Lucas 9
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs ARA
1 Adashic ambi ëbi chuibeneta caido 12tedtsëqui chometanquin Esusën nadopanëdash: —Ëmbi nadatiambocquin nabanacpaden mibitedishun nabanendac. Mayan icsa dapuduemequinc daicsaido bëdamequinc cain mibi capucueniacnoshon mimbi ismebenendac.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 Nëbi mibi nideque. Adec capucuenequin chuibenequimbi bëdamebeneta.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Nidquin cueste uidën nidte buanenda. Shictoadte buanenda. Petequid buanenda. Mitsana bedtequid buanenda. Dashcute utsi buanenda. Buanenquio yec dadauidquio nidtan.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Adec nidash mibi yuedquidën shubun puduedshun ëmbi chiacpadomboen nabanec anouidi tabadta.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Mibi nidacno mibi yuedquid nibëdsho isun naden nata. Mimbi tantiaid icsa mibibi cuidadte nec, quequin nidaid putu tasequequin ismeta —capanëdash Esusën abëd icquido chuiquin.
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Aden chiac nidash abëd icquido abi yuedacno puduedash tabadquin Esusën chiacpadomboen Nuquin Papabëd tabadaid chuibanquimbi daicsaido bëdamebenepanëdash.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Adnubien Esusën nabansho isquidon Edodes chuibampanëdash. Edodes Cadidia yacnocquido ancaquid icpanëdash. Aden Esusën nabanaid chuisho tantiashun, ¿Tsudain nepec? Edodesën caquien,
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 Edias Nuquin Papan ambi chiaid chuimiampid padpidec choapash icnui, utsi-utsiec quenubien, Nuquin Papan chuimiampid utsi uincuenoapash icnui, utsi-utsiec quecuededpanëdash, quequin chuipanëdash Esusën nabansho isun chuiquidon Edodes tantiamequin.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Adoaquien: —Mambi uincuentiapimbocnoc Uan mapi budtemiondac. ¿Tsudain ëmbi tantiacmaidquio adobanquid icpec? —quiashic Esus iste bumpanëdash Edodes.
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Adashic ambi nidmeboedo Esus yacno padpidec choapanëdash. Choashumbic ambi nabamboedtedi chuibampanëdash. Aden chuibansho tantiash Esus abëd icquido bëyucanec shubu dadpen icquid Betsaida caid anoentsëqui nidpanëdash.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Aido nidsho isun cho-choquidon tsibanampanëdash. Adsho isun Esusën Nuquin Papa yacno tabadaid chuibanquimbi daicsaido bëdamepanëdash.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Adashic ushë budtsan Esusbëd icquidombo Esusën dayunquio choshon: —Nëmbo shubu nibëdeque. Shubu utsi-utsiec yacno nidshun pete bedshun pec tabadta, quequin cho-choquido chuita —capanëdash Esus chuiquin.
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Adoaquien: —Padi. Mimbibi aido pemeban —capanëdash Esusën.
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 Ambobi tabadsho chido bacuëbobëdtabi tambanenquio icquimbi dadauidquio, 5000ted icnuc tambampanëdash.
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 ambi chiacpadomboen tabadmepanëdash.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Aden tabadmesho isun panëmpi 5tedbëdta nuëcquid daëd sananquin abuc isec: —Mibi bëdambocquid icquin mimbi meniaid nëid pete nec, Papa —quec onqueshun pete cuësh-cuëshun: —Meneban —Esusën caquien abëd icquidon menebampanëdash.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Aden menebanac piash cubudambic napi uaid sandobanquin tsitsan 12ted icnuc Esusbëd icquidon bedbampanëdash.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Adashic, matses nibëdacno abëd icquido icnubi Nuquin Papa chiec Esus onquepanëdash. Adec onqueshumbic: —¿Tsutsi ëbi tsibanquidon ëbi capec? —capanëdash Esusën.
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Adoaquien: —Acten mentoanondaid, Uan padoen Esus nechitec, quenubien, Edias Nuquin Papan ambi chiaid chuimepampidien Esus nechitec, utsibo quenubien, Nuquin Papan chiaid chuimepampid uincuenoaidien Esus nechitec, utsibo queoaposh —quepanëdash abëd icquido.
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Adoaquien: —¿Ma, mimbi, tsutsi ëbi cape? —capanëdash Esusën.
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Adoaquien: —Mimbi ëbi tantiaid nëbi utsi chienda —quepanëdash Esus comapenen chiec.
