue conosco.
50 Adoaquien: —Adquid, Padicnuna, cainda. Nadatiambocquin naquidquio Esus nec quequin abimbo tantiaquin ëmbi nacpadomboen nabanquid icnuc mibipadquid ëbëd icquid neque —quepanëdash Esus Uan caic.
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais, porque quem não é contra nós é por nós.
51 Adashic Esus abi abuc indote ushë chote anoentsëqui yanan, Unësmane quenquio yec nidebi, quequin ambibi tantianec Edusaden yacmi Esus nidoapanëdash.
51 E aconteceu que, completando-se os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Adec nidnun ambi bëyucmiaido Esusën abia nidmiac nidaid Samadia caid yacno shubu daëdpactsëc yacno Esusbëd icquido chopanëdash. Choash: —Edusaden yacno Esus nideque. ¿Aidbëd icquido ada mimbi yuedpatsia? —caquien
52 E mandou mensageiros adiante de si; e, indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos, para lhe prepararem pousada,
53 Esus isadaidbo nec, quequin yuedenquiocpanëdash Samadia yacnocquidon.
53 Mas não o receberam, porque o seu aspecto era como de quem ia a Jerusalém.
54 Adoaquien, Acobobëd Uan nadpanëdash: —¿Ënabicquido unësmenuen mimbi nëdëncatequid chome, Papa, quequindambi Nuquin Papa chuipe, Icbo? —quepanëdash.
54 E os seus discípulos, Tiago e João, vendo isto, disseram: Senhor, queres que digamos que desça fogo do céu e os consuma, como Elias também fez?
55 Adoaquien: —Padicnuna. ¿Matses unësmenuectabi chodio? —quianec
55 Voltando-se, porém, repreendeu-os, e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.
56 shubu daëdpactsëc yacno nidoapanëdash abëd icquidobëd.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las. E foram para outra aldeia.
57 Adec podquedën Esus nidsho abi databëdquid abentsëcshun nadopanëdash: —Mimbi chuibeniacnombobi mibi tsibananec nidendabi —quepanëdash Esus databëdquid abentsëc.
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, lhe disse um: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Adoaquien: —Bëdi chëshë aton shëcuën uec. Podochoquidën aton shubu uaic. Aden shubu uainquiocquin Nuquin Papa yacno tabadaid chuibenec nebi —quepanëdash Esus.
58 E disse-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Adoshombic: —Ëbi tsibanta —Esusën caquien utsi:
59 E disse a outro: Segue-me. Mas ele respondeu: Senhor, deixa que primeiro eu vá a enterrar meu pai.
60 Adoaquien: —Nuquin Papa yacno tabadnu quequin unësaid chococaquidëmbi ma chococapanuna. Mimbi Nuquin Papa yacno tabadnuequin abi yacno tabadaid tantiaquin mimbi chuibeneta —capanëdash Esusën.
60 Mas Jesus lhe observou: Deixa aos mortos o enterrar os seus mortos; porém tu vai e anuncia o reino de Deus.
61 Adashic, utsi nadpanëdash: —Mibipadquid icnuequin mibi tsibanendambi. Con matses nidnu quiacnoba ëbi nidme, Icbo —caquien:
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 —Mibi tsibanu queboedi utsiba tantiec ëbipadquid ictiapimbo mibi icpec —quepanëdash Esus.
62 E Jesus lhe disse: Ninguém, que lança mão do arado e olha para trás, é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.