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Aden comapenen chiashic Esus: —Ëbi matsesaid icsho natiambocquin mëyantequid iquendabi. Ëbi chieshënquido dadpen iquendac. Nuquin matses tsusio dapabo yec tsusio utsibo yec Nuquin Papan naden nata quequin chiaid chuibanquin tantiamequido yec quec aidtedi ëbi chieshënquido nec. Aidon naden chiendac: ¿Esus chuiquid dapa abentsëcquiobi Nuquin Papan chomiaidta nedic? Aidpenquio nec, quequin ëbi cuesunemependac aidombi. Adoaquini daëdec ushacsho uincuen uaindac —quepanëdash Esus abi uincuen uate chiec.
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Aden chiashic: —Ëbi tantiaquid icnuequin ambibi tantiacpadomboen nainquiocquin ëmbi chiacpadomboen nabantiadquidi nec. Ëbi mëyanacpaden mëyanuc unësmane quenquiocquin tantesa uainquiocquid. Ëbi tantiaquidquio iquendac adquid. Nidaidën tabadaiduidi tantiaquid iquec Nuquin Papa yacno nidenquio iquendac.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Cuesunenu cac unësmane quiash Esus tantiaquid nebi queboedi Esus tantiesa nebi quequid unësash Nuquin Papa yacno tabadenquio iquendac. Utsibo, Esus tantiaquid nebi, quiashic abi cuesunenuequid icnuc adecbidi Esus tantiaquid nebi, queoapec. Adquid unësash Nuquin Papa yacno tabadendac.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 ¿Atotsieshun Nuquin Papa yacno tabadaid tantienquio yec nidaidën bëdamboec tabadnuequin bedted-bedtede? Mimbi bedaidënquio Nuquin Papa yacno puduedtiapimbo mibi iquec.
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Esusbëdtabi ambi chiaid tantiaquid nebi nidaidënuësh quetiapimbocquid icsho adquidi ëmbi tantiaid nec, queoatiapimbo iquendabi con pa yacnocquidtedishun tantianubi.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Nad iquendac. Tantiaquiota. Chuinu. Ëbi tantiaquid dadpen yansho ënabicquid utsin-utsinquien isendac —quepanëdash Esus.
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Aden chiashic Esus mëdante utsiuc tauadoec ushash Nuquin Papa chiec onquenuec macuësh yacno nidoapanëdash. Petedo, Uan, Acobo aidted buanec macuësh yacno Esus nidpanëdash.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Adec macuësh yacno nidash Nuquin Papa chiec Esus onquenubi aton bësbed aton dashcutebëdi nac-nacquio ushë chënquiacbimboec icpanëdash.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 Adsho isnubien badedquio dada utsi daëd choash adquiobidi Esusbëd nidec. Nëidic, Moises, Nuquin Papan ambi naden nata quequin chiaid dada uamiampid; utsibic, Edias, Nuquin Papan ambi chiaid chuimiampid.
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 Aid daëdi Esusbëd tabadquin Nuquin Papan tantiampicpadec Edusaden yacnoshon Esus unës uate ushë chiec onquecuededpanëdash.
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Adnubien Esusbëd choboedo abëd icquido 3ted ushcasmash tabadtuidquin Esusbëd utsi daëd nac-nacquiocquid dasiuidacbimboec bed-bedquesho isbededpanëdash.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Esusbëd daëd nidtuidsho isash Petedo nadpanëdash: —Nëmbobi iquec bëdambo iquebique. Nëmbobi mibi tabadmenun abentsëc chotsëcnuc shubumpi uanuna, Icbo. Abentsëc mitsana, utsibic Moisesën na, utsibic Ediasën na, quequin shubu uanuna —quepanëdash Petedo.
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Adec Petedo onquenubien abu ushun isadenquiocnoc abitedi bëtimpanëdash. Adsho isash Esusbëd choboedo dacuëdpanëdash.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Adnubien abu ushunuësh onquec: —Nëidic ëbëd icte bunquidquio, con madombo, ëmbi bëdamboen isaidquio neque. Aidën chiaidquio tantiata —quepanëdash Nuquin Papa Esusbëd icquido tedestedshun isenquiocnobi.
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Adec onquiash ënëdambi Esusuidtsëqui nidsho abëd icquidon ispanëdash. Adoshombic Esusbëd icquidon ambi isboed utsibo chienquiocpanëdash.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Adashic badiadash macuësh dapa yacnoësh Esus budsho isash bëquedec matses dadpen cho-chopanëdash.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 — ausente —
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 — ausente —
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Adsho isash choshon mibëd icquido chuiquin, Dapuduemeta, cauidombi. Adoac mayan icsa dapuduemenuequin aidon tanac dapuduenenquio iccosh —quepanëdash dada abentsëc Esus caic.
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Adoaquien ambi nianaido caic Esus nadpanëdash: —Nadatiambocquid Nuquin Papa nec, quequin tantiesa mibitedi neque. ¿Tedectsi icshun ëmbi chiacpaden mimbi tantiabempe? ¿Mimbi tantienquiocsho isash tedectsiashini chieshtope? —quetanquin: —Min mado bec cho —Esusën cac aton mado aton papan bëpanëdash.
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Aden bënubi mayan icsan bëcuniac madompi uëdëquiampanëdash.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Adsho isash: —Nuquin Papan nadatiambocquin naid uinsadpambo iquec —quecuededpanëdash isquido.
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 Adoaquien: —Chuinu. Bëpiscudenquiocquin tantiaquiota. Matsesacsho nëbi bedmendabi —quepanëdash Esus abi unës uate chiec.
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Aden chuisho abëd icquidon tantienquiocpanëdash. Aden tantienquio yec, Mimbi chiaid tantienquio iquembi, quetiapimbo yec otacquio tabadcuededpanëdash abëd icquido.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Adashic: —¿Nuquin Papa yacno nidash chuiquid dapa mitsiquid icpec? —quec Esusbëd icquido onquecuededpanëdash. ¿Ëbida chuiquid dapa icpe? quec ambibi tantiequi adpanëdash.
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Adoaquien Esus tantiaquidquio icquin bacuëmpi chomeshun aton dayunquio tabëcash:
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 —Chuiquid dapa icnu, quesa icta. Ëbi tantiaquid icquin nëid bacuëmpi bëdamboen nashunquid iquec ëbi nashunoaquid iquendac. Nuquin Papan chiacpadomboen nabanquid Esus nec, quequin tantiaquidquio iquec ëbi chomiondaid, Nuquin Papa tantiaquidquio icoaindac. Nidaidënuësh utsi nashunquidquio icboedi aidquiobi Nuquin Papan chuiquid dapa icta caindac —quepanëdash Esus abëd icquido caic.
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Adashic, Uan Esusbëd icquid abentsëc nadpanëdash: —Mayan icsa dapuduemebanquid ispombi. Aidi mayan icsa dapuduemenuec nadposh: “Esus, nadatiambocquin naquidquio mibi cadoque. Mayan icsa dapuduemeta,” cac mayan icsa dapuduemposh. Aidi ëbëd icquidpenquio icsho isun: “Padicnuna,” cauidpombi. ¿Adambi bëdamboen chuipo? —quepanëdash Uan Esus caic.
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Adoaquien: —Adquid, Padicnuna, cainda. Nadatiambocquin naquidquio Esus nec quequin abimbo tantiaquin ëmbi nacpadomboen nabanquid icnuc mibipadquid ëbëd icquid neque —quepanëdash Esus Uan caic.
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Adashic Esus abi abuc indote ushë chote anoentsëqui yanan, Unësmane quenquio yec nidebi, quequin ambibi tantianec Edusaden yacmi Esus nidoapanëdash.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 Adec nidnun ambi bëyucmiaido Esusën abia nidmiac nidaid Samadia caid yacno shubu daëdpactsëc yacno Esusbëd icquido chopanëdash. Choash: —Edusaden yacno Esus nideque. ¿Aidbëd icquido ada mimbi yuedpatsia? —caquien
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Esus isadaidbo nec, quequin yuedenquiocpanëdash Samadia yacnocquidon.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Adoaquien, Acobobëd Uan nadpanëdash: —¿Ënabicquido unësmenuen mimbi nëdëncatequid chome, Papa, quequindambi Nuquin Papa chuipe, Icbo? —quepanëdash.
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Adoaquien: —Padicnuna. ¿Matses unësmenuectabi chodio? —quianec
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 shubu daëdpactsëc yacno nidoapanëdash abëd icquidobëd.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Adec podquedën Esus nidsho abi databëdquid abentsëcshun nadopanëdash: —Mimbi chuibeniacnombobi mibi tsibananec nidendabi —quepanëdash Esus databëdquid abentsëc.
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Adoaquien: —Bëdi chëshë aton shëcuën uec. Podochoquidën aton shubu uaic. Aden shubu uainquiocquin Nuquin Papa yacno tabadaid chuibenec nebi —quepanëdash Esus.
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Adoshombic: —Ëbi tsibanta —Esusën caquien utsi:
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Adoaquien: —Nuquin Papa yacno tabadnu quequin unësaid chococaquidëmbi ma chococapanuna. Mimbi Nuquin Papa yacno tabadnuequin abi yacno tabadaid tantiaquin mimbi chuibeneta —capanëdash Esusën.
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Adashic, utsi nadpanëdash: —Mibipadquid icnuequin mibi tsibanendambi. Con matses nidnu quiacnoba ëbi nidme, Icbo —caquien:
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 —Mibi tsibanu queboedi utsiba tantiec ëbipadquid ictiapimbo mibi icpec —quepanëdash Esus.
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.